Artykuł 7a

1. W odniesieniu do substancji priorytetowych, które wchodzą w zakres stosowania dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

4

), rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (

5

) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (

6

) oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (

7

) lub 2010/75/UE (

8

) oraz rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (

9

) lub (UE) 2019/6 (

10

), Komisja, uwzględniając dane z monitorowania, o którym mowa w art. 8 ust. 4 dyrektywy 2000/60/WE, oraz w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 18 ust. 1 tej dyrektywy, ocenia, czy środki ustanowione na poziomie Unii i na poziomie państw członkowskich są wystarczające do osiągnięcia środowiskowych norm jakości dla substancji priorytetowych oraz do osiągnięcia celu zakładającego zaprzestanie lub stopniowe wyeliminowanie zrzutów, emisji i strat priorytetowych substancji niebezpiecznych zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2000/60/WE.

2. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wyniku oceny, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z harmonogramem określonym w art. 16 ust. 4 dyrektywy 2000/60/WE i w stosownych przypadkach dołącza do sprawozdania odpowiednie wnioski, w tym dotyczące środków kontroli.

3. Jeżeli wyniki sprawozdania wskazują, że potrzebne mogą być dodatkowe środki na szczeblu unijnym lub na szczeblu państw członkowskich, aby ułatwić zapewnienie zgodności z dyrektywą 2000/60/WE w odniesieniu do określonej substancji zatwierdzonej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 lub rozporządzeniem (UE) nr 528/2012, państwa członkowskie lub Komisja stosują, odpowiednio, art. 21 lub 44 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 lub art. 15 lub 48 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 do danej substancji lub produktów zawierających tę substancję.

W odniesieniu do substancji, które wchodzą w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, Komisja wszczyna w stosownych przypadkach procedurę, o której mowa w art. 59, 61 lub 69 tego rozporządzenia.

Przy stosowaniu przepisów rozporządzeń, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, państwa członkowskie i Komisja uwzględniają wszelkie oceny ryzyka, analizy społeczno-ekonomiczne lub analizy kosztów i korzyści wymagane na mocy tych rozporządzeń, w tym w zakresie dostępności rozwiązań alternatywnych.