Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1276/2008 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie monitorowania na podstawie kontroli bezpośrednich wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty
Załącznik I
W mocyMETODY, KTÓRE NALEŻY STOSOWAĆ W PRZYPADKU KONTROLI BEZPOŚREDNICH
1. Produkty luzem
1.1. W przypadku gdy eksporter stosuje zaplombowane urządzenia do automatycznego ładowania i kalibrowanego automatycznego ważenia produktów luzem, urząd celny wywozu sprawdza zgodność produktów ze zgłoszeniem wywozowym poprzez określenie ilości na podstawie kalibrowanego automatycznego ważenia, a rodzaj i cechy charakterystyczne produktów – poprzez pobranie reprezentatywnych próbek.
Poprzez pobranie próbek urząd celny wywozu sprawdza również, czy:
(i) systemy ważenia i ładowania nie pozwalają na zmianę kierunku produktów wewnątrz tych zaplombowanych systemów obiegu lub na jakiekolwiek inne manipulacje;
(ii) okresy ważności kalibrowanych urządzeń ważących nie wygasły, a w przypadku gdy stosowane urządzenia ważące są zaplombowane, czy plomby są nienaruszone;
(iii) zważone przesyłki zostały faktycznie załadowane na określony środek transportu;
(iv) dane wprowadzone w protokołach ważenia lub świadectwach ważenia są zgodne z danymi zawartymi w dokumentach załadowczych.
1.2. W rzadkich przypadkach, gdy ilość produktów luzem nie została zarejestrowana przez kalibrowany system automatycznego ważenia, urząd celny stosuje wszelkie inne środki kontroli, które są wystarczające z handlowego punktu widzenia.
1.3. Jeżeli zgłoszenie celne obejmuje jedynie część ładunku na statku, urząd celny wywozu zapewnia nadzór nad faktycznym wyprowadzeniem całego ładunku. W tym celu, po zakończeniu procesu załadunku, urząd celny porównuje łączną masę załadowanego ładunku z informacjami uzyskanymi na mocy pkt 1.1 lub 1.2 oraz, w stosownych przypadkach, informacjami zawartymi w dokumentacji handlowej.
2. Produkty sprzedawane na sztuki
2.1. W przypadku gdy eksporter zgłosił, że produkty zostały zapakowane z zastosowaniem automatycznych systemów workowania, puszkowania, butelkowania itp., oraz urządzeń do kalibrowanego automatycznego ważenia/mierzenia, lub zapakowane w opakowania lub butelkowane w rozumieniu dyrektyw Rady 75/106/EWG (
21
), 75/107/EWG (
22
) i 76/211/EWG (
23
), obowiązuje zasada przeliczenia całkowitej ilości worków, puszek, butelek itp., a także sprawdzenia rodzaju i cech charakterystycznych produktów na podstawie reprezentatywnego wyboru dokonanego przez urząd celny wywozu. Masę lub objętość ustala się poprzez kalibrowane automatyczne ważenie/mierzenie lub przeliczenie opakowań lub butelek, w rozumieniu powyższych dyrektyw. Urząd celny wywozu może zważyć lub zmierzyć pojedynczy worek, puszkę lub butelkę.
2.2. Jeżeli urządzenie ma kalibrowany automatyczny licznik, odczyty automatycznego licznika można wziąć pod uwagę przy bezpośredniej kontroli ilości. Punkt 1.1 stosuje się mutatis mutandis.
2.3. W przypadku gdy eksporter używa palet, na które załadowane są kartony, puszki itp., urząd celny wywozu wybiera reprezentatywne palety i sprawdza, czy zgłoszona liczba kartonów, puszek itp. faktycznie się na nich znajduje. Urząd wybiera z tych palet liczbę reprezentatywnych kartonów, puszek itp. i sprawdza, czy znajduje się na nich odpowiednia ilość butelek, sztuk itp.
2.4. W przypadku gdy eksporter nie używa urządzeń określonych w pkt 2.1 oraz 2.2, urząd celny wywozu przelicza worki, puszki itp. Rodzaj, cechy charakterystyczne oraz waga/objętość są sprawdzane na podstawie reprezentatywnego wyboru. Punkt 2.3 stosuje się mutatis mutandis.
2.5. Jeśli w przypadku opisanym w punkcie 2.1 oraz 2.2 na bezpośrednim opakowaniu produktów wskazana jest jego zawartość i dokładna masa, produkty zostały umieszczone w pojemnikach lub opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży hurtowej oraz są one regularnie wywożone przez tego samego eksportera i w ciągu ubiegłych sześciu miesięcy nie ujawniono niezgodności mających skutki finansowe większe niż 1 000 EUR, informację tę należy sprawdzić jedynie w stosunku do 50 % kontroli bezpośrednich.
3. Towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu
3.1. W przypadku towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, które zostały zapakowane do sprzedaży detalicznej lub są przedmiotem właściwego oznakowania, zawierającego na bezpośrednim opakowaniu szczegóły dotyczące zawartości i masy, oraz które spełniają wymagania art. 10 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) nr 1043/2005 (
24
) albo w przypadku których ilości używanego produktu zostały określone w załączniku III do wymienionego rozporządzenia, urząd celny wywozu sprawdza najpierw zgodność masy i zawartości towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu i umieszczonych bezpośrednio w opakowaniach ze szczegółowymi informacjami znajdującymi się na bezpośrednim opakowaniu. Urząd może zważyć sztukę bez opakowania. Obowiązuje zasada, że następnie przelicza on lub waży całkowitą ilość towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu w bezpośrednich opakowaniach.
Punkty 2.1–2.5 stosuje się mutatis mutandis.
3.2. Urząd celny może pobrać próbkę w celu sprawdzenia, czy nie nastąpiła podmiana.
3.3. Urząd celny wywozu może założyć, że ilość produktów wykorzystanych do produkcji towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu jest prawidłowa, jeżeli opis i zawartość wskazana na bezpośrednim opakowaniu są zgodne ze szczegółami podanymi w zgłoszeniu wywozowym lub zarejestrowanej recepturze wytwarzania.
W przypadku gdy receptura wytwarzania nie została dotychczas sprawdzona przez właściwe organy, urząd celny wywozu zleca audytorowi z właściwego organu zweryfikowanie ex post receptury i tożsamości towarów.
Do celów tej metody sprawdzania składu towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu, państwa członkowskie wprowadzają wcześniej procedurę, na mocy której:
(i) skład towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu można sprawdzić weryfikując rozliczenia i szczegółowe dokumenty dotyczące produkcji;
(ii) weryfikuje się, że wyprodukowane towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu są tymi samymi, które zostały objęte zgłoszeniem wywozowym i recepturą wytwarzania i które są przeznaczone na wywóz poprzez sprawdzenie odpowiednich dokumentów produkcyjnych przedsiębiorstwa; oraz
(iii) audytor właściwego organu może sprawdzić ex post, czy wywożone towary zgadzają się z danym zgłoszeniem wywozowym, recepturą wytwarzania i wyprodukowanymi towarami.
3.4. W przypadkach gdy nie stosuje się procedury przewidzianej w pkt 3.1–3.3, urząd celny wywozu pobiera reprezentatywne próbki, nie naruszając przepisów art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1043/2005.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.