Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (przekształcenie)

Rozdział XII — PRZEPISY DOTYCZĄCE ORGANÓW ODPOWIEDZIALNYCH ZA WYDAWANIE ZEZWOLEŃ I NADZÓR

Artykuł 99b

W mocy

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy publikowały na swojej urzędowej stronie internetowej wszelkie decyzje, od których nie przysługuje odwołanie, nakładające sankcje lub środki administracyjne za naruszenie przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę, bez zbędnej zwłoki po poinformowaniu o stosownej decyzji osoby, na którą nałożono sankcję lub środek. Publikacja taka obejmuje co najmniej informacje dotyczące rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osób odpowiedzialnych za naruszenie. Obowiązek ten nie ma zastosowania do decyzji nakładających środki o charakterze dochodzeniowym.

Jednakże w przypadku gdy właściwy organ uzna, że opublikowanie tożsamości osób prawnych lub danych osobowych osób fizycznych byłoby nieproporcjonalne, w oparciu o indywidualną ocenę przeprowadzoną w odniesieniu do proporcjonalności opublikowania takich danych, lub w przypadku gdy taka publikacja zagroziłaby stabilności rynków finansowych lub trwającemu dochodzeniu, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy podjęły jedno z następujących działań:

a) odroczyły publikację decyzji o nałożeniu sankcji lub środka do czasu ustania przyczyn nieopublikowania;

b) opublikowały decyzję o nałożeniu sankcji lub środka w formie anonimowej w sposób zgodny z prawem krajowym, jeśli taka anonimowa publikacja zapewnia skuteczną ochronę odnośnych danych osobowych; lub

c) nie publikowały decyzji o nałożeniu sankcji lub środka, w przypadku gdy warianty określone w lit. a) i b) uznaje się za niewystarczające w celu zapewnienia:

(i) aby stabilność rynków finansowych nie była zagrożona;

(ii) proporcjonalności publikacji takich decyzji w odniesieniu do środków, których charakter uznaje się za drugorzędny.

W przypadku podjęcia decyzji o opublikowaniu informacji o sankcji lub środku w formie anonimowej, opublikowanie stosownych danych może zostać odroczone o rozsądny okres, jeżeli przewiduje się, że w tym okresie przyczyny publikowania informacji w formie anonimowej przestaną być aktualne.

2. Właściwe organy informują ESMA o wszystkich sankcjach administracyjnych nałożonych, lecz nieopublikowanych zgodnie z ust. 1 akapit drugi lit. c), w tym o wszelkich odwołaniach ich dotyczących oraz o wyniku takich odwołań. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy otrzymywały informacje oraz orzeczenia kończące postępowanie w sprawie, dotyczące wszelkich nałożonych sankcji karnych, oraz aby przekazywały te informacje ESMA. ESMA prowadzi centralną bazę danych zgłoszonych mu sankcji wyłącznie do celów wymiany informacji między właściwymi organami. Wspomniana baza danych jest dostępna wyłącznie dla właściwych organów i jest aktualizowana na podstawie informacji przekazywanych przez właściwe organy.

3. W przypadku gdy od decyzji o nałożeniu sankcji lub środka przysługuje prawo do odwołania do odpowiednich organów sądowych lub do innych organów, właściwe organy niezwłocznie publikują na swojej urzędowej stronie internetowej również i takie informacje oraz wszelkie późniejsze informacje o wyniku takiego odwołania. Publikuje się również wszelkie decyzje unieważniające poprzednią decyzję nakładającą sankcję lub środek.

4. Właściwe organy zapewniają, aby wszelkie dane opublikowane zgodnie z niniejszym artykułem znajdowały się na ich urzędowej stronie internetowej przez co najmniej pięć lat od ich opublikowania. Opublikowane dane osobowe pozostają na urzędowej stronie internetowej właściwego organu jedynie przez okres, który jest konieczny zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.