Artykuł 99c

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby – przy ustalaniu rodzaju sankcji lub środków administracyjnych oraz wysokości administracyjnych sankcji finansowych – właściwe organy zapewniały, aby sankcje te były skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, a także aby organy te uwzględniały wszystkie istotne okoliczności, w tym w stosownych przypadkach:

a) wagę naruszenia i czas jego trwania;

b) poziom odpowiedzialności osoby odpowiedzialnej za naruszenie;

c) sytuację finansową osoby odpowiedzialnej za naruszenie, której wyznacznikiem jest na przykład wysokość całkowitych obrotów w przypadku osoby prawnej lub roczny dochód w przypadku osoby fizycznej;

d) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez osobę odpowiedzialną za naruszenie, rozmiar szkody wyrządzonej innym osobom oraz, w stosownych przypadkach, szkody wyrządzonej funkcjonowaniu rynków lub szerzej pojętej gospodarce, o ile takie korzyści, straty lub szkody można ustalić;

e) poziom współpracy osoby odpowiedzialnej za naruszenie z właściwym organem;

f) poprzednie naruszenia popełnione przez osobę odpowiedzialną za naruszenie;

g) środki podjęte po naruszeniu przez osobę odpowiedzialną za naruszenie, aby zapobiec powtórzeniu się naruszenia.

2. Wykonując swoje uprawnienia do nakładania sankcji na mocy art. 99, właściwe organy ściśle współpracują ze sobą w celu zapewnienia, aby uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe oraz sankcje administracyjne przyniosły rezultaty określone w niniejszej dyrektywie. Ponadto właściwe organy koordynują swoje działania w celu uniknięcia ich ewentualnego powielania i nakładania się przy stosowaniu uprawnień nadzorczych i dochodzeniowych oraz sankcji i środków administracyjnych w sprawach transgranicznych zgodnie z art. 101.