Załącznik III

Gatunek

Maksymalna waga partii

(w tonach)

Minimalna waga próbki pobierana z partii

(w gramach)

Waga próbki dla określenia liczbowego, ustanowionego w kolumnach 12–14 załącznika II sekcja I pkt 2 część A i w kolumnach 3–7 załącznika II sekcja II pkt 2 część A

(w gramach)

1

2

3

4

Poaceae (Gramineae)

Agrostis canina

10

50

5

Agrostis capillaris

10

50

5

Agrostis gigantea

10

50

5

Agrostis stolonifera

10

50

5

Alopecurus pratensis

10

100

30

Arrhenatherum elatius

10

200

80

Bromus catharticus

10

200

200

Bromus sitchensis

10

200

200

Cynodon dactylon

10

50

5

Dactylis glomerata

10

100

30

Festuca arundinacea

10

100

50

Festuca filiformis

10

100

30

Festuca ovina

10

100

30

Festuca pratensis

10

100

50

Festuca rubra

10

100

30

Festuca trachyphylla

10

100

30

×Festulolium

10

200

60

Lolium multiflorum

10

200

60

Lolium perenne

10

200

60

Lolium × boucheanum

10

200

60

Phalaris aquatica

10

100

50

Phleum nodosum

10

50

10

Phleum pratense

10

50

10

Poa annua

10

50

10

Poa nemoralis

10

50

5

Poa palustris

10

50

5

Poa pratensis

10

50

5

Poa trivialis

10

50

5

Trisetum flavescens

10

50

5

Fabaceae (Leguminosae)

Galega orientalis

10

250

200

Hedysarum coronarium

— owoc

10

1 000

300

— nasiono

10

400

120

Lotus corniculatus

10

200

30

Lupinus albus

30

1 000

1 000

Lupinus angustifolius

30

1 000

1 000

Lupinus luteus

30

1 000

1 000

Medicago lupulina

10

300

50

Medicago sativa

10

300

50

Medicago × varia

10

300

50

Onobrychis viciifolia:

— owoc

10

600

600

— nasiono

10

400

400

Pisum sativum

30

1 000

1 000

Trifolium alexandrinum

10

400

60

Trifolium hybridum

10

200

20

Trifolium incarnatum

10

500

80

Trifolium pratense

10

300

50

Trifolium repens

10

200

20

Trifolium resupinatum

10

200

20

Trigonella foenum-graecum

10

500

450

Vicia faba

30

1 000

1 000

Vicia pannonica

30

1 000

1 000

Vicia sativa

30

1 000

1 000

Vicia villosa

30

1 000

1 000

inne gatunki

Brassica napus var. napobrassica

10

200

100

Brassica oleracea convar. acephala

10

200

100

Phacelia tanacetifolia

10

300

40

Raphanus sativus var. oleiformis

10

300

300

Maksymalna waga partii nie może być przekroczona o więcej niż 5 %.”.

CZĘŚĆ B

Załączniki I, II i III do dyrektywy 66/402/EWG otrzymują brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK I

WARUNKI, KTÓRE MUSI SPEŁNIAĆ UPRAWA

1. Wcześniejsza uprawa z pól odpowiada produkcji materiału siewnego odmian i gatunków roślin uprawnych, a pole jest wystarczająco oczyszczone z roślin pozostałych z poprzednich upraw.

2. Uprawa odpowiada następującym normom w odniesieniu do odległości od sąsiadujących źródeł pyłków, które mogą powodować niepożądane obce zapylenie, w szczególności w przypadku Sorghum spp. w odniesieniu do źródeł Sorghum halepense:

Uprawy

Minimalna odległość

Phalaris canariensis, Secale cereale inne niż mieszańce

— do produkcji elitarnego materiału siewnego

300 m

— do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego

250 m

Sorghum spp.

300 m

xTriticosecale, odmiany samozapyleniowe

— do produkcji elitarnego materiału siewnego

50 m

— do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego

20 m

Zea mays

200 m

Odległości te mogą nie być uwzględniane, jeżeli istnieje wystarczające zabezpieczenie przed obcym niepożądanym zapyleniem.

3. Uprawa posiada wystarczającą tożsamość odmianową i czystość odmianową lub, w przypadku uprawy linii wsobnej, wystarczającą tożsamość i czystość w stosunku do jej cech. Dla produkcji materiału siewnego odmian mieszańcowych powyższe przepisy stosuje się również do cech, w tym męskiej sterylności lub przywracania płodności.

W szczególności rośliny Oryza sativa, Phalaris canariensis, Secale cereale inne niż mieszańce, Sorghum spp. i Zea mays spełniają następujące inne normy lub warunki:

A.

Oryza sativa

:

Liczba roślin wyraźnie rozpoznawalnych jako rośliny dzikie lub jako rośliny o czerwonych ziarnach nie przekracza:

— 0 dla produkcji elitarnego materiału siewnego,

— 1 na 50 m2 dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego.

B.

Phalaris canariensis, Secale cereale inne niż mieszańce:

Liczba roślin gatunków uprawnych wyraźnie rozpoznawalnych jako niebędące daną odmianą nie przekracza:

— jednej na 30 m2 dla produkcji elitarnego materiału siewnego,

— jednej na 10 m2 dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego.

C.

Sorghum

spp.

a) Wyrażona procentowo liczba roślin gatunku Sorghum innych niż gatunków uprawnych lub roślin wyraźnie rozpoznawalnych jako niebędące daną linią wsobną lub danym składnikiem nie przekracza:

aa) dla produkcji elitarnego materiału siewnego:

(i) w czasie kwitnienia: 0,1 %;

(ii) w czasie dojrzałości: 0,1 %;

bb) dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego:

(i) rośliny składnika męskiego pylą, gdy rośliny składnika żeńskiego mają znamiona zdolne do zapylenia: 0,1 %;

(ii) rośliny składnika żeńskiego:

— w czasie kwitnienia: 0,3 %,

— w czasie dojrzałości: 0,1 %;

b) dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego odmian mieszańcowych należy przestrzegać następujących innych norm lub warunków:

aa) rośliny składnika męskiego pylą w wystarczającym stopniu w chwili, gdy rośliny składnika żeńskiego mają znamiona zdolne do zapylenia;

bb) w przypadku gdy rośliny składnika żeńskiego mają znamiona zdolne do zapylenia, procent roślin o w obrębie tego składnika, który pylił lub pyli, nie przekracza 0,1 %;

c) uprawy odmian swobodnie zapylanych lub odmian syntetycznych Sorghum spp. Odpowiadają następującym normom: liczba roślin gatunków uprawnych wyraźnie rozpoznawalnych jako niebędące daną odmianą nie przekracza:

— jednej na 30 m2 dla produkcji elitarnego materiału siewnego,

— jednej na 10 m2 dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego.

D.

Zea mays

:

a) Wyrażona procentowo liczba roślin wyraźnie rozpoznawalnych jako niebędących daną odmianą, linią wsobną lub składnikiem nie przekracza:

aa) dla produkcji elitarnego materiału siewnego:

(i) linie wsobne, 0,1 %;

(ii) mieszaniec pojedynczy, każdy składnik, 0,1 %;

(iii) odmiany swobodnie zapylane, 0,5 %;

bb) dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego:

(i) składnik odmian mieszańcowych:

— linie wsobne, 0,2 %;

— mieszaniec pojedynczy, 0,2 %;

— odmiana swobodnie zapylana, 1,0 %;

(ii) odmiany swobodnie zapylane, 1,0 %;

b) produkcja materiału siewnego odmian mieszańcowych odpowiada następującym innym normom lub warunkom:

aa) rośliny składnika męskiego pylą w wystarczającym stopniu w chwili, gdy rośliny składnika żeńskiego są w fazie kwitnienia;

bb) gdzie sytuacja tego wymaga, przeprowadza się kastrowanie;

cc) jeśli 5 % lub więcej roślin składnika żeńskiego ma znamiona zdolne do zapylenia, procent roślin w obrębie tego składnika, który pylił lub pyli, nie przekracza:

— 1 % podczas każdej urzędowej oceny polowej, oraz

— 2 % podczas wszystkich urzędowych ocen polowych.

Uznaje się, że rośliny pyliły lub pylą, jeżeli na 50 mm lub większej powierzchni centralnej osi lub boków wiechy pylniki wyłoniły się z ich plew i pyliły lub pylą.

4. Mieszańce Secale cereale

a) Rośliny uprawne spełniają następujące normy w zakresie odległości między sąsiadującymi źródłami pyłków, które mogą powodować niepożądane obce zapylenie.

Uprawy

Minimalna odległość

— dla produkcji elitarnego materiału siewnego:

— w przypadku, gdy stosuje się męską sterylność

1 000 m

— w przypadku, gdy nie stosuje się męskiej sterylności

600 m

— dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego

500 m

b) rośliny uprawne posiadają wystarczającą tożsamość i czystość w zakresie cech składników, włączając męską sterylność.

W szczególności rośliny uprawne odpowiadają następującym innym normom lub wymaganiom:

(i) liczba roślin gatunków uprawnych wyraźnie rozpoznawalnych jako niebędące danym składnikiem nie przekracza:

— jednej na 30 m2 dla produkcji elitarnego materiału siewnego,

— jednej na 10 m2 dla produkcji kwalifikowanego materiału siewnego, przy czym normę tę stosuje się podczas urzędowych ocen polowych wyłącznie w odniesieniu do składnika żeńskiego;

(ii) w przypadku elitarnego materiału siewnego, gdy stosowana jest męska sterylność, poziom sterylności składnika męskosterylnego wynosi przynajmniej 98 %;

c) w odpowiednim przypadku kwalifikowany materiał siewny produkowany jest w uprawie mieszanej żeńskiego składnika męskosterylnego ze składnikiem męskim, który przywraca męską płodność.

5. Uprawy służące do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego mieszańców Avena nuda, Avena sativa, Avena strigosa, Hordeum vulgare, Oryza sativa, Triticum aestivum, Triticum durum, Triticum spelta i samopylnego xTriticosecale.

a) Uprawa odpowiada następującym normom dotyczącym odległości od sąsiednich źródeł pyłku, które mogą powodować niepożądane obce zapylenie:

— minimalna odległość składnika żeńskiego wynosi 25 m od wszelkich innych odmian tego samego gatunku z wyjątkiem uprawy składnika męskiego,

— odległość ta może nie być uwzględniana, jeśli istnieje wystarczające zabezpieczenie przed niepożądanym obcym zapyleniem;

b) uprawa posiada wystarczającą tożsamość i czystość w zakresie cech składników.

W przypadku gdy materiał siewny produkowany jest przy użyciu chemicznych czynników tworzenia mieszańców, uprawa spełnia następujące inne normy lub warunki:

(i) minimalna czystość odmianowa każdego składnika wynosi:

— dla Avena nuda, Avena sativa, Avena strigosa, Hordeum vulgare, Oryza sativa, Triticum aestivum, Triticum durum i Triticum spelta: 99,7 %,

— dla samopylnego xTriticosecale: 99,0 %;

(ii) minimalna cecha mieszańcowa musi wynosić 95 %. Procent cechy mieszańcowej określa się zgodnie z aktualnymi międzynarodowymi metodami, o ile takie istnieją. W przypadkach gdy cecha mieszańcowa jest ustalana podczas badania materiału siewnego, przed kwalifikacją, nie jest konieczne wcześniejsze określenie cechy mieszańcowej podczas inspekcji polowej.

6. Organizmy szkodliwe, które zmniejszają przydatność materiału siewnego, w szczególności Ustilaginaceae, występują na możliwie jak najniższym poziomie.

7. Przestrzeganie wyżej wymienionych innych norm i warunków sprawdzane jest dla elitarnego materiału siewnego w trakcie urzędowych inspekcji polowych, a dla kwalifikowanego materiału siewnego w trakcie urzędowych inspekcji polowych albo w trakcie inspekcji przeprowadzanych pod nadzorem urzędowym.

Oceny polowe są przeprowadzane zgodnie z następującymi warunkami:

A. Warunki oraz stadium rozwojowe roślin umożliwiają przeprowadzenie odpowiedniej oceny.

B. Liczba ocen polowych wynosi co najmniej:

a) dla Avena nuda, Avena sativa, Avena strigosa, Hordeum vulgare, Oryza sativa, Phalaris canariensis, xTriticosecale, Triticum aestivum, Triticum durum, Triticum spelta, Secale cereale: jedną;

b) dla Sorghum spp. i Zea mays w fazie kwitnienia:

aa) dla odmian zapylanych swobodnie: jedną;

bb) dla linii wsobnych lub mieszańców: trzy.

Kiedy uprawy następują po Sorghum spp. i Zea mays w roku albo poprzednim, albo bieżącym, przeprowadza się co najmniej jedną specjalną ocenę polową w celu sprawdzenia przestrzegania przepisów ustanowionych w niniejszym załączniku w pkt 1.

C. Rozmiar, liczbę oraz rozmieszczenie części pola, które mają być poddane ocenie polowej w celu sprawdzenia przestrzegania przepisów ustanowionych w niniejszym załączniku, określa się zgodnie z odpowiednimi metodami.