Dyrektywa Komisji 2009/141/WE z dnia 23 listopada 2009 r. zmieniająca załącznik I do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do maksymalnych poziomów arsenu, teobrominy, Datura sp., Ricinus communis L., Croton tiglium L. i Abrus precatorius L.
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 14 grudnia 2009 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
DYREKTYWA KOMISJI 2009/141/WE
z dnia 23 listopada 2009 r.
zmieniająca załącznik I do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do maksymalnych poziomów arsenu, teobrominy, Datura sp., Ricinus communis L., Croton tiglium L. i Abrus precatorius L.
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (
1
), w szczególności jej art. 8 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa 2002/32/EC stanowi, że stosowanie produktów przeznaczonych na pasze zwierzęce, w których zawartość niepożądanych substancji przekracza maksymalne poziomy określone w załączniku I do wymienionej dyrektywy, jest niedozwolone.
(2) Co się tyczy pasz uzyskiwanych w wyniku przetwarzania ryb lub innych zwierząt morskich, z informacji przekazanych niedawno przez właściwe organy państw członkowskich na temat obecności arsenu ogółem (sumy arsenu organicznego i nieorganicznego) wynika, że konieczne jest podwyższenie pewnych maksymalnych poziomów arsenu ogółem. Produkty uboczne pochodzące z zakładów filetowania ryb są cennymi surowcami do produkcji mączki rybnej i oleju rybnego, wykorzystywanych następnie w produkcji mieszanek paszowych, szczególnie paszy dla ryb.
(3) Podwyższenie maksymalnych poziomów arsenu ogółem w paszach uzyskanych w wyniku przetwarzania ryb lub innych zwierząt morskich oraz w paszach dla ryb nie pociąga za sobą zmiany maksymalnych poziomów arsenu nieorganicznego. Ponieważ potencjalne niepożądane działanie arsenu na zdrowie zwierząt i ludzi wiąże się z frakcją nieorganiczną w danym produkcie paszowym lub żywnościowym, natomiast organiczne składniki arsenu wykazują bardzo niski potencjał toksyczności (
2
), to podwyższenie poziomu arsenu ogółem nie wpływa na ochronę zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego.
(4) W załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE, na potrzeby ustalenia maksymalnych poziomów, termin „arsen” odnosi się do arsenu ogółem, ponieważ nie ma przyjętej znormalizowanej metody analizy arsenu nieorganicznego. Jednak w przypadkach, w których właściwe organy zwracają się o analizę zawartości arsenu nieorganicznego, w załączniku określony jest maksymalny poziom arsenu nieorganicznego.
(5) Ponieważ metoda ekstrakcji ma w pewnych przypadkach znaczny wpływ na wynik analityczny w zakresie arsenu ogółem, należy określić procedurę ekstrakcji będącą procedurą odniesienia na potrzeby kontroli urzędowych.
(6) Z informacji przekazanych przez właściwe organy i organizacje zainteresowanych stron wynika, że wysokie poziomy arsenu są obecne w dodatkach należących do grupy funkcjonalnej „mieszanki pierwiastków śladowych”, na których stosowanie zezwolono w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (
3
). W celu ochrony zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego należy ustanowić maksymalne poziomy arsenu w tych dodatkach.
(7) Co się tyczy teobrominy, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) stwierdził w swojej opinii z dnia 10 czerwca 2008 r. (
4
), że obecne maksymalne poziomy teobrominy mogą nie zapewniać pełnej ochrony niektórych gatunków zwierząt. Urząd wskazał na możliwe niepożądane działanie u świń, psów i koni oraz niekorzystny wpływ na wytwarzanie mleka u krów mlecznych. Należy zatem ustanowić niższe poziomy maksymalne.
(8) Co się tyczy alkaloidów w Datura sp., w swojej opinii z dnia 9 kwietnia 2008 r. (
5
) EFSA stwierdził, że ponieważ we wszystkich gatunkach Datura sp. obecne są alkaloidy tropanowe, w celu ochrony zdrowia zwierząt, szczególnie świń, należy rozszerzyć maksymalne poziomy ustanowione dla Datura stramonium L. w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE na wszystkie gatunki Datura sp.
(9) Co się tyczy rycyny (wytwarzanej przez Ricinus communis L.), w opinii z dnia 10 czerwca 2008 r. (
6
) EFSA stwierdził, że biorąc pod uwagę podobne działanie toksyczne toksyn wytwarzanych przez Ricinus communis L. (rycyna), Croton tiglium L. (krotyna) i Abrus precatorius L. (abryna), maksymalne poziomy ustanowione dla Ricinus communis L. w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE powinno się stosować również do Croton tiglium L. i Abrus precatorius L., osobno lub w połączeniu.
(10) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/32/WE.
(11) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i nie spotkały się ze sprzeciwem Parlamentu Europejskiego ani Rady,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 lipca 2010 r. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę zgodności między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Załącznik
W załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) wiersz 1 „Arsen” otrzymuje brzmienie:
Niepożądane substancje
Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt
Maksymalna zawartość w mg/kg (ppm) odpowiadająca paszy o zawartości wilgoci 12 %
(1) (2)
(3) „1. Arsen (1) (2)
Materiały paszowe z wyjątkiem:
2
— mączki sporządzonej z trawy, suszonej lucerny i suszonej koniczyny, wysuszonych wysłodków buraczanych i wysuszonych wysłodków buraczanych melasowanych
4
— makuchu z rdzenia palmy
4 (3)
— fosforanów oraz wapiennych glonów morskich
10
— węglanu wapnia
15
— tlenku magnezu
20
— pasz (w tym ryb) uzyskiwanych z przetwarzania ryb bądź innych zwierząt morskich
25 (3)
— mączki z wodorostów morskich oraz materiałów paszowych uzyskanych z wodorostów morskich
40 (3)
Cząstki żelaza stosowane jako znacznik
50
Dodatki należące do grupy funkcjonalnej związków pierwiastków śladowych, z wyjątkiem:
30
— pentahydratu siarczanu miedzi i węglanu miedzi
50
— tlenku cynku, tlenku manganu i tlenku miedzi
100
Mieszanki paszowe pełnoporcjowe z wyjątkiem:
2
— mieszanek paszowych pełnoporcjowych dla ryb i mieszanek paszowych pełnoporcjowych dla zwierząt futerkowych
10 (3)
Mieszanki paszowe uzupełniające, z wyjątkiem:
4
— mieszanek paszowych mineralnych
12
(1) Maksymalne poziomy odnoszą się do arsenu ogółem.
(2) Maksymalne poziomy odnoszą się do oznaczenia analitycznego arsenu, gdzie ekstrakcja odbywa się w kwasie azotowym (5 % w/w) podczas 30 minut w temperaturze wrzenia. Dopuszcza się stosowanie równoważnych procedur ekstrakcji pod warunkiem wykazania, że użyta procedura ma porównywalną skuteczność ekstrakcji.
(3) Na wniosek właściwych organów odpowiedzialny podmiot musi przeprowadzić analizę w celu wykazania , że zawartość nieorganicznego arsenu jest niższa niż 2 ppm. Analiza ta jest szczególnie istotna w odniesieniu do glonów morskich gatunku Hizikia fusiforme.”;
2) wiersz 10 „Teobromina” otrzymuje brzmienie:
Niepożądane substancje
Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt
Maksymalna zawartość w mg/kg (ppm) odpowiadająca paszy o zawartości wilgoci 12 %
(1) (2)
(3) „10. Teobromina
Mieszanki paszowe pełnoporcjowe z wyjątkiem:
300
— mieszanek paszowych pełnoporcjowych dla świń
200
— mieszanek paszowych pełnoporcjowych dla psów, królików, koni i zwierząt futerkowych
50”
3) wiersz 14 „Nasiona chwastów oraz niezmielone i nierozdrobnione owoce zawierające alkaloidy, glukozydy i inne substancje toksyczne” otrzymuje brzmienie:
Niepożądane substancje
Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt
Maksymalna zawartość w mg/kg (ppm) odpowiadająca paszy o zawartości wilgoci 12 %
(1) (2)
(3) „14. Nasiona chwastów oraz niezmielone i nierozdrobnione owoce zawierające alkaloidy, glukozydy i inne substancje toksyczne, osobno lub w połączeniu, w tym:
Wszystkie pasze
3 000
Datura sp.
1 000”
4) Wiersz 15 „Olej rycynowy — Ricinus communis L.” otrzymuje brzmienie:
Niepożądane substancje
Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt
Maksymalna zawartość w mg/kg (ppm) odpowiadająca paszy o zawartości wilgoci 12 %
(1) (2)
(3) „15.
Nasiona i łuski nasion Ricinus communis L., Croton tiglium L. i Abrus precatorius L., a także ich przetworzone produkty pochodne (1), osobno lub w połączeniu
Wszystkie pasze
10
(1) O ile możliwe jest ich oznaczenie metodami mikroskopii analitycznej.”;
5) skreśla się wiersz 34 „Kroton — Croton tiglium L.”.
(
1
) Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 10.
(
2
) Opinia naukowa panelu ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), przyjęta na wniosek Komisji Europejskiej, dotycząca arsenu jako niepożądanej substancji w paszach zwierzęcych, The EFSA Journal (2005) 180, s. 1–35.
(
3
) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(
4
) Opinia naukowa panelu ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym, wydana na wniosek Komisji Europejskiej, dotycząca teobrominy jako niepożądanej substancji w paszach zwierzęcych, The EFSA Journal (2008) 725, s. 1–66.
(
5
) Opinia naukowa panelu ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym, wydana na wniosek Komisji Europejskiej, dotycząca alkaloidów tropanowych (z Datura sp.) jako niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych. The EFSA Journal (2008) 691, s. 1–55.
(
6
) Opinia naukowa panelu ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym, wydana na wniosek Komisji Europejskiej, dotycząca rycyny (z Ricinus communis) jako niepożądanej substancji w paszach zwierzęcych, The EFSA Journal (2008) 726, s. 1–38.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 02009L0141-20091214. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.