Rozporządzenie Rady (WE) nr 43/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2009 rok i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe
Załącznik XIV
W mocyCZĘŚĆ I
Deklaracja przeładunkowa SEAFO
Tekst z obrazka
Nazwa statku i radiowy
sygnał wywoławczy, jeżeli dotyczy:
Zewnętrzny numer identyfikacyjny:
Numer SEAFO:
W przypadku przeładunku
Nazwa i/lub sygnał wywoławczy,
zewnętrzny numer identyfikacyjny i przynależność
państwowa statku, na który dokonuje się przeładunku
Dzień
Miesiąc
Godzina
Rok
2
0
Nazwa/nazwisko armatora:
Nazwisko kapitana:
Wypłynięcie
z
Powrót
do
Podpis:
Podpis:
Przeładunek
Należy podać wagę w kilogramach lub stosowaną jednostkę (np. skrzynia, kosz) oraz wyładowaną wagę tej jednostki w kilogramach: kilogramy (1) (2)
Gatunek
Port przeładunku (3)
Postać (4)
Postać (4)
Postać (4)
Postać (4)
Postać (4)
Postać (4)
Postać (4)
Postać (4)
Postać (4)
Postać (4)
Nazwa portu,
państwo
Całe
Patroszone
Tuszki
Filetowane
(1) Należy podać jednostkę wagi (np. kosz, pudło itd.) użytą przy wyładunku ryb i masę jednostki w kilogramach. Jednostka ta może być inna niż ta, której użyto w dzienniku połowowym.
(2) Należy podać wagę lub ilości faktycznie przeładowane w odniesieniu do wszystkich gatunków objętych Konwencją SEAFO. Masa powinna odpowiadać wadze ryby wyładowanej, tj. po jakimkolwiek przetworzeniu na statku.
(3) „Nazwa portu, państwo” odnosi się do portu i państwa, w którym nastąpi przeładunek.
(4) „Postać” oznacza sposób, w jaki ryba została przetworzona. Należy wskazać charakter tego przetworzenia, jeżeli zostało ono dokonane: GUT dla patroszenia, HEAD dla odgławiania, FILLET dla filetowania itd. Jeśli ryb w ogóle nie preparowano, WHOLE dla całej ryby.
DEKLARACJA PRZEŁADUNKOWA
1. Zasada ogólna
W przypadku przeładunku kapitan statku rybackiego wpisuje ilości połowu w deklaracji przeładunkowej. Kopia deklaracji przeładunkowej jest przekazywana kapitanowi statku odbierającego.
2. Procedura wypełniania
a) Wpisy na deklaracji przeładunkowej są czytelne i niemożliwe do usunięcia.
b) Nie wolno wymazywać ani usuwać żadnych wpisów na deklaracji przeładunkowej. Jeżeli popełniono błąd, błędny wpis przekreśla się jedną linią, a za nią umieszcza się nowy wpis parafowany przez kapitana lub jego przedstawiciela.
c) Dla każdej operacji przeładunkowej należy sporządzić jedną deklarację przeładunkową.
d) Kapitan podpisuje każdą stronę deklaracji przeładunkowej.
3. Odpowiedzialność kapitana w zakresie wypełniania deklaracji wyładunkowej I deklaracji przeładunkowej
Kapitan statku potwierdza swoją parafą i podpisem, że szacunkowe ilości ryb zapisane w deklaracji przeładunkowej są uzasadnione. Kopie deklaracji przeładunkowej przechowuje się przez rok.
4. Informacje, które należy przedstawić
W deklaracji przeładunkowej SEAFO wpisuje się szacunkowe ilości objęte przeładunkiem, zgodnie z przypisami do tego formularza, w odniesieniu do każdego gatunku i danego rejsu.
5. Procedura przekazania
a) W przypadku przeładunku na statek pływający pod banderą państwa będącego jedną z umawiających się stron lub zarejestrowany w takim państwie pierwsza kopia deklaracji przeładunkowej jest przekazywana kapitanowi statku odbierającego. Oryginał jest przekazywany lub wysyłany, w zależności od przypadku, organom państwa będącego jedną z umawiających się stron, pod banderą którego statek pływa lub w którym jest on zarejestrowany, w ciągu 48 godzin od zakończenia wyładunku lub przybycia do portu.
b) W przypadku przeładunku na statek pływający pod banderą państwa niebędącego jedną z umawiających się stron, oryginał dokumentu jest najszybciej jak to możliwe przekazywany lub wysyłany, w zależności od przypadku, do państwa będącego jedną z umawiających się stron konwencji, pod którego banderą pływa statek lub w którym jest on zarejestrowany.
c) W przypadku gdy kapitan nie ma możliwości przesłania oryginału deklaracji przeładunkowej do organów państwa będącego jedną z umawiających się stron, pod którego banderą pływa statek lub w którym jest on zarejestrowany, w określonych terminach, wymagane informacje dotyczące deklaracji przekazywane są odpowiednim organom drogą radiową lub w inny sposób.
Informacje są nadawane za pośrednictwem zazwyczaj używanych stacji radiowych I poprzedzone nazwą, sygnałem rozpoznawczym i oznaką rybacką statku oraz nazwiskiem jego kapitana.
W przypadku gdy statek nie może nadać informacji, mogą one zostać nadane w imieniu statku przez inny statek lub w inny sposób.
Kapitan zapewnia dostarczenie w formie pisemnej odpowiednim organom informacji nadanych przez radio.
CZĘŚĆ II
Wskazówki dotyczące modelu i stosowania lin płoszących tori
1. Niniejsze wskazówki mają na celu pomóc w opracowaniu i wprowadzeniu przepisów dotyczących lin tori dla statków rybackich poławiających sznurami haczykowymi. Niniejsze wskazówki są stosunkowo jasne, jednak zachęca się do ulepszania skuteczności lin płoszących poprzez prowadzenie eksperymentów. Wskazówki uwzględniają współczynniki środowiskowe i operacyjne, takie jak warunki pogodowe, prędkość wydawania i wielkość statku, które mają wpływ na skuteczność i model lin płoszących tori chroniących przynęty przed ptakami. Model i stosowanie lin płoszących tori mogą ulegać zmianom w celu uwzględnienia tych współczynników, pod warunkiem że nie ucierpi na tym skuteczność lin. Przewiduje się stałe ulepszanie modelu lin płoszących tori i w związku z tym w przyszłości należy zweryfikować niniejsze wskazówki.
2. Model liny płoszącej tori
2.1.
Zaleca się stosowanie liny odstraszającej tori o długości 150 m. Średnica tego odcinka liny, który znajduje się w wodzie, może być większa od średnicy odcinka znajdującego się nad powierzchnią wody. Zwiększa to opór i w ten sposób ogranicza konieczność stosowania dłuższej liny oraz uwzględnia prędkość wydawania i okres potrzebny na zanurzenie przynęty w wodzie. Odcinek znajdujący się nad powierzchnią wody powinien być wykonany z cienkiej liny (np. o średnicy około 3 mm) w jaskrawym kolorze takim jak czerwony czy pomarańczowy.
2.2.
Odcinek liny znajdujący się nad powierzchnią wody powinien być wystarczająco lekki, tak aby jego ruch był nieprzewidywalny i uniemożliwił oswojenie się z nim ptaków, a zarazem wystarczająco ciężki, aby wiatr nie mógł zmienić położenia liny.
2.3.
Linę najlepiej przymocować do statku za pomocą mocnego krętlika baryłkowego w celu zminimalizowania splątania liny.
2.4.
Wstążki płoszące powinny być wykonane z materiału, który rzuca się w oczy i wywołuje nieprzewidywalny i dynamiczny efekt (np. mocna cienka linka pokryta czerwoną poliuretanową osłonką); powinny być zwieszone z mocnego potrójnego krętlika (który minimalizuje możliwość splątania) przymocowanego do liny płoszącej tori i powinny zwisać tuż nad powierzchnią wody.
2.5.
Odległość pomiędzy wstążkami płoszącymi powinna wynosić najwyżej 5-7 m. Optymalnym rozwiązaniem jest mocowanie wstążek płoszących parami.
2.6.
Każda para wstążek płoszących powinna być odczepiana za pomocą uchwytu, tak aby ułatwić sztauowanie liny.
2.7.
Liczbę wstążek płoszących należy dostosować do prędkości wydawania, przy czym wolniejsze prędkości wymagają większej liczby wstążek płoszących. Prędkości wynoszącej 10 węzłów odpowiadają trzy pary.
3. Stosowanie lin płoszących tori
3.1.
Linę należy zwiesić z tyczki przytwierdzonej do statku. Tyczkę liny płoszącej tori należy umieścić jak najwyżej, tak aby lina chroniła przynętę w dostatecznej odległości od rufy statku i nie uległa splątaniu z narzędziem połowowym. Większa wysokość tyczki zapewnia lepszą ochronę przynęty. Na przykład wysokość około 6 m powyżej powierzchni wody może zapewnić około 100 m ochrony przynęty.
3.2.
Linę płoszącą tori należy zawiesić w taki sposób, aby wstążki płoszące znajdowały się nad haczykami z przynętą zanurzonymi w wodzie.
3.3.
W celu zapewnienia jeszcze większej ochrony przynęty przed ptakami zachęca się do stosowania kilku lin płoszących tori.
3.4.
Ze względu na możliwość zerwania lub splątania liny na statku powinny znajdować się zapasowe liny płoszące tori, które mogą zastąpić uszkodzone liny i zagwarantować nieprzerwane prowadzenie połowów.
3.5.
Jeżeli rybacy stosują maszynę do zarzucania przynęty (BCM), muszą zapewnić koordynację między liną płoszącą tori a maszyną poprzez:
a) upewnienie się, że maszyna zarzuca przynętę bezpośrednio pod ochroną liny płoszącej tori oraz;
b) jeżeli stosowanie maszyny umożliwia zarzucanie przynęty z prawej i lewej burty, zastosowanie dwóch lin płoszących tori.
3.6.
W celu łatwiejszego stosowania i wciągania lin płoszących tori zachęca się rybaków do zainstalowania ręcznych, elektrycznych lub hydraulicznych wciągarek.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.