Załącznik IIa

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Wywóz do Australii, Kanady, Japonii, Nowej Zelandii, Norwegii, Szwajcarii, wraz z Liechtensteinem, Zjednoczonego Królestwa i Stanów Zjednoczonych Ameryki

Podmiot wystawiający: Komisja Europejska

Część 1

Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje wszystkie produkty podwójnego zastosowania określone w którejkolwiek pozycji załącznika I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem produktów wymienionych w załączniku IIg.

Część 2

Niniejsze zezwolenie na wywóz jest ważne w całej Unii w przypadku wywozu do następujących miejsc przeznaczenia:

— Kanada,

— Związek Australijski,

— Japonia,

— Królestwo Norwegii,

— Nowa Zelandia,

— Konfederacja Szwajcarska, w tym Księstwo Liechtensteinu,

— Zjednoczone Królestwo (bez uszczerbku dla stosowania niniejszego rozporządzenia do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej, zgodnie z pkt 47 załącznika 2 do Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej (zwanego dalej „Protokołem”), załączonego do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (

12

), zawierającego wykaz przepisów prawa Unii, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu),

— Stany Zjednoczone Ameryki.

Warunki i wymogi dotyczące korzystania z niniejszego zezwolenia

1. Eksporterzy, którzy korzystają z niniejszego zezwolenia, powiadamiają właściwe organy państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, o pierwszym przypadku skorzystania z takiego zezwolenia nie później niż 30 dni po terminie dokonania pierwszego wywozu.

Eksporterzy zgłaszają fakt, że korzystają z zezwolenia EU 001 również w jednolitym dokumencie administracyjnym, zaznaczając kod X002 w rubryce 44.

2. Niniejsze zezwolenie nie może być stosowane, jeżeli:

— eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, że przedmiotowe produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub części, do zastosowań związanych z rozwojem, produkcją, obsługą, eksploatacją, konserwacją, magazynowaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozpowszechnianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych lub rozwojem, produkcją, konserwacją lub magazynowaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni, lub jeżeli eksporter ma świadomość, że przedmiotowe produkty są przeznaczone do takiego zastosowania;

— eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, że przedmiotowe produkty są lub mogą być przeznaczone do końcowego zastosowania wojskowego określonego w art. 4 ust. 2 rozporządzenia w kraju objętym embargiem na broń nałożonym na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub na mocy decyzji OBWE lub embargiem na broń nałożonym wiążącą rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub jeżeli eksporter jest świadomy, że przedmiotowe produkty są przeznaczone do wyżej wspomnianych zastosowań;

— dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia.

3. Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.

Państwo członkowskie może wymagać od eksporterów mających siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrowali się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie dziesięciu dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację.

W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w pierwszych dwóch akapitach niniejszego punktu opierają się na wymogach określonych w odniesieniu do stosowania krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia.