Załącznik IIb

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Wywóz niektórych produktów podwójnego zastosowania do niektórych miejsc przeznaczenia

Podmiot wystawiający: Unia Europejska

Część 1 – Produkty

Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje następujące produkty podwójnego zastosowania wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:

— 1A001,

— 1A003,

— 1A004,

— 1C003.b.,

— 1C003.c.,

— 1C004,

— 1C005,

— 1C006,

— 1C008,

— 1C009,

— 2B008,

— 3A001.a.3.,

— 3A001.a.6.,

— 3A001.a.7.,

— 3A001.a.9.,

— 3A001.a.10.,

— 3A001.a.11.,

— 3A001.a.12.,

— 3A002.c.,

— 3A002.d.,

— 3A002.e.,

— 3A002.f.,

— 3C001,

— 3C002,

— 3C003,

— 3C004,

— 3C005,

— 3C006.

Część 2 – Miejsca przeznaczenia

Niniejsze zezwolenie jest ważne w całej Unii w przypadku wywozu do następujących miejsc przeznaczenia:

— Republika Argentyńska,

— Islandia,

— Republika Chorwacji,

— Republika Korei,

— Republika Południowej Afryki,

— Republika Turcji.

Część 3 – Warunki i wymogi dotyczące stosowania

1. Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów w przypadku, gdy:

1) eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że dane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części:

a) do stosowania w związku z rozwojem, produkcją, obsługą, eksploatacją, konserwacją, magazynowaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych, lub z rozwojem, produkcją, konserwacją lub magazynowaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni;

b) do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w kraju, który podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub

c) do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowych listach uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego;

2) eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1;

3) dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia.

2. Eksporterzy muszą podać numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na podstawie generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr EU002.

3. Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.

Państwo członkowskie może wymagać od eksporterów mających siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrowali się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych w odniesieniu do stosowania krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia.