Załącznik IIc

(o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia)

Wywóz po naprawie/wymianie

Podmiot wystawiający: Unia Europejska

Część 1 – Produkty

1. Niniejsze generalne zezwolenie na wywóz obejmuje wszystkie produkty podwójnego zastosowania wymienione w którejkolwiek pozycji załącznika I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem produktów wymienionych w pkt 2 w przypadku gdy:

a) produkty zostały ponownie przywiezione na terytorium celne Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany i zostają wywiezione lub ponownie wywiezione do kraju wysyłki bez jakichkolwiek zmian w ich cechach charakterystycznych w ciągu pięciu lat od dnia udzielenia pierwotnego zezwolenia na wywóz; lub

b) produkty są wywożone do kraju wysyłki w zamian za produkty tej samej jakości i w tej samej ilości, które były ponownie przywiezione na terytorium celne Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany w ciągu pięciu lat od dnia udzielenia pierwotnego zezwolenia na wywóz.

2. Produkty wyłączone:

a) wszystkie produkty określone w załączniku IIg;

b) wszystkie produkty należące do grup D i E określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

c) następujące produkty określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia:

— 1A002.a.,

— 1C012.a.,

— 1C227,

— 1C228,

— 1C229,

— 1C230,

— 1C231,

— 1C236,

— 1C237,

— 1C240,

— 1C350,

— 1C450,

— 5A001.b.5.,

— 5A002.c.,

— 5A002.d.,

— 5A002.e.,

— 5A003.a.,

— 5A003.b.,

— 6A001.a.2.a.1.,

— 6A001.a.2.a.5.,

— 6A002.a.1.c.,

— 8A001.b.,

— 8A001.c.1.,

— 9A011.

Część 2 – Miejsca przeznaczenia

Niniejsze zezwolenie jest ważne w całej Unii w przypadku wywozu do następujących miejsc przeznaczenia:

— Republika Argentyńska,

— Bośnia i Hercegowina,

— Federacyjna Republika Brazylii,

— francuskie terytoria zamorskie,

— Islandia,

— Królestwo Marokańskie,

— Czarnogóra,

— Chińska Republika Ludowa (w tym Specjalny Region Administracyjny Hongkong i Specjalny Region Administracyjny Makau),

— Republika Albanii,

— Republika Chile,

— Republika Chorwacji,

— Republika Indii,

— Republika Kazachstanu,

— Republika Korei,

— Republika Macedonii Północnej,

— Republika Serbii,

— Republika Singapuru,

— Republika Południowej Afryki,

— Republika Tunezyjska,

— Republika Turcji,

— Federacja Rosyjska,

— Ukraina,

— Zjednoczone Emiraty Arabskie,

— Meksykańskie Stany Zjednoczone.

Część 3 – Warunki i wymogi dotyczące stosowania

1. Niniejsze zezwolenie może być stosowane jedynie w przypadku, gdy pierwotny wywóz miał miejsce na podstawie generalnego unijnego zezwolenia na wywóz lub gdy pierwotne zezwolenie na wywóz zostało udzielone przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym pierwotny eksporter miał siedzibę, w celu wywozu produktów, które następnie zostały ponownie przywiezione na obszar celny Unii Europejskiej w celu konserwacji, naprawy lub wymiany. Niniejsze zezwolenie jest ważne jedynie w odniesieniu do wywozu do pierwotnego użytkownika końcowego.

2. Niniejsze zezwolenie nie obejmuje wywozu produktów w przypadku, gdy:

1) eksporter został poinformowany przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on siedzibę, określone w art. 9 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, że dane produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub w części:

a) do stosowania w związku z rozwojem, produkcją, obsługą, eksploatacją, konserwacją, magazynowaniem, wykrywaniem, identyfikacją lub rozprzestrzenianiem broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych, lub z rozwojem, produkcją, konserwacją lub magazynowaniem pocisków zdolnych do przenoszenia takiej broni;

b) do końcowego zastosowania wojskowego, określonego w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy kraj nabywający lub kraj przeznaczenia podlega embargu na broń nałożonemu na mocy decyzji lub wspólnego stanowiska przyjętych przez Radę lub decyzji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, lub embargu na broń nałożonemu na mocy wiążącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych; lub

c) do wykorzystania jako części lub podzespoły w produktach wojskowych wymienionych na krajowej liście uzbrojenia, które zostały wywiezione z terytorium danego państwa członkowskiego bez zezwolenia lub z naruszeniem zezwolenia przewidzianego przez ustawodawstwo krajowe tego państwa członkowskiego;

2) eksporter jest świadomy tego, że dane produkty są przeznaczone, w całości lub w części, do jakichkolwiek zastosowań, o których mowa w pkt 1;

3) dane produkty są wywożone do strefy wolnocłowej lub składu wolnocłowego znajdującego się w miejscu przeznaczenia objętym zakresem niniejszego zezwolenia;

4) pierwotne zezwolenie zostało unieważnione, zawieszone, zmienione lub cofnięte;

5) eksporter, uwzględniając spoczywający na nim obowiązek zachowania należytej staranności, jest świadomy tego, że zastosowanie końcowe danych produktów jest inne od zastosowania określonego w pierwotnym zezwoleniu na wywóz.

3. Przy wywozie jakiegokolwiek produktu na podstawie niniejszego zezwolenia eksporter ma obowiązek:

1) podać w zgłoszeniu wywozowym do urzędu celnego numer referencyjny pierwotnego zezwolenia na wywóz oraz nazwę państwa członkowskiego, które udzieliło zezwolenia, numer referencyjny UE X002 oraz wskazać w polu 44 jednolitego dokumentu administracyjnego, że produkty są wywożone na mocy generalnego unijnego zezwolenia na wywóz nr EU003;

2) przekazać celnikom, jeśli tego zażądają, dokumentację zawierającą dowód daty przywozu produktów do Unii, każdej konserwacji, naprawy lub wymiany produktów przeprowadzonych w Unii oraz faktu, że produkty są zwracane użytkownikowi końcowemu i do kraju, z którego zostały przywiezione do Unii.

4. Każdy eksporter stosujący niniejsze zezwolenie musi powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma on swoją siedzibę, o pierwszym zastosowaniu niniejszego zezwolenia nie później niż 30 dni po dniu pierwszego wywozu lub, ewentualnie, zgodnie z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o trybie powiadamiania przyjętym w odniesieniu do niniejszego zezwolenia. Komisja publikuje przekazane jej informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości związane ze stosowaniem niniejszego zezwolenia oraz dodatkowe informacje, jakich mogłoby wymagać państwo członkowskie, z którego odbywa się wywóz, w odniesieniu do produktów wywożonych na podstawie niniejszego zezwolenia, określane są przez państwa członkowskie.

Państwo członkowskie może wymagać od eksportera mającego siedzibę na jego terytorium, aby zarejestrował się przed pierwszym zastosowaniem niniejszego zezwolenia. Rejestracja jest automatyczna, a właściwe organy przesyłają eksporterowi jej potwierdzenie niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie 10 dni roboczych od otrzymania wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy ma to zastosowanie, wymogi ustanowione w akapitach drugim i trzecim opierają się na wymogach określonych w odniesieniu do stosowania krajowych zezwoleń generalnych na wywóz udzielanych przez te państwa członkowskie, które przyznają takie zezwolenia.

5. Niniejsze zezwolenie obejmuje produkty podlegające „naprawie”, „wymianie” i „konserwacji”. Może się to łączyć z przypadkowym ulepszeniem oryginalnych towarów, wynikającym na przykład z użycia nowoczesnych części zamiennych lub z zastosowania nowszych standardów wykonawczych związanych z niezawodnością lub bezpieczeństwem, pod warunkiem że jego wynikiem nie jest poprawa funkcjonalnych możliwości produktów lub nadanie im nowych lub dodatkowych funkcji.