Dyrektywa Komisji 2010/43/UE z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE w zakresie wymogów organizacyjnych, konfliktów interesów, prowadzenia działalności, zarządzania ryzykiem i treści umowy pomiędzy depozytariuszem a spółką zarządzającą
Sekcja 3 — Mechanizmy kontroli wewnętrznej
Artykuł 14
W mocyRejestrowanie transakcji portfelowych
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by dla każdej transakcji portfelowej związanej z UCITS bezzwłocznie zarejestrowano informacje wystarczające do odtworzenia szczegółów zlecenia oraz dokonanej transakcji.
2. Zarejestrowane informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują:
a) nazwę lub inne oznaczenie UCITS oraz imię i nazwisko osoby działającej w imieniu UCITS;
b) informacje niezbędne do określenia instrumentu będącego przedmiotem transakcji;
c) ilość;
d) rodzaj zlecenia lub transakcji;
e) cenę;
f) w przypadku zleceń – datę i dokładną godzinę przekazania zlecenia do realizacji oraz imię i nazwisko lub inne dane identyfikujące osobę, której przekazano zlecenie do realizacji, a w przypadku transakcji – datę i dokładną godzinę decyzji o przystąpieniu do realizacji transakcji i jej realizacji;
g) imię i nazwisko osoby przekazującej zlecenie do realizacji lub realizującej transakcję;
h) w stosownych przypadkach, przyczyny wycofania zlecenia;
i) w przypadku zrealizowanych transakcji – oznaczenie kontrahenta i miejsca realizacji.
Do celów akapitu pierwszego lit. i) „miejsce realizacji” oznacza rynek regulowany, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE, wielostronną platformę obrotu, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 tej dyrektywy, podmiot giełdowy prowadzący regularną działalność w oparciu o ustalone zasady, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 tej dyrektywy, bądź animatora rynku czy inny podmiot zapewniający płynność instrumentów finansowych lub podmiot, który w państwie trzecim pełni obowiązki podobne do tych, które wykonują wyżej wymienione podmioty.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.