Załącznik VI

CZĘŚĆ 1

Definicje

Na użytek niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:

a) „istniejąca spalarnia odpadów” oznacza jedną z następujących spalarni odpadów:

(i) która była eksploatowana i która miała pozwolenie zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego przed dniem 28 grudnia 2002 r.,

(ii) której zezwolono lub która została zarejestrowana do celów spalania odpadów i uzyskała pozwolenie przed dniem 28 grudnia 2002 r. zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa unijnego, pod warunkiem że obiekt oddano do eksploatacji nie później niż w dniu 28 grudnia 2003 r.,

(iii) która według opinii właściwego organu była przedmiotem pełnego wniosku o pozwolenie przed dniem 28 grudnia 2002 r., pod warunkiem że obiekt został oddany do eksploatacji nie później niż w dniu 28 grudnia 2004 r.;

b) „nowa spalarnia odpadów” oznacza każdą spalarnię odpadów nieobjętą lit. a).

CZĘŚĆ 2

Współczynniki toksyczności dla dibenzo-p-dioksyn i dibenzofuranów

W celu określenia całkowitego stężenia dioksyn i furanów przed dodaniem mnoży się stężenie masowe następujących dibenzo-p-dioksyn i dibenzofuranów przez następujące współczynniki toksyczności:

Współczynnik toksyczności

2,3,7,8 — Tetrachlorodibenzodioksyna (TCDD)

1

1,2,3,7,8 — Pentachlorodibenzodioksyna (PeCDD)

0,5

1,2,3,4,7,8 — Heksachlorodibenzodioksyna (HxCDD)

0,1

1,2,3,6,7,8 — Heksachlorodibenzodioksyna (HxCDD)

0,1

1,2,3,7,8,9 — Heksachlorodibenzodioksyna (HxCDD)

0,1

1,2,3,4,6,7,8 — Heptachlorodibenzodioksyna (HpCDD)

0,01

Oktachlorodibenzodioksyna (OCDD)

0,001

2,3,7,8 — Tetrachlorodibenzofuran (TCDF)

0,1

2,3,4,7,8 — Pentachlorodibenzofuran (PeCDF)

0,5

1,2,3,7,8 — Pentachlorodibenzofuran (PeCDF)

0,05

1,2,3,4,7,8 — Heksachlorodibenzofuran (HxCDF)

0,1

1,2,3,6,7,8 — Heksachlorodibenzofuran (HxCDF)

0,1

1,2,3,7,8,9 — Heksachlorodibenzofuran (HxCDF)

0,1

2,3,4,6,7,8 — Heksachlorodibenzofuran (HxCDF)

0,1

1,2,3,4,6,7,8 — Heptachlorodibenzofuran (HpCDF)

0,01

1,2,3,4,7,8,9 — Heptachlorodibenzofuran (HpCDF)

0,01

Oktachlorodibenzofuran (OCDF)

0,001

CZĘŚĆ 3

Dopuszczalne wielkości emisji do powietrza dla spalarni odpadów

1. Wszystkie dopuszczalne wielkości emisji oblicza się w temperaturze 273,15 K, pod ciśnieniem 101,3 kPa i po odliczeniu zawartości pary wodnej w gazach odlotowych.

Są one normalizowane w warunkach 11 % zawartości tlenu w gazie odlotowym, z wyjątkiem przypadków spalania mineralnego oleju odpadowego zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 dyrektywy 2008/98/WE, kiedy są normalizowane w warunkach 3 % zawartości tlenu, oraz przypadków, o których mowa w części 6 pkt 2.7.

1.1.

Średnie dzienne dopuszczalne wielkości emisji następujących substancji zanieczyszczających (mg/Nm3)

Pył ogółem

10

Substancje organiczne w formie gazu i pary, wyrażone jako węgiel organiczny ogółem (TOC)

10

Chlorowodór (HCl)

10

Fluorek wodoru (HF)

1

Dwutlenek siarki (SO2)

50

Tlenek azotu (NO) i dwutlenek azotu (NO2) wyrażone jako NO2 dla istniejących spalarni odpadów o przepustowości nominalnej ponad 6 ton na godzinę lub nowych spalarni odpadów

200

Tlenek azotu (NO) i dwutlenek azotu (NO2) wyrażone jako NO2 dla istniejących spalarni odpadów o przepustowości nominalnej 6 ton na godzinę lub mniej

400

1.2.

Średnie półgodzinne dopuszczalne wielkości emisji następujących substancji zanieczyszczających (mg/Nm3)

(100 %) A

(97 %) B

Pył ogółem

30

10

Substancje organiczne w formie gazu i pary, wyrażone jako węgiel organiczny ogółem (TOC)

20

10

Chlorowodór (HCl)

60

10

Fluorek wodoru (HF)

4

2

Dwutlenek siarki (SO2)

200

50

Tlenek azotu (NO) i dwutlenek azotu (NO2) wyrażone jako NO2 dla istniejących spalarni odpadów o przepustowości nominalnej ponad 6 ton na godzinę lub nowych spalarni odpadów

400

200

1.3.

Średnie dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) następujących metali ciężkich w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 30 minut, a maksymalnie 8 godzin

Kadm i jego związki, wyrażone jako kadm (Cd)

łącznie: 0,05

Tal i jego związki, wyrażone jako tal (Tl)

Rtęć i jej związki, wyrażone jako rtęć (Hg)

0,05

Antymon i jego związki, wyrażone jako antymon (Sb)

łącznie: 0,5

Arsen i jego związki, wyrażone jako arsen (As)

Ołów i jego związki, wyrażone jako ołów (Pb)

Chrom i jego związki, wyrażone jako chrom (Cr)

Kobalt i jego związki, wyrażone jako kobalt (Co)

Miedź i jej związki, wyrażone jako miedź (Cu)

Mangan i jego związki, wyrażone jako mangan (Mn)

Nikiel i jego związki, wyrażone jako nikiel (Ni)

Wanad i jego związki, wyrażone jako wanad (V)

Te średnie wartości obejmują także odpowiednie emisje metali ciężkich i ich związków w formie gazu i pary.

1.4.

Średnie dopuszczalne wielkości emisji (ng/Nm3) dioksyn i furanów w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 6 godzin, a maksymalnie 8 godzin. Dopuszczalna wielkość emisji odnosi się do całkowitego stężenia dioksyn i furanów obliczonego zgodnie z częścią 2.

Dioksyny i furany

0,1

1.5.

Dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) tlenku węgla (CO) w gazach odlotowych:

a) 50 jako średnia wartość dzienna;

b) 100 jako średnia wartość półgodzinna.

c) 150 jako średnia wartość 10-minutowa.

Właściwy organ może zezwolić na wyłączenia z dopuszczalnych wielkości emisji określonych w tym punkcie dla spalarni odpadów stosujących technologię łoża fluidalnego, pod warunkiem że pozwolenie określa dopuszczalną wielkość emisji tlenku węgla (CO) nie wyższą niż 100 mg/Nm3 jako średnia wartość godzinna.

2. Dopuszczalne wielkości emisji mające zastosowanie w okolicznościach opisanych w art. 46 ust. 6 i art. 47.

Całkowite stężenie pyłu w emisjach do powietrza ze spalarni odpadów nie może w żadnym przypadku przekroczyć 150 mg/Nm3 wyrażonych jako średnia półgodzinna. Nie wolno przekraczać dopuszczalnych wielkości emisji do powietrza TOC i CO określonych w pkt 1.2 i pkt 1.5 lit. b).

3. Państwa członkowskie mogą ustanowić zasady rządzące wyłączeniami przewidzianymi w niniejszej części.

CZĘŚĆ 4

Określenie dopuszczalnych wielkości emisji do powietrza dla współspalania odpadów

1. W każdym przypadku, gdy w tabeli w niniejszej części nie została określona właściwa całkowita dopuszczalna wielkość emisji „C”, stosuje się następujący wzór (regułę mieszania).

Dopuszczalną wielkość emisji dla każdej odpowiedniej substancji zanieczyszczającej i CO w gazie odlotowym, powstających ze współspalania odpadów oblicza się w następujący sposób:

Vodpady

:

Objętość gazów odlotowych powstających ze spalania odpadów ustala się tylko dla odpadów o najniższej wartości kalorycznej określonej w pozwoleniu i znormalizowanej w warunkach określonych w niniejszej dyrektywie.

Jeśli uwolnione w wyniku tego procesu ciepło ze spalania odpadów niebezpiecznych jest mniejsze od 10 % całkowitego ciepła uwolnionego w obiekcie, Vodpady musi być obliczone z (orientacyjnej) ilości odpadów, które w wyniku spalania uwalniałaby 10 % ciepła przy ustalonej ilości całkowitej uwalnianego ciepła.

Codpady

:

Dopuszczalna wielkość emisji dla spalarni odpadów określona w części 3.

Vproc

:

Objętość gazu odlotowego powstającego w wyniku procesu w obiekcie, włączając w to spalanie dozwolonych paliw zazwyczaj używanych w obiekcie (z wyłączeniem odpadów), ustalona na podstawie zawartości tlenu, przy których emisje muszą zostać znormalizowane jak określono w przepisach prawa unijnego lub prawa krajowego. W razie braku przepisów dla obiektu tego rodzaju stosuje się rzeczywistą zawartość tlenu w gazie odlotowym bez rozcieńczania powietrzem, które nie jest konieczne do procesu.

Cproc

:

Dopuszczalne wielkości emisji określone w niniejszej części dla niektórych rodzajów działalności przemysłowej lub w przypadku braku takich wartości, dopuszczalne wielkości emisji z obiektów, które są zgodne z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi dla takich obiektów przy spalaniu zwykle dozwolonych paliw (z wyłączeniem odpadów). W razie braku takich środków stosowane są dopuszczalne wielkości emisji określone w pozwoleniu. W razie braku takiego pozwolenia stosowane są rzeczywiste wartości stężeń masowych.

C

:

Całkowite dopuszczalne wielkości emisji przy zawartości tlenu określonej w niniejszej części dla niektórych rodzajów działalności przemysłowej i dla niektórych substancji zanieczyszczających, lub – w przypadku braku takich wartości – całkowite dopuszczalne wielkości emisji zastępujące dopuszczalne wielkości emisji określone w odpowiednich załącznikach do niniejszej dyrektywy. Całkowita zawartość tlenu mająca zastąpić zawartość tlenu dla normalizacji jest obliczana na podstawie powyższej zawartości przy uwzględnieniu wielkości cząstkowych.

Wszystkie dopuszczalne wielkości emisji oblicza się w temperaturze 273,15 K, pod ciśnieniem 101,3 kPa i po odliczeniu zawartości pary wodnej w gazach odlotowych.

Państwa członkowskie mogą ustanawiać zasady regulujące wyłączenia przewidziane w niniejszej części.

2. Szczególne przepisy dotyczące pieców cementowych do współspalania odpadów

2.1.

Dopuszczalne wielkości emisji określone w pkt 2.2 i 2.3 stanowią średnie wartości dzienne w przypadku pyłu ogółem, HCl, HF, NOx, SO2 i TOC (dla pomiarów ciągłych), wartości średnie w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 30 minut, a maksymalnie 8 godzin w przypadku metali ciężkich oraz wartości średnie w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 6 godzin, a maksymalnie 8 godzin w przypadku dioksyn i furanów.

Wszystkie wartości są znormalizowane przy zawartości tlenu 10 %.

Średnie wartości półgodzinne potrzebne są tylko w celu obliczenia średnich wartości dziennych.

2.2.

C – całkowite dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3 z wyjątkiem dioksyn i furanów) następujących substancji zanieczyszczających

Substancja zanieczyszczająca

C

Pył ogółem

30

HCl

10

HF

1

NOx

500 (1)

Cd + Tl

0,05

Hg

0,05

Sb + As + Pb + Cr + Co + Cu + Mn + Ni + V

0,5

Dioksyny i furany (ng/Nm3)

0,1

(1) Do dnia 1 stycznia 2016 r. właściwy organ może zezwolić na wyłączenie z dopuszczalnych wielkości emisji dla NOx w odniesieniu do pieców Lepola i długich pieców rotacyjnych, pod warunkiem że pozwolenie określa całkowitą dopuszczalną wielkość emisji dla NOx nie większą niż 800 mg/Nm3.

2.3.

C – całkowite dopuszczalne wielkości emisji (mg/Nm3) dla SO2 i TOC

Zanieczyszczenie

C

SO2

50

TOC

10

Właściwy organ może udzielić odstępstwa w odniesieniu do dopuszczalnych wielkości emisji określonych w niniejszym punkcie w przypadkach gdy TOC i SO2 nie powstają ze współspalania odpadów.

2.4.

C – całkowite dopuszczalne wielkości emisji CO

Właściwy organ może ustalić dopuszczalne wielkości emisji CO.

3. Przepisy szczegółowe dla instalacji obiektów energetycznego prowadzących współspalanie odpadów

3.1.

Cproc wyrażone jako średnie wartości dzienne (mg/Nm3) obowiązujące do daty określonej w art. 82 ust. 5.

W celu określenia całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie obiektów energetycznego spalania stosuje się zasady łączenia określone w art. 29. Średnie wartości półgodzinne potrzebne są tylko w celu obliczenia średnich wartości dziennych.

Cproc dla paliw stałych z wyjątkiem biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 850

200

200

NOx

— 400

200

200

Pył

50

50

30

30

Cproc dla biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 200

200

200

NOx

— 350

300

200

Pył

50

50

30

30

Cproc dla paliw płynnych (zawartość O2 3 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 850

400 do 200

(liniowy spadek ze 100 do 300 MWth)

200

NOx

— 400

200

200

Pył

50

50

30

30

3.2.

Cproc wyrażone jako średnie wartości dzienne (mg/Nm3) obowiązujące od daty określonej w art. 82 ust. 6.

W celu określenia całkowitej nominalnej mocy dostarczonej w paliwie instalacji spalania stosuje się zasady łączenia określone w art. 29. Średnie wartości półgodzinne potrzebne są tylko w celu obliczenia średnich wartości dziennych.

3.2.1.

Cproc w odniesieniu do obiektów energetycznego spalania, o których mowa w art. 30 ust. 2, oprócz turbin gazowych i silników gazowych

Cproc dla paliw stałych z wyjątkiem biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 400 dla torfu: 300

200

200

NOx

— 300

dla sproszkowanego węgla brunatnego: 400

200

200

Pył

50

30

25

dla torfu: 20

20

Cproc dla biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 200

200

200

NOx

— 300

250

200

Pył

50

30

20

20

Cproc dla paliw płynnych (zawartość O2 3 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 350

250

200

NOx

— 400

200

150

Pył

50

30

25

20

3.2.2.

Cproc w odniesieniu do obiektów energetycznego spalania, o których mowa w art. 30 ust. 3, oprócz turbin gazowych i silników gazowych

Cproc dla paliw stałych z wyjątkiem biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 400

dla torfu: 300

200

dla torfu: 300, z wyjątkiem spalania w łożu fluidalnym: 250

150

dla spalania w cyrkulacyjnym lub ciśnieniowym łożu fluidalnym lub, w przypadku spalania torfu, dla każdego spalania w łożu fluidalnym 200

NOx

— 300

dla torfu: 250

200

150

dla spalania sproszkowanego węgla brunatnego: 200

Pył

50

20

20

10

dla torfu: 20

Cproc dla biomasy (zawartość O2 6 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 200

200

150

NOx

— 250

200

150

Pył

50

20

20

20

Cproc dla paliw płynnych (zawartość O2 3 %):

Substancja zanieczyszczająca

< 50 MWth

50–100 MWth

100–300 MWth

> 300 MWth

SO2

— 350

200

150

NOx

— 300

150

100

Pył

50

20

20

10

3.3.

C — całkowita dopuszczalna wielkość emisji dla metali ciężkich (mg/Nm3) wyrażone jako wartości średnie w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 30 minut a maksymalnie 8 godzin (6 % zawartości O2 dla paliw stałych, 3 % dla paliw płynnych):

Substancje zanieczyszczające

C

Cd + Tl

0,05

Hg

0,05

Sb + As + Pb + Cr + Co + Cu + Mn + Ni + V

0,5

3.4.

Całkowita dopuszczalna wielkość emisji (ng/Nm3) dla dioksyn i furanów wyrażona jako wartość średnia mierzona w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 6 a maksymalnie 8 godzin (6 % zawartości O2 dla paliw stałych, 3 % dla paliw płynnych).

Substancja zanieczyszczająca

C

Dioksyny i furany

0,1

4. Przepisy szczegółowe dotyczące współspalarni odpadów w sektorach przemysłowych nieobjętych pkt 2 i 3 niniejszej części

4.1.

C — całkowita dopuszczalna wielkość emisji (ng/Nm3) dla dioksyn i furanów wyrażona jako wartość średnia mierzona w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 6, a maksymalnie 8 godzin:

Substancja zanieczyszczająca

C

Dioksyny i furany

0,1

4.2.

C — całkowita dopuszczalna wielkość emisji (mg/Nm3) dla metali ciężkich wyrażona jako wartości średnie w okresie pobierania próbek wynoszącym minimalnie 30 minut, a maksymalnie 8 godzin:

Substancje zanieczyszczające

C

Cd + Tl

0,05

Hg

0,05

CZĘŚĆ 5

Dopuszczalna wielkość emisji dla zrzutów ścieków z oczyszczania gazów odlotowych

Substancje zanieczyszczające

Dopuszczalne wielkości emisji dla niefiltrowanych próbek (mg/l z wyjątkiem dioksyn i furanów)

1. Stałe zawiesiny ogółem zgodnie z definicją w załączniku I dyrektywy 91/271/EWG

(95 %)

(100 %)

30

45

2. Rtęć i jej związki, wyrażone jako rtęć (Hg)

0,03

3. Kadm i jego związki, wyrażone jako kadm (Cd)

0,05

4. Tal i jego związki, wyrażone jako tal (Tl)

0,05

5. Arsen i jego związki, wyrażone jako arsen (As)

0,15

6. Ołów i jego związki, wyrażone jako ołów (Pb)

0,2

7. Chrom i jego związki, wyrażone jako chrom (Cr)

0,5

8. Miedź i jej związki, wyrażone jako miedź (Cu)

0,5

9. Nikiel i jego związki, wyrażone jako nikiel (Ni)

0,5

10. Cynk i jego związki, wyrażone jako cynk (Zn)

1,5

11. Dioksyny i furany

0,3 ng/l

CZĘŚĆ 6

Monitorowanie emisji

1. Techniki pomiarowe

1.1.

Pomiary mające na celu określenie stężenia substancji zanieczyszczających powietrze i wodę są przeprowadzane w sposób reprezentatywny.

1.2.

Pobieranie próbek i analiza wszystkich substancji zanieczyszczających, łącznie z dioksynami i furanami, oraz zapewnienie jakości zautomatyzowanych systemów pomiarowych i referencyjne metody pomiarowe mające na celu ich skalibrowanie są przeprowadzane zgodnie z normami CEN. Jeśli normy CEN nie są dostępne, stosuje się normy ISO, normy krajowe lub inne normy międzynarodowe, które zapewniają dostarczenie danych o równoważnej jakości naukowej. Z tymi samymi normami jest również zgodny system zapewniania jakości w laboratorium pobierającym próbki i przeprowadzającym analizy. Zautomatyzowane systemy pomiarowe podlegają kontroli za pomocą równoległych pomiarów przy zastosowaniu metod referencyjnych co najmniej raz w roku.

1.3.

Przy poziomie dziennej dopuszczalnej wielkości emisji, wartość 95 % przedziałów ufności pojedynczego zmierzonego wyniku nie przekracza następujących wartości procentowych dopuszczalnej wielkości emisji:

Tlenek węgla:

10 %

Dwutlenek siarki:

20 %

Dwutlenek azotu:

20 %

Pył ogółem:

30 %

Węgiel organiczny ogółem:

30 %

Chlorowodór:

40 %

Fluorek wodoru:

40 %.

Okresowe pomiary emisji do powietrza i wody są wykonywane zgodnie z pkt 1.1 i 1.2.

2. Pomiary związane z substancjami zanieczyszczającymi powietrze

2.1.

Przeprowadza się następujące pomiary związane z substancjami zanieczyszczającymi powietrze:

a) ciągłe pomiary następujących substancji: NOx pod warunkiem że ustalono dopuszczalne wielkości emisji, CO, pył ogółem, TOC, HCl, HF, SO2;

b) ciągłe pomiary następujących parametrów działania procesu: temperaturę blisko ściany wewnętrznej lub innego, zaaprobowanego przez właściwy organ, reprezentatywnego punktu komory spalania, stężenie tlenu, ciśnienie, temperaturę i zawartość pary wodnej w gazie odlotowym;

c) co najmniej dwa pomiary metali ciężkich, dioksyn i furanów w ciągu roku; jednakże przez pierwsze dwanaście miesięcy eksploatacji należy wykonywać co najmniej jeden pomiar na trzy miesiące.

2.2.

Czas przebywania, jak również minimalna temperatura i zawartość tlenu w gazach odlotowych podlegają właściwej weryfikacji, co najmniej jeden raz kiedy spalarnia odpadów lub współspalarnia odpadów jest oddawana do eksploatacji oraz w najbardziej niekorzystnych przewidywanych warunkach działalności.

2.3.

Można pominąć ciągłe pomiary HF, jeśli używane są etapy oczyszczania dla HCl, które zapewniają, że nie są przekraczane dopuszczalne wielkości emisji dla HCl. W tym przypadku emisje HF podlegają okresowym pomiarom ustanowionym w pkt 2.1 lit. c).

2.4.

Ciągły pomiar zawartości pary wodnej nie jest wymagany, jeśli pobrany w próbce gaz odlotowy jest osuszany przed analizą emisji.

2.5.

Właściwy organ może zdecydować o niewymaganiu pomiarów ciągłych HCL, HF i SO2 w spalarniach odpadów lub współspalarniach odpadów i wymagać pomiarów okresowych określonych w pkt 2.1 lit. c) lub nie wymagać żadnych pomiarów, jeśli operator potrafi udowodnić, że emisje tych zanieczyszczeń w żadnych warunkach nie mogą być wyższe od określonych przepisami dopuszczalnych wielkości emisji.

Właściwy organ może zdecydować o niewymaganiu pomiarów ciągłych NOx i wymagać pomiarów okresowych określonych w pkt 2.1 lit. c) w istniejących spalarniach odpadów o przepustowości nominalnej poniżej 6 ton na godzinę lub w istniejących współspalarniach odpadów o przepustowości nominalnej poniżej 6 ton na godzinę, jeżeli operator potrafi udowodnić – na podstawie informacji dotyczących jakości danych odpadów, stosowanych technologii i wyników monitorowania emisji – że emisje NOx w żadnych warunkach nie mogą być wyższe od określonych przepisami dopuszczalnych wielkości emisji.

2.6.

W następujących przypadkach właściwy organ może zdecydować o wymaganiu jednego pomiaru metali ciężkich co dwa lata oraz jednego pomiaru dioksyn i furanów rocznie:

a) emisje powstające ze współspalania lub spalania odpadów wynoszą w każdych warunkach poniżej 50 % dopuszczalnych wielkości emisji;

b) odpady współspalane lub spalane składają się wyłącznie z niektórych segregowanych palnych frakcji odpadów innych niż niebezpieczne, które nie nadają się do recyklingu i posiadają określoną charakterystykę, i które są dalej określone w oparciu o ocenę, o której mowa w lit. c);

c) operator może udowodnić na podstawie informacji dotyczących jakości danych odpadów oraz monitorowania emisji że emisje są w każdych warunkach znacząco niższe od dopuszczalnych wielkości emisji dla metali ciężkich, dioksyn i furanów;

2.7.

Wyniki pomiarów są normalizowane przy wykorzystaniu standardowych stężeń tlenu określonych w części 3 lub obliczonych zgodnie z częścią 4 i z zastosowaniem wzoru podanego w części 7.

Kiedy odpady są spalane lub współspalane w powietrzu wzbogacanym tlenem, wyniki pomiarów mogą być normalizowane w zawartości tlenu przewidzianej przez właściwy organ w sposób odzwierciedlający szczególne okoliczności w indywidualnym przypadku.

Jeśli emisje substancji zanieczyszczających są zmniejszone przez oczyszczanie gazów odlotowych w spalarni odpadów lub współspalarni odpadów przetwarzającej odpady niebezpieczne, normalizacja w odniesieniu do zawartości tlenu, przewidziana w akapicie pierwszym, jest wykonywana tylko wtedy, gdy zawartość tlenu mierzona w tym samym okresie jak dla danej substancji zanieczyszczającej przekracza odpowiednią standardową zawartość tlenu.

3. Pomiary związane z substancjami zanieczyszczającymi wodę

3.1.

W punkcie zrzutu ścieków przeprowadzane są następujące pomiary:

a) ciągłe pomiary odczynu pH, temperatury i przepływu;

b) wyrywkowe dzienne pomiary próbki całkowitej ilości cząstek zawieszonych lub pomiary reprezentatywnej próbki, proporcjonalnej do przepływu ścieków; w okresie 24 godzin

c) co najmniej raz na miesiąc pomiary reprezentatywnej próbki zrzutu, proporcjonalnej do przepływu ścieków w okresie 24 godzin w odniesieniu do Hg, Cd, TI, As, Pb, Cr, Cu, Ni i Zn;

d) pomiary dioksyn i furanów co najmniej co sześć miesięcy; jednak w ciągu pierwszych 12 miesięcy eksploatacji wykonuje się co najmniej jeden pomiar co trzy miesiące.

3.2.

W przypadku gdy ścieki z oczyszczania gazów odlotowych są oczyszczane na miejscu, zbiorczo z innymi źródłami ścieków na miejscu, operator dokonuje pomiarów:

a) w strumieniu ścieków z procesów oczyszczania gazów odlotowych przed ich wprowadzeniem do zbiorczego urządzenia oczyszczającego ścieki;

b) w strumieniu/strumieniach innych ścieków przed ich wprowadzeniem do zbiorczego urządzenia oczyszczającego ścieki;

c) w punkcie końcowego zrzucenia ścieków, po oczyszczeniu, ze spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.

CZĘŚĆ 7

Wzór do obliczania stężenia emisji przy standardowym procentowym stężeniu tlenu

ES

=

obliczone stężenie emisji przy standardowym procentowym stężeniu tlenu

EM

=

zmierzone stężenie emisji

OS

=

standardowe stężenie tlenu

OM

=

zmierzone stężenie tlenu

CZĘŚĆ 8

Ocena zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji

1. Dopuszczalne wielkości emisji do powietrza

1.1.

Dopuszczalne wielkości emisji do powietrza uznaje się za przestrzegane, jeśli:

a) żadna ze średnich wartości dziennych nie przekracza którejkolwiek z dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w części 3 pkt 1.1 lub w części 4 lub obliczonej zgodnie z częścią 4;

b) żadna ze średnich wartości półgodzinnych nie przekracza którejkolwiek z dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w kolumnie A tabeli w części 3 pkt 1.2 lub, w stosownych przypadkach, 97 % średnich wartości półgodzinnych w okresie roku nie przekracza jakichkolwiek dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w kolumnie B tabeli w części 3 pkt 1.2;

c) żadna ze średnich wartości w okresie pobierania próbek określonych dla metali ciężkich, dioksyn i furanów nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w części 3 pkt 1.3 i 1.4 lub w części 4 lub obliczonych zgodnie z częścią 4;

d) w odniesieniu do tlenku węgla (CO):

(i) w przypadku spalarni odpadów:

— co najmniej 97 % średnich wartości dziennych w okresie roku nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w części 3 pkt 1.5 lit. a); oraz

— co najmniej 95 % wszystkich średnich wartości 10-minutowych pobranych w dowolnym okresie 24 godzin lub wszystkich średnich wartości półgodzinnych pobranych w tym samym okresie nie przekracza dopuszczalnych wielkości emisji wymienionych w części 3 pkt 1.5 lit. b) i c); w przypadku spalarni odpadów, w których temperatura gazu powstałego na skutek procesu spalania wynosi co najmniej 1 100 °C przez co najmniej dwie sekundy, państwa członkowskie mogą zastosować okres siedmiodniowy dla dokonania oceny średnich wartości 10-minutowych;

(ii) w przypadku współspalarni odpadów: spełnione są przepisy części 4.

1.2.

Średnie wartości półgodzinne i średnie 10-minutowe są określane w czasie efektywnej eksploatacji (z wyłączeniem czasu rozruchu i wyłączenia, kiedy nie są spalane żadne odpady) z wartości zmierzonych, po odjęciu wartości przedziału ufności określonego w części 6 pkt 1.3. Średnie wartości dzienne są ustalane na podstawie tych zatwierdzonych wartości średnich.

W celu uzyskania ważnej średniej wartości dziennej, w jakimkolwiek dniu nie można odrzucić więcej niż pięciu średnich wartości półgodzinnych z powodu awarii lub konserwacji systemu pomiarów ciągłych. Nie można odrzucić więcej niż dziesięciu średnich wartości dziennych z powodu awarii lub konserwacji systemu pomiarów ciągłych.

1.3.

Średnie wartości w okresie pobierania próbek oraz średnie wartości w przypadku pomiarów okresowych HF, HCl i SO2 są ustalane zgodnie z wymogami art. 45 ust. 1 lit. e) i art. 48 ust. 3 oraz części 6 pkt 1.

2. Dopuszczalne wielkości emisji do wody.

Uznaje się, że dopuszczalne wielkości emisji do wody są przestrzegane, jeśli:

a) dla stałych zawiesin ogółem, 95 % i 100 % zmierzonych wartości nie przekracza odpowiednich dopuszczalnych wielkości emisji określonych w części 5;

b) dla metali ciężkich (Hg, Cd, TI, As, Pb, Cr, Cu, Ni i Zn) nie więcej niż jeden pomiar na rok przewyższa dopuszczalne wielkości emisji ustalone w części 5; lub jeśli państwo członkowskie przewiduje więcej niż 20 próbek na rok, nie więcej niż 5 % tych próbek przekracza dopuszczalne wielkości emisji określone w części 5;

c) dla dioksyn i furanów, wyniki pomiarów nie przekraczają dopuszczalnych wielkości emisji określonych w części 5;