Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (przekształcenie)
Załącznik VIII
W mocyPrzepisy techniczne dotyczące instalacji produkujących dwutlenek tytanu
CZĘŚĆ 1
Dopuszczalne wielkości emisji do wody
1. W przypadku instalacji stosujących proces siarkowania (jako średnia roczna):
550 kg siarczanu na tonę produkowanego dwutlenku tytanu
2. W przypadku instalacji stosujących proces chlorowania jako średnia roczna:
a) 130 kg chlorku na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu przy stosowaniu obojętnego rutylu,
b) 228 kg chlorku na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu przy stosowaniu syntetycznego rutylu,
c) 330 kg chlorku na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu przy stosowaniu żużlu. Instalacje dokonujące zrzutów do wody słonej (rejony przyujściowe, morze przybrzeżne i otwarte) mogą podlegać dopuszczalnej wielkości emisji 450 kg chlorku na tonę dwutlenku tytanu wyprodukowanego przy użyciu żużlu.
3. W przypadku instalacji stosujących proces chlorowania i więcej niż jeden typ rudy dopuszczalne wielkości emisji określone w pkt 2 powinny być proporcjonalne do ilości stosowanych rud.
CZĘŚĆ 2
Dopuszczalne wielkości emisji do powietrza
1. Dopuszczalne wielkości emisji wyrażone jako stężenie w masie na metr sześcienny (Nm3) oblicza się w temperaturze 273,15 K i pod ciśnieniem 101,3 kPa.
2. W odniesieniu do pyłów: 50 mg/Nm3 jako średnia godzinna z głównych źródeł i 150 mg/Nm3 jako średnia godzinna z innych źródeł;
3. W odniesieniu do dogazowego dwutlenku i tritlenku siarki uwalnianych w trakcie trawienia i kalcynacji, włącznie z kropelkami kwasu, obliczanego jako równoważnik SO2:
a) 6 kg na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu jako średnia roczna;
b) 500 mg/Nm3 jako średnia godzinna dla zakładów koncentracji odpadów kwasów;
4. W odniesieniu do chloru w przypadku instalacji stosujących proces chlorowania:
a) 5 mg/Nm3 jako średnia dzienna;
b) 40 mg/Nm3 w dowolnym czasie.
CZĘŚĆ 3
Monitorowanie emisji
Monitorowanie emisji do powietrza obejmuje co najmniej ciągłe monitorowanie:
a) gazowego dwutlenku i tritlenku siarki uwalnianych w trakcie trawienia i kalcynacji z zakładów koncentracji odpadów kwasów w instalacjach stosujących proces siarkowania;
b) chloru z głównych źródeł w instalacjach stosujących proces chlorowania;
c) pyłu z głównych źródeł.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.