Załącznik II

1. TREŚĆ

Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury wydają świadectwa uzupełniające, które maszyniści zatrudnieni przez nie lub z którymi zawarły one umowy mają posiadać przy sobie podczas pracy na mocy art. 29 dyrektywy 2007/59/WE.

Procedura obowiązująca przy wydawaniu i aktualizowaniu świadectw uzupełniających ustanowiona zgodnie z art. 15 dyrektywy 2007/59/WE określa język(-i) w jakim(-ich) świadectwa są wydawane.

Świadectwa uzupełniające zawierają następujące informacje:

— odniesienie do numeru licencji,

— nazwisko/nazwiska posiadacza. Państwa członkowskie mogą uwzględniać wszystkie uznane nazwiska, niemniej w pierwszej kolejności należy wymienić główne nazwisko i kolejność nazwisk powinna być taka sama jak na licencji,

— imię/imiona posiadacza. Państwa członkowskie mogą uwzględniać wszystkie imiona, które uznały, niemniej kolejność imion powinna być taka sama jak na licencji,

— numer referencyjny nadany przez pracodawcę (nieobowiązkowo),

— data wydania i wygaśnięcia świadectwa uzupełniającego. Okres ważności świadectwa uzupełniającego jest ustalany przez przedsiębiorstwa kolejowe i zarządców infrastruktury zatrudniających maszynistów lub korzystających z ich usług i określany w procedurze, która ma zostać opublikowana przez przedsiębiorstwa kolejowe i zarządców infrastruktury na mocy art. 15. Jeżeli świadectwo jest ważne bezterminowo, data wygaśnięcia jest anulowana,

— dane dotyczące organu wydającego. Świadectwa uzupełniające mogą być wydawane przez krajowe lub regionalne przedsiębiorstwa kolejowe i zarządców infrastruktury, wyznaczone na mocy procedury zgodnie z art. 15 dyrektywy 2007/59/WE,

— mogą zawierać wewnętrzny numer przedsiębiorstwa do celów administracyjnych.

Niżej wymienione informacje będą numerowane jak następuje:

1.1. Dane dotyczące pracodawcy

Informacje dotyczące przedsiębiorstwa zatrudniającego maszynistę lub korzystającego z jego usług obejmują:

— nazwę przedsiębiorstwa oraz, w stosownych przypadkach, miejsce pracy (np. jednostkę, do której maszynista został przydzielony),

— rodzaj jednostki zatrudniającej maszynistę lub korzystającej z jego usług: „przedsiębiorstwo kolejowe” lub „zarządca infrastruktury”,

— adres pocztowy: ulica, numer kodu, miejscowość i państwo,

— osobisty numer referencyjny maszynisty używany w przedsiębiorstwie – nieobowiązkowo.

1.2. Dane dotyczące posiadacza

Dokument zawiera następujące informacje dotyczące posiadacza:

— miejsce urodzenia (miejscowość i państwo),

— data urodzenia,

— obywatelstwo maszynisty,

— adres pocztowy (ulica, numer kodu, miejscowość i państwo) – nieobowiązkowo.

1.3. Kategorie uprawnień do prowadzenia

Kategorie uprawnień i rodzaje taboru, do prowadzenia którego maszynista jest uprawniony, zamieszcza się, jak następuje:

Kategoria A

Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury mogą stosować „A” jako kategorię ogólną, obejmującą prowadzenie wszystkich pojazdów kategorii A: lokomotyw manewrowych, pociągów roboczych, kolejowych pojazdów specjalnych i wszelkich innych lokomotyw, kiedy używane są do przetaczania;

Ewentualnie przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury mogą ograniczyć zastosowanie świadectwa do jednego lub kilku następujących rodzajów:

A1

=

w przypadku ograniczenia do lokomotyw manewrowych;

A2

=

w przypadku ograniczenia do pociągów roboczych;

A3

=

w przypadku ograniczenia do kolejowych pojazdów specjalnych;

A4

=

w przypadku ograniczenia do wszelkich innych lokomotyw, kiedy używane są do przetaczania;

A5

=

inne, jeśli zezwolenie dotyczy usług lub taboru kolejowego nieobjętego wyżej wymienionymi kategoriami. Informację tę podaje się w przewidzianym miejscu.

Kategoria B

Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury mogą stosować „B” jako kategorię ogólną, obejmującą przewóz pasażerów i towarów.

Ewentualnie przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury mogą ograniczyć zastosowanie świadectwa do jednego lub więcej następujących rodzajów:

B1

=

w przypadku ograniczenia do przewozu osób;

B2

=

w przypadku ograniczenia do przewozu towarów.

Kategorię, którą obejmują uprawnienia posiadacza, wskazuje się przez wypełnienie odpowiedniej rubryki, jeżeli jest to kategoria ogólna, lub rubryk, jeżeli wybrana została co najmniej jedna podkategoria. Anuluje się pola, które nie są wykorzystane.

Na przykład:

A

=

kategoria ogólna A. Nie zastosowano podkategorii

A

=

kategoria A, podkategoria 1

(pozwolenie wyłącznie na prowadzenie lokomotyw manewrowych).

A

=

kategoria A, podkategorie 2 oraz 3

(pozwolenie na prowadzenie pociągów roboczych i kolejowych pojazdów specjalnych)

A

=

kategoria A, podkategoria 5

(pozwolenie dotyczy usług lub taboru kolejowego nieobjętego kategoriami A1-A4. Należy wyszczególnić w polu „Uwagi”)

B

=

kategoria ogólna B, nie zastosowano podkategorii

B

=

kategoria B, podkategoria 2

(pozwolenie na prowadzenie pociągów towarowych)

Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury dbają o to, by wybór podkategorii nie miał wpływu na wymogi określone w załącznikach V oraz VI do dyrektywy 2007/59/WE.

1.4. Informacje dodatkowe

Część zarezerwowana na informacje dodatkowe, które mogą być wymagane na mocy obowiązującego prawodawstwa krajowego lub wewnętrznych procedur przedsiębiorstwa.

1.5. Dane dotyczące znajomości języków

Wpisuje się tu wykaz wszystkich języków, poza ojczystym, które są niezbędne do pracy w ramach przedmiotowej infrastruktury i którymi posługują się maszyniści zgodnie z wymogami załącznika VI do dyrektywy 2007/59/WE.

1.6. Ograniczenia

Ta część zawiera ograniczenia związane z cechami i umiejętnościami maszynisty w odniesieniu do treści świadectwa uzupełniającego (np. upoważnienie do prowadzenia wyłącznie przy świetle dziennym).

Jeżeli ograniczenia dotyczą taboru kolejowego (np. ograniczenia prędkości przy prowadzeniu niektórych rodzajów lokomotyw) lub infrastruktury, informacje w formacie tekstowym podaje się w rubryce „Uwagi” obok przedmiotowego taboru kolejowego lub infrastruktury.

1.7. Dane dotyczące taboru kolejowego

Ta część zawiera wykaz rodzajów taboru kolejowego, do którego prowadzenia maszynista został uprawniony na podstawie oceny umiejętności wymienionych w załączniku V do dyrektywy 2007/59/WE.

Dane umieszcza się w następujących rubrykach:

— rubryka przeznaczona na datę rozpoczęcia okresu ważności odpowiednich kwalifikacji,

— oddzielna rubryka dla każdego rodzaju taboru kolejowego,

— rubryka z miejscem na uwagi (może to być pieczęć potwierdzająca nabyte umiejętności, data wygaśnięcia kwalifikacji lub inne istotne informacje, jak określono w pkt 1.6 powyżej).

1.8. Dane dotyczące infrastruktury

Ta część zawiera wykaz infrastruktury, w obrębie której maszynista został uprawniony do prowadzenia na podstawie oceny umiejętności wymienionych w pkt 1-7 załącznika VI do dyrektywy 2007/59/WE.

Dane umieszcza się w następujących rubrykach:

— rubryka przeznaczona na datę rozpoczęcia okresu ważności odpowiednich kwalifikacji,

— rubryka przeznaczona na zakres infrastruktury, w obrębie której maszynista jest uprawniony do prowadzenia,

— rubryka z miejscem na uwagi (może to być pieczęć potwierdzająca nabyte umiejętności, data wygaśnięcia kwalifikacji lub inne istotne informacje, jak określono w pkt 1.6 powyżej).

Zakres infrastruktury, w obrębie której maszynista jest uprawniony do prowadzenia, opisany jest w procedurze wydawania i aktualizowania świadectw uzupełniających przez przedsiębiorstwa kolejowe. Dla każdej części infrastruktury, w obrębie której maszynista jest uprawniony do prowadzenia, podaje się istotne informacje i ograniczenia.

2. CECHY FIZYCZNE ŚWIADECTWA UZUPEŁNIAJĄCEGO

Świadectwo uzupełniające zgodne ze wzorem wspólnotowym jest dokumentem składanym o wymiarach 10 cm x 21 cm (po rozłożeniu), składającym się z trzech zewnętrznych i trzech wewnętrznych stron.

Na pierwszej stronie umieszcza się następujące informacje:

— nazwisko/nazwiska i imię/imiona posiadacza,

— numer licencji,

— data wydania i wygaśnięcia świadectwa uzupełniającego,

— dane dotyczące jednostki wydającej oraz pieczęć. Mogą one zawierać wewnętrzny numer przedsiębiorstwa do celów administracyjnych.

Strona 2 zawiera dane dotyczące pracodawcy/jednostki zawierającej umowę oraz dodatkowe dane dotyczące posiadacza, w następującej kolejności:

1. Dane dotyczące pracodawcy lub jednostki zawierającej umowę.

2. Dane dotyczące maszynisty (posiadacza świadectwa uzupełniającego).

Strona 3 zawiera:

3. Kategorie pojazdów objęte uprawnieniami do prowadzenia.

4. Informacje dodatkowe.

5. Znajomość języków.

6. Ograniczenia.

Strony wewnętrzne zawierają dane dotyczące rodzajów taboru kolejowego, do którego prowadzenia maszynista jest uprawniony (rodzaje, data początkowej oceny), oraz wykaz infrastruktury, w obrębie której maszynista jest uprawniony do prowadzenia.

W razie potrzeby można dołączać dodatkowe strony wewnętrzne przeznaczone na informacje, które nie mieszczą się na dostępnym miejscu.

Świadectwo uzupełniające jest zgodne ze wzorem znajdującym się w sekcji 4.

3. ŚRODKI ZAPOBIEGAJĄCE FAŁSZERSTWOM

W odniesieniu do świadectw uzupełniających stosuje się następujące dwa środki zapobiegające fałszerstwom:

Środki techniczne (najbardziej rozpowszechnione to: logo przedsiębiorstwa, struktura papieru, trwały tusz, umieszczenie wewnętrznego numeru referencyjnego oraz pieczęci). Wszelkie aktualizacje potwierdzane są datą oraz pieczęcią na dokumencie i są zgodne z informacjami zawartymi w rejestrze.

Procedury monitorowania systemu zarządzania bezpieczeństwem umożliwiające sprawdzenie, czy informacje umieszczone na świadectwie uzupełniającym są ważne i nie uległy zmianom, zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy 2007/59/WE.

Wszystkie te informacje zawarte są w procedurze obowiązującej przy wydawaniu i aktualizowaniu świadectw uzupełniających, ustanowionej zgodnie z art. 15 dyrektywy 2007/59/WE.

4. WSPÓLNOTOWY WZÓR ŚWIADECTWA UZUPEŁNIAJĄCEGO

(2) C3

(2) C3

(1) C3