Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy Tekst mający znaczenie dla EOG

Załącznik III

W mocy

USUWANIE I ODZYSKIWANIE

ROZDZIAŁ I

OGÓLNE WYMOGI DOTYCZĄCE SPALANIA I WSPÓŁSPALANIA ODPADÓW

Sekcja 1

Warunki ogólne

1. Podmioty prowadzące spalarnie i współspalarnie, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, zapewniają spełnienie w prowadzonych przez siebie zakładach następujących warunków higieny:

a) Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne muszą być usuwane jak najszybciej po ich dostarczeniu, zgodnie z warunkami ustalonymi przez właściwy organ. Do czasu usunięcia zapewnia się ich właściwie przechowywanie, zgodnie z warunkami ustalonymi przez właściwy organ.

b) W spalarniach i współspalarniach muszą istnieć odpowiednie ustalenia dotyczące czyszczenia i dezynfekcji kontenerów i pojazdów, szczególnie w wyznaczonym obszarze, z którego ścieki usuwane są zgodnie z prawodawstwem UE w celu uniknięcia ryzyka skażenia.

c) Spalarnie i współspalarnie muszą być zlokalizowane na dobrze odwodnionym, twardym podłożu.

d) Spalarnie i współspalarnie muszą być odpowiednio zabezpieczone przed szkodnikami, takimi jak owady, gryzonie i ptaki. Do tego celu należy stosować udokumentowany program zwalczania szkodników.

e) Pracownicy muszą mieć zapewniony dostęp do odpowiednich pomieszczeń służących higienie osobistej, takich jak toalety, przebieralnie i umywalnie, jeśli jest to konieczne dla zapobieżenia zanieczyszczeniu.

f) Dla wszystkich części pomieszczeń należy ustanowić i udokumentować procedury w zakresie czyszczenia. Do czyszczenia należy zapewnić odpowiednie wyposażenie i środki czystości.

g) Kontrola higieny musi obejmować regularne inspekcje środowiska i wyposażenia. Harmonogram inspekcji i ich wyniki muszą być udokumentowane i przechowywane przez co najmniej dwa lata.

2. Podmiot prowadzący spalarnię lub współspalarnię podejmuje wszystkie niezbędne środki ostrożności dotyczące odbioru produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych w celu zapobieżenia bezpośredniemu ryzyku dla zdrowia ludzi i zwierząt lub ograniczenia go w maksymalnym możliwym zakresie.

3. Zwierzęta nie mogą mieć dostępu do spalarni i współspalarni, a także do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych oczekujących na spalenie lub współspalenie jako odpady oraz do popiołów będących produktem spalenia lub współspalenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego jako odpadów.

4. Jeżeli spalarnia lub współspalarnia znajduje się w gospodarstwie z żywym inwentarzem:

a) należy zapewnić całkowite fizyczne oddzielenie wyposażenia służącego do spalania lub współspalania odpadów od zwierząt gospodarskich, ich paszy i ściółki, w razie potrzeby także za pomocą ogrodzenia;

b) wyposażenie musi być przeznaczone wyłącznie do spalania odpadów i nie może być stosowane w innych miejscach w gospodarstwie, bądź też, w przypadku takiego zastosowania, wyposażenie należy wcześniej oczyścić i zdezynfekować;

c) pracownicy spalarni lub współspalarni muszą zmieniać odzież wierzchnią i obuwie każdorazowo przed podjęciem czynności wymagających kontaktu ze zwierzętami gospodarskimi lub ich paszą.

5. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne oczekujące na spalenie lub współspalenie jako odpady oraz popioły po spaleniu lub współspaleniu odpadów muszą być przechowywane w przykrytych i właściwie oznakowanych pojemnikach, w razie potrzeby uszczelnionych.

6. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, które nie uległy pełnemu spaleniu jako odpady, poddaje się ponownemu spaleniu lub usuwa się w inny sposób, z wyjątkiem usunięcia na zatwierdzone składowisko odpadów, zgodnie z art. 12, 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, zależnie od przypadku.

Sekcja 2

Warunki eksploatacji

Spalarnie lub współspalarnie muszą być zaprojektowane, wyposażone, zbudowane i eksploatowane w taki sposób, aby temperatura gazu powstającego w wyniku przetwarzania wzrastała w sposób kontrolowany i liniowy, nawet w najbardziej niekorzystnych warunkach, do 850 °C na czas co najmniej 2 sekund lub do 1 100 °C na 0,2 sekundy – według pomiaru blisko wewnętrznej ściany lub w innym reprezentatywnym punkcie komory spalania lub współspalania, dopuszczonym przez właściwy organ.

Sekcja 3

Pozostałości spalania lub współspalania odpadów

1. Zapewnia się minimalną możliwą ilość i poziom szkodliwości pozostałości spalania i współspalania odpadów. Pozostałości takie muszą być odzyskiwane, w zależności od sytuacji, bezpośrednio w spalarni lub współspalarni bądź poza nią, zgodnie z odnośnymi przepisami prawa UE, bądź usuwane na zatwierdzone składowisko odpadów.

2. Transport i tymczasowe przechowywanie suchych pozostałości, w tym pyłu, musi odbywać się w taki sposób, aby zapobiec ich rozproszeniu w środowisku naturalnym (np. w zamkniętych pojemnikach).

Sekcja 4

Pomiar temperatury i innych parametrów

1. Do monitorowania parametrów i warunków procesu spalania lub współspalania wykorzystuje się odpowiednie techniki.

2. W zatwierdzeniu wystawianym przez właściwy organ lub w załączonych warunkach ustala się wymagania dotyczące pomiarów temperatury.

3. Działanie wszelkich zautomatyzowanych urządzeń monitorowania poddaje się kontroli i corocznym przeglądom.

4. Wyniki pomiarów temperatury rejestruje się i przedstawia we właściwy sposób, aby umożliwić właściwemu organowi sprawdzenie zgodności z dozwolonymi warunkami eksploatacji ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z procedurami, które ustali wspomniany organ.

Sekcja 5

Nieprawidłowe działanie

W przypadku awarii lub nieprawidłowego działania spalarni lub współspalarni podmiot ją prowadzący bez zbędnej zwłoki ogranicza lub zawiesza eksploatację spalarni lub współspalarni do czasu przywrócenia normalnych warunków pracy.

ROZDZIAŁ II

SPALARNIE I WSPÓŁSPALARNIE O WYSOKIEJ WYDAJNOŚCI

Sekcja 1

Szczególne warunki eksploatacji

Spalarnie lub współspalarnie przetwarzające wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, o wydajności wysokiej, czyli przekraczającej 50 kg na godzinę, w przypadku których nie jest wymagane pozwolenie na eksploatację zgodnie z dyrektywą 2000/76/WE, podlegają następującym warunkom:

a) Każda linia danej spalarni lub współspalarni musi być wyposażona w co najmniej jeden palnik pomocniczy. Palnik ten włącza się automatycznie, kiedy temperatura gazów spalinowych po ostatnim wtrysku powietrza spada poniżej 850 °C lub 1 100 °C, zależnie od przypadku. Należy go również wykorzystywać podczas rozruchu i zatrzymywania eksploatacji w celu zagwarantowania utrzymania temperatury 850 °C lub 1 100 °C, zależnie od przypadku, przez cały czas wykonywania wspomnianych czynności i tak długo, jak długo niespalony materiał pozostaje w komorze spalania lub współspalania.

b) Jeśli wprowadzanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych do komory spalania lub współspalania odbywa się w sposób ciągły, zakład musi być wyposażony w automatyczny system zapobiegający wprowadzaniu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych przy rozruchu, przed osiągnięciem temperatury 850 °C lub 1 100 °C, zależnie od przypadku, oraz za każdym razem gdy temperatura odbiega od tych odpowiednich wartości.

c) Podmiot prowadzący spalarnię musi eksploatować ją w sposób zapewniający taki poziom spalenia odpadów, by zawartość węgla organicznego ogółem (CWO) w żużlu i popiołach dennych była niższa od 3 % lub ich strata w czasie zapłonu były niższa od 5 % suchej masy materiału. W razie potrzeby stosuje się odpowiednie techniki wstępnej obróbki odpadów.

Sekcja 2

Odpływ wody

1. Lokalizacje spalarni lub współspalarni o wysokiej wydajności, w tym związanych z nimi miejsc przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, projektuje się w sposób uniemożliwiający nieuprawnione i przypadkowe uwolnienie substancji zanieczyszczających do gleby, wód powierzchniowych i wód gruntowych.

2. Należy zapewnić obecność zbiornika o odpowiedniej pojemności magazynowania dla zanieczyszczonej wody deszczowej wypływającej z terenu spalarni lub współspalarni bądź dla zanieczyszczonej wody powstałej w wyniku przelewania lub gaszenia ognia.

W razie konieczności podmiot prowadzący spalarnię lub współspalarnię zapewnia w miarę potrzeb możliwość badania i oczyszczenia takich wód przed ich odprowadzeniem,.

ROZDZIAŁ III

SPALARNIE I WSPÓŁSPALARNIE O NISKIEJ WYDAJNOŚCI

Spalarnie lub współspalarnie przetwarzające wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, o wydajności niskiej, czyli o maksymalnej wydajności niższej niż 50 kg produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na godzinę lub na partię, w przypadku których nie jest wymagane pozwolenie na eksploatację zgodnie z dyrektywą 2000/76/WE:

a) są wykorzystywane jedynie do usuwania:

(i) martwych zwierząt domowych, o których mowa w art. 8 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 lub

(ii) materiałów kategorii 1, o których mowa w art. 8 lit. b), e) i f), materiałów kategorii 2, o których mowa w art. 9, lub materiałów kategorii 3, o których mowa w art. 10 tego rozporządzenia;

b) muszą być wyposażone w palnik pomocniczy, kiedy wprowadzane są do nich materiały kategorii 1, o których mowa w art. 8 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;

c) muszą zapewniać całkowitą zamianę produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w popiół.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.