Załącznik I

Celem niniejszego uzgodnienia sektorowego jest zapewnienie odpowiednich warunków finansowych w odniesieniu do projektów w wybranych sektorach uznanych, między innymi w ramach inicjatyw międzynarodowych, za przyczyniające się w znacznym stopniu do łagodzenia zmiany klimatu, z uwzględnieniem zrównoważonej środowiskowo energii, redukcji emisji gazów cieplarnianych, jak również projektów dotyczących wysokiej efektywności energetycznej, przystosowania się do zmiany klimatu i inżynierii wodnej. Uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego uzgadniają, że warunki finansowe uzgodnienia sektorowego, stanowiącego uzupełnienie Porozumienia, będą wdrażane w sposób zgodny z celem Porozumienia.

ROZDZIAŁ I

ZAKRES UZGODNIENIA SEKTOROWEGO

1. ZAKRES ZASTOSOWANIA W ODNIESIENIU DO PROJEKTÓW W SEKTORACH ZWIĄZANYCH Z ŁAGODZENIEM ZMIANY KLIMATU KWALIFIKUJĄCYCH SIĘ DO UZYSKANIA WSPARCIA Z TYTUŁU DODATKU I

a) W niniejszym uzgodnieniu sektorowym określa się warunki finansowe mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych odnoszących się do umów w kwalifikujących się sektorach wymienionych i zdefiniowanych w dodatku I do niniejszego uzgodnienia sektorowego, pod warunkiem że uwzględnione zostaną ich skutki, podobnie jak w przypadku wszystkich oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zgodnie z zaleceniem Rady OECD z 2012 r. dotyczącym wspólnego podejścia do zagadnień oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz środowiskowych i społecznych analiz due diligence. Odnośny wykaz sektorów i – w stosownych przypadkach – powiązane kryteria efektywności neutralne pod względem technologicznym stosowane w celu określenia kwalifikowalności projektu można z czasem modyfikować zgodnie z postanowieniami w sprawie przeglądu zawartymi w art. 8 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

b) Umowy takie odnoszą się do wywozu projektów w całości lub ich części, obejmujących wszystkie komponenty, sprzęt, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do budowy i oddania do eksploatacji konkretnego projektu, pod warunkiem że:

1) projekt prowadzi do niskiej lub zerowej emisji CO2 lub jego ekwiwalentu lub do wysokiej efektywności energetycznej;

2) projekt powinien zostać opracowany tak, aby spełniać co najmniej normy efektywności określone w dodatku I; oraz

3) zakres przewidzianych warunków zostaje rozszerzony wyłącznie w celu uwzględnienia określonych utrudnień finansowych, które wystąpiły podczas projektu, i opiera się na indywidualnych potrzebach finansowych i konkretnych warunkach rynkowych każdego projektu.

c) Warunki mające zastosowanie do sektorów wymienionych w klasie projektów A w dodatku I ograniczają się do:

1) wywozu elektrowni wykorzystujących energię zrównoważoną środowiskowo – w całości lub ich części – obejmującego wszystkie komponenty, sprzęt, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do budowy i oddania do eksploatacji takich elektrowni;

2) modernizacji istniejących elektrowni wykorzystujących energię zrównoważoną środowiskowo, w przypadkach gdy istnieje możliwość wydłużenia ekonomicznego okresu użytkowania elektrowni o co najmniej okres spłaty, który ma zostać przyznany. W przypadku niespełnienia tego kryterium stosuje się warunki określone w rozdziale II Porozumienia.

d) Warunki mające zastosowanie do sektorów wymienionych w klasie projektów A w dodatku I nie mają zastosowania do pozycji znajdujących się poza terenem elektrowni, za które zazwyczaj odpowiedzialny jest nabywca, w szczególności zaopatrzenia w wodę niepowiązanego bezpośrednio z elektrownią, kosztów przygotowania terenu, dróg, pomieszczeń dla pracowników budowlanych, linii energetycznych i stacji przesyłowych, jak również kosztów powstałych w kraju nabywcy, wynikających z procedur uzyskiwania oficjalnych zezwoleń (np. zezwoleń na lokalizację, zezwoleń budowlanych), z wyjątkiem:

1) zakresu, w jakim pozycje te podlegają dodatkowi I lub II.

2) w przypadkach, gdy nabywca stacji przesyłowej jest jednocześnie nabywcą elektrowni, a umowa zawarta jest w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej dla danej elektrowni, warunki dla pierwotnej stacji przesyłowej nie powinny być korzystniejsze niż warunki dla elektrowni; oraz

3) warunki dotyczące podstacji, transformatorów i linii przesyłowych o dolnym progu napięciowym wynoszącym 60 kV zlokalizowanych poza terenem elektrowni nie powinny być bardziej atrakcyjne niż warunki dla danej elektrowni.

e) Uczestnicy mogą zaproponować przedstawienie warunków finansowych określonych w niniejszym uzgodnieniu sektorowym w odniesieniu do projektów w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, które nie są obecnie wymienione w dodatku I lub pod innym względem nie spełniają kryteriów kwalifikowalności określonych w dodatku I. Projekty te będą rozpatrywane indywidualnie dla każdego przypadku zgodnie z procedurą określoną w art. 54–59 Porozumienia. Uczestnicy przychylnie rozważą wnioski, które są dostosowane do wspólnych celów klimatycznych i celu niniejszego uzgodnienia sektorowego.

2. ZAKRES ZASTOSOWANIA W ODNIESIENIU DO PROJEKTÓW DOTYCZĄCYCH PRZYSTOSOWANIA SIĘ DO ZMIANY KLIMATU KWALIFIKUJĄCYCH SIĘ DO UZYSKANIA WSPARCIA Z TYTUŁU DODATKU II

a) W niniejszym uzgodnieniu sektorowym określa się warunki finansowe mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych odnoszących się do umów lub projektów, które spełniają kryteria wymienione w dodatku II do niniejszego uzgodnienia sektorowego.

b) Umowy takie odnoszą się do wywozu projektów w całości lub ich części, obejmujących wszystkie komponenty, sprzęt, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do wykonania i oddania do eksploatacji konkretnego projektu, pod warunkiem że:

1) warunki określone w dodatku II są spełnione; oraz

2) zakres przewidzianych warunków zostaje rozszerzony wyłącznie w celu uwzględnienia określonych utrudnień finansowych, które wystąpiły podczas projektu, i opiera się na indywidualnych potrzebach finansowych i konkretnych warunkach rynkowych każdego projektu.

c) Niniejsze uzgodnienie sektorowe ma zastosowanie również do modernizacji istniejących projektów w celu uwzględniania kwestii związanych z przystosowaniem się do zmiany klimatu, w przypadku gdy istnieje możliwość wydłużenia ekonomicznego okresu użytkowania projektu o co najmniej okres spłaty, który ma zostać przyznany. W przypadku niespełnienia tego kryterium stosuje się warunki Porozumienia.

3. ZAKRES ZASTOSOWANIA W ODNIESIENIU DO INŻYNIERII WODNEJ

W niniejszym uzgodnieniu sektorowym określa się warunki finansowe mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych odnoszących się do umów dotyczących wywozu projektów w całości lub ich części związanych z zaopatrzeniem w wodę do wykorzystania przez ludzi oraz z instalacjami oczyszczania ścieków:

a) infrastruktura do dostarczania wody pitnej do gmin, w tym do gospodarstw domowych i małych przedsiębiorstw, tj. oczyszczanie wody w celu uzyskania wody pitnej oraz sieć dystrybucyjna (w tym kontrola wycieków);

b) instalacje odprowadzania i oczyszczania ścieków, tj. odprowadzania i oczyszczania wody odpływowej i ścieków z gospodarstw domowych i przemysłu, w tym procesy powtórnego wykorzystania lub ponownego przetwarzania wody oraz oczyszczania osadów ściekowych;

c) modernizacja takich instalacji, w przypadku gdy istnieje możliwość wydłużenia ekonomicznego okresu użytkowania zakładu o co najmniej okres spłaty, który ma zostać przyznany. W przypadku niespełnienia tego kryterium stosuje się postanowienia Porozumienia.

ROZDZIAŁ II

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

4. MAKSYMALNE OKRESY SPŁATY

a) Maksymalny okres spłaty dla transakcji mających na celu łagodzenie zmiany klimatu, kwalifikujących się do uzyskania wsparcia z tytułu art. 1 niniejszego uzgodnienia sektorowego określono w dodatku I.

b) Maksymalny okres spłaty dla transakcji mających na celu przystosowanie się do zmiany klimatu, kwalifikujących się do uzyskania wsparcia z tytułu art. 2 niniejszego uzgodnienia i zgodnie z kryteriami kwalifikowalności określonymi w dodatku II wynosi 22 lata.

c) Maksymalny okres spłaty dla transakcji dotyczących inżynierii wodnej kwalifikujących się do uzyskania wsparcia z tytułu art. 3 niniejszego uzgodnienia wynosi 22 lata.

5. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK

a) Kapitał kredytu eksportowego zwykle spłaca się w równych i regularnych ratach lub, w stosownych przypadkach (np. gdy wsparcie dotyczy transakcji leasingowych lub wywozu samodzielnych maszyn lub urządzeń), w równych spłatach kapitału i odsetek łącznie.

b) Spłaty kapitału następują nie rzadziej niż co roku, przy czym pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż rok od daty uruchomienia kredytu.

c) Spłaty odsetek następują nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W przypadku rocznych spłat kapitału spłaty odsetek następują nie rzadziej niż co dwanaście miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż dwanaście miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

d) Odsetki przypadające do spłaty po dacie uruchomienia kredytu nie są kapitalizowane.

e) W przypadku gdy jest to należycie uzasadnione brakiem czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych dłużnikowi i profilu obsługi zadłużenia możliwego zgodnie z parametrami określonymi w lit. a) i b) powyżej, możliwe jest udzielanie kredytów eksportowych wspieranych w ramach niniejszego uzgodnienia z następującymi zastrzeżeniami:

1) W przypadku transakcji kwalifikujących się do uzyskania wsparcia z tytułu niniejszego uzgodnienia, których maksymalny okres spłaty wynosi 15 lat, oraz transakcji wspieranych w ramach klasy projektów B rodzaj 1:

— Żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie sześciu miesięcy nie może przekraczać 30 % kwoty kapitału kredytu.

— Pierwsza spłata kapitału dokonywana jest nie później niż 24 miesiące od daty uruchomienia kredytu.

— Maksymalny średni ważony czas trwania okresu spłaty wynosi 65 % okresu spłaty transakcji lub sześć lat w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy.

2) W odniesieniu do wszystkich innych transakcji kwalifikujących się do uzyskania wsparcia z tytułu niniejszego uzgodnienia:

— żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie sześciu miesięcy nie może przekraczać 35 % kwoty kapitału kredytu,

— pierwsza spłata kapitału dokonywana jest nie później niż 36 miesięcy od daty uruchomienia kredytu,

— maksymalny średni ważony czas trwania okresu spłaty wynosi 70 % okresu spłaty transakcji lub sześć lat, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURY

6. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

a) Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia zgodnie z postanowieniami niniejszego uzgodnienia sektorowego wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem co najmniej dziesięciu dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania o wartości kredytu powyżej 10 mln SDR, zgodnie z:

1) art. 44 Porozumienia, jeżeli wsparcie jest udzielone na mocy art. 1 lub 3 niniejszego uzgodnienia sektorowego;

2) art. 43 Porozumienia, jeżeli wsparcie jest udzielone na mocy art. 2 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

b) Takie powiadomienia zawierają poszerzony opis projektu w celu wykazania, w jaki sposób projekt ten spełnia kryteria wsparcia określone w art. 1 lub 2 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

c) W przypadku projektów wspieranych zgodnie z dodatkiem I do niniejszego uzgodnienia sektorowego takie powiadomienie zawiera informacje na temat norm technicznych lub norm efektywności, które są stosowane oraz, w stosownych przypadkach, na temat oczekiwanych redukcji emisji.

d) W przypadku projektów wspieranych zgodnie z dodatkiem II do niniejszego uzgodnienia sektorowego takie powiadomienie zawiera informacje na temat wyniku oceny przeprowadzonej przez dowolną niezależną stronę trzecią, jeżeli ma to zastosowanie.

e) W odniesieniu do transakcji objętych wsparciem na mocy art. 5 lit. e) powyżej uczestnicy przekazują między innymi:

1) szczegółowe informacje na temat schematu spłaty objętego wsparciem oraz wyjaśnienie powodów, dla których występuje brak czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych dłużnikowi i profilu obsługi zadłużenia dostępnego w przypadku objęcia wsparciem zgodnie z art. 5 lit. a) i art. 5 lit. b), oraz

2) w odniesieniu do transakcji o schemacie spłaty, który nie odpowiada wolnym przepływom pieniężnym, szczegółowe i odpowiednie wyjaśnienie schematu spłaty objętego wsparciem.

f) Aby ułatwić dokonywanie przeglądu nagromadzonego doświadczenia, po dyskusji uczestnik informuje wszystkich pozostałych uczestników o swojej ostatecznej decyzji.

ROZDZIAŁ IV

MONITOROWANIE I PRZEGLĄD

7. PRZYSZŁE ZADANIA

Uczestnicy zgadzają się przeanalizować następujące kwestie:

a) Budynki o zerowym zużyciu energii netto.

b) Projekty dotyczące ogniw paliwowych.

c) Czyste paliwa gazowe i ciekłe.

d) Przegląd i włączenie przyszłych międzynarodowych norm w zakresie produkcji niskoemisyjnej (np. przyjętych przez Międzynarodową Agencję Energetyczną).

8. MONITOROWANIE I PRZEGLĄD

a) Sekretariat corocznie przedstawia sprawozdania z wdrażania niniejszego uzgodnienia sektorowego. W sprawozdaniach dokumentowane będą wyniki wszelkich procedur dyskusyjnych, o których mowa w art. 43 Porozumienia. Sprawozdania obejmą streszczenie komunikatu prasowego.

b) Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu zakresu i innych postanowień niniejszego uzgodnienia sektorowego. Dla większej pewności przegląd zostanie przeprowadzony do końca 2028 r. lub po 150 transakcjach objętych CCSU przeprowadzonych po dniu 15 lipca 2023 r., w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Przegląd ten będzie oparty na doświadczeniach zdobytych w ramach procesu powiadamiania (w tym informacjach na temat norm technicznych lub norm efektywności, które są stosowane, oraz, o ile będą dostępne, informacjach na temat osiągniętych redukcji emisji), a także na ostatnich sprawozdaniach dotyczących wiedzy na temat klimatu i na ocenie warunków rynkowych dla technologii związanych z klimatem.

c) Jeżeli uczestnik obawia się, że postanowienie lub postanowienia niniejszego uzgodnienia sektorowego nie działają już zgodnie z celem Porozumienia, jak określono w art. 1 (Cel) Porozumienia, uczestnik ten może wystąpić z wnioskiem o rozpatrzenie sprawy na następnym zaplanowanym spotkaniu uczestników i powinien przedstawić dowody na swoje obawy.

d) Regularnie, w tym na wniosek jednego z uczestników, dokonuje się przeglądu dodatku I do niniejszego uzgodnienia sektorowego, aby ocenić, czy należy do niego dodać lub usunąć z niego jakąkolwiek klasę projektów lub jakikolwiek rodzaj projektu lub czy należy zmienić jakąkolwiek wartość progową określoną w tym dodatku. Do wniosków w sprawie nowych klas lub rodzajów projektów dołącza się informacje na temat tego, w jaki sposób projekty w ramach takiej klasy lub takiego rodzaju powinny spełniać kryteria określone w art. 1 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

Dodatek I

KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI DLA PROJEKTÓW DOTYCZĄCYCH ŁAGODZENIA ZMIANY KLIMATU

Wymienione poniżej definicje lub normy mają na celu promowanie wspólnego ich rozumienia przez uczestników w ramach wdrażania niniejszego uzgodnienia sektorowego w odniesieniu do odpowiednich rodzajów projektów. Pozostają one bez uszczerbku dla innych definicji lub norm związanych z klimatem, które już istnieją, są opracowywane lub mają zostać opracowane.

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY LUB HARMONOGRAM WYGASZANIA

MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

KLASA PROJEKTÓW A: Zrównoważona środowiskowo produkcja energii elektrycznej

RODZAJ 1: Energia ze źródeł odnawialnych

Elektrownie w całości lub ich części oraz modernizacja istniejących elektrowni w poniższych sektorach:

a) energia wiatrowa;

b) energia geotermalna;

c) energia pływów i prądów pływowych;

d) energia fal;

e) energia osmotyczna;

f) energia słoneczna fotowoltaiczna;

g) energia słoneczna termalna;

h) energia termalna oceanu;

i) bioenergia: wszelki odnawialny gaz wysypiskowy, gaz z oczyszczalni ścieków, energia biogazu lub paliwo uzyskiwane z instalacji energetycznych biomasy. „Biomasa” oznacza ulegającą biodegradacji część produktów, odpadów i pozostałości z rolnictwa (w tym substancje roślinne i zwierzęce), leśnictwa i branż pokrewnych, a także ulegającą biodegradacji część odpadów przemysłowych i miejskich;

j) energia wodna;

k) efektywność energetyczna projektów dotyczących energii odnawialnej.

22 lata

RODZAJ 2: Produkcja energii elektrycznej z czystego wodoru

Budowa instalacji wytwarzających energię elektryczną wyłącznie z wykorzystaniem czystego wodoru.

Normy czystego wodoru – zob. KLASA PROJEKTÓW F, RODZAJ 1.

Zob. okresy spłaty dla klasy projektów F, rodzaj 1

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY LUB HARMONOGRAM WYGASZANIA

MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

KLASA PROJEKTÓW B: Projekty dotyczące remediacji w elektrowniach opalanych paliwem kopalnym, zastąpienie paliw kopalnych

RODZAJ 1: Elektrownie opalane paliwem kopalnym, mające czynne instalacje do wychwytywania i składowania dwutlenku węgla (CCS)*

Proces polegający na oddzieleniu strumienia CO2 od emisji generowanych przez źródła wytwarzania energii w postaci paliw kopalnych oraz transportowaniu na składowisko do celów bezpiecznego dla środowiska i stałego geologicznego składowania CO2 lub wykorzystania jako wkładu bądź surowca do wytworzenia produktów lub usług.

W celu osiągnięcia niskich poziomów emisji dwutlenku węgla dla źródeł wytwarzania energii w postaci paliw kopalnych

Intensywność emisji osiąga poziom równy lub mniejszy niż 350 ton metrycznych CO2 na GWh odprowadzanych do atmosfery (1);

lub

w przypadku wszystkich projektów, współczynnik wychwytywania i składowania, który ograniczyłby emisję dwutlenku węgla z elektrowni o 65 % lub więcej;

lub

współczynnik wychwytywania musi wynosić co najmniej 85 % CO2 emitowanego przez urządzenia wymienione we wniosku dotyczącym oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. Współczynnik 85 % stosuje się w normalnych warunkach działalności.

18 lat

RODZAJ 2: Elektrownie wytwarzające energię z odpadów*

Jednostka służąca do wytwarzania energii poprzez termiczne przetwarzanie (w tym zgazowanie) mieszanego strumienia odpadów stałych.

W celu zrównoważenia emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze stosowania energii konwencjonalnej oraz poprzez ograniczenie przyszłych emisji gazów cieplarnianych, takich jak metan, które w normalnych okolicznościach byłyby generowane przez odpady.

W przypadku cyklu pary sprawność przemiany energii kotła (lub generatora pary) wynosząca co najmniej 75 % na podstawie wartości opałowej (2).

W przypadku zgazowania sprawność gazogeneratora wynosząca co najmniej 65 % wartości opałowej (3).

15 lat

RODZAJ 3: Elektrownie hybrydowe*

Elektrownia, która generuje energię elektryczną zarówno z odnawialnego źródła energii, jak i ze źródła w postaci paliw kopalnych.

W celu spełnienia wymogu w zakresie dyspozycyjności elektrowni źródło wytwarzania energii w postaci paliw kopalnych jest wymagane w tych okresach, gdy energia z odnawialnego źródła energii jest niedostępna lub niewystarczająca. Źródło w postaci paliw kopalnych umożliwia wykorzystanie energii odnawialnej w elektrowni hybrydowej, a tym samym znaczne zmniejszenie emisji dwutlenku węgla w porównaniu ze standardowymi elektrowniami opalanymi paliwami kopalnymi.

Wzór 1

dwa oddzielne źródła generowania energii: jedno odnawialne źródło energii i jedno źródło w postaci paliw kopalnych.

Projekt jest opracowany tak, aby co najmniej 50 % planowanej całkowitej rocznej produkcji energii pochodziło z odnawialnego źródła energii elektrowni.

Wzór 2:

pojedyncze źródło generowania energii wykorzystujące połączenie energii odnawialnej i paliw kopalnych. Projekt jest opracowany tak, aby co najmniej 75 % produkowanej energii użytkowej pochodziło ze źródła odnawialnego.

15 lat

(1) Oczekuje się, że w przypadku elektrowni zasilanej gazem ziemnym osiągnięta zostanie znacznie niższa intensywność emisji dwutlenku węgla.

(2) Sprawność przemiany energii kotła (lub generatora pary) = (ciepło netto oddane przez parę/ciepło lub wartość opałowa dostarczane przez paliwo) (× 100 %).

(3) Sprawność gazogeneratora = (wartość opałowa gazu na kg wykorzystanego paliwa/średnia wartość opałowa netto jednego kg paliwa) (× 100 %).

Uwaga:

* W ramach wysiłków podejmowanych w reakcji na pilną sytuację klimatyczną uczestnicy skoncentrowali się na poszerzeniu zakresu CCSU o nowe klasy projektów. Uczestnicy zobowiązują się do dokonania przeglądu tych klas projektów, które nie były analizowane od 2012 r., w jak najbliższym terminie, ale nie później niż w marcu 2024 r.

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY LUB HARMONOGRAM WYGASZANIA

MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

KLASA PROJEKTÓW C: Efektywność energetyczna

RODZAJ 1: Elektrownie kogeneracyjne*

Jednoczesne wytwarzanie wielu form energii (elektryczna, mechaniczna i cieplna) w jednym zintegrowanym systemie.

Produkcja elektrowni kogeneracyjnej powinna obejmować energię elektryczną lub mechaniczną oraz ciepło do użytku handlowego, przemysłowego i w gospodarstwach domowych.

Straty energii pierwotnej stosowanej do wytwarzania energii elektrycznej w konwencjonalnych elektrowniach cieplnych w postaci ciepła wynoszą nawet dwie trzecie. Kogeneracja może stanowić zatem efektywny wariant łagodzenia emisji gazów cieplarnianych. Kogeneracja jest możliwa z zastosowaniem wszystkich maszyn cieplnych i paliw (w tym biomasy i energii słonecznej termicznej) z siłowni parowych o mocy od kilku kW do 1000 MW (1).

Ogólna sprawność wynosząca co najmniej 75 % na podstawie wartości opałowej (2).

15 lat

RODZAJ 2: System ciepłowniczy lub chłodniczy*

Sieć służąca do przesyłania/dystrybucji energii cieplnej z jednostki produkującej energię do użytkowników końcowych.

Poprawa efektywności ogrzewania obszarów miejskich poprzez budowę sieci rurociągów do przesyłu pary lub gorącej wody o znacznej sprawności cieplnej zarówno poprzez zminimalizowanie strat w rurociągach i konwerterach, jak i poprzez zwiększenie ilości wykorzystanego ciepła odpadowego.

System chłodniczy to technologia integracyjna, która może znacznie przyczyniać się do zmniejszenia emisji dwutlenku węgla i zanieczyszczenia powietrza oraz zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego np. poprzez zastąpienie pojedynczych klimatyzatorów.

Przewodnictwo cieplne właściwe miejskiego systemu rurociągów powinno wynosić mniej niż 80 % odpowiedniego przewodnictwa cieplnego wymaganego na mocy normy europejskiej EN253:2009 (należy dokonać przeglądu po aktualizacji tej normy)

15 lat

RODZAJ 3: Inteligentne sieci*

Zintegrowane i zaawansowane technologicznie sieci elektroenergetyczne o zwiększonych dynamicznych możliwościach monitorowania oraz kontrolowania danych wejściowych i wyjściowych ich wszystkich składowych komponentów technicznych (takich jak: wytwarzanie energii elektrycznej, rozwiązania w zakresie zarządzania sieciami, przekształtniki i systemy linii wysokiego napięcia prądu stałego (ang. high voltage direct current, HVDC), elastyczne systemy przesyłowe prądu przemiennego (ang. flexible alternating current transmission systems, FACTS), specjalne systemy energetyczne (ang. special power systems, SPS), przesył, dystrybucja, magazynowanie, rozwiązania energoelektroniczne dla inteligentnych sieci, zmniejszenie zużycia, pomiar, rozproszone zasoby energetyczne).

Systemy technologii informacyjno-komunikacyjnych zgodnie z uznanymi na poziomie międzynarodowym normami przemysłowymi, takimi jak NIST-SGIP oraz ETSI-CEN-CENELEC.

Umożliwienie operatorom sieci elektroenergetycznych, operatorom sieci przesyłowych i systemów dystrybucji, użytkownikom sieci, właścicielom systemów magazynowania energii, operatorom pomiarów, dostawcom aplikacji i usług oraz operatorom platform wymiany energii stworzenia systemów elektroenergetycznych, które będą oszczędne, przyjazne dla środowiska, zrównoważone i trwałe oraz będą się odznaczały ograniczonymi stratami przesyłowymi oraz optymalnym poziomem bezpieczeństwa i jakości dostaw, stabilnością sieci, niezawodnością, a także uzyskiwaniem energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i efektywnością pod względem kosztów. Cel ten ma zostać osiągnięty poprzez wspieranie umów na dostawy, które obejmują głównie eksport nowoczesnych i innowacyjnych technologii i usług.

Normy 1, 2 (a lub b) i 3 są spełnione.

1. Całkowity koszt projektu obejmuje co najmniej 20 % kosztów kwalifikujących się działań modernizacyjnych w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych.

2a. Projekt lub aplikacja spowodują zmniejszenie ilości emisji CO2 z paliw kopalnych o co najmniej 10 % lub

2b. Wykazane zostanie znaczne zmniejszenie emisji CO2 dzięki:

— ograniczeniu o co najmniej 5 % strat energii w sieci elektroenergetycznej wykorzystującej aplikację lub projekt inteligentnej sieci; lub

— ograniczeniu o co najmniej 5 % łącznego zużycia energii elektrycznej w sieci elektroenergetycznej wykorzystującej aplikację lub projekt inteligentnej sieci; lub

— nieciągłemu dostarczaniu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, w tym energii o niskich poziomach napięcia, stanowiącej co najmniej dodatkowe 10 % całkowitej energii wprowadzonej do sieci, w której zastosowano technologie inteligentnej sieci.

3. Przed udzieleniem zezwolenia, niezależna, wykwalifikowana strona trzecia dokona przeglądu projektu i przygotuje sprawozdanie, które będzie zawierać opis cech proponowanej aplikacji lub projektu inteligentnej sieci, oraz sprawdzi, czy projekt lub aplikacja spełniają normy 1 i 2 (a lub b). W przypadku projektów korzystających z normy 2b szacowana redukcja emisji CO2 wynikająca z realizacji projektu będzie zawarta w sprawozdaniu. Takie sprawozdania będą udostępniane uczestnikom przed wydaniem zezwolenia dotyczącego wsparcia finansowego, a uzyskanie takiego zezwolenia będzie uwarunkowane zawartymi w sprawozdaniu pozytywnymi rezultatami weryfikacji, czy proponowana aplikacja lub projekt inteligentnej sieci spełnia normy 1 i 2 (a lub b).

Ocena spełnienia norm zostanie przeprowadzona przez porównanie szacowanych emisji lub zużycia energii na obszarze obsługiwanym przez sieć, w przypadku gdyby zastosowano proponowane technologie inteligentnych sieci do emisji, lub zużycia energii na tym obszarze, w przypadku gdyby proponowanych technologii inteligentnych sieci nie zastosowano.

15 lat

(1) Czwarte sprawozdanie oceniające Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu: Zmiana klimatu 2007, http://www.ipcc.ch/publications_and_data/ar4/wg3/en/ch4s4-3-5.html

(2) Ogólna sprawność (o) systemu kogeneracji oznacza sumę produkcji energii użytkowej netto (WE) i produkcji użytkowej energii cieplnej netto (ΣQTH) podzieloną przez całkowitą ilość paliwa zużytego do produkcji (QFUEL), zgodnie z poniższym wzorem:

Uwaga:

* W ramach wysiłków podejmowanych w reakcji na pilną sytuację klimatyczną uczestnicy skoncentrowali się na poszerzeniu zakresu CCSU o nowe klasy projektów. Uczestnicy zobowiązują się do dokonania przeglądu tych klas projektów, które nie były analizowane od 2012 r., w jak najbliższym terminie, ale nie później niż w marcu 2024 r.

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY LUB HARMONOGRAM WYGASZANIA

MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

KLASA PROJEKTÓW D: Wychwytywanie, utylizacja i składowanie dwutlenku węgla (CCUS)

Budowa i eksploatacja instalacji przeznaczonych do:

— wychwytywania CO2 ze źródeł emisji, które w przeciwnym razie zostałyby uwolnione do atmosfery, lub wychwytywania CO2 z powietrza atmosferycznego;

— przygotowywania wychwyconego CO2 do transportu (rurociągiem, koleją, transportem drogowym lub statkiem), co obejmuje przygotowanie wychwyconego CO2 do specyfikacji transportu (np. kompresję);

— transportu wychwyconego CO2 do punktu końcowego przeznaczenia; lub

— trwałego składowania wychwyconego CO2.

Znaczne obniżenie emisji dwutlenku węgla z istniejących źródeł.

Minimalnym wymogiem dla instalacji wychwytujących CO2 z powietrza atmosferycznego jest wychwytywanie równowartości ich własnych emisji operacyjnych.

Instalacje przeznaczone specjalnie do składowania geologicznego spełniają normę ISO 27914:2017.

Kwalifikujące się wykorzystanie wychwyconego lub transportowanego CO2 jest objęte klasą Czyste paliwa ciekłe i gazowe (KLASA PROJEKTÓW J) oraz Produkcja niskoemisyjna (KLASA PROJEKTÓW G).

Utylizacja CO2 na potrzeby działań związanych z paliwami kopalnymi, takich jak intensyfikacja wydobycia ropy naftowej, nie jest kwalifikowalna.

Istnieją odpowiednie systemy wykrywania nieszczelności i plany monitorowania w odniesieniu do transportu i składowania CO2, a regularne sprawozdania są weryfikowane przez organy krajowe lub niezależną stronę trzecią.

22 lata

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY LUB HARMONOGRAM WYGASZANIA

MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

KLASA PROJEKTÓW E: Przesyłanie, dystrybucja i magazynowanie energii

RODZAJ 1: Zarządzanie energią, jej przesyłanie i dystrybucja

Budowa lub rozbudowa instalacji magazynowania energii (np. chemicznej, cieplnej, mechanicznej, elektrochemicznej) w skali sieci.

Budowa i rozbudowa infrastruktury do transportu niskoemisyjnej energii elektrycznej, w tym bezpośrednich połączeń ze źródłami niskoemisyjnymi i odcinkami sieci, w których koszyk energii elektrycznej spełnia normy.

Instalacja inteligentnych liczników i innych technologii zwiększania efektywności sieci.

Ułatwienie długoterminowej, oszczędnej kosztowo dekarbonizacji systemów energetycznych.

Projekty dotyczące niskoemisyjnej energii elektrycznej są kwalifikowalne, jeżeli niskoemisyjna energia elektryczna obejmuje ponad 60 % nowo zainstalowanej mocy wytwórczej w nieprzerwanym 5-letnim okresie.

Niskoemisyjna energia elektryczna oznacza dowolne ze źródeł energii wymienionych w klasie projektów A w niniejszym dodatku lub w przypadku gdy emisje gazów cieplarnianych z wytworzonej energii elektrycznej są niższe od wartości progowej wynoszącej 133 g CO2e/kWh.

Biorąc pod uwagę, że elektryfikacja w krajach o niskim i niższym średnim dochodzie ma kluczowe znaczenie dla dekarbonizacji, powyższa norma nie ma zastosowania do projektów w tych krajach przed upływem 5 lat od daty wejścia w życie niniejszego uzgodnienia, chyba że uczestnicy postanowią inaczej. Takie projekty podlegają postanowieniom art. 43.

Budowa i rozbudowa infrastruktury do transportu niskoemisyjnej energii elektrycznej są kwalifikowalne, o ile nie służą bezpośredniemu połączeniu elektrowni opalanych paliwem kopalnym z siecią.

Dokumenty projektowe dotyczące efektywności sieci muszą w wiarygodny sposób wykazywać, że efektywność energetyczna jest podstawowym celem projektu.

22 lata

RODZAJ 2: Wytwarzanie i recykling baterii

Budowa obiektów, które wytwarzają baterie, zestawy baterii i ogniwa baterii wielokrotnego ładowania o zastosowaniach końcowych łagodzących zmianę klimatu (np. w zakładach użyteczności publicznej, w transporcie i przemyśle).

Recykling zużytych baterii.

Zwiększenie produkcji baterii łagodzących zmianę klimatu i ułatwienie oszczędnej kosztowo dekarbonizacji wysokoemisyjnych działań.

Opis projektu zamieszczany w powiadomieniu musi zawierać opis wycofania baterii z użytku.

22 lata

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY LUB HARMONOGRAM WYGASZANIA

MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

KLASA PROJEKTÓW F: Czysty wodór i amoniak

RODZAJ 1: Produkcja czystego wodoru

Budowa instalacji do produkcji czystego wodoru.

Ułatwienie dekarbonizacji wysokoemisyjnych sektorów.

Projekty dotyczące czystego wodoru są kwalifikowalne, jeżeli:

i. wodór ma emisje od źródła energii do bramy zakładu (od produkcji substratu do wysłania wodoru) niższe niż 3 kg CO2e/kg H2 (poziom dokładności 1);

ii. wodór ma emisje od źródła energii do bramy zakładu (od produkcji substratu do wysłania wodoru) niższe niż 4 kg CO2e/kg H2 (poziom dokładności 2).

Poziom 1: 22 lata

Poziom 2: 18 lat

RODZAJ 2: Produkcja czystego amoniaku

Budowa instalacji do produkcji czystego amoniaku.

Ułatwienie dekarbonizacji wysokoemisyjnych sektorów.

Czysty amoniak oznacza amoniak wytwarzany z czystego wodoru zgodnie z normami określonymi w niniejszym dodatku lub odzyskiwany ze ścieków. Wartości progowe dla czystego amoniaku odpowiadają wartościom progowym dla czystego wodoru wykorzystywanego do jego produkcji. Nie istnieją wartości progowe dla czystego amoniaku odzyskanego ze ścieków,

Poziom 1 i czysty amoniak odzyskany ze ścieków: 22 lata

Poziom 2: 18 lat

RODZAJ 3: Przesyłanie, dystrybucja i magazynowanie wodoru

Budowa instalacji magazynowania, przesyłania i dystrybucji wodoru, które są podłączone do zakładów produkcji czystego wodoru lub mają zostać do nich podłączone w ciągu pięciu lat.

Przekształcenie istniejących instalacji gazu ziemnego w stuprocentowe instalacje wodorowe.

Zmiana przeznaczenia sieci gazu ziemnego umożliwiająca włączenie do sieci wodoru.

Rozwój infrastruktury niezbędnej do przesyłania, dystrybucji i magazynowania czystego wodoru przy założeniu, że czysty wodór będzie wykorzystywał te same instalacje przesyłania, dystrybucji i magazynowania co inny wodór, a także przy założeniu, że zapotrzebowanie na czysty wodór wymaga rozwoju infrastruktury do celów wszystkich rodzaju wodoru.

W stosownych przypadkach należy odnieść się do norm czystego wodoru – zob. KLASA PROJEKTÓW G, RODZAJ 1.

22 lata

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY LUB HARMONOGRAM WYGASZANIA

MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

KLASA PROJEKTÓW G: Produkcja niskoemisyjna (1)

Produkcja niskoemisyjna, w tym budowa, rozbudowa lub modernizacja całych zakładów produkcyjnych i ich części, dostawy wyposażenia oraz bezpośrednio związane z tym infrastruktura i usługi.

Przykładowy wykaz:

a) metale żelazne i nieżelazne

b) cement

c) chemikalia (w tym nawozy, amoniak)

d) pulpa drzewna i papier

Zachęcenie wytwórców do rozpoczęcia stosowania zrównoważonych praktyk w sektorach, z których emisje trudno zredukować, po to by wspierać – zwłaszcza w sektorach produkcyjnych, w których występuje globalna nadwyżka podaży, zastępowanie technologii wysokoemisyjnych technologiami istotnie przyczyniającymi się do łagodzenia zmiany klimatu.

Do czasu osiągnięcia – w ramach przyszłego przeglądu dokonanego przez uczestników – konsensusu w sprawie odpowiednich norm uczestnicy muszą stosować procedury dotyczące uzgodnionych warunków, określone w art. 54–59 Porozumienia w celu przedłożenia wniosku dotyczącego projektu w zakresie produkcji niskoemisyjnej. We wniosku należy wskazać intensywność emisji gazów cieplarnianych charakteryzującą wytwarzany produkt, obliczoną zgodnie z protokołem dotyczącym raportowania emisji gazów cieplarnianych, z uwzględnieniem emisji zakresu 1 i 2. Wniosek zawiera uzasadnienie, dlaczego poziom ten kwalifikuje się jako niski poziom emisji. Informacje te muszą być poparte dokumentami, które zostaną złożone wraz z wnioskiem.

W przypadku projektów dotyczących umów o wartości co najmniej 20 mln SDR niezależna strona trzecia przeprowadza ocenę projektu albo oddzielnie, albo wraz z przygotowaniem dokumentacji projektu.

Wyżej wymieniona dokumentacja jest publikowana w standardowej formie na stronie internetowej OECD w dniu pierwszego wykorzystania środków z kredytu (inspiracją może być przejrzystość projektów klasy A w ramach prac Grupy Roboczej OECD ds. Kredytów Eksportowych i Gwarancji Kredytowych (ECG)).

22 lata

(1) Po 30 czerwca 2024 r. ten rodzaj projektu zostanie wycofany, chyba że uczestnicy uzgodnią inaczej. Jednocześnie uczestnicy dokonają przeglądu norm międzynarodowych opracowanych do tego czasu i zdecydują, czy uwzględnią je w niniejszej pozycji.

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY LUB HARMONOGRAM WYGASZANIA

MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

KLASA PROJEKTÓW H: Transport bezemisyjny i niskoemisyjny

RODZAJ 1: Transport bezemisyjny oraz infrastruktura wspomagająca (1)

Floty o zerowej emisji bezpośredniej, w tym pojazdy do transportu drogowego, systemów transportu szynowego (2) i transportu wodnego oraz powiązana infrastruktura niezbędna do eksploatacji takich pojazdów (3).

Przejście na floty o zerowej emisji bezpośredniej z rury wydechowej ma kluczowe znaczenie dla łagodzenia zmiany klimatu.

Bezpośrednie emisje CO2 w spalinach z mienia ruchomego wynoszą zero.

Pojazdy bezemisyjne obejmują pojazdy elektryczne i pojazdy zasilane ogniwami paliwowymi.

Transport towarowy, w tym pojazdy, pociągi, wagony lub statki oraz infrastruktura niezbędna do eksploatacji takich pojazdów nie mogą być przeznaczone do transportu lub magazynowania paliw kopalnych.

W przypadku powiązanej infrastruktury powiadomienie o projekcie zawiera opis sposobu, w jaki infrastruktura jest powiązana z pojazdami bezemisyjnymi, w tym powodów, dla których to powiązanie jest niezbędne do eksploatacji takich pojazdów.

Aby uzyskać okresy spłaty dłuższe niż 18 lat dla statków, uczestnicy muszą stosować procedury dotyczące uzgodnionych warunków, określone w art. 54–59 Porozumienia. We wniosku należy uzasadnić, dlaczego potrzebne są dłuższe okresy spłaty. Maksymalne okresy spłaty nie przekraczają 22 lat.

22 lata dla całego transportu i infrastruktury wspomagającej, oprócz statków

18 lat dla statków

RODZAJ 2: Niskoemisyjny transport kolejowy oraz infrastruktura wspomagająca

Niskoemisyjny transport kolejowy, w tym pociągi elektryczno-spalinowe i lokomotywy hybrydowe oraz powiązana infrastruktura niezbędna do eksploatacji takich pojazdów.

Zachęcanie do korzystania z hybrydowego i niskoemisyjnego transportu kolejowego, w przypadku gdy prowadzi ono do znacznej redukcji emisji i przyczynia się do łagodzenia zmiany klimatu.

W przypadku pociągów elektryczno-spalinowych pociągi, wagony pasażerskie i wagony towarowe mają zerową bezpośrednią emisję spalin CO2, gdy są eksploatowane na torach z niezbędną infrastrukturą oraz gdy wykorzystują konwencjonalne silniki, jeżeli taka infrastruktura nie jest dostępna (pociągi elektryczno-spalinowe).

20 lat

RODZAJ 3: Niskoemisyjny transport ciężki oraz infrastruktura wspomagająca

Pojazdy hybrydowe typu plug-in (PHEV) do zastosowań przemysłowych lub towarowych oraz powiązana infrastruktura niezbędna do eksploatacji takich pojazdów.

Hybrydowe pojazdy elektryczne (HEV) do zastosowań przemysłowych lub towarowych.

Zachęcanie do korzystania z hybrydowych i niskoemisyjnych pojazdów, w przypadku gdy prowadzi ono do znacznej redukcji emisji i przyczynia się do łagodzenia zmiany klimatu.

W przypadku PHEV – pojazd ma zerową bezpośrednią emisję CO2 z rury wydechowej, gdy jest eksploatowany przy użyciu silnika elektrycznego, a w innych przypadkach wykorzystuje silnik konwencjonalny.

W przypadku HEV – pojazd osiąga redukcję o 35 % bezpośredniej emisji CO2 z rury wydechowej lub zwiększenie o 35 % efektywności energetycznej w porównaniu z odnośnymi pojazdami konwencjonalnymi w najnowszym roku modelu.

20 lat dla PHEV

18 lat dla HEV

RODZAJ 4: Niskoemisyjny transport wodny

Transakcje należące do tej klasy projektów nadal podlegają warunkom rozdziału II w oczekiwaniu na wynik dalszych dyskusji uczestników na temat szczegółowych kryteriów, norm i definicji, które mają być stosowane.

KLASA PROJEKTÓW I: Minerały i rudy na potrzeby czystej energii (4)

Budowa instalacji zajmujących się wydobywaniem ze złóż lądowych, recyklingiem, przetwarzaniem lub rafinacją (w tym metalizacją) rud lub minerałów, w przypadku gdy produkt powstały w wyniku tych procesów stanowi część łańcucha dostaw dla kwalifikujących się projektów (lub ich kwalifikujących się części) na podstawie dodatku I, klasa A – rodzaj 1: Energia ze źródeł odnawialnych; klasa E – rodzaj 2: Wytwarzanie i recykling baterii.

Przykładowy wykaz:

— miedź

— kobalt

— nikiel

— lit

— metale ziem rzadkich

— chrom

— cynk

— platynowce

— glin

Zapewnienie stabilnych i przystępnych cenowo dostaw materiałów w łańcuchu dostaw na potrzeby kwalifikujących się na podstawie niniejszego dodatku projektów lub ich części, które mają kluczowe znaczenie dla łagodzenia zmiany klimatu.

Do czasu opracowania odpowiednich norm, których przeglądu dokonają uczestnicy w ramach przyszłych prac, uczestnicy będą stosować procedury dotyczące uzgodnionych warunków, określone w art. 54–59 Porozumienia w celu przedłożenia wniosku dotyczącego projektu w zakresie minerałów i rud na potrzeby czystej energii. Informacje te będą poparte dokumentami, które zostaną złożone wraz z wnioskiem.

W przypadku projektów w zakresie wydobywania, przetwarzania i rafinacji rud lub minerałów we wniosku należy wskazać intensywność emisji gazów cieplarnianych charakteryzującą produkt wyjściowy, obliczoną zgodnie z protokołem dotyczącym raportowania emisji gazów cieplarnianych, z uwzględnieniem emisji zakresu 1 i 2. Wniosek zawiera też informacje na temat środków podjętych w celu obniżenia emisji. W przypadku projektów w zakresie wydobywania wniosek będzie zawierał informację o ekonomicznym okresie użytkowania zasobów mineralnych, oszacowanym zgodnie z uznanymi i przyjętymi na szczeblu międzynarodowym wytycznymi dla przemysłu górniczego, oraz odnośne uzasadnienie zastosowanego terminu zapadalności.

Ponadto wniosek będzie zawierał opis dowodów wykazujących, że:

— znaczna część produktu odbieranego z instalacji będzie stanowić część łańcucha dostaw dla kwalifikujących się projektów (lub ich kwalifikujących się części) na podstawie dodatku I, klasa A – rodzaj 1: Energia ze źródeł odnawialnych; klasa E – rodzaj 2: Wytwarzanie i recykling baterii; lub

— istnieje możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej zobowiązanie, na mocy którego znaczna część produktu odbieranego z instalacji zostanie wykorzystana jako część łańcucha dostaw dla kwalifikujących się projektów (lub ich kwalifikujących się części) na podstawie dodatku I, klasa A – rodzaj 1: Energia ze źródeł odnawialnych; klasa E – rodzaj 2: Wytwarzanie i recykling baterii; lub

— projekt wyraźnie przyczynia się do zwiększenia dostaw minerałów lub rud uznanych na szczeblu międzynarodowym za istotne komponenty energii odnawialnej, w tym w ramach kwalifikujących projektów (lub ich kwalifikujących się części) zgodnie z dodatkiem I, klasa A – rodzaj 1: Energia ze źródeł odnawialnych; klasa E – rodzaj 2 Wytwarzanie i recykling baterii, oraz gdy przewiduje się, że łączne zapotrzebowanie na takie minerały lub rudy znacznie wzrośnie w ciągu najbliższych dwudziestu lat w ramach scenariusza, który spełnia cele porozumienia paryskiego.

Jeżeli uczestnicy zaakceptują wniosek, projekt zostanie zgłoszony w standardowej formie na stronie internetowej OECD w dniu pierwszego wykorzystania środków z kredytu.

22 lata

KLASA PROJEKTÓW J: Produkcja czystych paliw ciekłych i gazowych

Transakcje należące do tej klasy projektów nadal podlegają warunkom rozdziału II w oczekiwaniu na wynik dalszych dyskusji uczestników na temat szczegółowych kryteriów, norm i definicji, które mają być stosowane.

(1) Statki wyłącza się z tego rodzaju projektów po upływie trzech lat od jego wprowadzenia, chyba że uczestnicy uzgodnią inaczej.

(2) Określone rodzaje systemów transportu szynowego, które kwalifikują się do wsparcia zgodnie z warunkami niniejszego dodatku, to: 1) każdy rodzaj systemu transportu kolejowego; 2) systemy transportu trolejbusowego; 3) systemy transportu linowego. Systemy transportu linowego związane z aktywnością rekreacyjną, taką jak narciarstwo, nie kwalifikują się do wsparcia na podstawie niniejszego dodatku.

(3) Przykładowy wykaz powiązanej infrastruktury: systemy kontroli (np. systemy sygnalizacji i inne systemy informatyczne), elektryfikacja, tory, przewody i kable trakcyjne, konstrukcje wsporcze, infrastruktura ładowania baterii, infrastruktura tankowania wodoru oraz powiązane roboty budowlane.

(4) Po 30 czerwca 2024 r. ten rodzaj projektu zostanie wycofany, chyba że uczestnicy postanowią inaczej. Jednocześnie uczestnicy dokonają przeglądu norm międzynarodowych opracowanych do tego czasu i zdecydują, czy uwzględnią je w niniejszej pozycji. Uczestnik może złożyć wniosek w ramach niniejszej klasy projektów do 30 czerwca 2025 r., pod warunkiem że do 30 czerwca 2024 r. powiadomi innych uczestników, że przygotowuje się do przedstawienia konkretnego wniosku.

DODATEK II

KRYTERIA KWALIFIKOWALNOŚCI DLA PROJEKTÓW DOTYCZĄCYCH PRZYSTOSOWANIA SIĘ DO ZMIANY KLIMATU

Projekt kwalifikuje się do zastosowania maksymalnych warunków finansowych określonych w niniejszym uzgodnieniu sektorowym, jeżeli:

a) Projekt zmniejsza uzależnienie stopnia podatności na zmianę klimatu od lokalizacji. Zmniejszenie to jest jasno określone i wyjaśnione w dokumentacji projektowej w wyraźnym oświadczeniu o zamiarze zajęcia się problemem określonej podatności na zmianę klimatu oraz w analizie, która przedstawia widoczny i bezpośredni związek między kontekstem danej podatności na zmianę klimatu a działaniami przystosowawczymi przewidzianymi w danym projekcie, które dotyczą tej podatności. Te działania przewidziane w danym projekcie definiują, w jakim stopniu projekt bezpośrednio zajmuje się problemem podatności na zmianę klimatu. Jeżeli celem działań przewidzianych w danym projekcie jest przystosowanie się do zmiany klimatu, kwalifikowalne są tylko te działania. Jeżeli przystosowanie się do zmiany klimatu jest celem całego projektu lub oddzielenie działań przystosowawczych od działań nieprzystosowawczych przewidzianych w danym projekcie nie jest technicznie wykonalne, wówczas uznaje się, że cały projekt bezpośrednio zajmuje się problemem podatności na zmianę klimatu i jest kwalifikowalny.

b) W przypadku projektów dotyczących umów o wartości co najmniej 20 mln SDR niezależna strona trzecia przeprowadza ocenę projektu albo oddzielnie, albo wraz z przygotowaniem dokumentacji projektu. Ocena jest publicznie dostępna, np. na stronie internetowej projektu lub na stronie internetowej właściwego organu publicznego. Ocena weryfikuje uzasadnienie przedstawione w lit. a) powyżej. Ponadto w przypadku projektów dotyczących umów, co do których nie jest technicznie wykonalne oddzielenie działań przystosowawczych od działań nieprzystosowawczych przewidzianych w danym projekcie, ocena weryfikuje techniczną niewykonalność odrębnych elementów projektu.

c) Okres użytkowania projektu przekracza okres spłaty.