Załącznik II

ROZDZIAŁ I:

POSTANOWIENIA OGÓLNE

1. CEL

2. STATUS

3. UCZESTNICTWO

4. INFORMACJE UDOSTĘPNIANE KRAJOM NIEBĘDĄCYM UCZESTNIKAMI

5. ZAKRES ZASTOSOWANIA

6. ZAKAZY UDZIELANIA WSPARCIA W RAMACH POROZUMIENIA

7. UZGODNIENIA SEKTOROWE

8. WYCOFANIE SIĘ

9. MONITOROWANIE

ROZDZIAŁ II:

WARUNKI FINANSOWE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

10. KLASYFIKACJA KRAJÓW DO CELÓW WSPARCIA DLA KOSZTÓW LOKALNYCH

11. ZALICZKA, MAKSYMALNE OFICJALNE WSPARCIE I KOSZTY LOKALNE

12. MAKSYMALNE OKRESY SPŁATY

13. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK

14. STOPY PROCENTOWE, STAWKI UBEZPIECZENIA I INNE OPŁATY

15. OKRES WAŻNOŚCI KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

16. DZIAŁANIA W CELU UNIKNIĘCIA LUB ZMINIMALIZOWANIA STRAT

17. DOPASOWANIE

18. MINIMALNE STAŁE STOPY OPROCENTOWANIA W RAMACH OFICJALNEGO WSPARCIA FINANSOWEGO

19. KONSTRUKCJA I ZASTOSOWANIE STÓP CIRR

20. SKŁADKA ZA RYZYKO KREDYTOWE

21. MINIMALNE STAWKI UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

22. KLASYFIKACJA RYZYKA KRAJU

23. OCENA RYZYKA PAŃSTWA

24. KLASYFIKACJA RYZYKA NABYWCY

25. PROCENT I JAKOŚĆ OFICJALNEGO ZABEZPIECZENIA KREDYTU EKSPORTOWEGO

26. TECHNIKI OGRANICZANIA RYZYKA KRAJU

27. WSPARCIE JAKOŚCI KREDYTOWEJ W ODNIESIENIU DO RYZYKA NABYWCY

28. WAŻNOŚĆ MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

ROZDZIAŁ III:

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ

29. ZASADY OGÓLNE

30. FORMY POMOCY WIĄZANEJ

31. FINANSOWANIE TOWARZYSZĄCE

32. KWALIFIKOWANIE KRAJU DO POMOCY WIĄZANEJ

33. KWALIFIKOWANIE PROJEKTU

34. MINIMALNY POZIOM KONCESJONOWANIA

35. WYŁĄCZENIE Z KWALIFIKOWANIA KRAJU LUB PROJEKTU DO POMOCY WIĄZANEJ

36. OBLICZANIE POZIOMU KONCESJONOWANIA POMOCY WIĄZANEJ

37. OKRES WAŻNOŚCI POMOCY WIĄZANEJ

38. DOPASOWANIE

ROZDZIAŁ IV:

PROCEDURY

SEKCJA 1:

WSPÓLNE PROCEDURY DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM

39. POWIADOMIENIA

40. INFORMACJE O OFICJALNYM WSPARCIU

41. PROCEDURY DOPASOWANIA

42. KONSULTACJE SPECJALNE

SEKCJA 2:

PROCEDURY DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

43. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM Z MOŻLIWOŚCIĄ DYSKUSJI

44. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

SEKCJA 3:

PROCEDURY DOTYCZĄCE POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM

45. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

46. NIEZWŁOCZNE POWIADOMIENIE

SEKCJA 4:

PROCEDURY KONSULTACYJNE DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ

47. CEL KONSULTACJI

48. ZAKRES I TERMIN KONSULTACJI

49. WYNIK KONSULTACJI

SEKCJA 5:

WYMIANA INFORMACJI DOTYCZĄCYCH KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM

50. PUNKTY KONTAKTOWE

51. ZAKRES KIEROWANYCH ZAPYTAŃ

52. ZAKRES ODPOWIEDZI

53. KONSULTACJE BEZPOŚREDNIE

54. PROCEDURY I FORMAT UZGODNIONYCH WARUNKÓW

55. ODPOWIEDZI NA PROPOZYCJE DOTYCZĄCE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

56. PRZYJĘCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

57. BRAK POROZUMIENIA W SPRAWIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

58. DATA WEJŚCIA W ŻYCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

59. OBOWIĄZYWANIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

SEKCJA 6:

PRZEGLĄDY

60. REGULARNE PRZEGLĄDY POROZUMIENIA

61. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STÓP PROCENTOWYCH

62. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA I ZAGADNIENIA POKREWNE

63. PRZEGLĄD OFICJALNEGO WSPARCIA DLA KOSZTÓW LOKALNYCH

64. PRZEGLĄD SCHEMATÓW I OKRESÓW SPŁATY

ZAŁĄCZNIK I:

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH ZMIANY KLIMATU

ZAŁĄCZNIK II:

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH ELEKTROWNI JĄDROWYCH

ZAŁĄCZNIK III:

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH CYWILNYCH STATKÓW POWIETRZNYCH

CZĘŚĆ 1:

POSTANOWIENIA OGÓLNE

1. CEL

2. STATUS

3. UCZESTNICTWO

4. ZAKRES ZASTOSOWANIA

5. INFORMACJE UDOSTĘPNIANE KRAJOM NIEBĘDĄCYM UCZESTNIKAMI

6. WSPARCIE POMOCOWE

7. DZIAŁANIA W CELU UNIKNIĘCIA LUB ZMINIMALIZOWANIA STRAT

CZĘŚĆ 2:

NOWY STATEK POWIETRZNY

ROZDZIAŁ I:

ZAKRES

8. NOWY STATEK POWIETRZNY

ROZDZIAŁ II:

WARUNKI FINANSOWE

9. KWALIFIKUJĄCE SIĘ WALUTY

10. ZALICZKA I MAKSYMALNE OFICJALNE WSPARCIE

11. MINIMALNE STAWKI UBEZPIECZENIA

12. MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

13. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK

14. MINIMALNE STOPY PROCENTOWE

15. SUBSYDIOWANIE STOPY PROCENTOWEJ

16. OPŁATY

17. WSPÓŁFINANSOWANIE

CZĘŚĆ 3:

UŻYWANE STATKI POWIETRZNE, SILNIKI ZAPASOWE, CZĘŚCI ZAMIENNE ORAZ UMOWY DOTYCZĄCE KONSERWACJI I OBSŁUGI

ROZDZIAŁ I:

ZAKRES

18. UŻYWANE STATKI POWIETRZNE ORAZ INNE TOWARY I USŁUGI

ROZDZIAŁ II:

WARUNKI FINANSOWE

19. SPRZEDAŻ UŻYWANEGO STATKU POWIETRZNEGO

20. SILNIKI ZAPASOWE I CZĘŚCI ZAMIENNE

21. UMOWY DOTYCZĄCE PRZEKSZTAŁCENIA/ZNACZNYCH MODYFIKACJI/RENOWACJI

22. UMOWY DOTYCZĄCE KONSERWACJI I OBSŁUGI

23. ZESTAWY CZĘŚCI DO SILNIKÓW

CZĘŚĆ 4:

PROCEDURY ZAPEWNIANIA PRZEJRZYSTOŚCI

24. INFORMACJE O OFICJALNYM WSPARCIU

25. WNIOSKI O UDZIELENIE INFORMACJI

26. KONSULTACJE BEZPOŚREDNIE

27. KONSULTACJE SPECJALNE

28. PROCEDURY I FORMAT UZGODNIONYCH WARUNKÓW

29. ODPOWIEDZI NA PROPOZYCJE DOTYCZĄCE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

30. PRZYJĘCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

31. BRAK POROZUMIENIA W SPRAWIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

32. DATA WEJŚCIA W ŻYCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

33. OBOWIĄZYWANIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

34. DOPASOWANIE

CZĘŚĆ 5:

MONITOROWANIE I PRZEGLĄD

35. MONITOROWANIE

36. PRZEGLĄD

37. PRZYSZŁE ZADANIA

CZĘŚĆ 6:

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

38. WEJŚCIE W ŻYCIE

39. WYCOFANIE SIĘ

DODATEK I

UDZIAŁ W UZGODNIENIU SEKTOROWYM DOTYCZĄCYM STATKÓW POWIETRZNYCH

DODATEK II

MINIMALNE STAWKI UBEZPIECZENIA

ZAŁĄCZNIK 1:

OŚWIADCZENIA KWALIFIKUJĄCE

ZAŁĄCZNIK 2:

KWESTIONARIUSZ DOTYCZĄCY KONWENCJI KAPSZTADZKIEJ

DODATEK III

MINIMALNE STOPY PROCENTOWE

DODATEK IV

FORMULARZ SPRAWOZDAWCZY

DODATEK V

WYKAZ DEFINICJI

ZAŁĄCZNIK IV:

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH NA STATKI

ZAŁĄCZNIK V:

INFORMACJE ZAWARTE W POWIADOMIENIACH

ZAŁĄCZNIK VI:

OBLICZANIE MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA DLA TRANSAKCJI NALEŻĄCYCH DO KATEGORII RYZYKA KRAJU 1–7

ZAŁĄCZNIK VII:

PROGI STAWKI UBEZPIECZENIA DLA TRANSAKCJI Z RYNKOWYM POZIOMEM ODNIESIENIA

ZAŁĄCZNIK VIII:

KRYTERIA I WARUNKI REGULUJĄCE ZASTOSOWANIE GWARANCJI SPŁATY UDZIELONEJ PRZEZ STRONĘ TRZECIĄ I KRYTERIA SŁUŻĄCE DO OCENY INSTYTUCJI WIELOSTRONNYCH LUB REGIONALNYCH

ZAŁĄCZNIK IX:

JAKOŚCIOWE OPISY KATEGORII RYZYKA NABYWCY

ZAŁĄCZNIK X:

KRYTERIA I WARUNKI REGULUJĄCE ZASTOSOWANIE TECHNIK OGRANICZANIA RYZYKA KRAJU I WSPARCIA JAKOŚCI KREDYTOWEJ W ODNIESIENIU DO RYZYKA NABYWCY

ZAŁĄCZNIK XI:

KRYTERIA JAKOŚCI POD KĄTEM REALIZACJI CELÓW POLITYKI ROZWOJU

ZAŁĄCZNIK XII:

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE STOPY REFERENCYJNEJ OPROCENTOWANIA RYNKOWEGO (STOPA CIRR)

ZAŁĄCZNIK XIII:

WYKAZ DEFINICJI

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

1. CEL

a) Głównym celem Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zwanego dalej Porozumieniem, jest stworzenie ram dla prawidłowego korzystania z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.

b) Porozumienie ma na celu zapewnienie równych zasad w zakresie oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a), co ma promować konkurencję między eksporterami opartą na jakości i cenie wywożonych towarów i usług, a nie na najkorzystniejszych oficjalnie wspieranych warunkach finansowych.

2. STATUS

Porozumienie, opracowane w ramach OECD, pierwotnie weszło w życie w kwietniu 1978 r., a zawarto je na czas nieokreślony. Porozumienie stanowi „umowę dżentelmeńską” między jego uczestnikami. Porozumienie nie jest aktem prawnym OECD (

1

), chociaż otrzymuje wsparcie administracyjne Sekretariatu OECD (zwanego dalej „Sekretariatem”).

3. UCZESTNICTWO

Uczestnikami Porozumienia są obecnie: Australia, Japonia, Kanada, Korea, Norwegia, Nowa Zelandia, Stany Zjednoczone, Szwajcaria, Turcja, Unia Europejska i Zjednoczone Królestwo. Obecni uczestnicy mogą zapraszać do uczestnictwa w Porozumieniu pozostałych członków OECD oraz kraje niebędące członkami.

4. INFORMACJE UDOSTĘPNIANE KRAJOM NIEBĘDĄCYM UCZESTNIKAMI

a) Uczestnicy zobowiązują się przekazywać krajom niebędącym uczestnikami informacje o powiadomieniach dotyczących oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a).

b) Zgodnie z zasadą wzajemności uczestnik będący w sytuacji konkurencyjnej z krajem niebędącym uczestnikiem zobowiązany jest udzielić odpowiedzi na jego wniosek dotyczący oferowanych przez tego uczestnika warunków finansowych oficjalnego wsparcia w taki sposób, w jaki odpowiedziałby na wniosek innego uczestnika.

5. ZAKRES ZASTOSOWANIA

Porozumienie stosuje się do wszelkiego oficjalnego wsparcia udzielanego przez rząd lub w imieniu rządu dla wywozu towarów lub usług, w tym leasingu finansowego, o okresie spłaty wynoszącym dwa lata lub więcej.

a) Oficjalne wsparcie może być udzielane w różnych formach:

1) gwarancji kredytu eksportowego lub jego ubezpieczenia (czysta ochrona ubezpieczeniowa);

2) oficjalnego wsparcia finansowego:

— bezpośredniego kredytu/finansowania oraz refinansowania, lub

— subsydiowania stopy procentowej;

3) dowolnej kombinacji powyższych form wsparcia.

b) Porozumienie stosuje się do pomocy wiązanej; procedury określone w rozdziale IV stosują się również do pomocy niewiązanej mającej związek z handlem.

c) Porozumienia nie stosuje się do wywozu sprzętu wojskowego i artykułów rolnych.

d) Oficjalnego wsparcia nie udziela się, jeżeli istnieje wyraźny dowód na to, że zamówienie zostało przygotowane we współpracy z kupującym w kraju niebędącym ostatecznym miejscem przeznaczenia towarów, przede wszystkim w celu uzyskania bardziej korzystnych okresów spłaty.

6. ZAKAZY UDZIELANIA WSPARCIA W RAMACH POROZUMIENIA

Uczestnicy nie udzielają oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych lub pomocy wiązanej na rzecz:

a) wywozu nowych zakładów wytwarzania energii elektrycznej z węgla w całości lub ich części, obejmujących wszystkie elementy, sprzęt, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do budowy i oddania do eksploatacji takich elektrowni. Dodanie nowej jednostki wytwarzania energii elektrycznej z węgla do istniejącej elektrowni uważa się za nowy zakład wytwarzania energii elektrycznej z węgla;

b) wywozu wyposażenia do istniejących zakładów wytwarzania energii elektrycznej z węgla, chyba że zostaną spełnione wszystkie poniższe warunki:

i.

celem dostarczanego wyposażenia jest redukcja zanieczyszczenia powietrza, redukcja zanieczyszczenia wody lub redukcja emisji CO2;

ii.

dostarczane wyposażenie nie prowadzi ani do wydłużenia okresu użytkowania elektrowni, ani do zwiększenia zdolności produkcyjnych;

c) zakazy określone w lit. a) i b) powyżej nie mają zastosowania do zakładów wytwarzania energii elektrycznej z węgla wyposażonych w skuteczne instalacje wychwytywania, składowania i utylizacji dwutlenku węgla (CCUS) ani do modernizacji istniejących zakładów wytwarzania energii elektrycznej z węgla w celu zainstalowania CCUS, jak przewidziano w klasie projektów B rodzaj 1 w dodatku I do załącznika I;

d) uczestnicy zgadzają się na przeprowadzenie, na wniosek uczestnika, przeglądu technologii redukcji emisji CO2 innych niż CCUS, które mogą zostać opracowane w przyszłości, na potrzeby wyjątków od zakazów określonych w lit. a) i b) powyżej. Dodanie jakiegokolwiek nowego wyjątku wymaga decyzji podjętej przez uczestników w drodze konsensusu;

e) Postanowienia określone w lit. a)–d) powyżej podlegają przeglądowi nie później niż do 31 grudnia 2022 r., aby przyczynić się do realizacji wspólnego celu, jakim jest przeciwdziałanie zmianie klimatu, z uwzględnieniem:

i.

najnowszych sprawozdań dotyczących wiedzy na temat klimatu i wpływu na decyzje inwestycyjne w zakresie globalnej infrastruktury wywieranego przez utrzymanie wzrostu średniej globalnej temperatury znacznie poniżej 2 °C powyżej poziomów sprzed okresu uprzemysłowienia i dążenie do ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5 °C powyżej poziomów sprzed okresu uprzemysłowienia;

ii.

oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych lub pomocy wiązanej na rzecz innych projektów związanych z węglem;

iii.

dostępności technologii CCUS; oraz

iv.

dostępności technologii redukcji emisji CO2 innych niż CCUS.

7. UZGODNIENIA SEKTOROWE

a) Następujące uzgodnienia sektorowe stanowią część Porozumienia:

— Zmiana klimatu (załącznik I)

— Elektrownie jądrowe (załącznik II)

— Cywilne statki powietrzne (załącznik III)

— Statki (załącznik IV)

b) Uczestnik, do którego zastosowanie mają załączniki I, II lub IV, może stosować odpowiednie postanowienia w odniesieniu do oficjalnego wsparcia dla wywozu towarów lub usług objętych danym uzgodnieniem sektorowym. W odniesieniu do załącznika I lub II, jeżeli uzgodnienie sektorowe nie obejmuje postanowienia odpowiadającego postanowieniu Porozumienia, uczestnik tego uzgodnienia sektorowego stosuje postanowienie Porozumienia.

c) W przypadku wywozu towarów lub usług objętych załącznikiem III, uczestnicy, którzy są również uczestnikami tego uzgodnienia sektorowego, stosują postanowienia tego uzgodnienia sektorowego.

8. WYCOFANIE SIĘ

Uczestnik może wycofać się z Porozumienia w drodze pisemnego powiadomienia Sekretariatu przy użyciu środków natychmiastowej łączności, np. systemu poczty elektronicznej utrzymywanego przez Sekretariat w celu ułatwienia kontaktów między uczestnikami i Sekretariatem. Wycofanie się z Porozumienia zaczyna obowiązywać 180 dni kalendarzowych od dnia otrzymania powiadomienia przez Sekretariat.

9. MONITOROWANIE

Sekretariat monitoruje wprowadzanie w życie postanowień Porozumienia.

ROZDZIAŁ II

WARUNKI FINANSOWE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

Warunki finansowe kredytów eksportowych obejmują wszystkie postanowienia niniejszego rozdziału, z których każde powinno być odczytywane w powiązaniu z pozostałymi. Porozumienie ustanawia ograniczenia warunków mogących być przedmiotem oficjalnego wsparcia. Uczestnicy są świadomi, że w niektórych sektorach handlu i przemysłu tradycyjnie zastosowanie mają warunki finansowe bardziej restrykcyjne od tych przewidzianych w Porozumieniu. Uczestnicy nadal zobowiązani są przestrzegać takich zwyczajowych warunków finansowych, w szczególności zasady, zgodnie z którą okresy spłaty nie mogą być dłuższe od okresu użytkowania towarów i usług.

10. KLASYFIKACJA KRAJÓW DO CELÓW WSPARCIA DLA KOSZTÓW LOKALNYCH

a) Do kategorii I należą kraje OECD o wysokim dochodzie (

2

). Wszystkie pozostałe kraje należą do kategorii II.

b) Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne:

1) Klasyfikacja na potrzeby niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik DNB na mieszkańca obliczony przez Bank Światowy w ramach klasyfikacji krajów kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy.

2) w przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących DNB na mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada DNB na mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostanie zaklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, chyba że uczestnicy zadecydują inaczej.

3) Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona zgodnie z art. 10 lit. a), wówczas zmiana klasyfikacji zaczyna obowiązywać dwa tygodnie po tym, jak Sekretariat poinformuje wszystkich uczestników o wnioskach wyciągniętych na podstawie wyżej wspomnianych danych Banku Światowego.

4) W przypadkach, w których Bank Światowy dokonuje zmian danych liczbowych, zmiany takie nie są brane pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat.

c) Kraj zostaje zaliczony do innej kategorii tylko jeżeli jego kategoryzacja w Banku Światowym pozostaje bez zmian przez dwa kolejne lata.

11. ZALICZKA, MAKSYMALNE OFICJALNE WSPARCIE I KOSZTY LOKALNE

a) Uczestnicy wymagają od kupujących towary i usługi będące przedmiotem oficjalnego wsparcia wpłacania zaliczek w wysokości minimum 15 % wartości umowy eksportowej w dniu lub przed datą uruchomienia kredytu, zgodnie z załącznikiem XIII. Dla oszacowania zaliczki wartość umowy eksportowej może zostać proporcjonalnie obniżona, jeżeli transakcja obejmuje towary i usługi pochodzące z kraju trzeciego, których nie objęto oficjalnym wsparciem. Dopuszczalne jest finansowanie/ubezpieczenie 100 % składki ubezpieczeniowej. Wartość umowy eksportowej może, ale nie musi, obejmować składkę ubezpieczeniową. Płatności zabezpieczające należyte wykonanie umowy, dokonane po dacie uruchomienia kredytu, nie są traktowane w tym kontekście jako zaliczki.

b) Oficjalne wsparcie dla takich zaliczek może mieć jedynie formę ubezpieczenia lub gwarancji związanych ze zwyczajowym ryzykiem produkcji.

c) Z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w lit. b) i d) uczestnicy nie mogą udzielać oficjalnego wsparcia przekraczającego 85 % wartości umowy eksportowej, z uwzględnieniem dostawy do kraju trzeciego, lecz z wyłączeniem kosztów lokalnych.

d) Uczestnicy mogą udzielać oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych, pod warunkiem że:

1) maksymalna kwota oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych nie przekracza:

— dla krajów kategorii I – 40 % wartości umowy eksportowej,

— dla krajów kategorii II – 50 % wartości umowy eksportowej;

2) oficjalne wsparcie dla kosztów lokalnych nie może być udzielane na warunkach bardziej korzystnych lub mniej restrykcyjnych niż warunki uzgodnione dla wywozu pokrewnego;

3) w przypadku gdy oficjalne wsparcie dla kosztów lokalnych przekracza 15 % wartości umowy eksportowej, wymaga ono powiadomienia z wyprzedzeniem, na podstawie art. 44, z określeniem charakteru kosztów lokalnych będących przedmiotem wsparcia.

12. MAKSYMALNE OKRESY SPŁATY

a) Okres spłaty nie przekracza okresu użytkowania wywożonych towarów i usług lub, w zależności od przypadku, okresu użytkowania projektu, w stosunku do którego towary i usługi są wywożone.

b) Niezależnie od art. 12 lit. a) maksymalny okres spłaty wynosi 15 lat.

c) Niezależnie od art. 12 lit. b) maksymalny okres spłaty dla jakiejkolwiek elektrowni (

3

), która nie kwalifikuje się do wsparcia na mocy załącznika I lub II, wynosi 12 lat.

d) Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 44, gdy oficjalne wsparcie zostanie udzielone dla każdej transakcji z okresem spłaty dłuższym niż dziesięć lat i której wartość kredytu wynosi 10 mln SDR lub więcej.

13. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK

a) Kapitał kredytu eksportowego zwykle spłaca się w równych i regularnych ratach lub, w stosownych przypadkach (np. gdy wsparcie dotyczy transakcji leasingowych lub wywozu samodzielnych maszyn lub urządzeń), w równych spłatach kapitału i odsetek łącznie.

b) Spłaty kapitału następują nie rzadziej niż co roku, przy czym pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż rok od daty uruchomienia kredytu.

c) Spłaty odsetek następują nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W przypadku rocznych spłat kapitału spłaty odsetek następują nie rzadziej niż co dwanaście miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż dwanaście miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

d) Odsetki przypadające do spłaty po dacie uruchomienia kredytu nie są kapitalizowane.

e) W przypadku gdy jest to uzasadnione brakiem czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych dłużnikowi i profilu obsługi zadłużenia dopuszczalnego zgodnie z parametrami określonymi w lit. a) lub b) powyżej lub gdy planowa amortyzacja nie odpowiada wolnym przepływom pieniężnym dłużnika lub projektu, kredytów eksportowych można udzielać z zastrzeżeniem poniższych ograniczeń:

1) Żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie sześciu miesięcy nie może przekraczać 30 % kwoty kapitału kredytu.

2) Pierwsza spłata kapitału dokonywana jest nie później niż 24 miesiące od daty uruchomienia kredytu.

3) Maksymalny średni ważony czas trwania okresu spłaty wynosi 65 % okresu spłaty transakcji lub 6 lat w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy.

f) Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 44, gdy oficjalne wsparcie zostanie udzielone zgodnie z art. 13 lit. e) powyżej dla każdej transakcji o wartości kredytu wynoszącej 10 mln SDR lub więcej. W takich powiadomieniach uczestnik dostarcza między innymi:

1) szczegółowe informacje na temat schematu spłaty objętego wsparciem oraz wyjaśnienie powodów, dla których występuje brak czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych dłużnikowi i profilu obsługi zadłużenia dopuszczalnego zgodnie z art. 13 lit. a) i art. 13 lit. b), oraz

2) w odniesieniu do transakcji o schemacie spłaty, który nie odpowiada wolnym przepływom pieniężnym, szczegółowe i odpowiednie wyjaśnienie schematu spłaty objętego wsparciem.

14. STOPY PROCENTOWE, STAWKI UBEZPIECZENIA I INNE OPŁATY

a) Odsetki nie obejmują:

1) żadnych płatności w postaci składki lub innych opłat z tytułu ubezpieczenia lub gwarancji kredytów dostawcy lub kredytów finansowych;

2) żadnych płatności w formie opłat bankowych lub prowizji związanych z kredytem eksportowym innych niż roczne lub półroczne opłaty bankowe płatne w okresie spłaty; oraz

3) potrąceń na poczet zobowiązań podatkowych nałożonych przez kraj importujący.

b) W przypadku gdy oficjalne wsparcie oferowane jest w formie bezpośrednich kredytów/finansowania lub refinansowania, składka ubezpieczeniowa może zostać dodana do wartości nominalnej stopy procentowej lub może stanowić odrębną opłatę; oba składniki powinny być wyszczególnione każdemu z uczestników.

15. OKRES WAŻNOŚCI KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

Warunki finansowe dla danego kredytu eksportowego lub linii kredytowej, inne niż okres ważności stóp referencyjnych oprocentowania rynkowego (stóp CIRR) określony w załączniku XII, nie są ustalane na okres przekraczający sześć miesięcy przed datą ostatecznego zobowiązania.

16. DZIAŁANIA W CELU UNIKNIĘCIA LUB ZMINIMALIZOWANIA STRAT

Porozumienie nie zabrania agencjom kredytów eksportowych lub instytucjom finansowym uzgadniania mniej restrykcyjnych warunków finansowych niż warunki przewidziane niniejszym Porozumieniem, jeżeli działania takie są podjęte po udzieleniu zamówienia (kiedy umowa kredytu eksportowego i dokumenty pomocnicze weszły już w życie) oraz są podejmowanie wyłącznie w celu uniknięcia lub zminimalizowania strat spowodowanych przez wydarzenia, które mogłyby doprowadzić do zaprzestania płatności lub powstania roszczeń.

17. DOPASOWANIE

Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe uczestnika oraz zachowując spójność z celem niniejszego Porozumienia uczestnik może, zgodnie z procedurami określonymi w art. 41, dopasować warunki finansowe oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem. Warunki finansowe określone zgodnie z niniejszym artykułem uważane są za zgodne z rozdziałem I, II oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, z załącznikami I, II, III i IV.

18. MINIMALNE STAŁE STOPY OPROCENTOWANIA W RAMACH OFICJALNEGO WSPARCIA FINANSOWEGO

a) Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego dla pożyczek o stałym oprocentowaniu stosują odnośne stopy CIRR jako minimalne stopy procentowe. Stopy CIRR to stopy procentowe ustalane według następujących zasad:

1) stopy CIRR powinny odpowiadać ostatecznym stopom procentowym kredytów komercyjnych na krajowym rynku danej waluty;

2) stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dla pierwszorzędnych kredytobiorców krajowych;

3) stopy CIRR powinny opierać się na koszcie finansowania o oprocentowaniu stałym;

4) stopy CIRR nie powinny zakłócać krajowych warunków konkurencji; oraz

5) stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dostępnym dla pierwszorzędnych kredytobiorców zagranicznych.

b) Udzielenie oficjalnego wsparcia finansowego nie może równoważyć ani kompensować, w części ani w całości, odpowiedniej składki za ryzyko kredytowe naliczanej z tytułu ryzyka braku spłaty zgodnie z postanowieniami art. 20.

19. KONSTRUKCJA I ZASTOSOWANIE STÓP CIRR

Stopę CIRR dla oficjalnego wsparcia finansowego udzielanego w ramach Porozumienia i wszystkich załączników do niego z wyjątkiem uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych dotyczących cywilnych statków powietrznych (załącznik III) i uzgodnienia sektorowego w sprawie kredytów eksportowych na statki (załącznik IV) określa się i stosuje zgodnie z postanowieniami załącznika XII.

20. SKŁADKA ZA RYZYKO KREDYTOWE

Oprócz odsetek uczestnicy naliczają także składkę zabezpieczającą przed ryzykiem niespłacenia kredytów eksportowych. Stawki ubezpieczenia naliczane przez uczestników zależą od poziomu ryzyka, są zbieżne i nie mogą być nieadekwatne do celów zabezpieczenia długoterminowych kosztów i strat operacyjnych.

21. MINIMALNE STAWKI UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

Uczestnicy naliczają stawki nie niższe niż odnośna minimalna stawka ubezpieczenia (stawka MPR) dla ryzyka kredytowego.

a) Odnośna stawka MPR ustalana jest w oparciu o następujące czynniki:

— właściwa klasyfikacja ryzyka kraju,

— czas ryzyka (tj. horyzont ryzyka lub HOR),

— wybrana kategoria ryzyka nabywcy w odniesieniu do dłużnika,

— procent pokrycia ryzyka politycznego i handlowego oraz jakość produktu oficjalnego kredytu eksportowego,

— wszelkie zastosowane techniki ograniczania ryzyka kraju; oraz

— wszelkie zastosowane wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

b) Stawki MPR wyrażane są jako procent wartości kapitału kredytu, tak jakby pełną składkę pobierano w dniu pierwszego ciągnienia kredytu. Wyjaśnienie sposobu obliczania stawek MPR, wraz z wzorem matematycznym, przedstawiono w załączniku VI.

c) Bez względu na kraj przeznaczenia, stawki ubezpieczenia naliczane przez uczestników w odniesieniu do transakcji z rynkowym poziomem odniesienia, tj. transakcji z udziałem ostatecznych dłużników/gwarantów (tj. podmiotów ryzyka kredytowego) w krajach kategorii 0, krajach OECD o wysokim dochodzie (

4

) i krajach strefy euro o wysokim dochodzie bądź z udziałem instytucji wielostronnej lub regionalnej, co do której uczestniczy uzgodnią, że jest zasadniczo zwolniona z wymogów przepisów o kontroli monetarnej i przepływach pieniężnych obowiązujących w kraju, w którym mieści się jej siedziba (

5

), ustala się indywidualnie dla każdego przypadku. W celu zapewnienia, aby stawki ubezpieczenia w odniesieniu do transakcji z udziałem dłużników i – w stosownych przypadkach – gwarantów w takich krajach nie były naliczane według stawek zaniżających ceny rynku prywatnego, uczestnicy stosują następujące procedury, przy wykorzystaniu uzgodnionych konwencji w celu przeliczenia odpowiednich cen odniesienia na stawki:

1) Jeśli uczestnik udziela oficjalnego wsparcia w ramach pakietu kredytu konsorcjalnego, który ma formę transakcji zabezpieczonej aktywami (

6

) lub transakcji project finance (

7

), wtedy:

— całościowe koszty części obejmującej pożyczkę bezpośrednią nie mogą być mniejsze niż całościowe koszty naliczane przez podmioty z rynku komercyjnego uczestniczące w pakiecie pożyczki konsorcjalnej,

— naliczona stawka za czystą ochronę ubezpieczeniową nie może być niższa od przeliczonej równoważnej stawki ubezpieczenia naliczanej przez uczestników z rynku komercyjnego ani niższa od mającej zastosowanie minimalnej stawki aktuarialnej oraz

— uczestnik stosujący stawkę ubezpieczenia obliczaną na podstawie pakietu kredytu konsorcjalnego wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 44.

Aby kwalifikować się jako pakiet kredytu konsorcjalnego, spełnione muszą być wszystkie następujące warunki:

— co najmniej 25 % pożyczki konsorcjalnej stanowią gwarancje/pożyczki na rynku komercyjnym, bez jakiegokolwiek dwustronnego lub wielostronnego wsparcia (np. ze strony agencji kredytów eksportowych, bezpośrednich inwestycji zagranicznych, międzynarodowych instytucji finansowych lub wielostronnego banku rozwoju) (

8

), w ramach których wszystkie strony uczestniczące w finansowaniu mają równorzędny status w zakresie wszystkich warunków finansowych, włącznie z pakietem zabezpieczeń; oraz

— Warunki finansowe transakcji są w pełni zgodne z Porozumieniem, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych postanowieniami dotyczącymi ustalania cen na podstawie rynkowego poziomu odniesienia w transakcjach dotyczących kredytów konsorcjalnych/gwarancji.

2) W przypadku wszystkich pozostałych transakcji z rynkowym poziomem odniesienia, stosuje się następujące procedury:

— Uwzględniając dostępność informacji rynkowych i specyfikę danej transakcji, uczestnicy ustalają właściwą stawkę ubezpieczenia, dokonując analizy porównawczej z jednym lub większą liczbą rynkowych poziomów odniesienia określonych w załączniku VIII, wybierając poziom lub poziomy odniesienia najbardziej właściwe dla danej transakcji.

— Niezależnie od postanowień poprzedniego punktu, uczestnicy nie mogą naliczać stawki ubezpieczenia, która byłaby niższa od odpowiedniej stawki określonej zgodnie z modelem TCMB (rynkowy poziom odniesienia uwzględniający cykl – Through the Cycle Market Benchmark) na podstawie klasyfikacji ryzyka i łącznego okresu (średniego ważonego okresu trwania – WAL) transakcji, chyba że rynkowy poziom odniesienia wynika z (i) obligacji konkretnego podmiotu lub podmiotu powiązanego na rynku wtórnym lub (ii) swapu ryzyka kredytowego (Credit Default Swap – CDS) związanego z konkretnym podmiotem lub podmiotem powiązanym. Uczestnik naliczający stawki ubezpieczenia niższe od odpowiednich stawek ustalonych zgodnie z modelem TCMB na podstawie ratingu akredytowanej agencji ratingowej (

9

) dotyczącego rynkowego poziomu odniesienia dla konkretnego podmiotu (

10

) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 44. Naliczona stawka nie może jednak być niższa niż odpowiednia minimalna stawka aktuarialna.

— Przy ustalaniu stawki ubezpieczenia uczestnik ustala rating ryzyka w odniesieniu do ostatecznego dłużnika/gwaranta, w tym, czy dłużnik/gwarant podlega ocenie ratingowej akredytowanej agencji ratingowej. Uczestnik może ustalić rating o jeden stopień wyższy (w skali akredytowanej agencji ratingowej) niż ten przewidziany przez akredytowaną agencję ratingową. W przypadku braku ratingu akredytowanej agencji ratingowej klasyfikacja ryzyka nie może przekraczać (być korzystniejsza) o więcej niż dwa stopnie ratingu przyznanego przez agencję ratingową państwu będącemu miejscem siedziby dłużnika/gwaranta. Uczestnicy muszą wystosować powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 44 w następujących sytuacjach:

— w przypadku gdy uczestnik klasyfikuje dłużnika/gwaranta lepiej niż najlepszy rating akredytowanej agencji ratingowej, lub

— jeżeli nie istnieje rating akredytowanej agencji ratingowej – gdy uczestnik klasyfikuje transakcję jako przynajmniej CC2, albo za pomocą kategorii ratingu kredytowego równoważnej ocenie od AAA do A-, albo jako co najmniej równą najlepszemu ratingowi przyznanemu przez akredytowaną agencję ratingową państwu będącemu miejscem siedziby dłużnika/gwaranta.

d) Z zasady krajom „największego ryzyka” z kategorii 7 nalicza się składki według stawek wyższych od stawek MPR ustalonych dla danej kategorii; takie stawki ubezpieczenia ustalane są przez uczestnika udzielającego oficjalnego wsparcia.

e) Przy obliczaniu stawki MPR dla danej transakcji właściwą klasyfikacją ryzyka kraju jest klasyfikacja właściwa dla kraju dłużnika, a właściwą klasyfikacją ryzyka nabywcy jest klasyfikacja dłużnika (

11

), chyba że strona trzecia posiadająca zdolność kredytową odpowiednią do wielkości zadłużenia objętego gwarancją udzieli zabezpieczenia w postaci nieodwołalnej, bezwarunkowej, płatnej na pierwsze żądanie, prawnie wiążącej i wykonalnej gwarancji zobowiązania spłaty całości kredytu na cały okres kredytu. W przypadku gwarancji udzielonej przez stronę trzecią uczestnik może zdecydować się na zastosowanie klasyfikacji ryzyka kraju, w którym mieści się siedziba gwaranta, oraz kategorii ryzyka nabywcy w odniesieniu do gwaranta (

12

).

f) Kryteria i warunki dotyczące zastosowania gwarancji udzielonej przez stronę trzecią odpowiednio do sytuacji opisanych w lit. e) tiret pierwsze i drugie określone są w załączniku VIII.

g) Konwencjonalny horyzont ryzyka stosowany w obliczaniu stawek MPR jest równy połowie okresu wypłacania kredytu razem z całym okresem spłaty i przyjmuje standardowy schemat spłaty kredytu eksportowego, tj. spłaty kapitału plus narosłych odsetek w równych półrocznych ratach, zaczynając na sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W odniesieniu do kredytów eksportowych o niestandardowych schematach spłaty równoważny okres spłaty (wyrażony w równych półrocznych ratach) oblicza się przy użyciu następującego wzoru: równoważny okres spłaty = (średni ważony czas trwania okresu spłaty 0,25 )/0,5.

h) Uczestnik decydujący się zastosować stawkę MPR związaną z gwarantem będącym stroną trzecią i posiadającym siedzibę w innym kraju niż kraj, w którym ma siedzibę dłużnik, wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 43.

22. KLASYFIKACJA RYZYKA KRAJU

Z wyjątkiem krajów OECD o wysokim dochodzie i krajów strefy euro o wysokim dochodzie kraje klasyfikuje się według prawdopodobieństwa obsłużenia przez nie ich zadłużenia zewnętrznego (tj. ryzyka kredytowego kraju).

a) Na ryzyko kredytowe kraju składa się pięć elementów:

— wydanie dekretu o generalnym moratorium płatniczym przez rząd dłużnika/gwaranta lub przez agencję państwową, poprzez którą dokonywana jest spłata,

— wydarzenia polityczne lub trudności gospodarcze powstałe poza krajem powiadamiającego uczestnika lub środki prawne lub administracyjne podjęte poza krajem powiadamiającego uczestnika uniemożliwiające lub opóźniające przekazanie środków płatnych zgodnie z warunkami kredytu,

— przepisy prawne przyjęte w kraju dłużnika/gwaranta uznające płatności dokonane w walucie lokalnej za prawomocną spłatę kredytu, niezależnie od tego, że w wyniku wahań kursów wymiany spłaty takie, po przeliczeniu na walutę kredytu, nie pokrywają kwoty zadłużenia na dzień transferu środków,

— jakiekolwiek inne środki lub decyzje rządu obcego kraju uniemożliwiające dokonywanie płatności zgodnie z warunkami kredytu, oraz

— przypadki siły wyższej mające miejsce poza granicami kraju powiadamiającego uczestnika, np. wojna (w tym wojna domowa), wywłaszczenie, rewolucja, zamieszki, niepokoje społeczne, cyklony, powodzie, trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, fale pływowe oraz wypadki jądrowe.

b) Kraje klasyfikuje się jako należące do jednej z ośmiu kategorii ryzyka kraju (0–7). Stawki MPR ustala się dla kategorii 1–7, ale nie dla kategorii 0, ponieważ poziom ryzyka krajów należących do tej kategorii uważa się za nieistotny. Ryzyko kredytowe związane z transakcjami w krajach kategorii 0 dotyczy głównie ryzyka dłużnika/gwaranta.

c) Klasyfikacja krajów (

13

) jest przeprowadzana za pomocą metodologii klasyfikacji ryzyka kraju, obejmującej:

— model oceny ryzyka kraju (model), pozwalający na ilościową ocenę ryzyka kredytowego kraju, dla każdego kraju opartą na trzech grupach wskaźników ryzyka: doświadczeniach płatniczych uczestników, sytuacji finansowej i sytuacji ekonomicznej. Metodologia modelu obejmuje różne kroki, w tym ocenę trzech grup wskaźników ryzyka oraz łączenie i elastyczne ważenie grup wskaźników ryzyka,

— ocenę jakościową wyników zastosowania modelu, dokonywaną osobno dla każdego kraju, w sposób uwzględniający ryzyko polityczne lub inne czynniki ryzyka nieuwzględnione w całości lub w części przy zastosowaniu modelu. W razie potrzeby może to prowadzić do korekty oceny ilościowej modelu, odzwierciedlającej ostateczną ocenę ryzyka kredytowego kraju.

d) Klasyfikacja ryzyka kraju jest stale monitorowana i co najmniej raz w roku poddawana przeglądowi, a zmiany wynikające z zastosowania metodologii klasyfikacji ryzyka kraju są natychmiast ogłaszane przez Sekretariat. Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona w sposób sytuujący go w niższej lub wyższej kategorii ryzyka kraju, uczestnicy naliczają składki ubezpieczeniowe według stawek równych lub wyższych od stawki MPR powiązanej z nową kategorią ryzyka kraju, zaczynając nie później niż pięć dni roboczych po ogłoszeniu przez Sekretariat takiej zmiany klasyfikacji.

e) Klasyfikacje ryzyka kraju są ogłaszane publicznie przez Sekretariat.

23. OCENA RYZYKA PAŃSTWA

a) W odniesieniu do wszystkich krajów sklasyfikowanych za pomocą metodologii klasyfikacji ryzyka kraju zgodnie z art. 22 lit. d) ocenia się ryzyko państwa w celu wskazania, w drodze wyjątku, tych państw:

— które nie są dłużnikiem o najniższym ryzyku w kraju, oraz

— których ryzyko kredytowe jest znacznie wyższe niż ryzyko kraju.

b) Wskazanie państw spełniających kryteria wymienione w powyższej lit. a) odbywa się zgodnie z metodologią oceny ryzyka państwa opracowaną i uzgodnioną przez uczestników.

c) Wykaz państw wskazanych jako spełniające kryteria wymienione w powyższej lit. a) jest stale monitorowany i co najmniej raz w roku poddawany przeglądowi, a zmiany wynikające z zastosowania metodyki klasyfikacji ryzyka państwa są natychmiast ogłaszane przez Sekretariat.

d) Wykaz państw wskazanych zgodnie z powyższą lit. b) jest ogłaszany publicznie przez Sekretariat.

24. KLASYFIKACJA RYZYKA NABYWCY

Dłużników i – w stosownych przypadkach – gwarantów w krajach sklasyfikowanych jako należące do kategorii ryzyka kraju 1–7 zalicza się do jednej z kategorii ryzyka nabywcy, które ustanowiono w odniesieniu do kraju dłużnika/gwaranta (

14

). Matrycę kategorii ryzyka nabywcy, do których klasyfikuje się dłużników i gwarantów, zawiera załącznik VI. Opisy jakościowe kategorii ryzyka nabywcy zawiera załącznik IX.

a) Klasyfikacje ryzyka nabywcy opierają się na ratingu kredytowym uprzywilejowanych niezabezpieczonych instrumentów dłużnika/gwaranta ustalonym przez uczestnika.

b) Niezależnie od postanowień powyższej lit. a) transakcje o wartości kredytu wynoszącej maksymalnie 5 mln SDR można klasyfikować na podstawie transakcji, tj. po zastosowaniu jakiegokolwiek wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy; transakcje takie, niezależnie od tego jak są sklasyfikowane, nie kwalifikują się jednak do żadnych rabatów z tytułu zastosowania wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

c) Dłużników i gwarantów będących państwami klasyfikuje się do kategorii ryzyka nabywcy SOV/CC0.

d) W drodze wyjątku dłużników i gwarantów niebędących państwami można sklasyfikować do kategorii ryzyka nabywcy „lepszy niż państwo” (SOV+), jeżeli (

15

):

— dłużnik/gwarant posiada rating zobowiązań w walucie obcej przyznany przez akredytowaną agencję ratingową, który jest lepszy niż rating zobowiązań w walucie obcej (przyznany przez tę samą agencję) państwa tego dłużnika/gwaranta, lub

— dłużnik/gwarant posiada siedzibę w kraju, w którym ryzyko państwa zidentyfikowano jako znacznie wyższe niż ryzyko kraju.

e) Uczestnicy wystosowują powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 44 w odniesieniu do transakcji:

— z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem, w których naliczona stawka jest niższa od stawki ustalonej w ramach kategorii ryzyka nabywcy CC1, tj. CC0 lub SOV+,

— z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem, w przypadku której uczestnik ocenia rating ryzyka nabywcy dla dłużnika/gwaranta niebędącego państwem, który podlega ocenie ratingowej akredytowanej agencji ratingowej, zaś oceniony rating ryzyka nabywcy jest lepszy niż rating akredytowanej agencji ratingowej (

16

).

f) W przypadku konkurencji dotyczącej określonej transakcji, w związku z którą dłużnik/gwarant został sklasyfikowany przez konkurujących uczestników do różnych kategorii ryzyka nabywcy, konkurujący uczestnicy starają się wypracować wspólną klasyfikację ryzyka nabywcy. Jeżeli porozumienie w sprawie wspólnej klasyfikacji nie zostanie osiągnięte, uczestnik lub uczestnicy, którzy zaklasyfikowali dłużnika/gwaranta do wyższej kategorii w klasyfikacji ryzyka nabywcy, mogą zastosować niższą kategorię w klasyfikacji ryzyka nabywcy.

25. PROCENT I JAKOŚĆ OFICJALNEGO ZABEZPIECZENIA KREDYTU EKSPORTOWEGO

Stawki MPR są zróżnicowane w sposób uwzględniający różną jakość produktów kredytów eksportowych i procent zabezpieczenia zapewniany przez uczestników zgodnie z załącznikiem VI. Zróżnicowanie to opiera się na perspektywie eksportera (tj. ma na celu neutralizowanie skutków konkurencji, wynikających ze zróżnicowanej jakości produktów dostarczonych eksporterowi/instytucji finansowej).

a) Jakość produktu kredytu eksportowego jest funkcją tego, czy produkt jest ubezpieczeniem, gwarancją lub bezpośrednim kredytem/finansowaniem, a w przypadku produktów ubezpieczeniowych – tego, czy pokrycie odsetek w okresie karencji dla roszczeń (tj. w okresie między terminem wymagalności płatności dłużnika a terminem, w którym ubezpieczyciel jest zobowiązany do wypłaty ubezpieczenia na rzecz eksportera/instytucji finansowej) zapewniane jest bez dopłaty.

b) Wszystkie istniejące produkty kredytu eksportowego oferowane przez uczestników są sklasyfikowane jako należące do jednej z trzech następujących kategorii produktów:

— produkt poniżej standardu, tj. ubezpieczenie bez pokrycia odsetek w okresie powstania szkody oraz ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie powstania szkody z odpowiednią dopłatą do składki ubezpieczeniowej,

— produkt standardowy, tj. ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie powstania szkody bez odpowiedniej dopłaty do składki ubezpieczeniowej i bezpośredni kredyt/bezpośrednie finansowanie oraz

— produkt powyżej standardu, tj. gwarancje.

26. TECHNIKI OGRANICZANIA RYZYKA KRAJU

a) Uczestnicy mogą stosować następujące techniki ograniczania ryzyka kraju, których szczególne zastosowanie przedstawiono w załączniku X:

— Struktura przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem powierniczym

— Finansowanie walutą lokalną

b) Uczestnik stosujący stawkę MPR odzwierciedlającą stosowanie technik ograniczania ryzyka kraju wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 43.

c) W odniesieniu do transakcji z rynkowym poziomem odniesienia nie stosuje się żadnych technik ograniczania ryzyka kraju.

27. WSPARCIE JAKOŚCI KREDYTOWEJ W ODNIESIENIU DO RYZYKA NABYWCY

a) Uczestnicy mogą stosować następujące wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, które pozwala na zastosowanie współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0:

— Przeniesienie wpływów lub należności wynikających z umowy

— Zabezpieczenie majątkowe

— Zabezpieczenie na środkach trwałych

— Rachunek powierniczy

b) Definicje wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy i maksymalne wartości współczynnika wsparcia jakości kredytowej dotyczące zarówno dłużników kategorii 1–7, jak i dłużników podlegających rynkowemu poziomowi odniesienia, są określone w załączniku X.

c) Wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy można stosować samodzielnie lub łącznie, z następującymi zastrzeżeniami:

— maksymalna wartość współczynnika wsparcia jakości kredytowej, którą można osiągnąć poprzez zastosowanie wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, wynosi 0,35 w odniesieniu do transakcji kategorii 1–7. W przypadku transakcji z rynkowym poziomem odniesienia można zastosować rabat do wysokości 25 % w stosunku do rynkowego poziomu odniesienia stawki MPR, ale naliczona stawka ubezpieczenia nie może być niższa od mającej zastosowanie minimalnej stawki aktuarialnej,

— „zabezpieczenie majątkowe” i „zabezpieczenie na środkach trwałych” nie mogą być stosowane w tej samej transakcji,

— w przypadku transakcji kategorii 1–7, gdy mająca zastosowanie klasyfikacja ryzyka kraju została poprawiona dzięki zastosowaniu „struktury przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem powierniczym”, nie można zastosować żadnego wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

d) Uczestnicy wystosowują powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 44 w odniesieniu do transakcji z udziałem dłużnika/gwaranta niebędącego państwem, w przypadku których wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy skutkuje zastosowaniem współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0 lub gdy w transakcji z rynkowym poziomem odniesienia stosowane jest wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, które skutkuje ustaleniem ceny poniżej odpowiedniej stawki MPR na podstawie TCMB.

28. WAŻNOŚĆ MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

a) W celu oceny adekwatności stawek MPR i, w razie potrzeby, umożliwienia korekt w górę lub w dół, równolegle do regularnego monitorowania i przeglądów stawek MPR wykorzystuje się narzędzia oceny stawek (PFT).

b) Za pomocą narzędzi PFT ocenia się adekwatność stawek MPR pod względem rzeczywistego doświadczenia instytucji udzielających oficjalnych kredytów eksportowych, jak również informacji o wycenie ryzyka kredytowego na rynku prywatnym.

ROZDZIAŁ III

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ

29. ZASADY OGÓLNE

a) Uczestnicy uzgodnili, że polityki w zakresie kredytów eksportowych oraz pomocy wiązanej powinny się uzupełniać. Polityka w zakresie kredytów eksportowych powinna opierać się na otwartej konkurencji oraz swobodnej grze sił rynkowych. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna zapewniać potrzebne zasoby zewnętrzne dla krajów, sektorów lub projektów o niewielkim lub nieistniejącym dostępie do finansowania rynkowego. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna także gwarantować najlepsze wykorzystanie środków pieniężnych, minimalizowanie zakłóceń w handlu oraz przyczyniać się do efektywnego i prorozwojowego wykorzystania tych zasobów.

b) Postanowienia niniejszego Porozumienia dotyczące pomocy wiązanej nie stosują się do programów pomocy instytucji wielostronnych lub regionalnych.

c) Zasady te nie przesądzają o opinii Komitetu Pomocy Rozwojowej (DAC) w sprawie jakości pomocy wiązanej i niewiązanej.

d) Uczestnik może wystąpić o udzielenie dodatkowych informacji dotyczących statusu wiązania każdej formy pomocy. W razie niepewności co do tego, czy określona praktyka finansowania mieści się w zakresie pomocy wiązanej określonej w załączniku XII, kraj ofiarodawca dostarczy wszelkich dowodów na poparcie stwierdzenia, że pomoc jest w rzeczywistości „niewiązana” zgodnie z definicją w załączniku XIII.

30. FORMY POMOCY WIĄZANEJ

Pomoc wiązana może przybierać następujące formy:

a) pożyczek w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) w rozumieniu „Zasad przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej oficjalnej pomocy rozwojowej DAC (1987)”;

b) dotacji w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA), jak określono w „Zasadach przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej oficjalnej pomocy rozwojowej DAC (1987)”; oraz

c) innych oficjalnych przepływów (OOF), obejmujących dotacje i pożyczki, lecz z wyłączeniem oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych zgodnych z niniejszym Porozumieniem; lub

d) jakichkolwiek powiązań, np. połączenia, według prawa lub w praktyce, pod kontrolą ofiarodawcy, kredytodawcy lub kredytobiorcy, co najmniej dwóch wyżej wymienionych form i/lub następujących składników finansowania:

1) kredytu eksportowego, oficjalnie wspieranego w formie bezpośredniego kredytowania/finansowania, refinansowania, subsydiowania stopy procentowej, gwarancji lub ubezpieczenia, do którego stosuje się niniejsze Porozumienie; oraz

2) innych środków udzielanych na warunkach rynkowych lub bliskich warunkom rynkowym bądź zaliczek wpłacanych przez kupującego.

31. FINANSOWANIE TOWARZYSZĄCE

a) Finansowanie towarzyszące może przybierać różne formy, w tym kredytów mieszanych, finansowania mieszanego, wspólnego finansowania, finansowania równoległego lub pojedynczych transakcji kompleksowych. Głównymi cechami finansowania towarzyszącego są:

— element koncesjonowania powiązany według prawa lub w praktyce z elementem niezawierającym koncesjonowania,

— element lub cały pakiet finansowania, stanowiący w rzeczywistości pomoc wiązaną, oraz

— koncesjonowane środki udostępniane wyłącznie wówczas, gdy odbiorca zaakceptuje powiązany element niezawierający koncesjonowania.

b) O „faktycznym” stowarzyszeniu lub powiązaniu decydują takie czynniki jak:

— istnienie nieformalnych uzgodnień między odbiorcą a władzami ofiarodawcy,

— zamiar ofiarodawcy, by ułatwić przyjęcie pakietu finansowania przez wykorzystanie oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA),

— efektywne powiązanie całego pakietu finansowania z zamówieniami w kraju ofiarodawcy,

— status wiązania ODA i środków z przetargów bądź zawierania każdej transakcji finansowania, lub

— jakakolwiek inna praktyka określona przez DAC lub uczestników, w której istnieje związek faktyczny między co najmniej dwoma składnikami finansowania.

c) Następujące praktyki nie stanowią przeszkody dla stwierdzenia „faktycznego” stowarzyszenia lub powiązania:

— podział zamówienia poprzez odrębne powiadomienie o częściach składowych jednego zamówienia,

— podział zamówień finansowanych w kilku etapach,

— niepowiadamianie o wzajemnie zależnych częściach zamówienia, lub

— niepowiadamianie spowodowane tym, że część pakietu finansowania jest niewiązana.

32. KWALIFIKOWANIE KRAJU DO POMOCY WIĄZANEJ

a) Nie udziela się pomocy wiązanej krajom, których wskaźnik DNB na mieszkańca według danych Banku Światowego przekracza górną granicę krajów o niższym średnim dochodzie. Bank Światowy oblicza wspomniany próg corocznie (

17

). Zmiana klasyfikacji danego kraju następuje jedynie wówczas, gdy dany kraj pozostaje w danej kategorii Banku Światowego przez dwa kolejne lata.

b) Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne:

1) klasyfikacja na potrzeby niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik DNB na mieszkańca obliczony przez Bank Światowy w ramach klasyfikacji krajów kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy; klasyfikacja ta zostaje ogłoszona publicznie przez Sekretariat;

2) w przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących DNB na mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada DNB na mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostanie zaklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, chyba że uczestnicy zadecydują inaczej.

3) Jeżeli kwalifikacja danego kraju do uzyskania pomocy wiązanej ulegnie zmianie zgodnie z powyższą lit. a), zmiana klasyfikacji wchodzi w życie dwa tygodnie po powiadomieniu wszystkich uczestników przez Sekretariat o wnioskach wyciągniętych ze wspomnianych danych Banku Światowego. Przed datą wejścia w życie przeklasyfikowania żadne finansowanie w ramach pomocy wiązanej w odniesieniu do nowo kwalifikującego się kraju nie może być zgłoszone; po tej dacie żadne finansowanie w ramach pomocy wiązanej odnośnie do nowo awansowanego kraju nie może być zgłoszone, z wyjątkiem indywidualnych transakcji objętych uprzednio zaciągniętą linią kredytową, które mogą podlegać zgłoszeniu aż do wygaśnięcia linii kredytowej (okres ten nie trwa dłużej niż jeden rok od daty wejścia w życie zmiany zakwalifikowania);

4) w przypadkach, w których Bank Światowy dokona przeglądu danych liczbowych, przegląd taki nie jest brany pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, zgodnie z odpowiednimi procedurami określonymi w art. 54–59, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat.

33. KWALIFIKOWANIE PROJEKTU

a) Pomoc wiązana nie jest udzielana na projekty publiczne lub prywatne, które w normalnych okolicznościach powinny być ekonomicznie opłacalne przy finansowaniu na warunkach rynkowych lub na warunkach zgodnych z Porozumieniem.

b) Kluczowe dla zakwalifikowania do tego rodzaju pomocy jest zbadanie:

— czy dany projekt nie jest opłacalny pod względem finansowym, tj. czy dany projekt nie jest zdolny, przy odpowiednim ustaleniu cen według zasad rynkowych, do tworzenia dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów eksploatacyjnych i kosztów obsługi zaangażowanego kapitału, tj. pierwszego kluczowego kryterium, lub

— czy na podstawie komunikacji z innymi uczestnikami można wyciągnąć uzasadniony wniosek, że jest mało prawdopodobne, aby projekt mógł być finansowany na warunkach rynkowych lub na warunkach określonych w Porozumieniu, tj. drugiego kluczowego kryterium. W odniesieniu do projektów o wartości większej niż 50 mln SDR, rozważając odpowiedniość takiej pomocy, specjalny nacisk należy położyć na oczekiwaną dostępność finansowania na warunkach rynkowych lub warunkach określonych w Porozumieniu.

c) Kluczowe kryteria zgodnie z lit. b) powyżej mają na celu określenie, w jaki sposób projekt powinien być oceniony, aby ustalić, czy powinien on być finansowany przy użyciu tego rodzaju pomocy, czy też w ramach kredytów eksportowych udzielanych na warunkach rynkowych lub warunkach wynikających z Porozumienia. Oczekuje się, że w drodze procesu konsultacji opisanego w art. 47–49 nagromadzone zostanie doświadczenie, które określi w sposób bardziej precyzyjny, zarówno w odniesieniu do kredytów eksportowych, jak i agencji udzielających pomocy, wytyczną ex ante dotyczącą linii podziału między dwoma kategoriami projektów.

d) Każdy uczestnik pragnący udzielić pomocy dla towarów lub usług objętych uzgodnieniem sektorowym dotyczącym kredytów eksportowych na statki musi potwierdzić, że w okresie spłaty kredytu statek nie będzie eksploatowany w ramach otwartego rejestru oraz że uzyskano odpowiednie zapewnienie, iż ostateczny właściciel ma siedzibę w kraju odbiorcy, nie jest nieprowadzącą działalności jednostką zależną z kapitałem zagranicznym oraz że zobowiązał się do niesprzedawania statku bez zgody swojego rządu.

34. MINIMALNY POZIOM KONCESJONOWANIA

Uczestnicy nie udzielają pomocy wiązanej o poziomie koncesjonowania niższym niż 35 %, lub 50 % jeżeli kraj będący beneficjentem należy do krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC), z wyjątkiem przypadków określonych poniżej, które są również zwolnione z procedur powiadamiania określonych w art. 45 lit. a) oraz art. 46 lit. a):

a) pomoc techniczna: pomoc powiązana, której element oficjalnej pomocy rozwojowej składa się wyłącznie ze współpracy technicznej stanowiącej mniej niż 3 % ogólnej wartości transakcji lub 1 mln SDR, w zależności od tego, która z powyższych kwot jest niższa; oraz

b) małe projekty: projekty inwestycyjne o wartości niższej niż 1 mln SDR, całkowicie finansowane z dotacji na pomoc rozwojową.

35. WYŁĄCZENIE Z KWALIFIKOWANIA KRAJU LUB PROJEKTU DO POMOCY WIĄZANEJ

a) Postanowienia art. 32 i 33 nie stosują się do pomocy wiązanej w przypadku gdy poziom koncesjonowania wynosi 80 % lub więcej, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 31.

b) Postanowienia art. 33 nie mają zastosowania do pomocy wiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 31.

c) Pomoc wiązana dla krajów najsłabiej rozwiniętych, zdefiniowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych, nie podlega postanowieniom art. 32 i 33.

d) Uczestnicy pozytywnie rozważają przyspieszenie procedur pomocy wiązanej odpowiednio do szczególnych okoliczności:

— w przypadku wypadku jądrowego lub poważnego wypadku przemysłowego powodującego poważne skażenie transgraniczne, gdy którykolwiek dotknięty nim uczestnik chce udzielić pomocy wiązanej w celu eliminacji lub minimalizacji jego skutków, lub

— w przypadku znacznego ryzyka wystąpienia takiego wypadku, gdy którykolwiek potencjalnie dotknięty uczestnik chce udzielić pomocy wiązanej w celu zapobieżenia jego wystąpieniu.

e) Niezależnie od postanowień art. 32 i 33 uczestnik może w drodze wyjątku udzielić pomocy:

— stosując procedurę uzgodnionych warunków, określoną w załączniku XIII i opisaną w art. 54–59; lub

— przedstawiając uzasadnienie oferty na gruncie pomocy poprzez uzyskanie wsparcia ze strony znacznej grupy uczestników, jak opisano w art. 47 oraz 48; lub

— wystosowując pismo do Sekretarza Generalnego OECD, zgodnie z procedurami określonymi w art. 49, co według oczekiwań uczestników nie powinno być działaniem stosowanym zwyczajowo i często.

36. OBLICZANIE POZIOMU KONCESJONOWANIA POMOCY WIĄZANEJ

Poziom koncesjonowania w przypadku pomocy wiązanej jest obliczany przy wykorzystaniu tej samej metody, jaką stosuje DAC dla elementu dotacji, z tym że:

a) Stopa dyskontowa stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania pożyczki w danej walucie, tj. zróżnicowana stopa dyskontowa (DDR), podlega zmianie w okresach rocznych w dniu 15 stycznia i jest obliczana w następujący sposób (

18

):

— Średnia stopa CIRR obliczona na podstawie rentowności siedmioletnich obligacji skarbowych + marża

Marża (M) uzależniona jest od okresu spłaty (R), zgodnie z poniższą tabelą:

R

M

poniżej 15 lat

0,75

od 15 do 20 lat (ale nie włącznie)

1,00

od 20 do 30 lat (ale nie włącznie)

1,15

od 30 lat wzwyż

1,25

— Dla wszystkich walut średnia stopa CIRR wykorzystująca rentowność siedmioletnich obligacji skarbowych jest obliczana z uwzględnieniem średniej miesięcznych stóp w sześciomiesięcznym okresie obowiązywania między dniem 15 sierpnia poprzedniego roku a dniem 14 lutego bieżącego roku, zgodnie z postanowieniami załącznika XII. Obliczona stopa, włączając marżę, zostaje zaokrąglona do najbliższych dziesięciu punktów bazowych.

b) Datą bazową dla obliczenia poziomu koncesjonowania jest data uruchomienia kredytu, określona w załączniku XIII.

c) Do celów obliczenia ogólnego poziomu koncesjonowania dla pakietu finansowania towarzyszącego, poziomy koncesjonowania dla następujących kredytów, środków i płatności są równe zeru:

— kredyty eksportowe zgodne z Porozumieniem,

— inne środki udzielane na warunkach rynkowych lub zbliżonych do warunków rynkowych,

— inne oficjalne środki o poziomie koncesjonowania niższym niż minimalny dopuszczony w art. 34, z wyjątkiem przypadków dopasowania, oraz

— wpłata zaliczki przez kupującego.

Płatności dokonane w dniu uruchomienia kredytu lub przed tym terminem, nieuważane za zaliczki, są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania.

d) Stopa dyskontowa przy dopasowaniu: przy dostosowaniu pomocy, identyczne dostosowanie oznacza dostosowanie z identycznym poziomem koncesjonowania przeliczonym według stopy dyskontowej obowiązującej w czasie dostosowania.

e) Koszty lokalne i zamówienia z krajów trzecich są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania jedynie jeżeli są finansowane przez kraj ofiarodawcy.

f) Ogólny poziom koncesjonowania dla pakietu jest określany przez pomnożenie nominalnej wartości każdego składnika pakietu przez odpowiedni poziom koncesjonowania każdego składnika, zsumowanie wyników i podzielenie sumy przez łączną nominalną wartość składników pakietu.

g) Stopa dyskontowa dla danej pożyczki pomocowej jest stopą obowiązującą w momencie powiadomienia. Jednakże w przypadkach powiadomienia natychmiastowego stopą dyskontową jest stopa obowiązująca w czasie ustalania warunków pożyczki pomocowej. Zmiana stopy dyskontowej w okresie ważności pożyczki nie powoduje zmiany poziomu koncesjonowania.

h) Jeżeli zmiana waluty została dokonana przed zawarciem umowy, powiadomienie podlega przeglądowi. Stopa dyskontowa wykorzystana do obliczenia poziomu koncesjonowania jest stopą stosowaną w dniu przeglądu. Przegląd powiadomienia nie jest konieczny, jeżeli alternatywna waluta oraz wszystkie informacje niezbędne dla obliczenia poziomu koncesjonowania zostały wskazane w pierwotnym powiadomieniu.

i) Bez względu na postanowienia powyższej lit. g), stopa dyskontowa stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania dla indywidualnych transakcji wykonanych w ramach pomocowej linii kredytowej jest stopą określoną w pierwotnym powiadomieniu dotyczącym linii kredytowej.

37. OKRES WAŻNOŚCI POMOCY WIĄZANEJ

a) Uczestnicy nie ustalają warunków pomocy wiązanej na okres dłuższy niż dwa lata, bez względu na to, czy wspomniana pomoc dotyczy finansowania indywidualnych transakcji czy protokołu pomocowego, pomocowych linii kredytowych lub podobnych umów. W przypadku protokołu pomocowego, pomocowej linii kredytowej lub podobnych umów okres ważności rozpoczyna się z datą ich podpisania i podlega obowiązkowi powiadomienia zgodnie z art. 46; przedłużenie linii kredytowej podlega obowiązkowi powiadomienia tak, jakby była to nowa transakcja wraz z adnotacją wyjaśniającą, że jest to odnowienie i że zostaje ona odnowiona na warunkach przyjętych w momencie powiadomienia o przedłużeniu. W przypadku indywidualnych transakcji, w tym transakcji podlegających zawiadamianiu zgodnie z protokołem pomocowym, pomocową linią kredytową lub podobną umową, okres ważności biegnie odpowiednio od daty notyfikacji o zaciągnięciu zobowiązania zgodnie z art. 45 lub 46.

b) Jeżeli dany kraj po raz pierwszy przestał kwalifikować się do uzyskania 17-letnich pożyczek Banku Światowego, okres ważności dotychczas obowiązujących oraz nowych protokołów pomocy wiązanej oraz linii kredytowych podlegających obowiązkowi powiadomienia zostaje ograniczony do jednego roku po terminie ewentualnej zmiany klasyfikacji zgodnie z procedurami określonymi w art. 32 lit. b).

c) Odnowienie takich protokołów oraz linii kredytowych jest możliwe jedynie na warunkach zgodnych z postanowieniami art. 32 i 33 Porozumienia po:

— zmianie klasyfikacji krajów oraz

— zmianie postanowień Porozumienia.

W takich okolicznościach obowiązujące warunki mogą zostać utrzymane bez względu na zmianę stopy dyskontowej określoną w art. 36.

38. DOPASOWANIE

Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe uczestnika oraz zachowując spójność z celem niniejszego Porozumienia uczestnik może, zgodnie z procedurami określonymi w art. 41, dopasować warunki finansowe oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem.

ROZDZIAŁ IV

PROCEDURY

SEKCJA 1

WSPÓLNE PROCEDURY DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM

39. POWIADOMIENIA

Powiadomienia określone procedurami Porozumienia są sporządzane zgodnie z załącznikiem V i zawierają określone w nim informacje, a ich kopie są przesyłane do Sekretariatu.

40. INFORMACJE O OFICJALNYM WSPARCIU

a) Natychmiast po podjęciu przez uczestnika zobowiązania dotyczącego oficjalnego wsparcia określonego w powiadomieniu zgodnie z procedurami określonymi w art. 43–46, informuje on odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników, umieszczając numer referencyjny powiadomienia na odpowiednim formularzu sprawozdawczym ex post.

b) W ramach wymiany informacji zgodnie z art. 51–53 uczestnik informuje pozostałych uczestników o warunkach kredytowych, których wsparcie przewiduje dla określonej transakcji, oraz może zwracać się do pozostałych uczestników o przekazanie podobnych informacji.

c) Oprócz informacji określonych w załączniku V, które są przewidziane w odniesieniu do transakcji, o których powiadomiono z wyprzedzeniem na mocy art. 43 i 44, uczestnicy umieszczają, w odpowiednich formularzach sprawozdawczych ex post:

1) w odniesieniu do wszystkich transakcji objętych wsparciem – informacje dotyczące rzeczywistego okresu spłaty i schematu spłaty na zasadzie ex post, uwzględniając, między innymi, następujące elementy: 1) długość okresu spłaty, 2) schemat spłaty, 3) częstotliwość spłat kapitału, 4) częstotliwość spłat odsetek, 5) okres pomiędzy datą uruchomienia kredytu a pierwszą spłatą kapitału oraz, w stosownych przypadkach, 6) średni ważony czas trwania okresu spłaty, 7) procent kapitału spłaconego do połowy okresu obowiązywania umowy kredytowej, 8) maksymalna pojedyncza rata, 9) wyjaśnienie braku czasowego zrównoważenia dostępnych funduszy i zastosowanego profilu obsługi zadłużenia, 10) szczegółowe i adekwatne uzasadnienie schematu spłaty objętego wsparciem, jeśli schemat spłaty nie jest dopasowany do wolnych przepływów pieniężnych.

2) ponadto, w odniesieniu do transakcji objętych wsparciem na mocy art. 13 lit. e), o których nie powiadomiono z wyprzedzeniem, uczestnicy przekazują również:

— wyjaśnienie powodów, dla których występuje brak czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych dłużnikowi i profilu obsługi zadłużenia dopuszczalnego zgodnie z art. 13 lit. a) i art. 13 lit. b), oraz

— w odniesieniu do transakcji o schemacie spłaty, który nie odpowiada wolnym przepływom pieniężnym, szczegółowe i odpowiednie wyjaśnienie schematu spłaty objętego wsparciem.

41. PROCEDURY DOPASOWANIA

a) Przed dopasowaniem warunków finansowych uważanych za oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem na podstawie art. 17 i 38 uczestnik dokłada wszelkich starań, w tym w razie potrzeby przeprowadzając konsultacje bezpośrednie opisane w art. 53, w celu potwierdzenia, że warunki objęte są oficjalnym wsparciem, a także:

1) Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o warunkach, w odniesieniu do których zamierza udzielić wsparcia, stosując te same procedury powiadamiania, które wymagane są w przypadku dopasowanych warunków. W przypadku dopasowania się do warunków kraju niebędącego uczestnikiem dany uczestnik stosuje te same procedury powiadamiania, które byłyby wymagane, gdyby warunki, do których się dopasowuje, były oferowane przez innego uczestnika.

2) Niezależnie od postanowień powyższego pkt 1, jeżeli procedura powiadamiania wymaga, aby uczestnik dopasowujący wstrzymał swoje zobowiązanie po ostatecznym terminie zamknięcia oferty, taki uczestnik dopasowujący dokonuje w najwcześniejszym możliwym terminie powiadomienia o swoim zamiarze dopasowania.

3) Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników.

b) Uczestnik zamierzający zaoferować warunki finansowe identyczne z warunkami określonymi w powiadomieniu wystosowanym zgodnie z art. 43 i 44 może je zaoferować po upływie okresu oczekiwania ustanowionego niniejszym Porozumieniem. Uczestnik wystosowuje powiadomienie o swoim zamiarze w najwcześniejszym możliwym terminie.

42. KONSULTACJE SPECJALNE

a) Uczestnik mający uzasadnione podstawy, by uważać, że warunki finansowe oferowane przez innego uczestnika (uczestnika inicjującego) są bardziej atrakcyjne niż warunki przewidziane w niniejszym Porozumieniu, informuje o tym Sekretariat, a Sekretariat natychmiast udostępnia taką informację.

b) Uczestnik inicjujący wyjaśnia warunki finansowe swojej oferty w terminie dwóch dni roboczych od udostępnienia informacji przez Sekretariat.

c) Po wyjaśnieniu przez uczestnika inicjującego każdy uczestnik może zwrócić się o zorganizowanie przez Sekretariat w terminie pięciu dni roboczych specjalnego spotkania konsultacyjnego w celu omówienia sprawy.

d) Warunki finansowe objęte oficjalnym wsparciem nie wchodzą w życie, zanim nie staną się znane wyniki specjalnego spotkania konsultacyjnego uczestników.

SEKCJA 2

PROCEDURY DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

43. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM Z MOŻLIWOŚCIĄ DYSKUSJI

a) Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej dziesięć dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania o wartości kredytu powyżej 10 mln SDR, zgodnie z załącznikiem V, jeżeli:

— do obliczenia stawki MPR wykorzystano właściwą klasyfikację ryzyka kraju i kategorię ryzyka nabywcy stosowaną przez gwaranta będącego stroną trzecią posiadającego siedzibę poza krajem dłużnika [tj. ustaloną zgodnie z art. 21 lit. e)], lub

— odnośną stawkę MPR zmniejszono poprzez zastosowanie techniki ograniczania ryzyka kraju wymienionej w art. 26,

b) Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej dziesięć dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania o wartości kredytu powyżej 10 mln SDR, zgodnie z załącznikiem V, jeżeli wsparcie zostaje przedłużone na mocy art. 6 lit. a) pkt 2 załącznika I.

c) Jeżeli inny uczestnik zwróci się z wnioskiem o przeprowadzanie dyskusji w tym okresie, uczestnik inicjujący odczekuje dodatkowych dziesięć dni kalendarzowych.

d) Aby ułatwić dokonywanie przeglądu nagromadzonego doświadczenia zgodnie z art. 62, po dyskusji uczestnik informuje wszystkich pozostałych uczestników o swojej ostatecznej decyzji. Uczestnicy prowadzą ewidencję swoich doświadczeń w odniesieniu do stawek ubezpieczenia określonych w powiadomieniach zgodnie z lit. a) powyżej.

44. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

a) Zgodnie z załącznikiem V uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej dziesięć dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania dotyczącego okresu spłaty dłuższego niż dziesięć lat i o wartości kredytu powyżej 10 mln SDR.

b) Zgodnie z załącznikiem V uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej dziesięć dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania o wartości kredytu powyżej 10 mln SDR, jeżeli wsparcie jest udzielane zgodnie z:

1) art. 13 lit. f),

2) art. 5 załącznika II, lub

3) art. 6 lit. a) pkt 1 załącznika I.

c) Zgodnie z załącznikiem V uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej dziesięć dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania o wartości kredytu powyżej 10 mln SDR, jeżeli wsparcie jest udzielane w związku z:

1) art. 11 lit. d) pkt 3;

2) stosowaniem stawki ubezpieczenia dla transakcji z rynkowym poziomem odniesienia zgodnie z postanowieniami:

— art. 21 lit. c) pkt 1 tiret trzecie podczas uczestnictwa w pakiecie kredytów konsorcjalnych;

— art. 21 lit. c) pkt 2 tiret drugie w przypadku gdy naliczona stawka ubezpieczenia jest niższa niż odpowiednia stawka ustalona zgodnie z modelem TCMB;

— art. 21 lit. c) pkt 2 tiret trzecie w przypadku gdy uczestnik klasyfikuje dłużnika/gwaranta lepiej niż najlepszy rating akredytowanej agencji ratingowej; lub – jeżeli nie istnieje rating akredytowanej agencji ratingowej – gdy uczestnik klasyfikuje transakcję jako przynajmniej CC2, albo za pomocą kategorii ratingu kredytowego równoważnej ocenie od AAA do A-, albo jako co najmniej równą najlepszemu ratingowi przyznanemu przez akredytowaną agencję ratingową państwu będącemu miejscem siedziby dłużnika/gwaranta;

3) stosowaniem stawki ubezpieczenia dla transakcji objętej kategorią ryzyka kraju 1–7 MPR zgodnie z art. 24 lit. e), jeżeli wybrana kategoria ryzyka nabywcy stosowana do obliczenia stawki MPR w odniesieniu do transakcji z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem jest:

— niższa niż CC1 (tj. CC0 lub SOV+); lub

— lepsza niż rating akredytowanej agencji ratingowej;

4) stosowaniem stawki ubezpieczenia zgodnie z art. 27 lit. d) w odniesieniu do transakcji z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem, jeżeli stosowanie wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy skutkuje zastosowaniem współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0 lub zawsze gdy w transakcji z rynkowym poziomem odniesienia stosowane jest wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, które skutkuje ustaleniem ceny poniżej odpowiedniej MPR na podstawie TCMB;

5) transakcją, która podlega uzgodnionym warunkom jak określono w art. 59 lit. c).

SEKCJA 3

PROCEDURY DOTYCZĄCE POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM

45. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

a) Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z załącznikiem V, jeżeli zamierza udzielić oficjalnego wsparcia dla:

— mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości co najmniej 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %,

— mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR, zawierającej element dotacji (zgodnie z definicją DAC) niższy niż 50 %,

— mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości co najmniej 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %, lub

— mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania mniejszym niż 50 %, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 35 lit. a) i b),

— pomocy wiązanej zgodnie z art. 35 lit. d).

b) Powiadomienie z wyprzedzeniem zostaje wystosowane najpóźniej 30 dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub datą podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, który z tych terminów jest wcześniejszy.

c) Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników.

d) Postanowienia niniejszego artykułu stosują się do pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 31.

46. NIEZWŁOCZNE POWIADOMIENIE

a) Uczestnik niezwłocznie, tj. w ciągu dwóch dni roboczych od podjęcia zobowiązania, powiadamia wszystkich pozostałych uczestników, zgodnie z załącznikiem V, o udzieleniu oficjalnego wsparcia dla pomocy wiązanej o wartości:

— co najmniej 2 mln SDR i o poziomie koncesjonowania wynoszącym 80 % bądź więcej, lub

— niższej niż 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym 50 % lub więcej, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 34 lit. a) i b).

b) Ponadto uczestnik niezwłocznie powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o podpisaniu protokołu pomocowego, linii kredytowej lub podobnej umowy.

c) Powiadomienie z wyprzedzeniem nie musi być wystosowane, jeżeli uczestnik zamierza dopasować warunki finansowe, które były przedmiotem powiadomienia natychmiastowego.

SEKCJA 4

PROCEDURY KONSULTACYJNE DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ

47. CEL KONSULTACJI

a) Uczestnik ubiegający się o wyjaśnienie dotyczące ewentualnego handlowego uzasadnienia pomocy wiązanej może zażądać dostarczenia pełnej oceny jakości pomocy (szczegóły w załączniku XI).

b) Ponadto uczestnik może wnieść o konsultacje z udziałem innych uczestników, zgodnie z postanowieniami art. 48. Konsultacje takie obejmują konsultacje bezpośrednie opisane w art. 53 w celu przedyskutowania:

— po pierwsze, czy oferowana pomoc odpowiada wymaganiom określonym w art. 32 i 33, oraz

— w razie potrzeby, czy oferowana pomoc jest uzasadniona nawet jeśli wymagania art. 32 i 33 nie są spełnione.

48. ZAKRES I TERMIN KONSULTACJI

a) W trakcie konsultacji uczestnik może zwrócić się o udzielenie m.in. następujących informacji:

— oceny szczegółowej analizy wykonalności projektu/wyceny projektu,

— czy istnieje konkurencyjna oferta finansowania niezawierająca elementu koncesjonowania lub pomocy,

— czy należy oczekiwać, że projekt przyczyni się do wypracowania lub zaoszczędzenia środków w walucie obcej,

— czy ma miejsce współpraca z wielostronnymi organizacjami, takimi jak Bank Światowy,

— czy są stosowane zasady międzynarodowego przetargu konkurencyjnego (ICB), w szczególności czy oferta dostawcy z kraju ofiarodawcy jest najkorzystniejsza,

— jaki jest wpływ na środowisko,

— czy uczestniczy sektor prywatny, oraz

— informacji o terminie powiadomień (np. sześć miesięcy przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania) dotyczących kredytów z elementem koncesjonowania lub kredytów pomocowych.

b) Konsultacje zostają zakończone, a wyniki ustaleń dotyczące obydwu pytań zawartych w art. 46 przekazane przez Sekretariat wszystkim uczestnikom w drodze powiadomienia co najmniej dziesięć dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, która z nich przypada wcześniej. Jeśli brak jest porozumienia między konsultującymi się stronami, Sekretariat zwraca się do pozostałych uczestników o wyrażenie opinii w ciągu pięciu dni roboczych. Następnie Sekretariat przedstawia takie opinie powiadamiającemu uczestnikowi, który powtórnie rozważa kontynuowanie działań, jeżeli okaże się, że nie ma znaczącego wsparcia dla oferty pomocy.

49. WYNIK KONSULTACJI

a) Ofiarodawca, który zamierza kontynuować projekt mimo braku znaczącego wsparcia, powiadamia z wyprzedzeniem o swoich zamiarach wszystkich pozostałych uczestników w terminie nie późniejszym niż 60 dni kalendarzowych po zakończeniu konsultacji, tj. przyjęciu wniosków Przewodniczącego. Ofiarodawca wystosowuje także pismo do Sekretarza Generalnego OECD, w którym przedstawia wyniki konsultacji i wyjaśnia pierwszoplanowe, niezwiązane z handlem narodowe interesy, które zmuszają go do takiego działania. Uczestnicy oczekują, że tego rodzaju sytuacje nie będą częste i nie staną się normalną praktyką.

b) Ofiarodawca niezwłocznie powiadamia uczestników o wystosowaniu pisma do Sekretarza Generalnego OECD, którego kopia zostaje załączona do powiadomienia. Ofiarodawca, ani żaden inny uczestnik, nie podejmują żadnego zobowiązania dotyczącego pomocy wiązanej przed upływem dziesięciu dni roboczych od przekazania takiego powiadomienia uczestnikom. Dla projektów, w których przypadku w procesie konsultacji stwierdzono istnienie konkurencyjnych ofert handlowych, wyżej wspomniany okres dziesięciu dni roboczych zostaje przedłużony do 15 dni.

c) Sekretariat monitoruje postępy i wyniki konsultacji.

SEKCJA 5

WYMIANA INFORMACJI DOTYCZĄCYCH KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM

50. PUNKTY KONTAKTOWE

Wszelka wymiana informacji jest prowadzona między wyznaczonymi punktami kontaktowymi w każdym kraju przy pomocy środków natychmiastowej łączności, np. poczty elektronicznej, i ma charakter poufny.

51. ZAKRES KIEROWANYCH ZAPYTAŃ

a) Uczestnik może skierować do innego uczestnika zapytanie dotyczące jego stanowiska w odniesieniu do danego kraju trzeciego, instytucji w kraju trzecim lub określonego sposobu prowadzenia działalności gospodarczej.

b) Uczestnik, który otrzymał wniosek o udzielenie oficjalnego wsparcia, może skierować zapytanie do innego uczestnika, informując jednocześnie o najbardziej korzystnych warunkach kredytowych, na wsparcie których wyraża gotowość.

c) Zapytanie kierowane do więcej niż jednego uczestnika zawiera listę adresatów.

d) Kopie wszystkich zapytań zostają przesłane do Sekretariatu.

52. ZAKRES ODPOWIEDZI

a) Uczestnik, do którego skierowane jest zapytanie, odpowiada na nie w ciągu siedmiu dni kalendarzowych w możliwie najbardziej wyczerpujący sposób. Odpowiedź powinna zawierać możliwie najpełniejsze wskazówki, jakich uczestnik może udzielić na temat decyzji, którą prawdopodobnie podejmie. W razie potrzeby pełna odpowiedź zostaje przesłana w najwcześniejszym możliwym terminie. Kopie zostają przesłane na inne adresy wyszczególnione w zapytaniu i do Sekretariatu.

b) Jeżeli odpowiedź na zapytanie stanie się następnie z jakiegoś powodu nieważna, ponieważ np.:

— wniosek został złożony, zmieniony lub wycofany, lub

— rozważane są inne warunki,

odpowiedź powinna zostać przekazana niezwłocznie, a jej kopie przesłane na wszystkie adresy wyszczególnione w zapytaniu oraz do Sekretariatu.

53. KONSULTACJE BEZPOŚREDNIE

a) Uczestnik wyraża zgodę na wniosek o konsultacje bezpośrednie przed upływem dziesięciu dni roboczych.

b) Możliwość złożenia wniosku o konsultacje bezpośrednie jest udostępniona uczestnikom oraz krajom niebędącym uczestnikami. Konsultacje odbywają się w najwcześniejszym możliwym terminie po upływie dziesięciu dni roboczych.

c) Przewodniczący uczestników wraz z Sekretariatem koordynuje wszelkie działania podejmowane w rezultacie przeprowadzonego spotkania, np. uzgodnione warunki. Sekretariat niezwłocznie udostępnia informacje o wynikach konsultacji.

54. PROCEDURY I FORMAT UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Propozycje dotyczące uzgodnionych warunków są kierowane jedynie do Sekretariatu. Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków zostaje przesłana przez Sekretariat wszystkim uczestnikom, a w przypadku gdy dotyczy ona pomocy wiązanej, do wszystkich punktów kontaktowych DAC. Tożsamość inicjatora nie zostaje ujawniona w rejestrze uzgodnionych warunków w elektronicznym biuletynie informacyjnym utrzymywanym przez Sekretariat w środowisku sieciowym OECD. Sekretariat może jednak ujawnić ustnie tożsamość inicjatora uczestnikowi lub członkowi DAC na ich wniosek. Sekretariat odnotowuje takie wnioski.

b) Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków jest datowana i ma następujący format:

— numer referencyjny, po którym następują słowa „Uzgodnione warunki”,

— nazwa kraju importującego i nabywcy,

— nazwa lub opis projektu, możliwie najdokładniejszy w celu jego wyraźnej identyfikacji,

— warunki przewidziane przez kraj inicjujący,

— propozycja dotycząca uzgodnionych warunków,

— przynależność państwowa i nazwy znanych konkurujących oferentów,

— data zamknięcia komercyjnej i finansowej części oferty oraz numer przetargu, jeżeli jest znany,

— pozostałe istotne informacje, w tym powody zaproponowania uzgodnionych warunków, informacje na temat dostępności analiz dotyczących projektu lub szczególnych okoliczności.

c) Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków przedstawiona zgodnie z art. 32 lit. b) pkt 4 zostaje skierowana do Sekretariatu, a jej kopie przekazane innym uczestnikom. Uczestnik składający propozycję dotyczącą uzgodnionych warunków przedstawia wyczerpujące powody, dla których uważa, że klasyfikacja danego kraju powinna różnić się od procedury określonej w art. 32 lit. b).

d) Sekretariat udostępnia publicznie ustalone uzgodnione warunki.

55. ODPOWIEDZI NA PROPOZYCJE DOTYCZĄCE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Odpowiedzi udziela się w terminie 20 dni kalendarzowych, aczkolwiek zachęca się uczestników, aby odpowiadali na propozycje dotyczące uzgodnionych warunków możliwie najszybciej.

b) Odpowiedź może mieć formę żądania udzielenia dodatkowych informacji, przyjęcia, odrzucenia, propozycji zmiany uzgodnionych warunków lub alternatywnej propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków.

c) Przyjmuje się, że uczestnik informujący, iż nie zajmuje stanowiska, ponieważ nie zwrócił się do niego eksporter lub władze kraju odbiorcy w przypadku pomocy dla określonego projektu, akceptuje propozycję dotyczącą uzgodnionych warunków.

56. PRZYJĘCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Po upływie 20 dni kalendarzowych Sekretariat informuje wszystkich uczestników o statusie propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków. Jeżeli nie wszyscy uczestnicy przyjęli uzgodnione warunki, ale też żaden uczestnik ich nie odrzucił, propozycja pozostaje otwarta przez kolejne osiem dni kalendarzowych.

b) Po upływie wspomnianego kolejnego okresu uważa się, że uczestnik, który w wyraźny sposób nie odrzucił propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków, zaakceptował ją. Jednakże uczestnik, w tym uczestnik inicjujący, może uzależnić przyjęcie uzgodnionych warunków od wyraźnego ich przyjęcia przez jednego lub więcej uczestników.

c) Jeżeli uczestnik nie akceptuje jednego lub większej liczby elementów uzgodnionych warunków, uczestnik ten domyślnie akceptuje wszystkie pozostałe elementy. Przyjmuje się, że takie częściowe przyjęcie może prowadzić do zmiany przez innych uczestników ich stanowiska wobec proponowanych uzgodnionych warunków. Wszyscy uczestnicy mogą oferować lub dopasować warunki nieobjęte uzgodnionymi warunkami.

d) Uzgodnione warunki, które nie zostały przyjęte, mogą zostać ponownie rozpatrzone z wykorzystaniem procedur określonych w art. 54 i 55. W takich okolicznościach uczestnicy nie są związani swoją pierwotną decyzją.

57. BRAK POROZUMIENIA W SPRAWIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

Jeżeli uczestnik inicjujący oraz uczestnik, który zaproponował zmianę lub alternatywę, nie są w stanie osiągnąć porozumienia w sprawie uzgodnionych warunków w terminie dodatkowych ośmiu dni kalendarzowych, powyższy okres może zostać przedłużony za ich obopólną zgodą. Sekretariat informuje wszystkich uczestników o każdym takim przedłużeniu.

58. DATA WEJŚCIA W ŻYCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

Sekretariat informuje wszystkich uczestników o wejściu w życie uzgodnionych warunków lub o ich odrzuceniu; uzgodnione warunki wejdą w życie trzy dni kalendarzowe po ogłoszeniu powyższych informacji. Sekretariat udostępnia w elektronicznym biuletynie informacyjnym stale uaktualniane dane dotyczące wszystkich uzgodnionych warunków, które zostały ustalone lub w stosunku do których decyzja nie została podjęta.

59. OBOWIĄZYWANIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Przyjęte uzgodnione warunki obowiązują przez okres dwóch lat od daty ich wejścia w życie, o ile Sekretariat nie zostanie poinformowany, że uzgodnione warunki nie są już przedmiotem zainteresowania uczestników, co zostało przyjęte przez wszystkich uczestników. Uzgodnione warunki dotyczące konkretnej transakcji obowiązują przez okres kolejnych dwóch lat, jeżeli uczestnik wystąpi o przedłużenie ich ważności w ciągu 14 dni kalendarzowych od daty upływu pierwotnego terminu ważności. Kolejne przedłużenia uzgodnionych warunków dotyczących konkretnej transakcji lub jakiegokolwiek przedłużenia uzgodnionych warunków, które nie jest związane z konkretną transakcją, można ustalić poprzez procedury, o których mowa w art. 54–58. Uzgodnione warunki przyjęte zgodnie z postanowieniami art. 32 lit. b) pkt 4) są ważne do czasu udostępnienia danych Banku Światowego dotyczących następnego roku.

b) Sekretariat monitoruje status uzgodnionych warunków i na bieżąco odpowiednio informuje uczestników, poprzez prowadzenie wykazu „Status obowiązujących uzgodnionych warunków” w elektronicznym biuletynie informacyjnym. Zgodnie z powyższym Sekretariat podejmuje, między innymi, następujące czynności:

— dodaje nowe uzgodnione warunki po ich przyjęciu przez uczestników,

— uaktualnia datę wygaśnięcia, gdy uczestnik wnosi o przedłużenie,

— usuwa z wykazu uzgodnione warunki, które wygasły,

— publikuje kwartalny wykaz uzgodnionych warunków, które wygasną w następnym kwartale.

Uczestnik zapewniający oficjalne wsparcie na mocy uzgodnionych warunków związanych z zasadami dotyczącymi kredytów eksportowych (tj. niezwiązanych z zasadami dotyczącymi pomocy mającej związek z handlem) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem na temat każdej transakcji objętej wsparciem zgodnie z art. 44.

SEKCJA 6

PRZEGLĄDY

60. REGULARNE PRZEGLĄDY POROZUMIENIA

a) Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu funkcjonowania Porozumienia. W ramach przeglądu uczestnicy badają, między innymi, procedury powiadamiania, wdrażanie i funkcjonowanie systemu DDR, zasady i procedury dotyczące pomocy wiązanej, zagadnienia dopasowania, wcześniejsze zobowiązania i możliwości uczestnictwa w Porozumieniu większej liczby krajów.

b) Przegląd taki opiera się na informacjach wynikających z doświadczenia uczestników i ich sugestiach dotyczących poprawy działania i skuteczności Porozumienia. Uczestnicy biorą również pod uwagę cele Porozumienia oraz istniejącą sytuację gospodarczą i walutową. Informacje i sugestie, jakie uczestnicy chcą przedłożyć do celów takiego przeglądu, powinny dotrzeć do Sekretariatu nie później niż 45 dni kalendarzowych przed datą przeglądu.

61. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STÓP PROCENTOWYCH

Uczestnicy dokonują kompleksowego przeglądu postanowień dotyczących stóp CIRR zamieszczonych w załączniku XII nie później niż do 15 lipca 2027 r.

62. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA I ZAGADNIENIA POKREWNE

Uczestnicy regularnie monitorują wszystkie aspekty zasad i procedur dotyczących stawek ubezpieczenia oraz dokonują przeglądu tych aspektów zasad i procedur. Działania te obejmują:

a) klasyfikację ryzyka kraju i metodologię oceny ryzyka państwa w celu dokonania przeglądu ich ważności w świetle doświadczeń;

b) poziom stawek MPR w celu zagwarantowania, że pozostają one dokładnym miernikiem ryzyka kredytowego, przy uwzględnieniu zarówno rzeczywistych doświadczeń instytucji udzielających oficjalnych kredytów eksportowych, jak również informacji na temat cen ryzyka kredytowego na rynku prywatnym;

c) zróżnicowanie stawek MPR z uwzględnieniem różnej jakości produktów kredytów eksportowych i procentu udzielonego zabezpieczenia; oraz

d) nagromadzone doświadczenie związane z zastosowaniem ograniczania ryzyka kraju i wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy oraz dalszej ważności i odpowiedniości ich szczególnego wpływu na stawki MPR.

e) Kompleksowy przegląd wszystkich aspektów zasad dotyczących stawek ubezpieczenia przewidzianych w Porozumieniu, ze szczególnym naciskiem na zasady ustalania cen na podstawie rynkowego poziomu odniesienia, odbędzie się najpóźniej do dnia 31 grudnia 2024 r..

63. PRZEGLĄD OFICJALNEGO WSPARCIA DLA KOSZTÓW LOKALNYCH

Uczestnicy dokonują przeglądu postanowień dotyczących wsparcia dla kosztów lokalnych nie później niż do dnia 20 kwietnia 2024 r.

64. PRZEGLĄD SCHEMATÓW I OKRESÓW SPŁATY

Co dwa lata Sekretariat sporządza kompleksowe sprawozdanie na temat schematów spłaty i okresów spłaty w odniesieniu do kredytów eksportowych wspieranych przez uczestników zgodnie z rozdziałem II, załącznikiem I i załącznikiem II, w oparciu o powiadomienia z wyprzedzeniem i sprawozdawczość ex post. Sprawozdanie zawiera analizę statystyczną i jakościową dotyczącą wykorzystania elastyczności schematu spłaty oraz długości okresu spłaty objętych wsparciem. W przypadku gdy sprawozdanie wskaże, że ponad 30 % transakcji w ramach Porozumienia objętych wsparciem na mocy rozdziału II, załącznika I i załącznika II skorzystało z należycie uzasadnionej elastyczności, uczestnicy przeprowadzą obowiązkowy przegląd parametrów struktur spłaty.