Artykuł 12

1. Państwa członkowskie określają zasady dotyczące sankcji za naruszanie przepisów niniejszego tytułu i podejmują wszystkie konieczne działania w celu zapewnienia ich wdrożenia. Sankcje te obejmują co najmniej grzywny administracyjne. Przewidziane sankcje powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

1a. Bez uszczerbku dla ust. 1 niniejszego artykułu i prawa państw członkowskich do ustanawiania i nakładania sankcji karnych właściwy organ w drodze decyzji nakłada kary administracyjne lub okresowe kary pieniężne albo zwraca się do właściwych organów sądowych o nałożenie kar lub okresowych kar pieniężnych na podmioty podlegające obowiązkowi zgłaszania na podstawie art. 9, gdy zgłaszane informacje zawierają powtarzające się oczywiste błędy.

Wysokość okresowej kary pieniężnej, o której mowa w akapicie pierwszym i którą w razie trwającego naruszenia podmiot jest zobowiązany zapłacić za każdy dzień trwania naruszenia do czasu ustanowienia lub przywrócenia zgodności z obowiązkiem, nie może przekraczać 1 % średniego dziennego obrotu za poprzedni rok obrotowy. Okresowa kara pieniężna może zostać nałożona na maksymalny okres sześciu miesięcy od daty określonej w decyzji właściwego organu nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej okresową karę pieniężną.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad kontrahentami finansowymi bądź w stosownych przypadkach kontrahentami niefinansowymi, podawały do wiadomości publicznej każdą sankcję nałożoną za naruszenia przepisów art. 4, 5 oraz 7–11, chyba że takie ujawnienie poważnie zagroziłoby rynkom finansowym lub zaszkodziłoby w niewspółmierny sposób zainteresowanym stronom. Państwa członkowskie regularnie publikują sprawozdania oceniające skuteczność stosowanych zasad dotyczących sankcji. Ujawniane i publikowane informacje nie mogą obejmować danych osobowych w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 95/46/WE.

W terminie do dnia 17 lutego 2013 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach, o których mowa w ust. 1. Powiadamiają one również niezwłocznie Komisję o wszelkich późniejszych zmianach tych zasad.

3. Naruszenie przepisów zawartych w niniejszym tytule nie wpływa na ważność kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym ani na możliwość wykonania przez strony postanowień kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Naruszenie przepisów niniejszego tytułu nie uzasadnia żadnych roszczeń odszkodowawczych względem strony kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.

4. W drodze odstępstwa od ust. 1 i 1a, jeżeli system prawny państwa członkowskiego nie przewiduje kar administracyjnych, niniejszy artykuł można stosować w ten sposób, że o zastosowanie kary wnosi właściwy organ, a nakładają ją organy sądowe, o ile jest zapewniona skuteczność tych środków prawnych i równoważność ich skutku względem kar administracyjnych nakładanych przez właściwe organy. Nakładane kary muszą być w każdym przypadku skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W takim przypadku państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach prawa, które przyjęły na podstawie niniejszego ustępu, do dnia 24 grudnia 2024 r., a następnie niezwłocznie o wszelkich późniejszych aktach zmieniających lub zmianach mających wpływ na te przepisy.

5. ESMA, w ścisłej współpracy z EUNB, EIOPA i ERRS, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania, czym są powtarzające się oczywiste błędy, o których mowa w ust. 1a.

ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.