Artykuł 3

1. W odniesieniu do kontrahenta niefinansowego transakcja wewnątrzgrupowa jest kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym z innym kontrahentem będącym członkiem tej samej grupy, o ile spełnione są następujące warunki:

a) obaj kontrahenci są w pełni objęci tą samą konsolidacją i podlegają odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka; oraz

b) ten inny kontrahent ma siedzibę w Unii, a jeżeli ma siedzibę w państwie trzecim, to to państwo trzecie nie zostało wskazane w ust. 4 ani na mocy aktu delegowanego przyjętego na podstawie ust. 5.

2. W odniesieniu do kontrahenta finansowego transakcja wewnątrzgrupowa jest:

a) kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym z innym kontrahentem będącym członkiem tej samej grupy, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:

(i) kontrahent finansowy ma siedzibę w Unii, a jeżeli ma siedzibę w państwie trzecim, to to państwo trzecie nie zostało wskazane w ust. 4 ani na mocy aktu delegowanego przyjętego na podstawie ust. 5;

(ii) drugi kontrahent jest kontrahentem finansowym, finansową spółką holdingową, instytucją finansową lub przedsiębiorstwem świadczącym usługi pomocnicze objętym odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi;

(iii) obaj kontrahenci są w pełni objęci tą samą konsolidacją; oraz

(iv) obaj kontrahenci podlegają odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka;

b) kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym z innym kontrahentem, w przypadku gdy obydwaj kontrahenci należą do tego samego systemu ochrony instytucjonalnej, o którym mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli spełniony jest warunek określony w lit. a) pkt (ii) niniejszego ustępu;

c) kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym między instytucjami kredytowymi powiązanymi z tym samym organem centralnym lub między taką instytucją kredytową a organem centralnym, jak przewiduje art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

d) kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym z kontrahentem niefinansowym będącym członkiem tej samej grupy, o ile spełnione są następujące warunki:

(i) obaj kontrahenci kontraktu pochodnego są w pełni objęci tą samą konsolidacją i podlegają odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka; oraz

(ii) kontrahent niefinansowy ma siedzibę w Unii, a jeżeli ma siedzibę w państwie trzecim, to to państwo trzecie nie zostało wskazane w ust. 4 ani na mocy aktu delegowanego przyjętego na podstawie ust. 5.

3. Do celów niniejszego artykułu kontrahenci uznawani są za objętych tą samą konsolidacją, w przypadku gdy obaj kontrahenci są:

a) objęci konsolidacją zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (

10

) lub z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF) przyjętymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 lub – w odniesieniu do grupy, której jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim – zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości państwa trzeciego uznanymi za równoważne MSSF zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1569/2007 (

11

) (lub standardami rachunkowości państwa trzeciego, których stosowanie jest dozwolone zgodnie z art. 4 tego rozporządzenia); lub

b) objęci takim samym skonsolidowanym nadzorem zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub – w odniesieniu do grupy, której jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim – takim samym nadzorem skonsolidowanym sprawowanym przez właściwy organ państwa trzeciego, który to nadzór zweryfikowano jako równoważny nadzorowi podlegającemu zasadom ustanowionym w art. 127 tej dyrektywy.

4. Do celów niniejszego artykułu transakcje z kontrahentami mającymi siedzibę w jednym z następujących państw trzecich nie korzystają z żadnego z wyłączeń dotyczących transakcji wewnątrzgrupowych:

a) jeżeli państwo trzecie jest państwem trzecim wysokiego ryzyka, o którym mowa w art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (

12

);

b) jeżeli państwo trzecie jest wymienione w najnowszej wersji załącznika I do konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych.

5. W stosownych przypadkach ze względu na zidentyfikowane luki w rozwiązaniach prawnych, nadzorczych i wykonawczych państwa trzeciego, gdy te luki skutkują większym ryzykiem, w tym ryzykiem kredytowym kontrahenta i ryzykiem prawnym, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 82 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez zidentyfikowanie państw trzecich, których podmioty nie mają prawa korzystać z żadnego z wyłączeń dotyczących transakcji wewnątrzgrupowych, nawet jeśli te państwa trzecie nie zostały umieszczone w wykazie na podstawie ust. 4 niniejszego artykułu.