Artykuł 12

1. Opłaty za utrzymanie w mocy patentów europejskich o jednolitym skutku:

a) nalicza się progresywnie przez cały czas trwania jednolitej ochrony patentowej,

b) wystarczają na pokrycie wszystkich kosztów związanych z udzieleniem patentu europejskiego i zarządzaniem jednolitą ochroną patentową, oraz

c) wraz z opłatami pobieranymi przez Europejską Organizację Patentową na etapie poprzedzającym udzielenie patentu, wystarczają do zapewnienia zrównoważonego budżetu Europejskiej Organizacji Patentowej.

2. Wysokość opłat za utrzymanie patentów w mocy ustala się – z uwzględnieniem m.in. sytuacji szczególnych podmiotów takich jak małe i średnie przedsiębiorstwa – na poziomie:

a) ułatwiającym innowacyjność i sprzyjającym konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich;

b) odzwierciedlającym wielkość rynku objętego patentem; oraz

c) zbliżonym do poziomu krajowych opłat za utrzymanie w mocy przeciętnego patentu europejskiego uzyskującego skutek w uczestniczących państwach członkowskich w czasie, kiedy po raz pierwszy ustalono wysokość opłat za utrzymanie patentu w mocy.

3. Aby osiągnąć cele określone w niniejszym rozdziale, wysokość opłat za utrzymanie patentów w mocy określa się na poziomie:

a) równoważnym poziomowi opłaty za utrzymanie patentów w mocy uiszczanej z tytułu ochrony zapewnianej obecnie przez patenty europejskie o przeciętnym zasięgu geograficznym,

b) odzwierciedlającym wskaźnik utrzymywania w mocy obecnych patentów europejskich, oraz

c) odzwierciedlającym liczbę wniosków o rejestrację jednolitego skutku.