Artykuł 100

1. Uznaje się, że do utraty instrumentu finansowego utrzymywanego w rozumieniu art. 21 ust. 12 dyrektywy 2011/61/UE dochodzi w przypadku, gdy w odniesieniu do instrumentu finansowego utrzymywanego przez depozytariusza lub osobę trzecią, której przekazano wykonywanie zadań w zakresie utrzymywania instrumentów finansowych, spełniony zostanie którykolwiek z warunków określonych poniżej:

a) określone prawo własności AFI okaże się nieważne, ponieważ doszło do jego wygaśnięcia lub prawo to nigdy nie istniało;

b) AFI został trwale pozbawiony prawa własności w odniesieniu do instrumentu finansowego;

c) AFI jest trwale niezdolny do bezpośredniego lub pośredniego dysponowania instrumentem finansowym.

2. ZAFI potwierdza utratę instrumentu finansowego, stosując udokumentowaną procedurę łatwo dostępną dla właściwych organów. Po potwierdzeniu utraty instrumentu finansowego natychmiast powiadamia się o niej inwestorów za pomocą trwałego nośnika.

3. Utrzymywanego instrumentu finansowego nie uznaje się za utracony w rozumieniu art. 21 ust. 12 dyrektywy 2011/61/UE, jeżeli AFI zostanie trwale pozbawiony przysługującego mu prawa własności w odniesieniu do konkretnego instrumentu, ale instrument ten zostanie zastąpiony przez inny instrument finansowy lub inne instrumenty finansowe bądź przekształcony w nie.

4. W przypadku niewypłacalności osoby trzeciej, której powierzono utrzymywanie instrumentów finansowych, ZAFI potwierdza utratę utrzymywanych instrumentów finansowych w momencie, w którym stanie się pewne, że spełniony został jeden z warunków wymienionych w ust. 1.

Pewność w kwestii tego, czy którykolwiek z warunków określonych w ust. 1 został spełniony, należy uzyskać najpóźniej w dniu zakończenia postępowania upadłościowego. ZAFI i depozytariusz uważnie monitorują postępowanie upadłościowe w celu ustalenia, czy doszło do faktycznej utraty wszystkich lub niektórych instrumentów finansowych powierzonych osobie trzeciej, której przekazano zadania związane z utrzymywaniem instrumentów finansowych.

5. Utratę utrzymywanego instrumentu finansowego potwierdza się niezależnie od tego, czy do spełnienia warunków wymienionych w ust. 1 doszło wskutek oszustwa, niedbalstwa lub innego rodzaju celowego lub nieumyślnego zachowania.