Artykuł 101

1. Depozytariusz nie zostanie pociągnięty do odpowiedzialności zgodnie z art. 21 ust. 12 akapit drugi dyrektywy 2011/61/UE, jeżeli będzie w stanie udowodnić, że spełnione zostały wszystkie wskazane poniżej warunki:

a) zdarzenie, które doprowadziło do utraty instrumentu finansowego, nie stanowiło konsekwencji jakiegokolwiek działania lub zaniechania ze strony depozytariusza bądź osoby trzeciej, której przekazano zadania związane z utrzymywaniem instrumentów finansowych zgodnie z art. 21 ust. 8 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE;

b) depozytariusz racjonalnie nie mógł zapobiec wystąpieniu zdarzenia, które doprowadziło do utraty mimo podjęcia wszelkich środków ostrożności, których zastosowania można oczekiwać od sumiennego depozytariusza zgodnie z powszechną praktyką branżową;

c) depozytariusz nie mógł zapobiec utracie pomimo zachowania rygorystycznej i kompleksowej należytej staranności.

Przedmiotowy warunek można uznać za spełniony, jeżeli depozytariusz zagwarantuje, że depozytariusz i osoba trzecia, której przekazano wykonywanie zadań w zakresie utrzymywania instrumentów finansowych zgodnie z art. 21 ust. 8 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE, podjęli wszystkie wymienione poniżej działania:

(i) ustanawianie, wdrażanie, stosowanie i utrzymywanie struktur i procedur oraz zapewnienie wiedzy specjalistycznej, które są odpowiednie i proporcjonalne do charakteru i złożoności aktywów AFI, w celu możliwie szybkiego wykrywania i monitorowania na bieżąco wydarzeń zewnętrznych, które mogą skutkować utratą utrzymywanego instrumentu finansowego;

(ii) ocenianie na bieżąco, czy którekolwiek ze zidentyfikowanych wydarzeń, o których mowa w ppkt (i), wiąże się z istotnym ryzykiem utraty utrzymywanego instrumentu finansowego;

(iii) przekazywanie ZAFI informacji o wszystkich istotnych zidentyfikowanych czynnikach ryzyka i w razie potrzeby podejmowanie odpowiednich działań służących zapobieżeniu utracie lub ograniczeniu utraty utrzymywanych instrumentów finansowych, w przypadku gdy zidentyfikowano faktyczne lub potencjalne wydarzenia zewnętrzne, co do których można oczekiwać, że będą wiązały się z poważnym ryzykiem utraty utrzymywanego instrumentu finansowego.

2. Wymogi, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), można uznać za spełnione w następujących okolicznościach:

a) wystąpienie klęsk żywiołowych pozostających poza kontrolą człowieka i na które człowiek nie ma wpływu;

b) przyjęcie jakiejkolwiek ustawy, dekretu, rozporządzenia, decyzji lub zarządzenia przez jakikolwiek rząd lub organ rządowy, w tym jakikolwiek sąd lub trybunał, które mają wpływ na utrzymywane instrumenty finansowe;

c) wystąpienie takich zdarzeń jak wojny, zamieszki lub inne poważne wstrząsy polityczne.

3. Wymogów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), nie uznaje się za spełnione w przypadku wystąpienia błędu księgowego, błędu operacyjnego, oszustwa lub niespełnienia wymogów w zakresie rozdziału na poziomie depozytariusza lub osoby trzeciej, której przekazano wykonywanie zadań w zakresie utrzymywania instrumentów finansowych zgodnie z art. 21 ust. 8 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE.

4. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio do osoby, której przekazano wykonywanie funkcji, jeżeli depozytariusz przekazał takiej osobie swoją odpowiedzialność w drodze umowy, zgodnie z art. 21 ust. 13 i 14 dyrektywy 2011/61/UE.