Artykuł 123a

1. W odniesieniu do ekspozycji wobec osób fizycznych, które to ekspozycje są zaklasyfikowane do kategorii ekspozycji, o której mowa w art. 112 lit. h), lub w odniesieniu do ekspozycji wobec osób fizycznych, które kwalifikują się jako ekspozycje zabezpieczone hipoteką na nieruchomości mieszkalnej i zaklasyfikowane są do kategorii ekspozycji, o której mowa w art. 112 lit. i), wagę ryzyka przypisaną zgodnie z niniejszym rozdziałem mnoży się przez współczynnik wynoszący 1,5 , przy czym otrzymana waga ryzyka nie może być wyższa niż 150 %, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) ekspozycja jest denominowana w walucie, która jest inna niż waluta źródła dochodu dłużnika;

b) dłużnik nie posiada zabezpieczenia ryzyka płatności wynikającego z niedopasowania walutowego albo w postaci instrumentu finansowego albo dochodu w walucie obcej, która odpowiada walucie ekspozycji, lub całość takich zabezpieczeń dostępnych kredytobiorcy pokrywa mniej niż 90 % każdej raty z tytułu tej ekspozycji.

W przypadku gdy instytucja nie jest w stanie wyodrębnić tych ekspozycji z niedopasowaniem walutowym, mnożnik wag ryzyka wynoszący 1,5 stosuje się do wszystkich niezabezpieczonych ekspozycji, w przypadku których waluta ekspozycji jest inna niż waluta krajowa państwa zamieszkania dłużnika.

2. Do celów niniejszego artykułu źródło dochodu odnosi się do każdego źródła, które generuje przepływy środków pieniężnych na rzecz dłużnika, w tym z przekazów pieniężnych, dochodów z wynajmu lub wynagrodzeń, z wyłączeniem przychodów ze sprzedaży aktywów lub podobnych czynności windykacyjnych podejmowanych przez instytucję.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli parę walut, o których mowa w ust. 1 lit. a), tworzy euro i waluta państwa członkowskiego uczestniczącego w drugim etapie unii gospodarczej i walutowej (ERM II), mnożnik wag ryzyka wynoszący 1,5 nie ma zastosowania.