Załącznik I

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” zatwierdza się następujące zmiany:

— Metoda produkcji

W art. 4 dotyczącym metody produkcji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” wprowadza się zmiany w ust. 2 dotyczącym rozdrabniania. W obowiązującej specyfikacji stanowi się, że kiełbasa o masie nie większej niż 300 gramów jest rozdrabniana w maszynce do mielenia mięsa wyposażonej w siatkę o otworach od 4 do 4,5 mm (drobne mielenie), a kiełbasa o masie większej niż 300 gramów — w maszynce do mielenia mięsa wyposażonej w siatkę o otworach od 7 do 8 mm (grube mielenie), uzależniając tym samym ziarnistość „Salame Brianza” od masy.

W praktyce nie istnieje żaden związek między masą kiełbasy a ziarnistością. W zmienionej wersji specyfikacji uznano zatem, że należy usunąć fragment dotyczący tego związku i pozostawić jedynie informację o wymiarach otworów siatki w maszynce do mielenia.

W art. 5 dotyczącym dojrzewania tabelę odnoszącą się do minimalnych terminów dojrzewania chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” zaktualizowano na podstawie trzech kryteriów.

Po pierwsze, jednostkę okresu dojrzewania, która w obecnie obowiązującej specyfikacji podana jest w tygodniach, zmieniono, tak by w nowej wersji była podana w dniach, co w bardziej precyzyjny i przejrzysty sposób określa wymagany okres.

Po drugie, za przydatne uznano – uwzględniając szczegółowe zasady wprowadzania do obrotu, o których mowa w art. 8 obowiązującej specyfikacji – w odniesieniu do kiełbasy pakowanej próżniowo, w zmodyfikowanej atmosferze lub w folię z tworzywa z mikrootworami, wskazanie również minimalnych, dokładnie określonych okresów dojrzewania, różniących się od okresów stosowanych w przypadku kiełbasy niepakowanej. W nowej tabeli, w odniesieniu do małych kiełbas (w tym przypadku do 55 mm średnicy) okresy dojrzewania produktu zapakowanego są nieco dłuższe niż okresy odnoszące się do kiełbas sprzedawanych w stanie niezapakowanym, co jest uzasadniane tym, że raz zapakowana kiełbasa nie może już być poddana naturalnemu procesowi suszenia.

Po trzecie, za przydatne uznano poszerzenie gamy średnic dopuszczalnych dla wprowadzanego na rynek produktu „Salame Brianza” poprzez dodanie większych średnic, wcześniej niestosowanych z powodu ograniczonych rozmiarów dostępnych na rynku jelit. Biorąc pod uwagę, że okres dojrzewania produktu „Salame Brianza”, który obejmuje również suszenie, zmienia się w zależności od średnicy kiełbasy, jest oczywiste, że większa liczba średnic przewidzianych w niniejszej wersji specyfikacji będzie iść w parze z szerszą gamą i dłuższymi okresami dojrzewania.

— Etykietowanie

W art. 8 specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” umieszczono logo, które w poprzedniej wersji specyfikacji figurowało w załączniku; zresztą logo to nie zostało nigdy opisane ani wykorzystane. Obecne logo nazwy wraz z kodami barw jest zatem dodane w art. 8

— Kontrole – dostosowania przepisów

Artykuł 7 dotyczący kontroli zaktualizowano w zakresie, w jakim przyznawał grupie odpowiedzialnej za ochronę ChNP uprawnienia, które okazały się niezgodne z prawem w świetle art. 10 i 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1), w których określono, że wzmiankowane kontrole są powierzane osobom trzecim.

Na koniec, w art. 1 i art. 8 ust. 1 i 3 zapis „DOC”, stosowany we Włoszech przed przyjęciem rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (2), zastąpiono zapisem „DOP” zgodnie z przepisami wspólnotowymi.

(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2) Dz.U. L 208 z 24.7.1992, s. 1.