Artykuł 3

1. W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego, który nie jest członkiem kolegium, żąda dostarczenia informacji zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, współprzewodniczący, po zasięgnięciu opinii kolegium, podejmują decyzję w sprawie najbardziej odpowiednich sposobów dostarczania informacji organom niebędącym członkami kolegium i występowania o informacje do tych organów.

2. Każdy członek kolegium wyznacza jednego uczestnika biorącego udział w posiedzeniach kolegium i może wyznaczyć jednego zastępcę – z wyjątkiem współprzewodniczących – którzy mogą wyznaczyć dodatkowych uczestników bez prawa głosu.

3. W przypadku gdy istnieje więcej niż jeden bank centralny będący bankiem centralnym emitującym unijną walutę o największym znaczeniu, odpowiednie banki centralne wyznaczają wspólnego przedstawiciela, który będzie uczestnikiem kolegium.

4. Jeżeli organowi przysługuje prawo uczestnictwa w kolegium na mocy co najmniej dwóch liter art. 18 ust. 2 lit. c)–i) rozporządzenia (UE) nr 648/2012, organ ten może wyznaczyć dodatkowych uczestników, którym nie przysługuje prawo głosu.

5. Jeżeli zgodnie z przepisami niniejszego artykułu istnieje dwóch lub większa liczba uczestników reprezentujących tego samego członka kolegium lub gdy liczba członków kolegium z tego samego państwa członkowskiego jest większa niż liczba głosów, które mogą być wykonywane przez tych członków kolegium zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, to taki członek kolegium lub tacy członkowie kolegium muszą poinformować kolegium, którzy uczestnicy wykonują prawa głosu.

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 i 5 EBC może wyznaczyć dwóch uczestników z prawem głosu, jeżeli jest on członkiem kolegium zgodnie z zarówno art. 18 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jak i art. 18 ust. 2 lit. h) tego rozporządzenia.