Załącznik I

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Fourme d’Ambert” zatwierdza się następujące zmiany:

1. Nagłówek IV.2 „Opis produktu”

— Opis produktu uzupełniono następującym opisem organoleptycznym: „

»Fourme d’Ambert« posiada jędrną i aksamitną konsystencję. Ma subtelny i aromatyczny zapach, mleczny smak uwydatniony dzięki połączeniu zapachów wynikających z działania szczepów pleśni Penicillium roqueforti, charakterystyczny owocowy smak. Dopuszcza się smak nieco słony i lekką gorycz.”. Opis ten jest przydatny przy badaniu organoleptycznym produktu w ramach kontroli.

— Uściślono, że „Zezwala się na krojenie »Fourme d’Ambert«, jeżeli nie narusza ono konsystencji sera”. Uwzględniając ciągłą ewolucję sposobów konsumpcji sera, postanowienie to ustala ramy mające na celu zapobieganie nieodpowiednim sposobom krojenia.

2. Nagłówek IV.4 „Dowód pochodzenia”

2.1. Podpozycja IV.4.1 „Elementy oświadczenia”

— Uściślono, że „Oświadczenie identyfikacyjne składa się zgodnie ze wzorem zatwierdzonym przez dyrektora Institut national de l’origine et de la qualité”. W przypadku każdej kategorii zainteresowanego podmiotu gospodarczego określono szczegółowo treść i warunki przekazywania oświadczeń niezbędnych w celu uzyskania wiedzy o produktach i ich monitorowania. Zmiany te wiążą się z reformą systemu kontroli nazw pochodzenia wprowadzoną na mocy rozporządzenia nr 2006-1547 z dnia 7 grudnia 2006 r. dotyczącego podnoszenia wartości produktów rolnych, leśnych lub spożywczych i owoców morza.

2.2. Podpozycja IV.4.2 „Rejestry”

— Uzupełniono wykaz rejestracji, których podmioty muszą dokonać w celu ułatwienia kontroli warunków produkcji określonych w specyfikacji.

2.3. Podpozycja IV.4.3 „Kontrole produktu”

— Uściślono etap, na którym przeprowadza się badanie organoleptyczne produktu, i metodę pobierania próbek. Warunki te zawarto następnie w planie kontroli lub inspekcji nazwy pochodzenia przygotowywanym przez jednostkę certyfikującą.

3. Nagłówek IV.5 „Metoda produkcji”

3.1. Podpozycja IV.5.1 „Produkcja mleka”

— Zdefiniowano pojęcie stado mleczne. Są to „wszystkie krowy mleczne i jałówki służące do odnowienia stada znajdujące się w gospodarstwie”, przy czym „krowy mleczne są zwierzętami w okresie laktacji i po zakończeniu laktacji”, a „jałówki są zwierzętami w okresie między odsadzeniem a pierwszym porodem”. Definicja ta ma na celu jasne ustalenie, do jakich zwierząt odnoszą się pojęcia „stado mleczne”, „krowy mleczne” i „jałówki” w dalszej części specyfikacji, co pozwala uniknąć nieporozumień.

— Zaproponowano wprowadzenie następującego postanowienia:

„Od dnia 1 stycznia 2015 r. zebrane pasze podawane jałówkom pochodzą również z wyznaczonego obszaru geograficznego. Co najmniej miesiąc przed rozpoczęciem okresu laktacji jałówki znajdują się w gospodarstwie, a ich żywienie odbywa się wówczas zgodnie z postanowieniami niniejszej specyfikacji dotyczącymi żywienia krów mlecznych w okresie laktacji.”.

Celem tego środka jest wzmocnienie związku z terytorium przez żywienie stada mlecznego (w tym jałówek) i ułatwienie kontroli żywienia zwierząt (co pozwala na uniknięcie w szczególności zastępowania pasz krów mlecznych paszą dla jałówek). Ustalono termin rozpoczęcia stosowania wspomnianego środka. Osiągnięcie samowystarczalności paszowej może w rzeczywistości wymagać działań, których realizacja jest długotrwała: zmiana praktyk, modyfikacja działek.

— Uściślono postanowienie mające na celu wprowadzenie zakazu stosowania kapustowatych: „W odniesieniu do wszystkich zwierząt znajdujących się w gospodarstwie zabrania się spożywania przez te zwierzęta roślin kapustowatych w postaci zielonki i podawania im tych roślin.”. Ma to na celu ułatwienie kontroli i uniknięcie wszelkich wątpliwości w odniesieniu do niektórych kapustowatych, które mogą być jednocześnie paszami i dodatkami (na przykład rzepak).

— Potwierdzono, uściślono i wzmocniono rolę zielonki jako podstawy żywienia poprzez wprowadzenie następujących postanowień: „Średnio w ujęciu rocznym trawa pastwiskowa, suszona, wstępnie osuszana lub kiszona stanowi co najmniej 50 % podstawowej dawki pokarmowej krów mlecznych, wyrażonej w masie suchej. Na co dzień trawa pastwiskowa, suszona, wstępnie osuszana lub kiszona stanowi co najmniej 30 % podstawowej dawki pokarmowej krów mlecznych, wyrażonej w masie suchej.”.

— Zmieniono postanowienie dotyczące minimalnej ilości siana podawanego krowom mlecznym poza okresem wypasu i uzupełniono go zdaniem „Przez siano rozumie się skoszoną i suszoną trawę, w której zawartość masy suchej przekracza 80 %.”. W ramach kontroli konieczne okazało się bowiem uściślenie definicji siana.

— Warunki przechowywania pasz uściślono w następujący sposób: „Od dnia 1 stycznia 2015 r. siano wchodzące w skład paszy stada mlecznego przechowywane jest pod stałą osłoną, w suchym miejscu odizolowanym od gleby. Kiszonki przechowuje się w wybetonowanym lub ustabilizowanym miejscu.”. Postanowienia te mają na celu zachowanie jakości pasz. Odroczone rozpoczęcie stosowania pierwszego postanowienia musi pozwolić podmiotom gospodarczym na zrealizowanie niezbędnych inwestycji.

— W celu zapewnienia większej dokładności wskazano, że zakaz chowu bydła wyłącznie w oborze dotyczy krów mlecznych. W okresie dostępu do traw, gdy warunki klimatyczne są sprzyjające, nałożono obowiązek wypasu krów mlecznych w okresie laktacji na następujących warunkach: „Jego okres nie może być krótszy niż 150 dni rocznie. Powierzchnie udostępnione krowom mlecznym w okresie laktacji podczas wypasu odpowiadają średnio co najmniej 30 arom na krowę w okresie wypasu. Pastwiska są dostępne dla zwierząt.”. Warunki te mają na celu wzmocnienie roli wypasu w żywieniu krów mlecznych.

— W celu zapewnienia większej przejrzystości surowce dozwolone w dodatkach podawanych krowom mlecznym i dozwolone dodatki znajdują się w dwóch odrębnych pozytywnych wykazach.

Pozytywny wykaz dozwolonych surowców podawanych krowom mlecznym uzupełniono ziarnami zbóż, kukurydzą na ziarno wilgotne, produktami z nasion oleistych i roślin strączkowych, produktami ubocznymi nasion roślin strączkowych, produktami ubocznymi produkcji aminokwasów poprzez fermentację i solami amonowymi. Pojęcia „nasiona roślin wysokobiałkowych”, „wszystkie makuchy bez dodatku mocznika” i „sól i minerały” zastępuje się odpowiednio pojęciami „nasiona roślin strączkowych”, „produkty uboczne nasion lub owoców oleistych bez dodatku mocznika” i „składniki mineralne”. Uściślono również, że kolby kukurydzy można konserwować na sucho lub na mokro. Surowce te nie mają wpływu na jakość produktu.

Przy obróbce zbóż i ich produktów ubocznych zabrania się stosowania sody kaustycznej, ponieważ nie jest to tradycyjna praktyka.

Zdanie „Zakazane jest stosowanie jakichkolwiek dodatków, których celem jest bezpośrednia zmiana składu mleka” zastępuje się pozytywnym wykazem dodatków; w wykazie wyszczególniono w wyczerpujący sposób kategorie i grupy funkcjonalne dozwolonych dodatków, uwzględniając terminologię zawartą w przepisach. Zmiana ta ma na celu uniknięcie podczas kontroli wszelkich wątpliwości lub interpretacji.

— W celu utrzymania tradycyjnego charakteru żywienia dodano postanowienie zabraniające stosowania GMO w żywieniu zwierząt i uprawach w gospodarstwie.

— Warunki wprowadzania do stada mlecznego zwierząt nabytych poza gospodarstwem uściślono w następujący sposób: „Co najmniej miesiąc przed rozpoczęciem okresu laktacji nabyte jałówki i krowy po zakończeniu laktacji znajdują się w gospodarstwie, a ich żywienie odbywa się wówczas zgodnie z postanowieniami niniejszej specyfikacji dotyczącymi żywienia krów mlecznych w okresie laktacji.”. Zwierzęta nabyte poza gospodarstwem przechodzą okres adaptacji wynoszący co najmniej miesiąc, zanim ich mleko zostanie wykorzystane do produkcji „Fourme d’Ambert”.

Wprowadzenie krów mlecznych w okresie laktacji do stada jest możliwe w następujących warunkach: „W stadzie mlecznym krowy mleczne nabyte podczas okresu laktacji od hodowców, którzy nie spełniają warunków produkcji sera objętego nazwą pochodzenia »Fourme d’Ambert«, stanowią najwyżej 10 % inwentarza żywego krów mlecznych w okresie laktacji w gospodarstwie w danym roku lub jest to najwyżej 1 krowa mleczna w okresie laktacji w danym roku w przypadku gospodarstw posiadających mniej niż 10 krów mlecznych na gospodarstwo.”.

— Uściślono, że w celu wzmocnienia identyfikowalności i ułatwienia kontroli „Dostarczanie zawartości cystern do stałych zbiorników musi odbywać się obowiązkowo na obszarze geograficznym chronionej nazwy pochodzenia.”.

3.2. Podpozycja IV.5.5 „Produkcja w gospodarstwie”

— W przypadku produkcji w gospodarstwie usuwa się zdanie „W przypadku produkcji w gospodarstwie wykorzystywane mleko pochodzi co najwyżej z dwóch następujących po sobie udojów, a mleko z pierwszego udoju jest przechowywane w formie schłodzonej.”. Uznano je za niepotrzebne, uwzględniając postanowienie przewidujące, że w przypadku tego rodzaju produkcji „zaprawienie mleka podpuszczką następuje maksymalnie 16 godzin od pierwszego udoju.”.

3.3. Podpozycja IV.5.3 „Przetwarzanie”

— W celu uniknięcia wszelkich wątpliwości podczas kontroli i zgodnie z praktykami stosowanymi w sektorze uściślono, że nakłuwanie sera odbywa się od czwartego dnia od dnia zaprawienia mleka podpuszczką, a nie czwartego dnia od dnia zaprawienia mleka podpuszczką.

4. Nagłówek IV.8 „Etykietowanie”

Usunięto obowiązek umieszczania na etykiecie napisu „appellation d’origine contrôlée” (kontrolowana nazwa pochodzenia) i zastąpiono go obowiązkiem umieszczania symbolu Unii Europejskiej związanego z chronioną nazwą pochodzenia w celu zapewnienia czytelności i synergii informacji dotyczących produktów zarejestrowanych w ramach ChNP.

5. Nagłówek IV.9 „Wymogi krajowe”

Zgodnie ze wspomnianą wyżej krajową reformą systemu kontroli nazw pochodzenia dodano tabelę przedstawiającą główne punkty kontroli i metodę ich oceny.