Załącznik I

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Fourme de Montbrison” zatwierdza się następujące zmiany:

1. Nagłówek II „Opis produktu”

— Opis produktu uzupełniono następującym opisem organoleptycznym: „

»Fourme de Montbrison« posiada jednolitą, dość zwartą, rozpływającą się w ustach konsystencję. Ma subtelny i aromatyczny zapach, mleczno-owocowy smak z lekko zaznaczoną nutą niebieskiej pleśni nadającą mu pewnej delikatności. Dopuszcza się smak nieco słony i lekką gorycz.”. Opis ten jest przydatny przy badaniu organoleptycznym produktu w ramach kontroli.

— Uściślono, że „Zezwala się na krojenie »Fourme de Montbrison«, jeżeli nie narusza ono konsystencji sera. Porcje, których masa przekracza 50 gramów, muszą być obowiązkowo pokryte skórką.”.

Uwzględniając ciągłą ewolucję sposobów konsumpcji sera, postanowienie to ustala ramy mające na celu zapobieganie nieodpowiednim sposobom krojenia.

2. Nagłówek IV „Dowód pochodzenia”

2.1. Podpozycja IV.1 „Obowiązki w zakresie deklaracji”

— Uściślono, że oświadczenie identyfikacyjne „składa się zgodnie z wzorem zatwierdzonym przez dyrektora Institut national de l’origine et de la qualité.”.

Przewidziano uprzednie oświadczenia składane w przypadku braku zamiaru produkcji i wznowienia produkcji, pozwalające dokładnie monitorować podmioty, które chcą wycofać się chwilowo z wytwarzania produktu objętego nazwą pochodzenia.

Określono szczegółowo treść i warunki przekazywania oświadczeń niezbędnych w celu uzyskania wiedzy o produktach i ich monitorowania.

Zmiany te wiążą się z reformą systemu kontroli nazw pochodzenia wprowadzoną na mocy rozporządzenia nr 2006-1547 z dnia 7 grudnia 2006 r. dotyczącego podnoszenia wartości produktów rolnych, leśnych lub spożywczych i owoców morza.

2.2. Podpozycja IV.2 „Rejestry”

— Uzupełniono wykaz rejestracji, których podmioty muszą dokonać w celu umożliwienia kontroli warunków produkcji określonych w specyfikacji.

2.3. Podpozycja IV.3 „Kontrola produktów”

— Uściślono etap, na którym przeprowadza się badanie organoleptyczne produktu, i metodę pobierania próbek. Warunki te zawarto następnie w planie kontroli lub inspekcji nazwy pochodzenia przygotowywanym przez jednostkę certyfikującą.

3. Nagłówek V „Metoda produkcji”

3.1. Podpozycja V.1 „Produkcja mleka”

— Zdefiniowano pojęcie stado mleczne. Są to „wszystkie krowy mleczne i jałówki służące do odnowienia stada znajdujące się w gospodarstwie”, przy czym „krowy mleczne są zwierzętami użytkowymi i zwierzętami po zakończeniu laktacji”, a „jałówki są zwierzętami w okresie między odsadzeniem a pierwszym porodem.”. Definicja ta ma na celu jasne ustalenie, do jakich zwierząt odnoszą się pojęcia „stado mleczne”, „krowy mleczne” i „jałówki” w dalszej części specyfikacji, co pozwala uniknąć nieporozumień.

— Z pkt V.1.a usunięto warunki czasowego odstępstwa od pochodzenia podstawowej dawki pokarmowej krów mlecznych w przypadku okresów suszy, nieprzewidzianych warunków klimatycznych lub innych wyjątkowych okoliczności.

— W pkt V.1.a uściślono, że akapit drugi dotyczy podstawowej dawki pokarmowej i że stosowanie roślin kapustowatych jako paszy jest wykluczone. Celem tych uściśleń jest uniknięcie wszelkich wątpliwości w tekście.

— W pkt V.1.a zdanie „Podstawą żywienia muszą być trawy pastwiskowe, suszone, wstępnie osuszane na polu lub kiszone” zastępuje się zdaniem „Ilość trawy pastwiskowej, suszonej, wstępnie osuszanej, owijanej lub kiszonej, wyrażonej w masie suchej, wynosi średnio co najmniej 80 % pasz podstawowej dawki pokarmowej krów mlecznych na wszystkie krowy mleczne rocznie”. Tym samym uściśla się wyraźnie udział zielonki w podstawowej dawce pokarmowej, jak również zwierzęta, do których ma ona zastosowanie i odpowiednie ramy czasowe, co ułatwi przeprowadzanie kontroli. Postanowienie to podkreśla znaczenie pasz na bazie zielonki w produkcji sera objętego nazwą pochodzenia „Fourme de Montbrison”.

— W pkt V.1.a zdanie „Ilość kiszonki kukurydzianej, wyrażonej w masie suchej, nie może przekraczać średnio 20 % dziennej dawki pokarmowej na stado rocznie” zastępuje się zdaniem „Ilość kiszonki kukurydzianej, wyrażonej w masie suchej, nie może przekraczać średnio 20 % podstawowej dawki pokarmowej krów mlecznych na wszystkie krowy mleczne rocznie”. Ograniczenie ilości kukurydzy ma zatem zastosowanie w przypadku dawki podstawowej, a nie w przypadku całkowitej dawki pokarmowej i dotyczy jedynie krów mlecznych.

Postanowienie to uzupełniono zdaniami: „W stadzie mlecznym spożywanie kiszonki kukurydzianej z całej rośliny zarezerwowane jest dla jałówek rozpoczynających ostatni miesiąc ciąży i dla krów mlecznych” i „Zabrania się łączenia, w codziennej dawce pokarmowej krów mlecznych, całej rośliny kukurydzy (w postaci zielonki lub kiszonki) z ziarnami lub kolbami kukurydzy konserwowanymi na mokro”. Uściślenie, które zwierzęta mogą otrzymywać kiszonkę kukurydzianą, ułatwia kontrolę ilości kiszonki kukurydzianej faktycznie podawanej krowom mlecznym. Zakaz łączenia całej rośliny kukurydzy z ziarnami lub kolbami kukurydzy konserwowanymi na mokro ma również na celu ograniczenie udziału kukurydzy w żywieniu krów mlecznych, w szczególności w postaci sfermentowanej.

Wszystkie wspomniane postanowienia mają na celu uprzywilejowanie zielonki w żywieniu krów mlecznych, a jednocześnie ułatwienie kontroli dzięki dokładniejszym odniesieniom do zwierząt i odpowiednich okresów.

— W pkt V.1.a postanowienie dotyczące udziału siana poza okresem wypasu dotyczy wyłącznie krów mlecznych: w celu zapewnienia spójności kontrolę tego postanowienia przeprowadza się w odniesieniu do wszystkich krów mlecznych, a nie do stada mlecznego.

— W pkt V.1.b, w celu uzyskania większej dokładności, wskazano, że zakaz chowu bydła wyłącznie w oborze oraz bez wypasu na pastwisku dotyczy krów mlecznych.

— W pkt V.1.b uściślono minimalny okres wypasu krów mlecznych wynoszący 150 dni rocznie. Warunek ten wzmacnia rolę wypasu w żywieniu krów mlecznych i ułatwia kontrolę obowiązku wypasu.

— W pkt V.1.b w zdaniu odnoszącym się konkretnie do podawania paszy zielonej zezwala się na stosowanie tej praktyki w przypadku krów mlecznych z wykorzystaniem zielonki pochodzącej z wyznaczonego obszaru geograficznego jako uzupełnienia wypasu. Pozwolono tym samym na wykorzystywanie jako paszy trawy pochodzącej z działek zbyt oddalonych od budynku udojni, aby wyprowadzać na nie krowy mleczne.

— W pkt V.1.b wprowadzono ograniczenie obciążenia gospodarstwa w celu potwierdzenia ekstensywnego chowu w gospodarstwach mlecznych objętych nazwą pochodzenia „Fourme de Montbrison”.

— W pkt V.1.c wprowadzono ograniczenie ilości suplementów i dodatków maksymalnie do 1 800 kg masy suchej na krowę mleczną rocznie. Postanowienie to daje zatem pierwszeństwo żywieniu paszami stanowiącymi podstawową dawkę pokarmową, które pochodzą z wyznaczonego obszaru geograficznego.

— W pkt V.1.c, w celu zapewnienia większej przejrzystości, surowce dozwolone w dodatkach podawanych krowom mlecznym i dozwolone dodatki umieszczono w dwóch odrębnych pozytywnych wykazach.

Pozytywny wykaz dozwolonych surowców podawanych krowom mlecznym w dodatkach uzupełniono kukurydzą na ziarno wilgotne, produktami pochodnymi nasion oleistych bez dodatku mocznika, produktami pochodnymi owoców oleistych bez dodatku mocznika, z wyjątkiem olejów i tłuszczów roślinnych oraz łupin kakaowca i łusek kakaowych, produktami pochodnymi nasion roślin strączkowych oraz produktami ubocznymi fermentacji mikroorganizmów, których komórki inaktywowano lub zabito, innymi niż produkty uzyskiwane z biomasy określonych mikroorganizmów hodowanych na określonych podłożach i innymi niż vinasse. Pojęcia „wszystkie zboża i ich produkty uboczne”, „odwodnione wysłodki buraczane”, „melasa”, „nasiona roślin wysokobiałkowych” i „sól, minerały” zastępuje się odpowiednio pojęciami „wszystkie ziarna zbóż i ich produkty pochodne”, „suszone wysłodki buraczane”, „melasy”, „nasiona roślin strączkowych” i „minerały i ich produkty pochodne”. Usunięto pojęcia „makuchy bez dodatku mocznika”, ponieważ produkty te należą do produktów pochodnych nasion lub owoców oleistych bez dodatku mocznika. Uściślono również, że kolby kukurydzy można konserwować na sucho lub na mokro. Surowce te nie mają wpływu na jakość produktu.

Przy obróbce zbóż i ich produktów pochodnych zabrania się stosowania sody kaustycznej, ponieważ nie jest to tradycyjna praktyka.

Zdanie „Zakazane jest stosowanie jakichkolwiek dodatków, których celem jest bezpośrednia zmiana składu mleka” zastępuje się pozytywnym wykazem dodatków; w wykazie wyszczególniono w wyczerpujący sposób kategorie i grupy funkcjonalne dozwolonych dodatków, uwzględniając terminologię zawartą w przepisach. Zmiana ta ma na celu uniknięcie podczas kontroli wszelkich wątpliwości lub interpretacji.

— W pkt V.1.e w celu utrzymania tradycyjnego charakteru żywienia dodano postanowienie zabraniające stosowania GMO w żywieniu zwierząt i uprawach w gospodarstwie.

3.2. Podpozycja V.3 „Przetwarzanie”

— W celu zapewnienia większej dokładności w pozytywnym wykazie składników lub substancji pomocniczych bądź dodatków dozwolonych w mleku i w trakcie produkcji pojęcia „obojętne kultury bakterii, drożdże, pleśń” zastępuje się pojęciami „kultury bakterii, drożdże i pleśń, których bezpieczeństwo wykazano”.

— Usunięto akapit „Kolejne etapy to krojenie „koagulatu lub skrzepu”, mieszanie, odstawienie skrzepu, lekkie prasowanie, rozdrabnianie, solenie skrzepu w całości, wkładanie do formy, odsączanie i umieszczanie w rynienkach, określone w kolejnych akapitach:”, ponieważ każdy etap wymieniony w tym akapicie opisano odrębnie w dalszej części specyfikacji.

— Lekkie prasowanie skrzepu podczas spoczynku poprzedzającego rozdrabnianie jest odtąd fakultatywne. Praktyka ta nie jest niezbędna w technologicznym schemacie produkcji w zakresie, w jakim końcowa masa sucha sera jest zgodna ze schematem określonym w specyfikacji.

— Zdaniu „Skrzep jest następnie rozdrabniany, solony w całości i wkładany do formy” nadano następujące brzmienie: „Skrzep jest następnie rozdrabniany i solony w całości, najpóźniej w momencie wkładania do formy”. Takie sformułowanie określa wyraźniej moment, w którym następuje solenie.

— W celu zapewnienia większej zrozumiałości uściślono, że odsączanie w pomieszczeniu bez prasowania, poprzez odwracanie, następuje po umieszczeniu skrzepu w formie.

— Minimalny okres odsączania w formie bez prasowania, poprzez odwracanie, skrócono z 24 do 18 godzin. Okres ten skrócono w związku ze zmianą praktyk, która nie wpływa jednak na jakość otrzymywanych serów.

— Zdanie „Nakłucia serów dokonuje się po 10 dniach od zaprawienia mleka podpuszczką” przeniesiono do pkt V.4, uściślając, że chodzi o nakłuwanie serów.

3.3. Podpozycja V.4 „Dojrzewanie i przechowywanie”

Zdanie „Po nakłuciu następuje okres dojrzewania trwający co najmniej piętnaście dni w komorze lub suszarni, w temperaturze od 6 °C do 12 °C i wilgotności względnej od 90 % do 98 %” zastępuje się zdaniem „Po opuszczeniu pomieszczenia z rynienkami, po ewentualnym suszeniu, następuje okres dojrzewania w komorze lub suszarni, w temperaturze od 6 °C do 12 °C i wilgotności względnej od 90 % do 98 %”, uzupełnionym zdaniem „Po nakłuciu sery dojrzewają co najmniej 15 dni w komorze lub suszarni, w opisanych powyżej warunkach temperatury i wilgotności”.

Wspomniane uściślenia redakcyjne mają na celu lepsze opisanie następstwa czynności. Nakłuwanie sera nie odbywa się tuż przed umieszczeniem w komorze, lecz gdy sery są już w komorze. Suszenie może ewentualnie odbywać się między opuszczeniem pomieszczenia z rynienkami i umieszczeniem w komorze. Minimalny piętnastodniowy okres pobytu w komorze liczony jest od dnia nakłuwania.

4. Nagłówek VIII „Etykietowanie”

Usunięto obowiązek umieszczania na etykiecie napisu „appellation d’origine contrôlée” (kontrolowana nazwa pochodzenia) i zastąpiono go obowiązkiem umieszczania symbolu ChNP Unii Europejskiej w celu zapewnienia czytelności i synergii informacji dotyczących produktów zarejestrowanych w ramach ChNP.

5. Nagłówek IX „Wymogi krajowe”

Zgodnie z wspomnianą wyżej krajową reformą systemu kontroli nazw pochodzenia dodano tabelę przedstawiającą główne punkty kontroli i metodę ich oceny.