Artykuł 62

1. Winorośl odmian zaklasyfikowanych zgodnie z art. 81 ust. 2 może być sadzona lub powtórnie sadzona tylko jeżeli uzyskano zezwolenie zgodnie z art. 64, 66 i 68 na warunkach określonych w niniejszym rozdziale.

2. Państwa członkowskie udzielają zezwoleń, o których mowa w ust. 1, dotyczących konkretnego obszaru mierzonego w hektarach, po złożeniu przez producentów wniosku spełniającego obiektywne i niedyskryminacyjne kryteria kwalifikowalności. Tych zezwoleń udziela się producentom bezpłatnie.

3. Zezwolenia udzielone zgodnie z art. 64 są ważne do ostatniego dnia trzeciego roku gospodarczego następującego po roku gospodarczym, w którym zostały one udzielone. Producent, który nie skorzysta z udzielonego zgodnie z art. 64 i 68 zezwolenia w okresie jego ważności, podlega karom administracyjnym, o których mowa w art. 90a ust. 4.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu producenci, którzy posiadają ważne zezwolenia udzielone zgodnie z art. 64 i 68 przed dniem 1 stycznia 2025 r., nie podlegają karom administracyjnym, o których mowa w art. 90a ust. 4, pod warunkiem że przed datą wygaśnięcia ich zezwolenia, a najpóźniej do dnia 31 grudnia 2026 r., poinformują właściwe organy, że nie zamierzają skorzystać z posiadanego zezwolenia.

Jeżeli ściśle określony obszar jest poważnie dotknięty jednym lub obydwoma przypadkami siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) 2021/2116, dane państwo członkowskie może przedłużyć ważność zezwoleń udzielonych zgodnie z art. 64 niniejszego rozporządzenia, które mają zostać wykorzystane w dotkniętym obszarze, a które mają wygasnąć do końca roku gospodarczego, w którym ma miejsce siła wyższa lub nadzwyczajne okoliczności, o maksymalnie dwanaście miesięcy. Ważność zezwoleń na nasadzenia może być przedłużona na mocy niniejszego akapitu tylko raz. Dane państwo członkowskie informuje posiadaczy każdego zezwolenia, którego to dotyczy o przedłużeniu jego ważności. Jeżeli, najpóźniej do dnia 31 grudnia roku gospodarczego następującego po roku, w którym miało miejsce takie zdarzenie, posiadacz zezwolenia na nasadzenia poinformuje właściwe organy państwa członkowskiego, że zrzeka się zezwolenia, kary administracyjne przewidziane w akapicie pierwszym nie mają zastosowania.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego właściwe organy danego państwa członkowskiego mogą odstąpić od kar administracyjnych przewidzianych w art. 90a ust. 4 niniejszego rozporządzenia na uzasadniony wniosek posiadacza zezwolenia na nasadzenia udzielonego zgodnie z art. 64 i 68 niniejszego rozporządzenia dotkniętego działaniem siły wyższej lub nadzwyczajnymi okolicznościami, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2116.

Zezwolenia udzielone zgodnie z art. 66 od dnia 18 marca 2026 r. oraz zezwolenia udzielone na podstawie tego artykułu, które były ważne w tym dniu, są ważne do ostatniego dnia ósmego roku gospodarczego następującego po roku gospodarczym, w którym zostały one udzielone. Producenci, którzy nie skorzystali z zezwolenia udzielonego zgodnie z art. 66 w okresie jego ważności, nie podlegają karom administracyjnym, o których mowa w art. 90a ust. 4.

Zezwolenia objęte przepisami przejściowymi zawartymi w art. 68 wygasają w ostatnim dniu roku gospodarczego, w którym upływa ich ważność.

4. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do nasadzeń lub ponownych nasadzeń na obszarach przeznaczonych do celów doświadczalnych, do celów zakładania zbiorów odmian winorośli przeznaczonych do zachowania zasobów genetycznych lub do celów szkółek szczepów, ani do obszarów, z których wino lub produkty sektora wina przeznaczone są wyłącznie do spożycia w gospodarstwie domowym plantatora wina, ani do obszarów przeznaczonych do nowego nasadzenia dokonywanego w ramach działań związanych z obowiązkowym zakupem, prowadzonym w interesie publicznym, na mocy prawa krajowego.

5. Państwa członkowskie mogą stosować niniejszy rozdział do obszarów produkujących wino odpowiednie do produkcji okowity z wina gronowego z oznaczeniem geograficznym zarejestrowanym zgodnie z załącznikiem III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (

5

). Do celów niniejszego rozdziału wspomniane obszary mogą być traktowane jako obszary, na których można produkować wina noszące chronioną nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne.

6. Państwa członkowskie mogą wymagać karczowania porzuconych winnic ze względów zdrowotnych i fitosanitarnych.