Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 3/2014 z dnia 24 października 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w odniesieniu do wymogów w zakresie bezpieczeństwa funkcjonalnego pojazdów do celów homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców Tekst mający znaczenie dla EOG
Załącznik IX
W mocyWymogi dotyczące montażu urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej, łącznie z automatycznym włączaniem świateł
1. Wymogi dotyczące homologacji typu pojazdu w odniesieniu do montażu oświetlenia
1.1.
Pojazdy kategorii L1e muszą spełniać wszystkie odpowiednie wymagania regulaminu EKG ONZ nr 74 (
17
). Należy uwzględnić również wymagania pkt 1.8–1.12.
1.1.1.
W przypadku braku jednorodnych wymaganiach w regulaminie EKG ONZ nr 74 pojazdy kategorii L1e-B muszą być zawsze wyposażone w oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej.
1.1.2.
W przypadku braku szczególnych wymagań w regulaminie EKG ONZ nr 74 pojazdy kategorii L1e mogą być wyposażone w światła do jazdy dziennej, które są uruchamiane zamiast automatycznie włączanych reflektorów i spełniają wymagania określone w pkt 2.3.4–3.4.7 poniżej.
1.1.3.
Alternatywnie wobec wymagań określonych w pkt 1.1–1.1.2, pojazdy kategorii L1e-A mogą być wyposażone we wszystkie następujące urządzenia: reflektory emitujące światło barwy białej do przodu w czasie ruchu pojazdu, tylne światło pozycyjne emitujące światło barwy czerwonej do tyłu w czasie ruchu pojazdu, pomarańczowe urządzenia odblaskowe boczne barwy żółtej samochodowej (po jednym z każdej strony), pomarańczowe urządzenia odblaskowe barwy żółtej samochodowej na pedałach (od przodu i od tyłu, obydwa z każdej strony) oraz czerwone urządzenie odblaskowe tylne. Te urządzenia oświetleniowe nie muszą mieć homologacji typu komponentu i nie stosuje się innych szczególnych wymagań dotyczących montażu, włączania i połączeń elektrycznych. W takich przypadkach producent musi oświadczyć, że dane urządzenia oświetleniowe spełniają normy ISO 6742-1:1987 i 6742-2:1985.
1.2.
Pojazdy kategorii L2e muszą spełniać wymagania pkt 1.10–2.5.
1.3.
Pojazdy kategorii L3e muszą spełniać wszystkie odpowiednie wymagania regulaminu EKG ONZ nr 53. Należy uwzględnić również wymagania pkt 1.8–1.12.
1.4.
Pojazdy kategorii L4e muszą spełniać wymagania pkt 1.10–1.12 i pkt 3–3.2.8.1.
1.5.
Pojazdy kategorii L5e muszą spełniać wymagania pkt 1.10–2.5.
1.6.
Pojazdy kategorii L6e muszą spełniać wymagania pkt 1.10–2.5.
1.7.
Pojazdy kategorii L7e muszą spełniać wymagania pkt 1.10–2.5.
1.8.
Pojazdy kategorii L1e-A mogą być wyposażone w odblaskowe paski na bocznych ścianach opon lub na obręczach, aby zapewnić wzrokowe wrażenie okręgów białego światła i ułatwić rozpoznawanie takich pojazdów.
1.9.
Pojazdy kategorii L1e i L3e mogą być wyposażone w dodatkowe tylne i boczne urządzenia i materiały odblaskowe, o ile nie pogarszają one skuteczności obowiązkowych urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej. W szczególności w materiały odblaskowe mogą być wyposażone przedziały bagażowe i sakwy, pod warunkiem że materiały te mają tę samą barwę co urządzenia oświetleniowe w danym miejscu.
1.10.
Pojazdów nie należy wyposażać w pomocnicze źródła światła, których światło jest bezpośrednio lub pośrednio widoczne w normalnych warunkach jazdy, z wyjątkiem świateł służących do celów podświetlania urządzeń sterujących, sygnałów kontrolnych i wskaźników lub przedziału dla kierowcy i pasażerów.
1.11.
Pojazdów nie należy wyposażać w urządzenia oświetleniowe, które ze względu na brak szczególnego brzmienia odpowiednich przepisów o homologacji typu komponentu emitują światło, które porusza się lub rozszerza na powierzchni widocznej, lub powodują wrażenie takiego światła bądź też dają efekt stroboskopowy lub migający, chyba że jest to wyraźnie dozwolone na mocy takich przepisów. Ponadto jeżeli powierzchnia widoczna funkcji oświetleniowej zmniejsza się w wyniku uruchomienia innej funkcji oświetleniowej o odmiennej barwie, to pozostała powierzchnia widoczna tej pierwszej funkcji nadal musi spełniać odpowiednie wymogi kolorymetryczne i dotyczące światłości (np. lewe i prawe światła tylne pozycyjne składające się z dwóch pierścieni tylnych świateł pozycyjnych LED, z których zewnętrzny pierścień może stać się światłem kierunku jazdy, a wewnętrzny pozostaje połączonym światłem tylnym pozycyjnym i światłem hamowania). Wszystkie tryby działania muszą być odpowiednio uwzględnione w homologacji typu komponentu urządzenia oświetleniowego.
1.12.
Jeżeli uruchomienie automatycznie włączanych reflektorów lub świateł do jazdy dziennej wymaga uruchomienia silnika, to należy uznać, że dla pojazdów z elektrycznym lub innym alternatywnym układem napędowym i pojazdów wyposażonych w automatyczny system włączania/wyłączania jednostki napędowej wymaga to uruchomienia głównego wyłącznika pojazdu w normalnym trybie pracy.
2. Wymogi dotyczące pojazdów kategorii L2e, L5e, L6e i L7e
2.1. Specyfikacje ogólne
2.1.1.
Wszystkie urządzenia oświetleniowe muszą posiadać homologację typu, być montowane zgodnie ze specyfikacjami producenta komponentu i instalowane w taki sposób, aby w normalnych warunkach użytkowania i niezależnie od wszelkich drgań, na jakie mogą być narażone, zachowywały wymagane właściwości i umożliwiały spełnienie przez pojazd wymogów niniejszego załącznika. W szczególności należy wykluczyć możliwość przypadkowego rozregulowania urządzeń oświetleniowych.
2.1.2.
Urządzenia oświetlające muszą być zamontowane w sposób umożliwiający ich łatwe prawidłowe ustawienie.
2.1.3.
Oś odniesienia urządzenia oświetleniowego zamontowanego w pojeździe musi być prostopadła do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu w przypadku urządzeń odblaskowych bocznych i równoległa do tej płaszczyzny w przypadku wszystkich pozostałych urządzeń oświetleniowych przy dozwolonej tolerancji wynoszącej 3°.
2.1.4.
Wysokość i ustawienie urządzeń oświetleniowych sprawdza się na pojeździe o masie w stanie gotowym do jazdy, powiększonej o masę ewentualnych akumulatorów napędowych, umieszczonym na płaskiej powierzchni poziomej, z kołami kierowanymi do jazdy na wprost i przy ciśnieniu ogumienia zgodnym z wartościami określonymi przez producenta.
2.1.5.
W przypadku braku wymogów szczególnych urządzenia oświetleniowe stanowiące parę:
— muszą być zamontowane w pojeździe symetrycznie względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii,
— muszą być wzajemnie symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii (łącznie z ustawieniem piętrowym),
— muszą mieć takie same wymogi kolorymetryczne, oraz
— muszą mieć takie same właściwości fotometryczne.
2.1.6.
W przypadku braku szczególnych instrukcji światła mające różne funkcje mogą być niezależne lub zespolone, połączone bądź wzajemnie sprzężone w ramach jednego urządzenia, pod warunkiem że każde z tych świateł spełnia wymogi, jakie mają do niego zastosowanie.
2.1.7.
Wysokość maksymalna od podłoża jest mierzona od najwyższego punktu, a wysokość minimalna od najniższego punktu powierzchni emitującej światło.
2.1.8.
W przypadku braku wymogów szczególnych tylko światła kierunku jazdy, światła awaryjne i sygnał hamowania awaryjnego mogą emitować światło migające.
2.1.9.
Z przodu pojazdu nie może być widoczna powierzchnia emitująca światło świateł czerwonych, z wyjątkiem najbardziej wysuniętych do tyłu bocznych świateł pozycyjnych, a z tyłu pojazdu nie może być widoczna powierzchnia emitująca światło świateł białych, z wyjątkiem świateł cofania. Nie dotyczy to oświetlenia wewnętrznego ani oświetlenia tablicy rozdzielczej, a warunek sprawdza się w następujący sposób:
2.1.9.1.
Światła czerwone nie powinny być bezpośrednio widoczne dla obserwatora poruszającego się w obrębie strefy 1 na płaszczyźnie prostopadłej położonej w odległości 25 m od najbardziej wysuniętej do przodu części pojazdu (zob. rysunek 9-1).
2.1.9.2.
Światła białe nie powinny być bezpośrednio widoczne dla obserwatora poruszającego się w obrębie strefy 2 na płaszczyźnie prostopadłej położonej w odległości 25 m od najbardziej wysuniętej do tyłu części pojazdu (zob. rysunek 9-2).
2.1.9.3.
Następujące płaszczyzny ograniczają strefy 1 i 2 (zob. rysunki 9-1 i 9-2):
2.1.9.3.1.
Dwie poziome płaszczyzny usytuowane, odpowiednio, 1,0 m i 2,2 m nad poziomem podłoża;
2.1.9.3.2.
Dwie płaszczyzny pionowe usytuowane na zewnątrz pojazdu, odpowiednio z przodu i z tyłu, pod kątem 15° względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu. Płaszczyzny te przechodzą, odpowiednio, przez pionowe linie przecięcia pionowych płaszczyzn równoległych do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu, reprezentujących jego szerokość całkowitą, i pionowych płaszczyzn poprzecznych reprezentujących całkowitą długość pojazdu.
Rysunek 9-1
Widoczność bezpośrednia od przodu powierzchni emitującej światło w przypadku światła czerwonego
Rysunek 9-2
Widoczność bezpośrednia od tyłu powierzchni emitującej światło w przypadku światła białego
2.1.10.
Połączenia elektryczne muszą być wykonane w taki sposób, aby przednie światła pozycyjne, tylne światła pozycyjne oraz oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej mogły być włączane i wyłączane tylko jednocześnie.
2.1.11.
Pojazdy muszą być wyposażone w jedne z poniższych świateł:
— światła do jazdy dziennej, albo
— światła mijania, które włączają się automatycznie po uruchomieniu głównego wyłącznika pojazdu.
2.1.12.
W przypadku braku szczególnych wymogów połączenia elektryczne muszą być wykonane w taki sposób, aby uniemożliwić włączenie świateł drogowych, świateł mijania i przednich świateł przeciwmgłowych, jeżeli nie są również włączone światła, o których mowa w pkt 2.1.10. Wymóg ten nie ma zastosowania do świateł drogowych i świateł mijania, kiedy są używane jako wzrokowe sygnały ostrzegawcze polegające na krótkim, przerywanym uruchamianiu.
2.1.13.
Sygnały kontrolne
2.1.13.1.
Przepisy dotyczące danych kontrolnych sygnałów włączenia mogą być spełnione za pomocą odpowiednich funkcji kontrolnych sygnałów działania.
2.1.14.
Barwy emitowane przez urządzenia oświetleniowe powinny być następujące:
Światło drogowe
:
biała
Światło do jazdy dziennej
:
biała
Światło mijania
:
biała
Światło kierunku jazdy
:
żółta samochodowa
Światło hamowania
:
czerwona
Przednie światło pozycyjne
:
biała
Tylne światło pozycyjne
:
czerwona
Przednie światło przeciwmgłowe
:
biała lub żółta
Tylne światło przeciwmgłowe
:
czerwona
Światło cofania
:
biała
Światło awaryjne
:
żółta samochodowa
Oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej
:
biała
Boczne urządzenie odblaskowe inne niż trójkątne (przód)
:
żółta samochodowa
Boczne urządzenie odblaskowe inne niż trójkątne (tył)
:
żółta samochodowa lub czerwona
Światło pozycyjne boczne (przód)
:
żółta samochodowa
Światło pozycyjne boczne (tył)
:
żółta samochodowa lub czerwona
Tylne urządzenie odblaskowe inne niż trójkątne
:
czerwona
2.1.14.1.
Współrzędne trójchromatyczne barw:
Czerwona:
Granica względem żółcieni:
y ≤ 0,335
Granica względem purpury:
z ≤ 0,008
Biała:
Granica w kierunku barwy niebieskiej:
x ≥ 0,310
Granica względem żółcieni:
x ≤ 0,500
Granica względem zieleni:
Granica względem zieleni:
y ≤ 0,440
Granica względem purpury:
Granica względem czerwieni:
y ≥ 0,382
Żółta:
Granica względem czerwieni:
Granica względem zieleni:
Granica względem bieli:
oraz y ≥ 0,440
y ≤ 0,440
Granica względem wartości widmowej:
Żółta samochodowa:
Granica względem żółcieni:
y ≤ 0,429
Granica względem czerwieni:
y ≥ 0,398
Granica względem bieli:
z ≤ 0,007
Do sprawdzania powyższych wartości granicznych wykorzystuje się źródło o temperaturze barwowej 2 856 K (Iluminant A Międzynarodowej Komisji ds. Oświetlenia (ICI)).
2.1.14.2.
Zamiast specyfikacji z pkt 2.1.14.1 można przyjąć definicje barw z regulaminu EKG ONZ nr 48 (
18
); w takim przypadku zamiast powyższej specyfikacji barwy „żółtej” należy przyjąć definicję barwy „żółtej selektywnej”.
2.2. Wymagania ogólne
2.2.1.
Pojazdy kategorii L2e i L6e muszą być wyposażone w następujące urządzenia oświetleniowe:
— światło mijania,
— przednie światło pozycyjne,
— światła kierunku jazdy,
— tylne światło pozycyjne,
— światło hamowania,
— oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej,
— tylne urządzenie odblaskowe (inne niż trójkątne), oraz
— boczne urządzenia odblaskowe (inne niż trójkątne).
2.2.2.
Pojazdy kategorii L2e i L6e mogą być wyposażone w następujące dodatkowe urządzenia oświetleniowe:
— światło drogowe,
— światło do jazdy dziennej,
— przednie światło przeciwmgłowe,
— światła awaryjne,
— tylne światło przeciwmgłowe,
— światło cofania, oraz
— światła pozycyjne boczne.
2.2.3.
W pojazdach kategorii L2e lub L6e nie należy montować urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej innych niż te, o których mowa w pkt 2.2.1 i 2.2.2.
2.2.4.
Pojazdy kategorii L5e i L7e muszą być wyposażone w następujące urządzenia oświetleniowe:
— światło drogowe,
— światło mijania,
— przednie światło pozycyjne,
— światła kierunku jazdy,
— tylne światło pozycyjne,
— światło hamowania,
— oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej,
— tylne urządzenie odblaskowe (inne niż trójkątne), oraz
— boczne urządzenia odblaskowe (inne niż trójkątne).
2.2.5.
Pojazdy kategorii L5e i L7e mogą być wyposażone w następujące dodatkowe urządzenia oświetleniowe:
— światło do jazdy dziennej,
— przednie światło przeciwmgłowe,
— światła awaryjne,
— tylne światło przeciwmgłowe,
— światło cofania, oraz
— światła pozycyjne boczne.
2.2.6.
W pojazdach kategorii L5e lub L7e nie należy montować urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej innych niż te, o których mowa w pkt 2.2.4 i 2.2.5.
2.2.7.
W pojazdach należy montować tylko urządzenia oświetleniowe i sygnalizacji świetlnej posiadające homologację typu dla kategorii pojazdów L. Można jednak również montować urządzenia oświetleniowe i sygnalizacji świetlnej, które posiadają homologację typu w odniesieniu do montażu w pojazdach kategorii M1 lub N1 zgodnie z regulaminem EKG ONZ nr 48.
2.2.7.1.
Pojazdy kategorii innych niż L2e i L6e nie powinny być wyposażone w światła mijania klasy A.
2.3. Wymogi szczegółowe
2.3.1. Światło drogowe
2.3.1.1.
Liczba:
— jedno lub dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej nieprzekraczającej 1 300 mm,
— dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 300 mm.
2.3.1.2.
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.1.3.
Położenie:
2.3.1.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— pojedyncze niezależne światło drogowe może być zamontowane powyżej, poniżej lub obok innego światła przedniego. Jeżeli światła te są umieszczone piętrowo jedno nad drugim, to środek odniesienia światła drogowego musi znajdować się na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli są umieszczone jedno obok drugiego, ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— pojedyncze niezależne światło drogowe, które jest wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, musi być zamontowane w taki sposób, aby jego środek odniesienia leżał na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli jednak pojazd jest również wyposażony w inne światło przednie umieszczone obok światła drogowego, to ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— dwa światła drogowe, z których żadne, jedno lub oba są wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, muszą być zamontowane w taki sposób, aby ich środki odniesienia były symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu.
2.3.1.3.2.
W pionie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.1.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z przodu pojazdu. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeżeli emitowane światło nie przeszkadza kierowcy w sposób bezpośredni ani pośredni poprzez lusterka wsteczne lub inne powierzchnie pojazdu odbijające światło.
2.3.1.3.4.
Odległość:
— w przypadku pojedynczego niezależnego światła drogowego odległość między krawędzią jego powierzchni emitującej światło a krawędzią takiej powierzchni dowolnego pojedynczego niezależnego światła mijania nie może przekraczać 200 mm.
2.3.1.4.
Widoczność geometryczna
— widoczność powierzchni emitującej światło, w tym w obszarach pozornie nieoświetlonych w danym kierunku obserwacji, musi być zapewniona w rozchodzącej się przestrzeni ograniczonej przez linie oparte na obwodzie powierzchni emitującej światło i tworzące kąt nie mniejszy niż 5° z osią odniesienia światła drogowego.
2.3.1.5.
Orientacja:
— do przodu; może się poruszać zgodnie z kątem skrętu kierownicy.
2.3.1.6.
Połączenia elektryczne:
— wszystkie światła drogowe muszą się zaświecać i gasnąć jednocześnie,
— wszystkie światła drogowe muszą się zaświecać, kiedy tryb oświetlenia przedniego jest przełączany ze świateł mijania na światła drogowe,
— wszystkie światła drogowe muszą gasnąć jednocześnie, kiedy tryb oświetlenia przedniego jest przełączany ze świateł drogowych na światła mijania,
— światła mijania mogą świecić się równocześnie ze światłami drogowymi.
2.3.1.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— obowiązkowy, jeżeli zamontowano światło drogowe (niemigający sygnał kontrolny barwy niebieskiej).
2.3.1.8.
Inne wymogi:
— łączna wartość maksymalnej światłości wszystkich świateł drogowych, które mogą być uruchomione w tym samym czasie, nie może przekraczać 430 000 cd, co odpowiada wartości odniesienia 100.
2.3.2. Światło mijania
2.3.2.1.
Liczba:
— jedno lub dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej nieprzekraczającej 1 300 mm,
— dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 300 mm.
2.3.2.2
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.2.3
Położenie:
2.3.2.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— pojedyncze niezależne światło mijania może być zamontowane powyżej, poniżej lub obok innego światła przedniego. Jeżeli światła są umieszczone piętrowo jedno nad drugim, to środek odniesienia światła mijania musi znajdować się na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli są umieszczone jedno obok drugiego, ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— pojedyncze niezależne światło mijania, które jest wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, musi być zamontowane w taki sposób, aby jego środek odniesienia leżał na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli jednak pojazd jest wyposażony w inne światło przednie umieszczone obok światła mijania, to ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— dwa światła mijania, z których żadne, jedno lub oba są wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, muszą być zamontowane w taki sposób, aby ich środki odniesienia były symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— w przypadku dwóch świateł mijania odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm.
2.3.2.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 500 mm i nie więcej niż 1 200 mm nad poziomem podłoża.
2.3.2.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z przodu pojazdu. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeżeli emitowane światło nie przeszkadza kierowcy w sposób bezpośredni ani pośredni poprzez odbicie światła od lusterek wstecznych lub innych odblaskowych powierzchni pojazdu.
2.3.2.3.4.
Odległość:
— odległość między krawędzią powierzchni emitującej światło pojedynczego niezależnego światła mijania a krawędzią takiej powierzchni dowolnego pojedynczego niezależnego światła drogowego nie może przekraczać 200 mm.
2.3.2.4.
Widoczność geometryczna
— α = 15° do góry i 10° do dołu,
— β = 45° w lewo i w prawo w przypadku występowania tylko jednego światła mijania,
— β = 45° na zewnątrz i 10° do wewnątrz, jeżeli występują dwa światła mijania.
2.3.2.5.
Orientacja:
— do przodu; może się poruszać zgodnie z kątem skrętu kierownicy.
2.3.2.6.
Połączenia elektryczne:
— wszystkie światła mijania muszą się zaświecać i gasnąć jednocześnie,
— wszystkie światła mijania muszą zaświecać się, kiedy tryb oświetlenia przedniego jest przełączany ze świateł drogowych na światła mijania,
— wszystkie światła mijania muszą gasnąć jednocześnie, kiedy tryb oświetlenia przedniego jest przełączany ze świateł mijania na światła drogowe; światła mijania mogą jednak świecić się równocześnie ze światłami drogowymi.
2.3.2.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— nieobowiązkowy (niemigający sygnał kontrolny barwy zielonej).
2.3.2.8.
Inne wymogi:
— światła mijania, dla których najniższy punkt powierzchni emitującej światło znajduje się na wysokości nieprzekraczającej 0,8 m nad poziomem podłoża, należy regulować tak, aby uzyskać nachylenie ustawienia początkowego wynoszące od -1,0 % do -1,5 %. Dokładna wartość może być określona przez producenta,
— światła mijania, dla których najniższy punkt powierzchni emitującej światło znajduje się na wysokości od 0,8 m do 1,0 m nad poziomem podłoża, należy regulować tak, aby uzyskać nachylenie ustawienia początkowego wynoszące od -1,0 % do -2,0 %. Dokładna wartość może być określona przez producenta,
— światła mijania, dla których najniższy punkt powierzchni emitującej światło znajduje się na wysokości powyżej 1,0 m nad poziomem podłoża, należy regulować tak, aby uzyskać nachylenie ustawienia początkowego wynoszące od -1,5 % do -2,0 %. Dokładna wartość może być określona przez producenta,
— w przypadku świateł mijania ze źródłem światła o obiektywnym strumieniu świetlnym nie przekraczającym 2 000 lumenów i nachyleniu początkowym wynoszącym od -1,0 % do -1,5 % nachylenie pionowe musi pozostać w zakresie od -0,5 % do -2,5 % we wszystkich warunkach obciążenia. Nachylenie pionowe musi pozostać w zakresie od -1,0 % do -3,0 %, jeżeli nachylenie początkowe ustawiono w zakresie od -1,5 % do -2,0 %. W celu spełnienia wymogów można zastosować zewnętrzne urządzenie do regulacji, pod warunkiem że nie wymaga to innych narzędzi niż te dostarczone z pojazdem,
— w przypadku świateł mijania ze źródłem światła o obiektywnym strumieniu świetlnym przekraczającym 2 000 lumenów i nachyleniu początkowym wynoszącym od -1,0 % do -1,5 % nachylenie pionowe musi pozostać w zakresie od -0,5 % do -2,5 % we wszystkich warunkach obciążenia. Nachylenie pionowe musi pozostać w zakresie od -1,0 % do -3,0 %, jeżeli nachylenie początkowe ustawiono w zakresie od -1,5 % do -2,0 %. W celu spełnienia wymogów niniejszego punktu można zastosować urządzenie do poziomowania reflektorów, pod warunkiem że jego działanie jest w pełni automatyczne, a czas odpowiedzi wynosi mniej niż 30 sekund.
2.3.2.8.1.
Warunki badania:
— wymogi dotyczące nachylenia określone w pkt 2.3.2.8 należy sprawdzać w następujący sposób:
— pojazd o masie w stanie gotowym do jazdy, powiększonej o masę ewentualnych akumulatorów napędowych i masę równą 75 kg symulującą masę kierowcy,
— pojazd obciążony do swojej dopuszczalnej masy całkowitej, rozłożonej w taki sposób, aby uzyskać maksymalne obciążenia osi określone przez producenta dla tego obciążenia,
— pojazd z masą 75 kg symulującą masę kierowcy, obciążony w taki sposób, aby osiągnąć maksymalne dopuszczalne obciążenie osi tylnej określone przez producenta; w takim przypadku obciążenie osi przedniej musi być możliwie najmniejsze,
— przed wykonaniem każdego pomiaru pojazd należy poddać trzykrotnemu kołysaniu, a następnie przesunąć do przodu i do tyłu o co najmniej jeden pełny obrót koła.
2.3.3. Przednie światło pozycyjne
2.3.3.1.
Liczba:
— jedno lub dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej nieprzekraczającej 1 300 mm,
— dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 300 mm.
2.3.3.2.
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.3.3.
Położenie:
2.3.3.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— pojedyncze niezależne przednie światło pozycyjne może być zamontowane powyżej, poniżej lub obok innego światła przedniego. Jeżeli światła są umieszczone piętrowo jedno nad drugim, to środek odniesienia przedniego światła pozycyjnego musi znajdować się na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli są umieszczone jedno obok drugiego, ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— pojedyncze niezależne przednie światło pozycyjne, które jest wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, jest zamontowane w taki sposób, że jego środek odniesienia leży na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli jednak pojazd jest wyposażony w inne światło przednie umieszczone obok przedniego światła pozycyjnego, to ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— dwa przednie światła pozycyjne, z których żadne, jedno lub oba są wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, muszą być zamontowane w taki sposób, aby ich środki odniesienia były symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— w przypadku dwóch przednich świateł pozycyjnych odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm.
2.3.3.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 350 mm i nie więcej niż 1 200 mm nad poziomem podłoża.
2.3.3.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z przodu pojazdu.
2.3.3.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 15° do góry i 15° do dołu; przy czym kąt do dołu może być zmniejszony do 5°, jeżeli przednie światło pozycyjne znajduje się na wysokości poniżej 750 mm od podłoża,
— β = 80° w lewo i w prawo w przypadku występowania tylko jednego przedniego światła pozycyjnego,
— β = 80° na zewnątrz i 45° do wewnątrz, jeżeli występują dwa przednie światła pozycyjne.
2.3.3.5.
Orientacja:
— do przodu; może się poruszać zgodnie z kątem skrętu kierownicy.
2.3.3.6.
Połączenia elektryczne:
— światła muszą zaświecać się zgodnie z pkt 2.1.10.
2.3.3.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— obowiązkowy (do powiadomienia o uruchomieniu świateł zgodnie z opisem w pkt 2.1.10 może służyć niemigający sygnał kontrolny barwy zielonej lub podświetlenie tablicy rozdzielczej pojazdu).
2.3.4. Światło do jazdy dziennej
2.3.4.1.
Liczba:
— jedno lub dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej nieprzekraczającej 1 300 mm,
— dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 300 mm.
2.3.4.2.
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.4.3.
Położenie:
2.3.4.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— pojedyncze niezależne światło do jazdy dziennej może być zamontowane powyżej, poniżej lub obok innego światła przedniego. Jeżeli światła są umieszczone piętrowo jedno nad drugim, to środek odniesienia światła do jazdy dziennej musi znajdować się na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli są umieszczone jedno obok drugiego, ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— pojedyncze niezależne światło do jazdy dziennej, które jest wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, musi być zamontowane w taki sposób, aby jego środek odniesienia leżał na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli jednak pojazd jest wyposażony w inne światło przednie umieszczone obok światła do jazdy dziennej, to ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— dwa światła do jazdy dziennej, z których żadne, jedno lub oba są wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, muszą być zamontowane w taki sposób, aby ich środki odniesienia były symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— wewnętrzne krawędzie powierzchni emitujących światło muszą znajdować się od siebie w odległości co najmniej 500 mm w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 300 mm.
2.3.4.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 1 500 mm nad poziomem podłoża.
2.3.4.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z przodu pojazdu. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeżeli emitowane światło nie przeszkadza kierowcy w sposób bezpośredni ani pośredni poprzez odbicie światła od lusterek wstecznych lub innych odblaskowych powierzchni pojazdu.
2.3.4.3.4.
Odległość:
— jeżeli odległość między przednim światłem kierunku jazdy a światłem do jazdy dziennej jest mniejsza lub równa 40 mm, połączenia elektryczne światła do jazdy dziennej po odpowiedniej stronie pojazdu muszą być takie, że:
— światło to jest wyłączone, lub
— jego światłość zmniejsza się do poziomu nieprzekraczającego 140 cd,
przez cały okres uruchomienia (zarówno cykl włączenia, jak i wyłączenia) odpowiedniego przedniego światła kierunku jazdy.
2.3.4.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 10° do góry i 10° do dołu,
— β = 20° w lewo i w prawo w przypadku występowania tylko jednego światła do jazdy dziennej,
— β = 20° na zewnątrz i 20° do wewnątrz, jeżeli występują dwa światła do jazdy dziennej.
2.3.4.5.
Orientacja:
— do przodu; może się poruszać zgodnie z kątem skrętu kierownicy.
2.3.4.6.
Połączenia elektryczne:
— wszystkie światła do jazdy dziennej muszą zaświecać się z chwilą uruchomienia głównego wyłącznika pojazdu; mogą jednak pozostać wyłączone, jeżeli występują następujące warunki:
— urządzenie sterujące automatycznej skrzyni znajduje się w położeniu P (postój),
— uruchomiony jest hamulec postojowy, lub
— przed pierwszym uruchomieniem pojazdu po każdym ręcznym uruchomieniu głównego wyłącznika pojazdu i układu napędowego pojazdu,
— światła do jazdy dziennej mogą być wyłączane ręcznie, pod warunkiem że prędkość pojazdu w danej chwili nie przekracza 10 km/h. Światła muszą ponownie włączyć się samoczynnie, kiedy pojazd przekroczy prędkość 10 km/h lub przejedzie drogę dłuższą niż 100 m,
— w każdym przypadku światła do jazdy dziennej muszą wyłączyć się automatycznie, kiedy:
— pojazd zostaje wyłączony za pomocą głównego wyłącznika pojazdu,
— włączone są przednie światła przeciwmgłowe,
— włączone są reflektory, z wyjątkiem sytuacji, gdy są one wykorzystywane do wysyłania przerywanych sygnałów świetlnych w krótkich odstępach czasu, oraz
— w warunkach oświetlenia otoczenia wynoszących mniej niż 1 000 luksów, jeżeli wskazania prędkości są wciąż wyraźnie widoczne na prędkościomierzu pojazdu (np. jeżeli podświetlenie prędkościomierza jest zawsze włączone), a pojazd nie jest wyposażony w niemigający sygnał kontrolny barwy zielonej zgodnie z pkt 2.3.3.7 lub specjalny kontrolny sygnał włączenia barwy zielonej do świateł do jazdy dziennej, oznaczony odpowiednim symbolem. W takim przypadku światła mijania i urządzenia oświetleniowe wymagane w pkt 2.1.12 muszą włączyć się jednocześnie w sposób automatyczny w ciągu 2 sekund od chwili, kiedy poziom oświetlenia otoczenia spadnie poniżej 1 000 luksów. Jeżeli oświetlenie otoczenia osiągnie następnie poziom co najmniej 7 000 luksów, to światła do jazdy dziennej muszą ponownie włączyć się automatycznie, a światła mijania i urządzenia oświetleniowe wymagane na mocy pkt 2.1.12 muszą wyłączyć się jednocześnie w czasie od pięciu do 300 sekund (tj. wymagane jest w pełnie automatyczne przełączanie świateł, jeżeli kierowca nie ma widocznego powiadomienia ani bodźca do uruchomienia normalnego oświetlenia, kiedy jest ciemno).
2.3.4.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— nieobowiązkowy.
2.3.5. Przednie światło przeciwmgłowe
2.3.5.1.
Liczba:
— jedno lub dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej nieprzekraczającej 1 300 mm,
— dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 300 mm.
2.3.5.2.
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.5.3.
Położenie:
2.3.5.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— pojedyncze niezależne przednie światło przeciwmgłowe może być zamontowane powyżej, poniżej lub obok innego światła przedniego. Jeżeli światła są umieszczone piętrowo jedno nad drugim, to środek odniesienia przedniego światła przeciwmgłowego musi znajdować się na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli są umieszczone jedno obok drugiego, ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— pojedyncze niezależne przednie światło przeciwmgłowe, które jest wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, musi być zamontowane w taki sposób, aby jego środek odniesienia leżał na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu. Jeżeli jednak pojazd jest wyposażony w inne światło przednie umieszczone obok przedniego światła przeciwmgłowego, to ich środki odniesienia muszą być symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— dwa przednie światła przeciwmgłowe, z których żadne, jedno lub oba są wzajemnie sprzężone z innym światłem przednim, muszą być zamontowane w taki sposób, aby ich środki odniesienia były symetryczne względem wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— w przypadku dwóch przednich świateł przeciwmgłowych odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm.
2.3.5.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 800 mm nad poziomem podłoża,
— żadna część powierzchni emitującej światło nie powinna znajdować się wyżej niż górna krawędź powierzchni emitującej światło najwyżej położonego światła mijania.
2.3.5.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z przodu pojazdu. Wymóg ten uważa się za spełniony, jeżeli emitowane światło nie przeszkadza kierowcy w sposób bezpośredni ani pośredni poprzez odbicie światła od lusterek wstecznych lub innych odblaskowych powierzchni pojazdu.
2.3.5.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 5° do góry i 5° do dołu,
— β = 45° na zewnątrz i 10° do wewnątrz, jeżeli występują dwa przednie światła przeciwmgłowe.
— β = 45° w lewo i w prawo w przypadku występowania tylko jednego przedniego światła przeciwmgłowego,
2.3.5.5.
Orientacja:
— do przodu; może się poruszać zgodnie z kątem skrętu kierownicy.
2.3.5.6.
Połączenia elektryczne:
— wszystkie przednie światła przeciwmgłowe muszą się zaświecać i gasnąć jednocześnie,
— powinna istnieć możliwość włączenia i wyłączenia przedniego światła przeciwmgłowego niezależnie od światła drogowego, światła mijania lub dowolnej kombinacji tych świateł.
2.3.5.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— obowiązkowy (niemigający sygnał kontrolny barwy zielonej).
2.3.6. Światła kierunku jazdy
2.3.6.1.
Liczba:
— cztery,
— sześć, jeżeli dodatkowo zamontowano dwa boczne światła kierunku jazdy zgodnie ze wszystkimi odpowiednimi wymaganiami regulaminu EKG ONZ nr 48 przewidzianymi dla kategorii pojazdów M1.
2.3.6.2.
Rozmieszczenie:
— dwa przednie światła kierunku jazdy kategorii 11, 1, 1a lub 1b i dwa tylne światła kierunku jazdy kategorii 12, 2a lub 2b (tj. po dwa kierunkowskazy z każdej strony),
— oprócz obowiązkowych świateł kierunku jazdy mogą być zamontowane dwa boczne światła kierunku jazdy kategorii 5 lub 6 (tj. po jednym dodatkowym bocznym świetle kierunku jazdy z każdej strony), pod warunkiem że ich montaż spełnia wszystkie odpowiednie wymagania regulaminu EKG ONZ nr 48 przewidziane dla kategorii pojazdów M1.
2.3.6.3.
Położenie:
2.3.6.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm,
— wewnętrzne krawędzie powierzchni emitujących światło przednich świateł kierunku jazdy muszą znajdować się od siebie w odległości co najmniej 240 mm w przypadku pojazdów z jednym kołem przednim lub pojazdów o szerokości nieprzekraczającej 1 000 mm,
— wewnętrzne krawędzie powierzchni emitujących światło przednich świateł kierunku jazdy muszą znajdować się od siebie w odległości co najmniej 500 mm w przypadku pojazdów z więcej niż jednym kołem przednim i o szerokości pojazdu przekraczającej 1 000 mm,
— wewnętrzne krawędzie powierzchni emitujących światło tylnych świateł kierunku jazdy muszą znajdować się od siebie w odległości co najmniej 180 mm w przypadku pojazdów z jednym kołem tylnym lub pojazdów o szerokości nieprzekraczającej 1 000 mm,
— wewnętrzne krawędzie powierzchni emitujących światło tylnych świateł kierunku jazdy muszą znajdować się od siebie w odległości co najmniej 500 mm w przypadku pojazdów z więcej niż jednym kołem tylnym i o szerokości pojazdu przekraczającej 1 000 mm,
— minimalna odległość między powierzchnią emitującą światło przedniego światła kierunku jazdy a najbliższego światła mijania musi wynosić:
— 75 mm, jeżeli minimalna światłość światła kierunku jazdy wynosi 90 cd,
— 40 mm, jeżeli minimalna światłość światła kierunku jazdy wynosi 175 cd,
— 20 mm, jeżeli minimalna światłość światła kierunku jazdy wynosi 250 cd,
— ≤ 20 mm, jeżeli minimalna światłość światła kierunku jazdy wynosi 400 cd.
2.3.6.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 500 mm i nie więcej niż 1 500 mm nad poziomem podłoża.
2.3.6.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.6.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 15° do góry i 15° do dołu; przy czym kąt do dołu może być zmniejszony do 5°, jeżeli światła kierunku jazdy znajdują się na wysokości poniżej 750 mm od podłoża,
— β = 80° na zewnątrz i 45° do wewnątrz (zob. rysunek 9-3).
Rysunek 9-3
Widoczność geometryczna przedniego i tylnego światła kierunku jazdy z prawej strony
2.3.6.5.
Orientacja:
— do przodu, może się poruszać zgodnie z kątem skrętu kierownicy, oraz do tyłu.
2.3.6.6.
Połączenia elektryczne:
— światła kierunku jazdy włączają się niezależnie od innych świateł. Wszystkie światła kierunku jazdy z jednej strony pojazdu muszą być włączane i wyłączane za pomocą jednego urządzenia sterującego.
2.3.6.7.
Kontrolny sygnał działania:
— obowiązkowy, może być wzrokowy, dźwiękowy lub wzrokowo-dźwiękowy,
— w przypadku wzrokowego sygnału kontrolnego musi być to sygnał migający barwy zielonej, który w przypadku wadliwego działania dowolnego przedniego lub tylnego światła kierunku jazdy gaśnie, pozostaje włączony bez migania lub wykazuje znaczącą zmianę częstotliwości,
— w przypadku całkowicie dźwiękowego sygnału kontrolnego musi on być wyraźnie słyszalny i spełniać te same wymogi funkcjonalne, co wzrokowy sygnał kontrolny.
2.3.6.8.
Inne wymogi:
— należy sprawdzić następujące właściwości przy układzie elektrycznym obciążonym tylko na potrzeby działania silnika (jeżeli jest to konieczne), po uruchomieniu głównego wyłącznika pojazdu i uruchomieniu urządzeń oświetleniowych, które włączają się w wyniku uruchomienia głównego wyłącznika pojazdu.
2.3.6.8.1.
Właściwości:
— częstotliwość migania światła musi wynosić 90 ± 30 razy na minutę,
— światła kierunku jazdy umieszczone po tej same stronie pojazdu muszą migać z tą samą częstotliwością, w fazie i albo równocześnie, albo naprzemiennie,
— pierwszy błysk świateł musi rozpocząć się w ciągu jednej sekundy i skończyć w ciągu półtorej sekundy od uruchomienia urządzenia sterującego,
— w przypadku awarii przedniego lub tylnego światła kierunku jazdy, z wyjątkiem zwarcia, pozostałe światła wskazujące ten sam kierunek muszą pozostać zaświecone lub nadal migać, przy czym w takim przypadku częstotliwość migania nie musi odpowiadać wartości przewidzianej w niniejszym punkcie.
2.3.7. Światła awaryjne
2.3.7.1.
Liczba:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.6.1.
2.3.7.2.
Rozmieszczenie:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.6.2.
2.3.7.3.
Położenie:
2.3.7.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.6.3.1.
2.3.7.3.2.
W pionie:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.6.3.2.
2.3.7.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.6.3.3.
2.3.7.4.
Widoczność geometryczna:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.6.4.
2.3.7.5.
Orientacja:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.6.5.
2.3.7.6.
Połączenia elektryczne:
— światła awaryjne należy uruchamiać za pomocą oddzielnego urządzenia sterującego i muszą one funkcjonować jako jednoczesne działanie wszystkich świateł kierunku jazdy. Światła awaryjne można włączyć nawet po wyłączeniu głównego wyłącznika pojazdu i wyłączeniu pokładowego układu elektronicznego pojazdu.
2.3.7.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— obowiązkowy, jeżeli występują światła awaryjne (migający sygnał kontrolny barwy czerwonej),
— jeżeli dla świateł kierunku jazdy z lewej i prawej strony stosowane są dwa oddzielne sygnały kontrolne barwy zielonej, to mogą one migać jednocześnie zamiast pojedynczego sygnału kontrolnego barwy czerwonej.
2.3.7.8.
Inne wymogi:
— stosuje się wymagania pkt 2.3.6.8.
2.3.7.8.1.
Właściwości:
— częstotliwość migania światła musi wynosić 90 ± 30 razy na minutę,
— wszystkie światła kierunku jazdy muszą migać z tą samą częstotliwością i w fazie. Światła kierunku jazdy po przeciwnych stronach pojazdu muszą migać synchronicznie, a te znajdujące się po tej samej stronie pojazdu mogą migać naprzemiennie,
— pierwszy błysk musi rozpocząć się w ciągu jednej sekundy i skończyć w ciągu półtorej sekundy od uruchomienia urządzenia sterującego,
— światła awaryjne mogą być uruchamiane automatycznie przez układy pojazdu, takie jak sygnał hamowania awaryjnego, lub w następstwie zderzenia, a następnie wyłączane ręcznie.
2.3.8. Tylne światło pozycyjne
2.3.8.1.
Liczba:
— jedno lub dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej nieprzekraczającej 1 300 mm,
— dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 300 mm.
2.3.8.2.
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.8.3.
Położenie:
2.3.8.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— pojedyncze tylne światło pozycyjne należy montować w pojeździe w taki sposób, aby środek odniesienia tylnego światła pozycyjnego znajdował się na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu,
— dwa tylne światła pozycyjne należy montować w pojeździe w taki sposób, aby środki odniesienia tylnych świateł pozycyjnych były symetryczne w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— w przypadku pojazdów z dwoma kołami tylnymi i szerokości pojazdu przekraczającej 1 300 mm odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm.
2.3.8.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 1 500 mm nad poziomem podłoża.
2.3.8.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z tyłu pojazdu.
2.3.8.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 15° do góry i 15° do dołu; przy czym kąt do dołu może być zmniejszony do 5°, jeżeli tylne światło pozycyjne znajduje się na wysokości poniżej 750 mm od podłoża,
— β = 80° na zewnątrz i 45° do wewnątrz, jeżeli występują dwa tylne światła pozycyjne.
— β = 80° w lewo i w prawo w przypadku występowania tylko jednego tylnego światła pozycyjnego,
2.3.8.5.
Orientacja:
— do tyłu.
2.3.8.6.
Połączenia elektryczne:
— światła muszą zaświecać się zgodnie z pkt 2.1.10.
2.3.8.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.3.7.
2.3.9. Światło hamowania
2.3.9.1.
Liczba:
— jedno lub dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej nieprzekraczającej 1 300 mm,
— dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 300 mm,
— może być zamontowane dodatkowe światło hamowania kategorii S3 lub S4 (tj. centralne wysoko montowane światło hamowania), pod warunkiem że spełnione są wszystkie odpowiednie wymagania regulaminu EKG ONZ nr 48 mające zastosowanie do montażu takich świateł hamowania w pojazdach kategorii M1.
2.3.9.2.
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.9.3.
Położenie:
2.3.9.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— pojedyncze światło hamowania należy montować w pojeździe w taki sposób, aby środek odniesienia światła hamowania znajdował się na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu,
— dwa światła hamowania należy montować w pojeździe w taki sposób, aby środki odniesienia świateł hamowania były symetryczne w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— wewnętrzne krawędzie powierzchni emitujących światło muszą znajdować się od siebie w odległości co najmniej 600 mm w przypadku pojazdów z dwoma kołami tylnymi i o szerokości całkowitej pojazdu przekraczającej 1 300 mm,
— wewnętrzne krawędzie powierzchni emitujących światło muszą znajdować się od siebie w odległości co najmniej 400 mm w przypadku pojazdów z dwoma kołami tylnymi, o szerokości całkowitej pojazdu nieprzekraczającej 1 300 mm i z dwoma światłami hamowania.
2.3.9.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 1 500 mm nad poziomem podłoża.
2.3.9.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z tyłu pojazdu.
2.3.9.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 15° do góry i 15° do dołu; przy czym kąt do dołu może być zmniejszony do 5°, jeżeli światło hamowania znajduje się na wysokości poniżej 750 mm od podłoża,
— β = 45° na zewnątrz i 10° do wewnątrz, jeżeli występują dwa światła hamowania.
— β = 45° w lewo i w prawo w przypadku występowania tylko jednego światła hamowania,
2.3.9.5.
Orientacja:
— do tyłu.
2.3.9.6.
Połączenia elektryczne:
— światła muszą zaświecać się przy każdym uruchomieniu hamulca głównego.
2.3.9.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— zakazany.
2.3.9.8.
Inne wymogi:
— pojazdy mogą być wyposażone w awaryjny sygnał hamowania określony w pkt 2.28 regulaminu EKG ONZ nr 48, pod warunkiem że spełnione są wszystkie odpowiednie wymagania tego regulaminu mające zastosowanie do takich sygnałów, a sygnał jest włączany i wyłączany przy warunkach i opóźnieniach określonych dla pojazdów kategorii M1,
— pojazdy mogą być wyposażone w sygnał ostrzeżenia przed najechaniem z tyłu (RECAS) określony w pkt 2.33 regulaminu EKG ONZ nr 48, pod warunkiem że spełnione są wszystkie odpowiednie wymagania tego regulaminu mające zastosowanie do RECAS.
2.3.10. Tylne światło przeciwmgłowe
2.3.10.1.
Liczba:
— jedno lub dwa.
2.3.10.2.
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.10.3.
Położenie:
2.3.10.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— w przypadku pojazdów przeznaczonych i wyposażonych do ruchu prawostronnego pojedyncze tylne światło przeciwmgłowe należy montować w taki sposób, aby jego środek odniesienia leżał na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu lub z jej lewej strony,
— w przypadku pojazdów przeznaczonych i wyposażonych do ruchu lewostronnego pojedyncze tylne światło przeciwmgłowe należy montować w taki sposób, aby jego środek odniesienia leżał na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu lub z jej prawej strony,
— w przypadku pojazdów przeznaczonych i wyposażonych zarówno do ruchu lewo-, jak i prawostronnego pojedyncze tylne światło przeciwmgłowe należy montować w taki sposób, aby jego środek odniesienia leżał na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu,
— w przypadku pojazdów przeznaczonych i wyposażonych do ruchu lewostronnego lub ruchu prawostronnego dwa tylne światła przeciwmgłowe należy montować w pojeździe w taki sposób, aby środki odniesienia tylnych świateł przeciwmgłowych były symetryczne w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu.
2.3.10.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 1 000 mm nad poziomem podłoża, przy czym ta druga wartość może być zwiększona do 1 200 mm, jeżeli tylne światło przeciwmgłowe jest zespolone z innym urządzeniem oświetleniowym.
2.3.10.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z tyłu pojazdu.
2.3.10.3.4.
Odległość:
— odległość między krawędzią powierzchni emitującej światło tylnego światła przeciwmgłowego a krawędzią takiej powierzchni dowolnego światła hamowania musi przekraczać 100 mm.
2.3.10.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 5° do góry i 5° do dołu,
— β = 25° w lewo i w prawo.
2.3.10.5.
Orientacja:
— do tyłu.
2.3.10.6.
Połączenia elektryczne:
— wszystkie tylne światła przeciwmgłowe muszą się zaświecać i gasnąć jednocześnie,
— tylne światło przeciwmgłowe można włączyć tylko wtedy, kiedy włączone jest światło drogowe, światło mijania lub przednie światło przeciwmgłowe,
— tylne światło przeciwmgłowe można wyłączyć niezależnie od pozostałych świateł,
— tylne światło przeciwmgłowe wyłącza się automatycznie, kiedy:
— wyłącza się przednie światło pozycyjne, oraz
— pojazd zostaje wyłączony za pomocą głównego wyłącznika pojazdu.
— jeżeli tylne światło przeciwmgłowe zostanie wyłączone lub dezaktywowane, to nie powinno się ponownie włączyć w sposób automatyczny ani niezależny, chyba że urządzenie sterujące służące do jego włączania zostanie uruchomione ręcznie.
2.3.10.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— obowiązkowy (niemigający sygnał kontrolny barwy żółtej).
2.3.11. Światło cofania
2.3.11.1.
Liczba:
— jedno lub dwa.
2.3.11.2.
Rozmieszczenie:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.11.3.
Położenie:
2.3.11.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— w przypadku pojedynczego światła cofania: brak szczególnych wymogów,
— w przypadku dwóch świateł cofania światła te należy montować w pojeździe w taki sposób, aby środki odniesienia świateł cofania były symetryczne w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu.
2.3.11.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 1 200 mm nad poziomem podłoża.
2.3.11.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z tyłu pojazdu.
2.3.11.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 15° do góry i 5° do dołu,
— β = 45° na zewnątrz i 30° do wewnątrz, jeżeli występują dwa światła cofania.
— β = 45° w lewo i w prawo w przypadku występowania tylko jednego światła cofania,
2.3.11.5.
Orientacja:
— do tyłu.
2.3.11.6.
Połączenia elektryczne:
— światło cofania musi się świecić, kiedy urządzenie do cofania jest uruchomione, a główny wyłącznik pojazdu został włączony,
— światło cofania nie powinno się świecić, jeżeli nie są spełnione oba powyższe warunki.
2.3.11.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— nieobowiązkowy.
2.3.11.8.
Inne wymogi:
— ze względu na brak przepisów dotyczących urządzeń oświetleniowych stanowiących światła cofania, które mogą otrzymać homologację typu dla pojazdów kategorii L, światło cofania musi posiadać homologację typu zgodnie z regulaminem EKG ONZ nr 23 (
19
).
2.3.12. Oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej
2.3.12.1.
Liczba:
— jedno światło lub więcej.
2.3.12.2.
Układ i położenie:
— takie, aby oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej oświetlało miejsce przeznaczone na tylną tablicę rejestracyjną.
2.3.12.3.
Połączenia elektryczne:
— światła muszą zaświecać się zgodnie z pkt 2.1.10.
2.3.12.4.
Kontrolny sygnał włączenia:
— stosuje się wymagania pkt 2.3.3.7.
2.3.13. Tylne urządzenie odblaskowe (inne niż trójkątne)
2.3.13.1.
Liczba:
— jedno lub dwa,
— dwa w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej przekraczającej 1 000 mm,
— dodatkowe tylne urządzenia i materiały odblaskowe są dozwolone, o ile nie pogarszają skuteczności obowiązkowych urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej.
2.3.13.2.
Rozmieszczenie:
— jedno lub dwa tylne urządzenia odblaskowe klasy IA lub IB.
2.3.13.3.
Położenie:
2.3.13.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— w przypadku jednego tylnego urządzenia odblaskowego należy je montować w pojeździe w taki sposób, aby środek odniesienia tylnego urządzenia odblaskowego znajdował się na wzdłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu,
— w przypadku dwóch tylnych urządzeń odblaskowych należy je montować w pojeździe w taki sposób, aby środki odniesienia tylnych urządzeń odblaskowych były symetryczne w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu,
— w przypadku dwóch tylnych urządzeń odblaskowych odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm.
2.3.13.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 900 mm nad poziomem podłoża.
2.3.13.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— z tyłu pojazdu.
2.3.13.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 10° do góry i 10° do dołu; przy czym kąt do dołu może być zmniejszony do 5°, jeżeli tylne urządzenie odblaskowe znajduje się na wysokości poniżej 750 mm od podłoża,
— β = 30° na zewnątrz i 30° do wewnątrz, jeżeli występują dwa tylne urządzenia odblaskowe.
— β = 30° w lewo i w prawo w przypadku występowania tylko jednego tylnego urządzenia odblaskowego,
2.3.13.5.
Orientacja:
— do tyłu.
2.3.13.6.
Inne wymogi:
— powierzchnia emitująca światło urządzenia odblaskowego może mieć części wspólne z dowolnymi innymi światłami barwy czerwonej zamontowanymi z tyłu pojazdu.
2.3.14. Boczne urządzenia odblaskowe (inne niż trójkątne)
2.3.14.1.
Liczba:
— jedno lub dwa z każdej strony.
2.3.14.2.
Rozmieszczenie:
— boczne urządzenie odblaskowe klasy IA lub IB należy montować w obrębie pierwszej jednej trzeciej lub ostatniej jednej trzeciej całkowitej długości pojazdu,
— dodatkowe boczne urządzenia i materiały odblaskowe są dozwolone, o ile nie pogarszają skuteczności obowiązkowych urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej.
2.3.14.3.
Położenie:
2.3.14.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.14.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 900 mm nad poziomem podłoża, przy czym ta druga wartość może być zwiększona do 1 200 mm, jeżeli boczne urządzenie odblaskowe jest zespolone z innym urządzeniem oświetleniowym.
2.3.14.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.14.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 10° do góry i 10° do dołu; przy czym kąt do dołu może być zmniejszony do 5°, jeżeli boczne urządzenie odblaskowe znajduje się na wysokości poniżej 750 mm od podłoża,
— β = 45° do przodu i do tyłu.
2.3.14.5.
Orientacja:
— do boku.
2.3.15. Światło pozycyjne boczne
2.3.15.1.
Liczba:
— jedno lub dwa z każdej strony.
2.3.15.2.
Rozmieszczenie:
— światło pozycyjne boczne klasy SM1 lub SM2 montuje się w obrębie pierwszej jednej trzeciej lub ostatniej jednej trzeciej całkowitej długości pojazdu.
2.3.15.3.
Położenie:
2.3.15.3.1.
W kierunku poprzecznym:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.15.3.2.
W pionie:
— nie mniej niż 250 mm i nie więcej niż 1 500 mm nad poziomem podłoża.
2.3.15.3.3.
W kierunku wzdłużnym:
— brak szczególnych wymogów.
2.3.15.4.
Widoczność geometryczna:
— α = 10° do góry i 10° do dołu; przy czym kąt do dołu może być zmniejszony do 5°, jeżeli boczne urządzenie odblaskowe znajduje się na wysokości poniżej 750 mm od podłoża,
— β = 30° do przodu i do tyłu.
2.3.15.5.
Orientacja:
— do boku.
2.3.15.6.
Połączenia elektryczne:
— światła muszą zaświecać się razem z urządzeniami oświetleniowymi, o których mowa w pkt 2.1.10,
— mogą działać w taki sposób, że światła pozycyjne boczne migają z tą samą częstotliwością, w fazie i albo równocześnie, albo naprzemiennie ze światłami kierunku jazdy zamontowanymi po tej samej stronie pojazdu.
2.3.15.7.
Kontrolny sygnał włączenia:
— zgodnie z wymogami pkt 2.3.3.7.
2.3.15.8.
Inne wymogi:
— ze względu na brak przepisów dotyczących urządzeń oświetleniowych stanowiących światła pozycyjne boczne, które mogą otrzymać homologację typu dla pojazdów kategorii L, światła muszą posiadać homologację typu zgodnie z regulaminem EKG ONZ nr 91 (
20
).
2.4.
Alternatywnie do wymagań z pkt 2–2.3.15.8 pojazdy kategorii L2e, L5e, L6e i L7e mogą spełniać wszystkie odpowiednie wymagania regulaminu EKG ONZ nr 48 przewidziane dla kategorii pojazdów M1.
W takim przypadku nie należy zastępować wymogów szczególnych regulaminu EKG ONZ nr 48 ani nie należy odstępować od nich na podstawie różnic w stosunku do szczególnych wymogów niniejszego załącznika lub braku takich wymogów (np. w zakresie montażu urządzeń czyszczących do reflektorów, ręcznego urządzenia do poziomowania reflektorów).
2.5.
Biorąc pod uwagę różnorodność konstrukcyjną pojazdów kategorii L2e, L5e, L6e i L7e, producent pojazdu może w porozumieniu ze służbą techniczną i organem udzielającym homologacji postanowić o zastosowaniu wszystkich odpowiednich wymagań regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidzianych dla kategorii pojazdów L3e, alternatywnie do wymogów określonych w pkt 2–2.3.15.8. W takim przypadku nie należy zastępować wymogów szczególnych regulaminu EKG ONZ nr 53 ani nie należy odstępować od nich na podstawie różnic w stosunku do szczególnych wymogów niniejszego załącznika lub braku takich wymogów i jest to dopuszczalne tylko w przypadku pojazdów o szerokości całkowitej nieprzekraczającej 1 300 mm, które mają tendencję do przechylania się w zakrętach (np. dla typu pojazdu o ogólnym wyglądzie motocykla, ale wyposażonego w trzy koła, co skutkuje jego klasyfikacją jako pojazd kategorii L5e).
3. Wymogi dotyczące pojazdów kategorii L4e
3.1.
Jeżeli wózek boczny można odłączyć od motocykla, tak że motocykl może być używany bez niego, to oprócz wymagań z pkt 3.2–3.2.8.1 poniżej motocykl musi spełniać też wymagania pkt 1.3 dla motocykla bez wózka bocznego. Można również uwzględnić wymagania pkt 1.9.
3.1.1.
W takim przypadku musi istnieć możliwość elektrycznego rozłączenia świateł kierunku jazdy zamontowanych na motocyklu i umieszczonych pomiędzy motocyklem a wózkiem bocznym.
3.2.
Kiedy wózek boczny jest dołączony do motocykla, w sposób stały lub odłączalny, to motocykl z wózkiem bocznym musi spełniać wszystkie odpowiednie wymagania regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidziane dla kategorii pojazdów L3e oraz dodatkowe przepisy określone poniżej.
3.2.1. Przednie światła pozycyjne
3.2.1.1.
Liczba:
— dwa lub trzy,
— wózek boczny musi być wyposażony w jedno przednie światło pozycyjne,
— motocykl jest wyposażony w jedno przednie światło pozycyjne; przy czym może być wyposażony w dwa przednie światła pozycyjne, o ile są one zamontowane zgodnie z odpowiednimi przepisami regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidzianymi dla kategorii pojazdów L3e (motocykl bez wózka bocznego).
3.2.1.2.
Położenie:
— położenie musi być zgodne z określonym w regulaminie EKG ONZ nr 53 dla kategorii pojazdów L3e, z wyjątkiem tego, co następuje:
3.2.1.2.1.
W kierunku poprzecznym:
— odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm (tej wartości granicznej nie stosuje się do drugiego przedniego światła pozycyjnego zamontowanego na motocyklu).
3.2.1.3.
Widoczność geometryczna:
— przednie światła pozycyjne na wózku bocznym i na motocyklu można uznać za parę.
3.2.1.4.
Pod wszystkimi pozostałymi względami przednie światła pozycyjne muszą spełniać wymagania regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidziane dla kategorii pojazdów L3e.
3.2.2. Światła do jazdy dziennej
3.2.2.1.
Liczba:
— dwa lub trzy,
— wózek boczny może być wyposażony w jedno światło do jazdy dziennej,
— motocykl może być wyposażony w jedno światło do jazdy dziennej; przy czym może być wyposażony w dwa światła do jazdy dziennej, o ile są one zamontowane zgodnie z odpowiednimi przepisami regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidzianymi dla kategorii pojazdów L3e (motocykl bez wózka bocznego).
3.2.2.2.
Położenie:
— położenie musi być zgodne z określonym w regulaminie EKG ONZ nr 53 dla kategorii pojazdów L3e, z wyjątkiem tego, co następuje:
3.2.2.2.1.
W kierunku poprzecznym:
— odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm (tej wartości granicznej nie stosuje się do drugiego światła do jazdy dziennej zamontowanego na motocyklu).
3.2.2.3.
Widoczność geometryczna:
— światła do jazdy dziennej na wózku bocznym i na motocyklu można uznać za parę.
3.2.2.4.
Pod wszystkimi pozostałymi względami światła do jazdy dziennej muszą spełniać wymagania regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidziane dla kategorii pojazdów L3e.
3.2.3. Światła kierunku jazdy
3.2.3.1.
Położenie:
— położenie musi być zgodne z określonym w regulaminie EKG ONZ nr 53 dla kategorii pojazdów L3e, z wyjątkiem tego, co następuje:
3.2.3.1.1.
W kierunku poprzecznym (w odniesieniu do wszystkich elektrycznie połączonych świateł kierunku jazdy):
— odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm,
— wewnętrzne krawędzie powierzchni emitujących światło muszą znajdować się od siebie w odległości co najmniej 600 mm,
— minimalna odległość między powierzchnią emitującą światło przedniego światła kierunku jazdy a najbliższego światła mijania musi wynosić:
— 75 mm, jeżeli minimalna światłość światła kierunku jazdy wynosi 90 cd,
— 40 mm, jeżeli minimalna światłość światła kierunku jazdy wynosi 175 cd,
— 20 mm, jeżeli minimalna światłość światła kierunku jazdy wynosi 250 cd,
— ≤ 20 mm, jeżeli minimalna światłość światła kierunku jazdy wynosi 400 cd,
— obydwa przednie światła kierunku jazdy muszą mieć porównywalne właściwości fotometryczne, podobnie jak obydwa tylne światła kierunku jazdy.
3.2.3.1.2.
W kierunku wzdłużnym (punkt ten dotyczy tylko boku wózka bocznego):
— przednie światło kierunku jazdy musi znajdować się na przedniej połowie wózka bocznego, a tylne światło kierunku jazdy na tylnej połowie.
3.2.3.2.
Widoczność geometryczna:
— kąty poziome przedstawiono poniżej: zob. rysunek 9-4.
Rysunek 9-4
Układ świateł kierunku jazdy
3.2.3.3.
Pod wszystkimi pozostałymi względami światła kierunku jazdy muszą spełniać wymagania regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidziane dla kategorii pojazdów L3e.
3.2.4. Światła awaryjne
3.2.4.1.
Światła awaryjne muszą funkcjonować jako jednoczesne działanie wszystkich świateł kierunku jazdy, jak określono w pkt 3.1–3.2 i pkt 3.2.3–3.2.3.3.
3.2.5. Tylne światła pozycyjne
3.2.5.1.
Liczba:
— dwa lub trzy,
— wózek boczny musi być wyposażony w jedno tylne światło pozycyjne,
— motocykl musi być wyposażony w jedno tylne światło pozycyjne; przy czym może być wyposażony w dwa tylne światła pozycyjne, o ile są one zamontowane zgodnie z odpowiednimi przepisami regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidzianymi dla kategorii pojazdów L3e (motocykl bez wózka bocznego).
3.2.5.2.
Położenie:
— położenie musi być zgodne z określonym w regulaminie EKG ONZ nr 53 dla kategorii pojazdów L3e, z następującymi wyjątkami:
3.2.5.2.1.
W kierunku poprzecznym:
— odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm (tej wartości granicznej nie stosuje się do drugiego tylnego światła pozycyjnego zamontowanego na motocyklu).
3.2.5.3.
Widoczność geometryczna:
— tylne światła pozycyjne na wózku bocznym i na motocyklu można uznać za parę.
3.2.5.4.
Pod wszystkimi pozostałymi względami tylne światła pozycyjne muszą spełniać wymagania regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidziane dla kategorii pojazdów L3e.
3.2.6. Światła hamowania
3.2.6.1.
Liczba:
— dwa lub trzy,
— wózek boczny musi być wyposażony w jedno światło hamowania,
— motocykl musi być wyposażony w jedno światło hamowania; przy czym może być wyposażony w dwa światła hamowania, o ile są one zamontowane zgodnie z odpowiednimi przepisami regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidzianymi dla kategorii pojazdów L3e (motocykl bez wózka bocznego).
3.2.6.2.
Położenie:
— położenie musi być zgodne z określonym w regulaminie EKG ONZ nr 53 dla kategorii pojazdów L3e, z wyjątkiem tego, co następuje:
3.2.6.2.1.
W kierunku poprzecznym:
— odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm (tej wartości granicznej nie stosuje się do drugiego światła hamowania zamontowanego na motocyklu).
3.2.6.3.
Widoczność geometryczna:
— światła hamowania na wózku bocznym i na motocyklu można uznać za parę.
3.2.6.4.
Pod wszystkimi pozostałymi względami światła hamowania muszą spełniać wymagania regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidziane dla kategorii pojazdów L3e.
3.2.7. Tylne urządzenie odblaskowe (inne niż trójkątne)
3.2.7.1.
Liczba:
— dwa lub trzy,
— wózek boczny musi być wyposażony w jedno tylne urządzenie odblaskowe,
— motocykl musi być wyposażony w jedno tylne urządzenie odblaskowe lub dwa takie urządzenia, o ile są one zamontowane zgodnie z odpowiednimi przepisami regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidzianymi dla kategorii pojazdów L3e (motocykl bez wózka bocznego),
— dodatkowe tylne urządzenia i materiały odblaskowe są dozwolone, o ile nie pogarszają skuteczności obowiązkowych urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej.
3.2.7.2.
Położenie:
— położenie musi być zgodne z określonym w regulaminie EKG ONZ nr 53 dla kategorii pojazdów L3e, z wyjątkiem tego, co następuje:
3.2.7.2.1.
W kierunku poprzecznym:
— odległość poprzeczna między zewnętrznymi krawędziami powierzchni emitujących światło a najbardziej wysuniętymi na zewnątrz krawędziami pojazdu nie może przekraczać 400 mm (tej wartości granicznej nie stosuje się do drugiego tylnego urządzenia odblaskowego zamontowanego na motocyklu ani do dodatkowych tylnych urządzeń i materiałów odblaskowych zamontowanych na pojeździe).
3.2.7.3.
Widoczność geometryczna:
— tylne urządzenia odblaskowe na wózku bocznym i na motocyklu można uznać za parę.
3.2.7.4.
Pod wszystkimi pozostałymi względami tylne urządzenia odblaskowe muszą spełniać wymagania regulaminu EKG ONZ nr 53 przewidziane dla kategorii pojazdów L3e.
3.2.8.
Widoczność światła barwy czerwonej od tyłu i światła barwy białej od przodu.
3.2.8.1.
Strefy 1 i 2 określone w regulaminie EKG ONZ nr 53 stosuje się w sposób następujący: zob. rysunki 9-5 i 9-6.
Rysunek 9-5
Widoczność bezpośrednia od przodu powierzchni emitującej światło w przypadku światła czerwonego
Rysunek 9-6
Widoczność bezpośrednia od tyłu powierzchni emitującej światło w przypadku światła białego
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.