Artykuł 3

1. Wydatki na koszty personelu składają się z kosztów zatrudnienia brutto personelu zatrudnionego przez beneficjenta w jeden z następujących sposobów:

a) w pełnym wymiarze czasu pracy;

b) w niepełnym wymiarze czasu pracy przy stałej liczbie godzin pracy w miesiącu;

c) w niepełnym wymiarze czasu pracy z elastyczną liczbą godzin pracy w miesiącu; lub

d) na zasadzie pracy liczonej na godziny.

2. Wydatki na koszty personelu są ograniczone do następujących elementów:

a) wypłaty wynagrodzeń związanych z działaniami, których podmiot nie wykonywałby, gdyby nie realizowano danej operacji, określonych w umowie o pracę, decyzji o mianowaniu (zwanych dalej „dokumentami zatrudnienia”) lub przepisach prawa, odnoszących się do obowiązków określonych w opisie stanowiska pracy danego członka personelu;

b) wszelkie inne koszty bezpośrednio związane z wypłatą wynagrodzeń, ponoszone i pokrywane przez pracodawcę, takie jak podatki od zatrudnienia i składki na zabezpieczenie społeczne, w tym emerytury i renty, objęte zakresem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (

1

), pod warunkiem że:

(i) są określone w dokumencie zatrudnienia lub przepisach prawa;

(ii) są zgodne z prawodawstwem, na które powołuje się dokument zatrudnienia, oraz ze standardowymi praktykami w państwie lub organizacji, w której dany członek personelu rzeczywiście pracuje; oraz

(iii) nie podlegają odzyskaniu przez pracodawcę.

W odniesieniu do lit. a) płatności na rzecz osób fizycznych pracujących dla beneficjenta na podstawie umowy innej niż umowa o pracę mogą być włączone do wypłaty wynagrodzeń, a taka umowa może być uznana za dokument zatrudnienia.

3. Koszty personelu mogą być refundowane:

(i) zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 (poświadczone dokumentem zatrudnienia i paskiem płacowym); lub

(ii) w formie standardowych stawek jednostkowych zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. b) oraz art. 68a ust. 2, ust. 3 akapit pierwszy i ust. 4 tego rozporządzenia; lub

(iii) w formie kwot ryczałtowych zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. c); lub

(iv) w formie finansowania w oparciu o stawki zryczałtowane zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. d) oraz art. 68a ust. 1 tego rozporządzenia.

4. Koszty personelu dotyczące osób, które wykonują zlecenia dotyczące operacji w niepełnym wymiarze czasu pracy są obliczane jako:

a) stały odsetek kosztów zatrudnienia brutto zgodnie z art. 68a ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013; lub

b) zmienny odsetek kosztów zatrudnienia brutto proporcjonalny do zmieniającej się z miesiąca na miesiąc liczby godzin przepracowanych przy danej operacji, na podstawie systemu rejestrowania pracy obejmującego 100 % czasu pracy danego pracownika.

6. W przypadku zleceń w niepełnym wymiarze czasu pracy, o których mowa w ust. 4 lit. b), zwrot kosztów personelu jest obliczany na podstawie jednolitej stawki godzinowej ustalonej:

(i) w wyniku podzielenia miesięcznych kosztów zatrudnienia brutto przez średni miesięczny czas pracy wyrażony w godzinach, uwzględniając czas pracy ustalony w dokumencie zatrudnienia, jak również ustalony w przepisach prawa lub porozumieniach między partnerami społecznymi na właściwym poziomie; lub

(ii) w wyniku podzielenia ostatnich udokumentowanych rocznych kosztów zatrudnienia brutto przez 1 720 godzin.

Stawkę godzinową mnoży się przez liczbę godzin rzeczywiście przepracowanych przy danej operacji.

7. W przypadku kosztów personelu dotyczących osób, które zgodnie z dokumentem zatrudnienia pracują na godziny, koszty te są kwalifikowalne przez zastosowanie liczby godzin rzeczywiście przepracowanych przy danej operacji do stawki godzinowej uzgodnionej w dokumencie zatrudnienia, na podstawie systemu rejestracji czasu pracy.