Artykuł 37

1. Jeżeli kontrola na miejscu przewidziana w art. 36 ust. 1 i 2 lub pomoc przewidziana w art. 36 ust. 5 wymagają zezwolenia ze strony organu sądowego zgodnie z przepisami krajowymi, występuje się o takie zezwolenie.

2. W przypadku gdy wystąpiono o zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, krajowy organ sądowy sprawdza, czy decyzja Jednolitej Rady jest autentyczna i czy — uwzględniając przedmiot kontroli — przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne. Kontrolując proporcjonalność środków przymusu, krajowy organ sądowy może zwrócić się do Jednolitej Rady o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności dotyczące powodów, dla których Jednolita Rada podejrzewa, że nastąpiło naruszenie decyzji, o których mowa w art. 29, dotyczące powagi podejrzewanego naruszenia oraz sposobu, w jaki uczestniczy w nim osoba podlegająca środkom przymusu. Krajowy organ sądowy nie bada jednak konieczności kontroli ani nie żąda przekazania informacji zawartych w dokumentacji posiadanej przez Jednolitą Radę. Zgodność z prawem decyzji Jednolitej Rady podlega kontroli jedynie ze strony Trybunału Sprawiedliwości.