Artykuł 38

1. W przypadku gdy Jednolita Rada stwierdzi, że podmiot, o którym mowa w art. 2, celowo lub przez zaniedbanie popełnił jedno z naruszeń wymienionych w ust. 2, Jednolita Rada podejmuje decyzję o nałożeniu grzywny zgodnie z ust. 3.

Naruszenie popełnione przez taki podmiot uznaje się za popełnione celowo, jeśli istnieją obiektywne czynniki świadczące o tym, że podmiot lub jego organ zarządzający lub kadra kierownicza wyższego szczebla działali umyślnie w celu popełnienia naruszenia.

2. Na podmioty, o których mowa w art. 2, nakłada się grzywny za następujące naruszenia:

a) gdy nie przedstawiają one informacji, których zażądano zgodnie z art. 34;

b) gdy nie poddają się one dochodzeniu ogólnemu zgodnie z art. 35 lub kontroli na miejscu zgodnie z art. 36;

c) gdy nie stosują się one do decyzji skierowanej do nich przez Jednolitą Radę na podstawie art. 29.

3. Podstawową kwotę grzywny, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stanowi odsetek całkowitych rocznych obrotów netto obejmujących dochód brutto składający się z należnych odsetek i podobnych dochodów, dochodu z akcji i innych papierów wartościowych o zmiennej lub stałej stopie zwrotu, a także prowizji lub opłat należnych podmiotowi zgodnie z art. 316 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w poprzedzającym roku obrotowym lub, w państwach członkowskich, w których walutą nie jest euro — odpowiednia wartość w walucie krajowej w dniu 19 sierpnia 2014 r., i jest ona zawarta w następujących granicach:

a) w przypadku naruszeń, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b), kwota podstawowa wynosi co najmniej 0,05 %, ale nie przekracza 0,15 %;

b) w przypadku naruszeń, o których mowa w ust. 2 lit. c), kwota podstawowa wynosi co najmniej 0,25 %, ale nie przekracza 0,5 %.

Aby podjąć decyzję, czy podstawowa kwota grzywny powinna zostać ustalona na dolnej, środkowej czy górnej granicy, o której mowa w akapicie pierwszym, Jednolita Rada uwzględnia roczny obrót danego podmiotu w poprzedzającym roku obrotowym. Podstawowa kwota znajduje się w dolnej części przedziału dla podmiotów, których roczny obrót nie przekracza 1 000 000 000 EUR; w środkowej części przedziału dla podmiotów, których obrót wynosi od 1 000 000 000 EUR do 5 000 000 000 EUR; w górnej części przedziału dla podmiotów, których roczny obrót przekracza 5 000 000 000 EUR.

4. Podstawowe kwoty, o których mowa w ust. 3, są w razie potrzeby dostosowywane poprzez uwzględnienie czynników obciążających lub łagodzących, o których mowa w ust. 5 i 6, zgodnie z odpowiednimi współczynnikami, o których mowa w ust. 9.

Odpowiednie współczynniki łagodzące stosowane są pojedynczo do kwoty podstawowej. Jeżeli zastosowanie ma więcej niż jeden współczynnik łagodzący, różnica między podstawową kwotą a kwotą wynikającą z zastosowania każdego poszczególnego współczynnika łagodzącego jest odliczana od kwoty podstawowej.

Odpowiednie współczynniki obciążające stosowane są pojedynczo do kwoty podstawowej. Jeżeli zastosowanie ma więcej niż jeden współczynnik obciążający, różnica między podstawową kwotą a kwotą wynikającą z zastosowania każdego poszczególnego współczynnika obciążającego jest doliczana do kwoty podstawowej.

5. Do grzywien, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie następujące czynniki obciążające:

a) naruszenie zostało popełnione umyślnie;

b) naruszenie zostało popełnione wielokrotnie;

c) naruszenie było popełniane przez okres dłuższy niż trzy miesiące;

d) naruszenie ujawniło systemowe słabości w organizacji podmiotu, w szczególności w zakresie jego procedur, systemów zarządzania lub środków kontroli wewnętrznej;

e) od momentu stwierdzenia naruszenia nie podjęto żadnych działań naprawczych;

f) kadra kierownicza wyższego szczebla danego podmiotu nie współpracowała z Jednolitą Radą podczas prowadzenia przez nią dochodzenia.

6. Do grzywien, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie następujące czynniki łagodzące:

a) naruszenie było popełniane przez okres krótszy niż 10 dni roboczych;

b) kadra kierownicza wyższego szczebla danego podmiotu może wykazać, że podjęła wszystkie środki konieczne, aby zapobiec naruszeniu;

c) podmiot w sposób szybki, skuteczny i pełny powiadomił Jednolitą Radę o naruszeniu;

d) podmiot dobrowolnie podjął działania zapewniające, by w przyszłości nie dochodziło do podobnych naruszeń.

7. Niezależnie od ust. 2–6 zastosowane grzywny nie mogą przekroczyć 1 % rocznego obrotu danego podmiotu, o którym mowa w ust. 1, w poprzedzającym roku obrotowym.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku gdy podmiot w sposób bezpośredni lub pośredni skorzystał finansowo z takiego naruszenia i możliwe jest określenie wysokości osiągniętych zysków lub strat unikniętych wskutek naruszenia, grzywna jest co najmniej równa uzyskanym korzyściom finansowym.

Jeżeli działanie lub zaniechanie ze strony podmiotu, o którym mowa w ust. 1, stanowi więcej niż jedno naruszenie wymienione w ust. 2, zastosowanie ma jedynie wyższa z tych grzywien, obliczana zgodnie z niniejszym artykułem i dotycząca jednego z tych naruszeń.

8. W przypadkach nieobjętych ust. 2 Jednolita Rada może zalecić krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podjęcie działań w celu zapewnienia nałożenia odpowiednich kar zgodnie z art. 110–114 dyrektywy 2014/59/UE oraz zgodnie z wszelkimi odnośnymi krajowymi przepisami prawnymi.

9. Obliczając wysokość grzywien, Jednolita Rada stosuje następujące współczynniki korygujące związane z czynnikami obciążającymi:

a) jeżeli naruszenie popełniono wielokrotnie, w odniesieniu do każdego powtórzenia naruszenia stosuje się dodatkowy współczynnik równy 1,1;

b) jeżeli naruszenie popełniano przez okres dłuższy niż trzy miesiące, stosuje się współczynnik równy 1,5;

c) jeżeli naruszenie ujawniło systemowe słabości w organizacji podmiotu, w szczególności w zakresie jego procedur, systemów zarządzania lub środków kontroli wewnętrznej, stosuje się współczynnik równy 2,2;

d) jeżeli naruszenia dopuszczono się umyślnie, stosuje się współczynnik równy 2;

e) jeżeli od momentu stwierdzenia naruszenia nie podjęto żadnych działań naprawczych, stosuje się współczynnik równy 1,7;

f) jeżeli kadra kierownicza wyższego szczebla danego podmiotu nie współpracowała z Jednolitą Radą podczas prowadzenia przez Jednolitą Radę dochodzeń, stosuje się współczynnik równy 1,5.

Obliczając wysokość grzywien, Jednolita Rada stosuje następujące współczynniki korygujące związane z czynnikami łagodzącymi:

a) jeżeli naruszenie popełniano przez okres krótszy niż 10 dni roboczych, stosuje się współczynnik równy 0,9;

b) jeżeli kadra kierownicza wyższego szczebla danego podmiotu może wykazać, że podjęła wszystkie środki konieczne, aby zapobiec naruszeniu, stosuje się współczynnik równy 0,7;

c) jeżeli podmiot w sposób szybki, skuteczny i pełny powiadomił Jednolitą Radę o naruszeniu, stosuje się współczynnik równy 0,4;

d) jeżeli podmiot dobrowolnie podjął działania zapewniające, by w przyszłości nie doszło do podobnego naruszenia, stosuje się współczynnik równy 0,6.