Artykuł 6

1. Państwa członkowskie i Komisja informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi:

a) zezwoleń wydanych lub odrzuconych na mocy niniejszego rozporządzenia;

b) informacji otrzymanych na mocy art. 5g;

c) naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem, sankcji zastosowanych w związku z naruszeniem przepisów niniejszego rozporządzenia oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe;

d) wykrytych przypadków naruszenia lub obejścia oraz prób naruszenia lub obejścia zakazów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, w tym poprzez wykorzystanie kryptoaktywów.

2. Państwa członkowskie natychmiast przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogłyby mieć wpływ na skuteczne wykonanie niniejszego rozporządzenia.

2a. Komisja może, w porozumieniu z państwami członkowskimi i na zasadzie wzajemności, wymieniać z właściwymi organami kraju partnerskiego wymienionego w załączniku VIII informacje dotyczące handlu i transakcji z państwami trzecimi oraz podmiotów z państw trzecich, w celu zapobiegania obchodzeniu zakazów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, w zakresie w jakim informacje te są istotne i niezbędne do skutecznego wykonania niniejszego rozporządzenia. W przypadku gdy informacje te zawierają dane osobowe, wymiana odbywa się na warunkach określonych w rozdziale V rozporządzenia (UE) 2018/1725.

Jeżeli, w wyjątkowych przypadkach, informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, dotyczą podmiotu mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim, Komisja uzyskuje zgodę właściwych organów danego państwa członkowskiego przed wymianą tych informacji.

3. Wszelkie informacje przekazane lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem wykorzystuje się w celu, w jakim je przekazano lub otrzymano, w tym do zapewnienia skuteczności środków określonych w niniejszym rozporządzeniu.

4. Wszelkie dokumenty znajdujące się w posiadaniu Rady, Komisji lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”) na potrzeby zapewnienia egzekwowania środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu lub zapobiegania jego naruszaniu lub obchodzeniu podlegają tajemnicy służbowej i korzystają z ochrony zapewnianej przez przepisy mające zastosowanie do instytucji Unii. Ochrona ta ma również zastosowanie do wspólnych wniosków przedstawionych przez Wysokiego Przedstawiciela i Komisję w celu zmiany niniejszego rozporządzenia i do wszelkich związanych z nimi dokumentów przygotowawczych.

Przyjmuje się domniemanie, że ujawnienie dokumentów lub wniosków, o których mowa w akapicie pierwszym, zaszkodziłoby bezpieczeństwu Unii lub co najmniej jednego państwa członkowskiego lub utrzymywanym przez nie stosunkom międzynarodowym.