Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 Tekst mający znaczenie dla EOG
Tytuł IV — ŚWIADCZENIE BANKOWYCH USŁUG POMOCNICZYCH NA RZECZ UCZESTNIKÓW CDPW
Artykuł 55
W mocyProcedura udzielania i odmowy zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych
1. CDPW składa wniosek o udzielenie zezwolenia na wyznaczenie instytucji kredytowej lub CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych lub na samodzielne świadczenie dowolnych bankowych usług pomocniczych, zgodnie z wymogami art. 54 do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia.
2. Wniosek ten zawiera wszystkie niezbędne informacje umożliwiające właściwemu organowi stwierdzenie, że dany CDPW i, w stosownych przypadkach, wyznaczona instytucja kredytowa lub wyznaczony CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, ustanowiły, na dzień udzielenia zezwolenia, wszystkie mechanizmy niezbędne do wywiązania się z ich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia. Wniosek zawiera plan operacji określający planowane bankowe usługi pomocnicze, strukturę organizacyjną relacji pomiędzy CDPW i, w stosownych przypadkach, wyznaczonymi instytucjami kredytowymi lub CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, oraz opis, w jaki sposób ten CDPW lub, w stosownych przypadkach, wyznaczona instytucja kredytowa lub wyznaczony CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, zamierzają spełnić wymogi ostrożnościowe określone w art. 59 ust. 1, 3, 4 i 4a oraz pozostałe warunki określone w art. 54.
3. Właściwy organ stosuje procedurę określoną w art. 17 ust. 3 i 8.
4. Z chwilą uznania wniosku za kompletny właściwy organ przekazuje wszystkie informacje zawarte we wniosku następującym organom:
a) odpowiednim organom;
b) właściwemu organowi, o którym mowa w art. 4 ust.1 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
c) właściwym organom w państwach członkowskich, w których CDPW ustanowił połączenia interoperacyjne z innym CDPW, z wyjątkiem przypadków, gdy CDPW ustanowił połączenia interoperacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 5;
d) właściwym organom w przyjmującym państwie członkowskim, w przypadku gdy działalność tego CDPW ma istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i ochrony inwestorów w rozumieniu art. 24 ust. 4;
e) właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór nad uczestnikami CDPW mającymi siedzibę w trzech państwach członkowskich o największych wartościach rozrachunku w systemie rozrachunku papierów wartościowych danego CDPW w ujęciu zagregowanym w okresie jednego roku;
f) EUNGiPW; oraz
g) EUNB.
5. Organy, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), wydają uzasadnioną opinię na temat zezwolenia w terminie dwóch miesięcy od otrzymania informacji, o których mowa w tym ustępie. W przypadku gdy organ nie przedstawi w tym terminie opinii, uznaje się, że wydał on pozytywną opinię.
W przypadku gdy organ, o którym mowa w ust. 4 lit. a)–e), wyda negatywną uzasadnioną opinię, właściwy organ, który zamierza udzielić zezwolenia, w terminie jednego miesiąca od otrzymania negatywnej opinii przedstawia organom, o których mowa w ust. 4 lit. a) – e), argumenty odnoszące się do tej negatywnej opinii.
W przypadku gdy w ciągu jednego miesiąca po przedstawieniu tych argumentów którykolwiek z organów, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), wyda negatywną opinię, a właściwy organ zamierza jednak udzielić zezwolenia, dowolny z organów, który wydał negatywną opinię, może skierować sprawę do EUNGiPW w celu uzyskania pomocy na mocy art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W przypadku gdy 30 dni po skierowaniu sprawy do EUNGiPW kwestia wciąż nie została rozstrzygnięta, właściwy organ chcący udzielić zezwolenia podejmuje ostateczną decyzję i przedstawia szczegółowe pisemne wyjaśnienie swojej decyzji organom, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e).
W przypadku gdy właściwy organ chciałby odmówić udzielenia zezwolenia, sprawy nie kieruje się do EUNGiPW.
Negatywne opinie zawierają pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub innych przepisach prawa unijnego nie zostały spełnione.
Właściwy organ bez zbędnej zwłoki informuje organy, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), o wynikach procesu udzielania zezwolenia, w tym o wszelkich działaniach naprawczych.
6. W przypadku gdy EUNGiPW uważa, że właściwy organ udzielił zezwolenia, które może być niezgodne z prawem unijnym, podejmuje działania zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
7. EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC i z EUNB, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które CDPW przedstawia właściwemu organowi do celów uzyskania stosownych zezwoleń na świadczenie usług bankowych o charakterze pomocniczym względem rozrachunku.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
8. EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC i z EUNB, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia standardowych formularzy, wzorów i procedur na potrzeby konsultacji z organami, o których mowa w ust. 4, przed udzieleniem zezwolenia.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.