Artykuł 7

1. CDPW ustanawia dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych system monitorujący przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1. CDPW regularnie przedkłada właściwemu organowi i odpowiednim organom sprawozdania zawierające liczbę i szczegółowy opis przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz wszelkie inne stosowne informacje, w tym środki planowane przez CDPW i jego uczestników na rzecz poprawy efektywności rozrachunku. CDPW co roku podaje te sprawozdania do wiadomości publicznej w postaci zagregowanej i anonimowej. Właściwe organy przekazują EUNGiPW wszelkie istotne informacje na temat przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku.

2. CDPW określa dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych procedury ułatwiające rozrachunek transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, gdy rozrachunek tych transakcji nie nastąpił w zamierzonej dacie rozrachunku. Procedury te przewidują mechanizm sankcji, który będzie służył jako skuteczny środek odstraszający dla uczestników powodujących przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku.

Przed określeniem procedur, o których mowa w akapicie pierwszym, CDPW przeprowadza konsultacje ze stosownymi systemami obrotu i kontrahentami centralnymi, na rzecz których świadczy usługi rozrachunku.

Mechanizm sankcji, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje kary pieniężne dla uczestników powodujących przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku (zwanych dalej „uczestnikami niewywiązującymi się z zobowiązania”). Kary pieniężne oblicza się codziennie za każdy dzień roboczy, w którym nie przeprowadzono rozrachunku transakcji po zamierzonej dacie rozrachunku, do czasu przeprowadzenia rozrachunku albo dwustronnego anulowania transakcji. Kary pieniężne nie mogą być skonfigurowane jako źródło przychodów dla CDPW.

3. Mechanizm sankcji, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania do:

a) przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku, których przyczyny nie można przypisać uczestnikom transakcji;

b) operacji, których nie uznaje się za obrót;

c) transakcji, w których uczestnikiem niewywiązującym się z zobowiązania jest kontrahent centralny, z wyjątkiem transakcji prowadzonych przez kontrahenta centralnego, w przypadku których nie pełni on roli pośrednika między kontrahentami; lub

d) transakcji, w których wobec uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania wszczęte zostało postępowanie upadłościowe.

4. Kontrahent centralny może w swoich zasadach działania ustanowić mechanizm pokrywania strat, które mogłyby powstać w wyniku zastosowania ust. 2 akapitu trzeciego.

5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 67 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie parametrów służących obliczaniu odstraszającego i proporcjonalnego poziomu kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2 akapit trzeci niniejszego artykułu – na podstawie wszystkich następujących danych:

a) rodzaj aktywów;

b) płynność instrumentu finansowego;

c) rodzaj transakcji:

d) czas trwania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku.

Przy określaniu parametrów, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja bierze pod uwagę liczbę przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w podziale na kategorie instrumentów finansowych oraz potencjalnego wpływu niskich lub ujemnych stóp procentowych na zachęty dla kontrahentów i przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku. Parametry wykorzystywane do obliczania kar pieniężnych zapewniają wysoki stopień dyscypliny rozrachunku oraz sprawne i prawidłowe funkcjonowanie odnośnych rynków finansowych.

Komisja w regularnych odstępach czasu i co najmniej raz na cztery lata dokonuje przeglądu parametrów służących obliczaniu poziomu kar pieniężnych w celu ponownej oceny adekwatności i skuteczności kar pieniężnych w zakresie dorpowadzenia przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w Unii do poziomu uznanego za dopuszczalny, z uwzględnieniem wpływu na stabilność finansową Unii.

6. Do dnia 17 stycznia 2026 r. EUNGiPW opublikuje i zaktualizuje na swojej stronie internetowej wykaz instrumentów finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, dopuszczonych do obrotu lub będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu lub rozliczanych przez kontrahenta centralnego.

7. CDPW, kontrahenci centralni i systemy obrotu ustanawiają procedury umożliwiające im zawieszenie – po przeprowadzeniu konsultacji z odpowiednimi właściwymi organami – każdego uczestnika, który uporczywie i systematycznie nie wywiązuje się z dostawy instrumentów finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, w zamierzonej dacie rozrachunku, i dokonanie publicznego ujawnienia tożsamości tego uczestnika dopiero po tym, gdy otrzymał on możliwość przedstawienia swoich uwag, oraz pod warunkiem że organy właściwe dla CDPW, kontrahentów centralnych i systemów obrotu oraz organy właściwe dla tego uczestnika zostały o tym należycie poinformowane. Poza przeprowadzeniem konsultacji przed ewentualnym zawieszeniem, CDPW, kontrahenci centralni i systemy obrotu niezwłocznie powiadamiają odpowiednie właściwe organy o zawieszeniu uczestnika. Właściwy organ niezwłocznie informuje odpowiednie organy o zawieszeniu uczestnika.

Podawane do wiadomości publicznej informacje na temat przypadków zawieszenia nie mogą zawierać danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (

3

).

Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do uczestników niewywiązujących się z zobowiązania, którzy są kontrahentami centralnymi, lub w przypadkach gdy wobec uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania wszczęte zostało postępowanie upadłościowe.

8. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania, gdy główny system obrotu akcjami znajduje się w państwie trzecim. Umiejscowienie głównego systemu obrotu akcjami określa się zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

9. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 67 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie:

a) przyczyn przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku, których to przyczyn nie można uznawać za przypisane uczestnikom transakcji na mocy ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu; oraz

b) okoliczności, w których operacje nie są uznawane za obrót na mocy ust. 3 lit. b) niniejszego artykułu.

10. EUNGiPW, opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:

a) szczegółów systemu monitorującego przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz sprawozdań na temat nieprzeprowadzenia rozrachunku, o których mowa w ust. 1;

b) procedur dotyczących ściągania i redystrybucji kar pieniężnych oraz wszelkich innych możliwych przychodów z takich kar zgodnie z ust. 2;

c) warunków, w których uznaje się, że uczestnik nie wywiązuje się, uporczywie i systematycznie, z dostawy instrumentów finansowych, jak określono w ust. 7.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.