Artykuł 12

1. Krajowe systemy identyfikacji elektronicznej notyfikowane na podstawie art. 9 ust. 1 muszą być interoperacyjne.

2. Do celów ust. 1 ustanowia się ramy interoperacyjności.

3. Ramy interoperacyjności spełniają następujące kryteria:

a) są neutralne pod względem technologicznym i nie dyskryminują żadnych konkretnych krajowych rozwiązań technicznych w zakresie identyfikacji elektronicznej w danym państwie członkowskim;

b) są zgodne, w miarę możliwości, z europejskimi i międzynarodowymi standardami;

c) ułatwiają wdrożenie zasad prywatności i bezpieczeństwa na etapie projektowania;

4. Ramy interoperacyjności zawierają:

a) odniesienie do minimalnych wymogów technicznych powiązanych z poziomami bezpieczeństwa określonych w art. 8;

b) przyporządkowanie krajowych poziomów bezpieczeństwa notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej względem poziomów bezpieczeństwa na mocy art. 8;

c) odniesienie do minimalnych wymogów technicznych dotyczących interoperacyjności;

d) odniesienie do minimalnego zbioru danych identyfikujących osobę niezbędnych do niepowtarzalnego reprezentowania osoby fizycznej lub prawnej, lub osoby fizycznej reprezentującej inną osobę fizyczną lub osobę prawną, które jest dostępne w ramach systemów identyfikacji elektronicznej;

e) regulamin wewnętrzny;

f) ustalenia dotyczące rozstrzygania sporów; oraz

g) wspólne operacyjne standardy bezpieczeństwa.

5. Państwa członkowskie przeprowadzają wzajemne oceny systemów identyfikacji elektronicznej, które objęte są zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, i które mają być notyfikowane zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a).

6. Do dnia 18 marca 2025 r. Komisja ustanowi, w drodze aktów wykonawczych, niezbędne warunki proceduralne wzajemnych ocen, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, w celu zapewnienia wysokiego poziomu zaufania i bezpieczeństwa, stosownie do poziomu ryzyka. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

8. Do dnia 18 września 2025 r., w celu określenia jednolitych warunków wdrożenia wymogu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, z zastrzeżeniem kryteriów określonych w ust. 3 niniejszego artykułu oraz z uwzględnieniem rezultatów współpracy między państwami członkowskimi, Komisja przyjmie akty wykonawcze dotyczące ram interoperacyjności określonych w ust. 4 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

9. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 7 i 8 niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.