Artykuł 12a

1. Zgodność systemów identyfikacji elektronicznej, które mają być notyfikowane, z wymogami dotyczącymi cyberbezpieczeństwa określonymi w niniejszym rozporządzeniu, w tym zgodność z wymogami związanymi z cyberbezpieczeństwem określonymi w art. 8 ust. 2 dotyczącymi poziomów bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej, certyfikują jednostki oceniające zgodność wyznaczone przez państwa członkowskie.

2. Certyfikację zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu przeprowadza się w ramach odpowiedniego programu certyfikacji cyberbezpieczeństwa na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/881 lub jego części, w zakresie, w jakim certyfikat cyberbezpieczeństwa lub jego części obejmują te wymogi w zakresie cyberbezpieczeństwa.

3. Certyfikacja na podstawie ust. 1 jest ważna przez okres do pięciu lat, pod warunkiem że co dwa lata przeprowadza się ocenę podatności na zagrożenia. W przypadku gdy zostanie stwierdzona podatność na zagrożenia i nie zostanie ona wyeliminowana w terminie trzech miesięcy od takiego stwierdzenia, certyfikacja zostaje odwołana.

4. Niezależnie od ust. 2 państwa członkowskie, zgodnie z tym ustępem, mogą zwrócić się do notyfikującego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje na temat systemów identyfikacji elektronicznej lub ich części.

5. Wzajemna ocena systemów identyfikacji elektronicznej, o której mowa w art. 12 ust. 5, nie ma zastosowania do systemów identyfikacji elektronicznej certyfikowanych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu ani do części takich systemów. Państwa członkowskie mogą wykorzystać certyfikat lub deklarację zgodności, wydane zgodnie z odpowiednim programem certyfikacji lub częściami takich programów, z wymogami niezwiązanymi z cyberbezpieczeństwem określonymi w art. 8 ust. 2 w zakresie poziomu bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej.

6. Państwa członkowskie przekazują Komisji nazwy i adresy jednostek oceniających zgodność, o których mowa w ust. 1. Komisja udostępnia te informacje wszystkim państwom członkowskim.