Załącznik IV

Schemat zasady udzielania pożyczek na renowację

Struktura instrumentu finansowego

Pożyczka na renowację ma formę funduszu pożyczkowego tworzonego przez pośrednika finansowego z wkładem z programu i wkładem wniesionym przez samego pośrednika finansowego w celu sfinansowania portfela nowo powstałych pożyczek z wyjątkiem refinansowania istniejących pożyczek.

Pożyczka na renowację jest dostępna w ramach operacji, która stanowi część osi priorytetowej określonej w programie finansowanym z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych i jest określona w kontekście oceny ex ante wymaganej zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

Cel instrumentu

Celem instrumentu jest udzielenie pożyczek preferencyjnych osobom fizycznym lub prawnym lub przedstawicielom wolnych zawodów będącym właścicielami obiektów (lokali mieszkalnych, mieszkań socjalnych lub indywidualnych gospodarstw domowych) oraz administratorom lub innym podmiotom prawnym działającym w imieniu i na rzecz właścicieli na przeprowadzenie robót renowacyjnych, które kwalifikują się do wsparcia z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych.

Wkład instytucji zarządzającej z programu finansowanego z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na rzecz pośrednika finansowego nie może wypierać finansowania udostępnianego przez innych inwestorów prywatnych lub publicznych.

Program finansowany z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych zapewnia pośrednikowi finansowemu fundusze na utworzenie portfela nowo powstałych pożyczek z jednoczesnym udziałem w stratach/ryzyku niewykonania zobowiązań i kwotach odzyskanych z poszczególnych pożyczek należących do tego portfela w takiej samej części jak wkład z programu w instrument.

W przypadku struktury funduszu funduszy wkład z programu finansowanego z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych jest przekazywany pośrednikowi finansowemu z funduszu funduszy.

Oprócz wkładu z programu finansowanego z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych fundusz funduszy może dostarczać zasoby własne połączone z zasobami pośrednika finansowego. W tym przypadku fundusz funduszy ma proporcjonalny udział w podziale ryzyka między poszczególne wkłady w portfelu pożyczek. Zasad pomocy państwa należy przestrzegać również w odniesieniu do takich środków, jeżeli są to środki publiczne.

Konsekwencje pomocy państwa

Pożyczka na renowację ma strukturę instrumentu bez pomocy państwa, tj. wynagrodzenie pośrednika finansowego na warunkach rynkowych, korzyści finansowe w pełni przeniesione przez pośrednika finansowego na ostatecznych odbiorców oraz finansowanie zapewnione ostatecznym odbiorcom są zgodne z obowiązującym rozporządzeniem de minimis. a) Pomoc na poziomie pośrednika finansowego i funduszu funduszy jest wykluczona, jeśli: 1) pośrednik finansowy i instytucja zarządzająca lub fundusz funduszy w jakimkolwiek czasie ponoszą straty i odnoszą korzyści proporcjonalnie do swoich wkładów, a pośrednik finansowy ma ekonomicznie znaczący udział w instrumencie pożyczkowym przeznaczonym na renowację; oraz 2) wynagrodzenie (tj. koszty zarządzania i/lub opłaty za zarządzanie) pośrednika finansowego i funduszu funduszy odzwierciedla bieżące wynagrodzenie rynkowe w porównywalnych sytuacjach, czyli w przypadku, w którym pośrednika finansowego lub fundusz funduszy wybrano na podstawie otwartej, przejrzystej, niedyskryminacyjnej i obiektywnej procedury wyboru, lub jeśli ich wynagrodzenie jest zgodne z art. 12 i 13 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 480/2014, a państwo nie przyznało żadnych innych korzyści. Jeżeli fundusz funduszy przekazuje jedynie wkład z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych pośrednikowi finansowemu i pełni zadania leżące w interesie publicznym oraz nie prowadzi działalności handlowej przy wdrażaniu środka i nie dokonuje współinwestycji zasobów własnych — a zatem nie jest uznawany za beneficjenta pomocy — wystarczy, aby fundusz nie otrzymał nadmiernej rekompensaty; oraz 3) korzyść finansowa z wkładu publicznego z programu na rzecz instrumentu w całości przechodzi na ostatecznych odbiorców w formie niższego oprocentowania. Przy wyborze pośrednika finansowego instytucja zarządzająca zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 480/2014 ocenia politykę cenową i metodykę przenoszenia korzyści finansowej na ostatecznych odbiorców. W przypadku gdy pośrednik finansowy nie przeniesie wszystkich korzyści finansowych na ostatecznych odbiorców, niewypłacony wkład publiczny jest zwracany instytucji zarządzającej. b) Pomoc na poziomie podmiotu działającego w imieniu właścicieli (tj. osób fizycznych i prawnych, przedstawicieli wolnych zawodów będących właścicielami obiektów, administratorów, innych podmiotów prawnych): Pomoc na poziomie podmiotu działającego w imieniu właścicieli jest wykluczona, jeśli: 1) podmiot nie korzysta z bezpośrednio przekazywanego wsparcia publicznego; oraz 2) podmiot przekazuje wszystkie korzyści finansowe z wkładu publicznego z programu ostatecznym odbiorcom. c) Na poziomie właścicieli nieprowadzących działalności gospodarczej lub prowadzących taką działalność (osoby prawne lub przedstawiciele wolnych zawodów, wynajmujący/dzierżawcy i właściciele, którzy instalują urządzenia do generowania energii odnawialnej, dostarczając część wytworzonej energii do sieci): Właścicieli będących osobami fizycznymi, których nie uznaje się za przedsiębiorstwa, ponieważ nie prowadzą działalności gospodarczej, nie uważa się za beneficjentów pomocy państwa.Właściciele prowadzący działalność gospodarczą kwalifikują się jako „przedsiębiorstwa” i podlegają zasadom pomocy państwa. W szczególności dotyczy to przypadków, w których są oni wynajmującymi/dzierżawcami (wynajem jest działalnością gospodarczą), oraz przypadków instalacji urządzeń do generowania energii odnawialnej, jeżeli jej część jest dostarczana do sieci (dostarczanie energii do sieci uważa się za działalność gospodarczą).Na poziomie właścicieli prowadzących działalność gospodarczą pomoc jest zgodna z zasadami de minimis.W przypadku każdej pożyczki ujętej w portfelu — jeśli chodzi o właścicieli prowadzących działalność gospodarczą — pośrednik finansowy oblicza ekwiwalent dotacji brutto z zastosowaniem poniższej metody:Obliczenie ekwiwalentu dotacji brutto = kwota nominalna pożyczki (EUR) × (koszty finansowania (praktyka standardowa) + koszty ryzyka (praktyka standardowa) — opłaty pobrane przez instytucję zarządzającą od wkładu z programu na rzecz pośrednika finansowego) × średnia ważona okresu pożyczki (lata) × wskaźnik podziału ryzyka.W przypadku obliczenia ekwiwalentu dotacji brutto na podstawie powyższego wzoru wymóg przewidziany w art. 4 rozporządzenia de minimis (1) uznaje się za spełniony do celów instrumentu pożyczkowego przeznaczonego na renowację. Brak jest wymogu minimalnego zabezpieczenia.Mechanizm weryfikacji zapewnia, aby ekwiwalent dotacji brutto obliczony zgodnie z powyższym wzorem nie był niższy niż ekwiwalent dotacji brutto obliczony zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. c) rozporządzenia de minimis.Łączna kwota pomocy obliczona za pomocą ekwiwalentu dotacji brutto nie może przekraczać 200 000 EUR dla ostatecznych odbiorców w ciągu trzyletniego okresu podatkowego z uwzględnieniem określonej w rozporządzeniu de minimis zasady kumulacji.Dotacja na wsparcie techniczne lub inna dotacja udzielona ostatecznemu odbiorcy podlega kumulacji z obliczonym ekwiwalentem dotacji brutto.

Polityka pożyczkowa

a) Wypłata od instytucji zarządzającej lub z funduszu funduszy na rzecz pośrednika finansowego: Po podpisaniu umowy o finansowaniu między instytucją zarządzającą i funduszem funduszy lub pośrednikiem finansowym właściwa instytucja zarządzająca przekazuje wkłady publiczne z programu funduszowi funduszy lub pośrednikowi finansowemu, który umieszcza te wkłady w specjalnym funduszu pożyczkowym przeznaczonym na renowację. Przekazanie następuje w transzach z zachowaniem pułapów określonych w art. 41 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.Docelową wielkość pożyczek oraz zakres oprocentowania potwierdza się w ramach oceny ex ante zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i uwzględnia w celu ustalenia charakteru instrumentu (instrument odnawialny lub nieodnawialny).Maksymalne ryzyko przydzielone do instrumentu finansowego wobec ostatecznych odbiorców wynosi 85 % (tj. co najmniej 15 % przypada na fundusze własne pośrednika finansowego). b) Pochodzenie portfela nowych pożyczek: Pośrednik finansowy jest zobowiązany do utworzenia w uprzednio oznaczonym okresie portfela nowych pożyczek finansowanych według wskaźnika podziału ryzyka ustalonego w umowie o finansowaniu (tj. finansowanych z: (i) wkładu z programu; (ii) funduszy własnych pośrednika finansowego).Kwalifikowalne pożyczki określone zgodnie z kryteriami kwalifikowalności na poziomie poszczególnych pożyczek i portfela są automatycznie ujmowane w portfelu w drodze składanych przynajmniej raz na kwartał powiadomień o ich włączeniu do portfela.Pośrednik finansowy prowadzi spójną politykę pożyczkową, dotyczącą zwłaszcza struktury portfela, która umożliwia należyte zarządzanie portfelem kredytowym i dywersyfikację ryzyka z jednoczesnym dążeniem do zmniejszenia niedoskonałości rynku wskazanych w ocenie ex ante (w odniesieniu do art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013) oraz zachowaniem zgodności z interesami finansowymi i celami polityki instytucji zarządzającej.Pośrednik finansowy dokonuje identyfikacji, wyboru, analizy due diligence, dokumentacji i wypłaty pożyczek ostatecznym odbiorcom zgodnie ze swoimi standardowymi procedurami i zasadami określonymi w odpowiedniej umowie o finansowaniu. c) Ponowne wykorzystanie środków zwróconych do instrumentu finansowego: Środki zwrócone do instrumentu finansowego podlegają albo ponownemu wykorzystaniu w ramach tego samego instrumentu finansowego (są odnawialne w ramach tego samego instrumentu finansowego), albo wykorzystaniu zgodnie z art. 44 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 po ich zwrocie instytucji zarządzającej lub funduszowi funduszy.W przypadku odnawialności w ramach tego samego instrumentu finansowego kwoty przypisane wsparciu z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych i zwrócone i/lub odzyskane przez pośrednika finansowego z pożyczek dla ostatecznych odbiorców w ramach czasowych inwestycji są co do zasady udostępniane do ponownego wykorzystania w ramach tego samego instrumentu finansowego. W umowie o finansowaniu uwzględnia się podejście zakładające odnawialność środków, o którym mowa w art. 44 i 45 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.Ewentualnie, jeśli zwrot do instytucji zarządzającej lub funduszu funduszy następuje bezpośrednio, zwroty dokonywane są regularnie i odzwierciedlają: (i) spłaty kwoty głównej (proporcjonalnie według wskaźnika podziału ryzyka); (ii) kwoty odzyskane i odliczenia strat (według wskaźnika podziału ryzyka) z pożyczek na renowację; oraz (iii) spłaty odsetek. Środki te muszą zostać wykorzystane zgodnie z art. 44 i 45 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. d) Odzyskane straty: Pośrednik finansowy podejmuje działania w celu odzyskania kwot wynikających z niewykonania zobowiązań związanych z każdą pożyczką współfinansowaną z pożyczki na renowację zgodnie z własnymi wewnętrznymi wytycznymi i procedurami.Kwoty odzyskane przez pośrednika finansowego (pomniejszone o ewentualne koszty odzyskania i egzekucji) dzieli się proporcjonalnie do podziału ryzyka między pośrednika finansowego i instytucję zarządzającą lub fundusz funduszy. e) Inne: Odsetki i inne korzyści generowane dzięki wsparciu z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na rzecz instrumentu finansowego wykorzystuje się zgodnie z art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

Polityka cenowa

Proponując sposób ustalania cen, pośrednik finansowy przedstawia politykę cenową i metodykę zapewniającą pełne przeniesienie korzyści finansowej wynikającej z wkładu publicznego z programu na ostatecznych beneficjentów. Polityka cenowa i metodyka obejmują następujące elementy:

1) oprocentowanie udziału pośrednika finansowego jest ustalane na zasadach rynkowych (tj. według polityki pośrednika finansowego);

2) ogólne oprocentowanie naliczane od ujętych w portfelu pożyczek dla ostatecznych beneficjentów musi zmniejszać się proporcjonalnie do alokacji zapewnionej przez wkład publiczny z programu. Przy zmniejszeniu oprocentowania uwzględnia się opłaty, które może pobierać instytucja zarządzająca od wkładu z programu;

3) sposób obliczania ekwiwalentu dotacji brutto przedstawiony w części dotyczącej pomocy państwa stosuje się wobec każdej pożyczki ujętej w portfelu;

4) polityka cenowa i metodyka nie ulegają zmianie w okresie kwalifikowalności.

Wkład z programu na rzecz instrumentu finansowego — kwota i wskaźnik (szczegóły produktu)

Przydział pożyczki na renowację pośrednikom finansowym oraz minimalny wskaźnik podziału ryzyka opierają się na ustaleniach z oceny ex ante uzasadniającej wsparcie na rzecz instrumentu finansowego (art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013) z uwzględnieniem odnawialności instrumentu (jeśli dotyczy).

Wkład z programu na rzecz instrumentu finansowego (działania)

Portfel pożyczek finansowanych z instrumentu pożyczkowego przeznaczonego na renowację obejmuje nowo powstałe pożyczki dla ostatecznych odbiorców i nie obejmuje refinansowania istniejących pożyczek. Kryteria kwalifikujące do ujęcia w portfelu ustalane są zgodnie z prawem Unii (np. rozporządzeniem (UE) nr 1303/2013 i przepisami dotyczącymi poszczególnych funduszy), programem, krajowymi zasadami kwalifikowalności oraz w porozumieniu z pośrednikiem finansowym w celu dotarcia do wielu ostatecznych odbiorców oraz zapewnienia wystarczającej dywersyfikacji i jednorodności portfela, aby umożliwić racjonalne oszacowanie profilu ryzyka portfela. Kryteria te odzwierciedlają warunki i praktyki rynkowe w odpowiednim państwie lub regionie.

Pośrednik finansowy zobowiązany jest do współpracy z podmiotami regionalnymi lub krajowymi odpowiedzialnymi za świadczenie usług dodatkowych w związku z realizacją projektów renowacyjnych, co obejmuje między innymi: usługi doradcze, weryfikację i ocenę przygotowania projektów, budowę, nadzór techniczny i dokumentację przetargową, ocenę zgodności projektów renowacyjnych z prawem unijnym i krajowym, udzielanie wsparcia dotacyjnego, weryfikację i rejestrację pomocy państwa.

Odpowiedzialność instytucji zarządzającej

Odpowiedzialność instytucji zarządzającej w odniesieniu do instrumentu finansowego jest zgodna z art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 480/2014.

Czas trwania

Okres przyznawania pożyczek z instrumentu finansowego jest ustalony w celu zapewnienia wykorzystania wkładu z programu, o którym mowa w art. 42 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, na pożyczki wypłacane ostatecznym odbiorcom nie później niż do dnia 31 grudnia 2023 r.

Udzielanie pożyczek i podział ryzyka na poziomie pośrednika finansowego (zgodność interesów)

Zgodność interesów instytucji zarządzającej i pośrednika finansowego zapewnia się w następujący sposób:

— opłaty z tytułu wyników określone w art. 12 i 13 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 480/2014,

— pośrednik finansowy musi wnieść w finansowanie wkład na warunkach rynkowych w wysokości co najmniej 15 % łącznego zobowiązania finansowego do udzielenia pożyczek ostatecznym odbiorcom (umożliwiający ustalenie wskaźnika podziału ryzyka),

— straty i kwoty odzyskane dzieli się proporcjonalnie między pośrednika finansowego i instytucję zarządzającą w ramach ich odpowiedzialności.

Kwalifikowalni pośrednicy finansowi

Podmioty publiczne i prywatne z siedzibą w państwie członkowskim, które są prawnie upoważnione do udzielania pożyczek na renowację osobom będącym właścicielami obiektów oraz przedsiębiorstwom działającym i będących właścicielami obiektów na terenie objętym programem, z którego pochodzą wkłady na rzecz instrumentu finansowego. Podmiotami takimi są instytucje finansowe oraz w stosownym przypadkach instytucje mikrofinansowe lub inne instytucje upoważnione do udzielania pożyczek.

Kwalifikowalność ostatecznego odbiorcy

Ostateczni odbiorcy kwalifikują się na podstawie prawa unijnego i krajowego, odpowiedniego priorytetu i umowy o finansowaniu.

Ostatecznymi odbiorcami są osoby fizyczne lub prawne lub przedstawiciele wolnych zawodów (działalność gospodarcza) będące lub będący właścicielami obiektów (lokalu mieszkalnego lub indywidualnego gospodarstwa domowego) oraz administratorzy lub inne podmioty prawne działające w imieniu i na rzecz właścicieli, wdrażający środki dotyczące efektywności energetycznej i odnawialnych źródeł energii, które kwalifikują się na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i wsparcia programu.

W ramach zasad kwalifikowalności określonych w programie oraz zgodnie z przepisami krajowymi i unijnymi kwalifikować mogą się następujące przykładowe rodzaje robót:

— wsparcie techniczne na przygotowanie części projektu dotyczącej środków w zakresie efektywności energetycznej lub odnawialnych źródeł energii,

— koszty realizacji części projektu dotyczącej środków w zakresie efektywności energetycznej lub odnawialnych źródeł energii,

— duże naprawy lub wymiana systemów ciepłowniczych i systemów ciepłej wody,

— wymiana lub odnowa węzła cieplnego lub kotłowni (poszczególnych kotłów) oraz systemów przygotowania ciepłej wody,

— montaż zaworów równoważących do pionów,

— ulepszenie izolacji cieplnej rurociągów,

— wymiana rurociągów i urządzeń ciepłowniczych,

— montaż systemu indywidualnego pomiaru ciepła i termostatów w lokalach mieszkalnych,

— wymiana lub odnowa rurociągów i instalacji ciepłej wody,

— wymiana lub odnowa systemu wentylacji,

— wymiana okien i drzwi wejściowych,

— izolacja dachu, w tym budowa nowego dachu spadzistego (z wyłączeniem budowy pomieszczeń na strychu),

— izolacja ścian fasadowych,

— izolacja stropu piwnicy,

— montaż systemów alternatywnych źródeł energii (słonecznej, wiatrowej itd.),

— duże naprawy lub wymiana wind na windy bardziej efektywne energetycznie,

— wymiana lub naprawa wspólnie użytkowanych systemów inżynieryjnych budynku (systemu kanalizacyjnego, instalacji elektrycznych, instalacji przeciwpożarowych, rurociągów i instalacji wody pitnej oraz systemu wentylacji).

W przypadku ostatecznych odbiorców przy udzielaniu pożyczek ostatecznemu odbiorcy/właścicielom prowadzącym działalność gospodarczą w formie podmiotu prawnego (na przykład przedstawicielom wolnych zawodów) zastosowanie mają poniższe kryteria kwalifikowalności. W dniu podpisania umowy pożyczki odbiorcy spełniają następujące kryteria kwalifikowalności:

a) są mikro-, małym lub średnim przedsiębiorstwem („MŚP”, w tym przedsiębiorcy indywidualni/osoby samozatrudnione) w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE;

b) nie są MŚP działającymi w sektorach określonych w art. 1 lit. d)–f) rozporządzenia de minimis;

c) nie stanowią części jednego lub więcej sektorów zastrzeżonych (2);

d) nie są przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu zasad pomocy państwa;

e) nie zalegają z płatnościami ani nie dopuścili się niewykonania zobowiązań w odniesieniu do innej pożyczki lub innego leasingu udzielonego przez pośrednika finansowego lub inną instytucję finansową, co potwierdziły kontrole przeprowadzone zgodnie z wewnętrznymi wytycznymi i standardową polityką pożyczkową pośrednika finansowego.

Ponadto w momencie inwestycji i w okresie spłaty pożyczki ostateczni odbiorcy posiadają siedzibę w państwie członkowskim, a działalność gospodarcza, na którą wypłacono pożyczkę, jest prowadzona w odpowiednim państwie członkowskim i w regionie/na terenie objętym programem finansowanym z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych.

Charakterystyka produktu dla ostatecznych odbiorców

Pośrednik finansowy udziela ostatecznym odbiorcom nowych pożyczek, które przyczyniają się do osiągnięcia celu programu i są współfinansowane z programu w ramach pożyczki na renowację, przy czym refinansowanie istniejących pożyczek jest wykluczone. Warunki te są uzasadnione oceną ex ante, o której mowa w art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

Okres spłaty pożyczki na renowację wynosi maksymalnie 20 lat.

Maksymalna kwota każdej pożyczki na renowację jest określona na podstawie ustaleń z oceny ex ante uzasadniającej wkład z programu na rzecz instrumentu finansowego i zostaje ustalona w umowie o finansowaniu między instytucją zarządzającą, funduszem funduszy i pośrednikiem finansowym. Maksymalna kwota każdej pożyczki na jedno gospodarstwo domowe nie przekracza 75 000 EUR. Pożyczki dla administratora budynku stanowią sumę pożyczek poszczególnych gospodarstw domowych w budynku.

Instrument finansowy może określić wymóg, aby ostateczni odbiorcy lub administratorzy wspólnych nieruchomości działający w imieniu ostatecznych odbiorców wnieśli wkład w postaci „środków własnych”.

Pożyczka na renowację podlega rocznemu stałemu oprocentowaniu i obejmuje regularną amortyzację. Oprocentowanie udziału pośrednika finansowego jest ustalane na zasadach rynkowych. Oprocentowanie odpowiedniej kwalifikowalnej pożyczki ujętej w portfelu ulega obniżeniu o część równą wkładowi publicznemu z programu na korzyść ostatecznych odbiorców.

Dotacji na spłatę odsetek, określonej na podstawie art. 37 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, można udzielić gospodarstwom domowym o niskich dochodach lub gospodarstwom domowym w trudnej sytuacji (3). Maksymalna dotacja na spłatę odsetek odpowiada odsetkom należnym od gospodarstw domowych o niskich dochodach lub gospodarstw domowych w trudnej sytuacji od wkładu pośrednika finansowego w każdą pożyczkę.

Niektóre koszty wsparcia technicznego można uwzględnić w instrumencie finansowym w kontekście art. 37 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Wsparcie musi być udzielane wyłącznie na przygotowanie projektów (analizy przygotowawcze i pomoc w przygotowaniu inwestycji do etapu podjęcia decyzji inwestycyjnej). Te koszty wsparcia technicznego są kwalifikowalne wyłącznie w przypadku podpisania umowy o pożyczkę na renowację między pośrednikiem finansowym a ostatecznymi odbiorcami bez względu na podmiot świadczący te usługi (np. bez względu na to, czy usługi świadczy pośrednik finansowy czy inny podmiot).

Sprawozdawczość i oczekiwane rezultaty

Przynajmniej raz na kwartał pośrednicy finansowi przekazują instytucji zarządzającej lub funduszowi funduszy informacje w ustandaryzowanej formie i ustandaryzowanym zakresie.

Sprawozdanie zawiera wszystkie elementy istotne dla instytucji zarządzającej, umożliwiające spełnienie warunków określonych w art. 46 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

Państwa członkowskie również wypełniają obowiązki sprawozdawcze zgodnie z rozporządzeniem de minimis.

Wskaźniki muszą być dostosowane do szczegółowych celów odpowiedniego priorytetu programu europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, z którego finansowany jest instrument finansowy, i dotyczyć spodziewanych wyników określonych w ocenie ex ante. Ich pomiar i zgłoszenie odbywa się przynajmniej raz na kwartał w przypadku pożyczki na renowację i są one dostosowane co najmniej do wymogów rozporządzenia. Oprócz wspólnych wskaźników osi priorytetowej programu finansowanego z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (liczba gospodarstw domowych o lepszej klasyfikacji zużycia energii, szacowany roczny spadek ilości gazów cieplarnianych...) pozostałymi wskaźnikami są:

Liczba i wielkość pożyczek

Domy jednorodzinne poddane renowacji (metry kwadratowe)

Lokale mieszkalne poddane renowacji w budynkach (metry kwadratowe)

Przypadki niewykonania zobowiązań (liczby i kwoty)

Środki zwrócone i zyski

Liczba i kwoty wsparcia technicznego

Liczba i kwoty dotacji na spłatę odsetek

Ocena korzyści ekonomicznej wynikającej z wkładu z programu

Pośrednik finansowy obniża całkowite efektywne oprocentowanie (i w stosownym przypadku wymogi dotyczące zabezpieczenia) naliczane ostatecznym odbiorcom z tytułu każdej kwalifikowalnej pożyczki ujętej w portfelu, co odzwierciedla korzystne warunki finansowania i podziału ryzyka w przypadku pożyczki na renowację.

Korzyść finansowa z wkładu publicznego z programu na rzecz instrumentu w całości przechodzi na ostatecznych odbiorców w formie niższego oprocentowania. Pośrednik finansowy monitoruje i zgłasza ekwiwalent dotacji brutto dla ostatecznych odbiorców, o którym mowa w części dotyczącej pomocy państwa. Zasadę tę odzwierciedla umowa o finansowaniu między instytucją zarządzającą lub funduszem funduszy a pośrednikiem finansowym.

(1) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 1).

(2) „Sektorami zastrzeżonymi” określa się łącznie poniższe sektory gospodarki: a) nielegalna nielegalna działalność gospodarcza: produkcja, obrót lub inna działalność, która jest nielegalna zgodnie z przepisami ustawowymi lub wykonawczymi kraju, w którym ma miejsce produkcja, obrót lub działalność; b) wyroby wyroby tytoniowe i destylowane napoje alkoholowe. Produkcja wyrobów tytoniowych, destylowanych napojów alkoholowych i produktów pokrewnych oraz obrót nimi; c) produkcja produkcja broni i amunicji oraz obrót nimi: finansowanie produkcji wszelkich rodzajów broni i amunicji oraz obrót nimi. Zastrzeżenie to nie dotyczy tych rodzajów działalności, o ile stanowią one część lub element dodatkowy wyraźnie określonych polityk Unii Europejskiej; d) kasyna. Kasyna i równoważne przedsiębiorstwa. e) zastrzeżenia w sektorze technologii informacyjnej. Badania naukowe, rozwój lub zastosowania techniczne odnoszące się do programów lub rozwiązań w zakresie danych elektronicznych, które (i) mają konkretnie na celu: a) wsparcie działalności ujętej w sektorach zastrzeżonych, o których mowa w lit. a–d powyżej; b) hazard internetowy i kasyna internetowe; lub c) pornografię; lub które (ii) mają na celu umożliwienie nielegalnego: a) dostępu do sieci danych elektronicznych; lub (b) pobierania danych elektronicznych; f) zastrzeżenia w sektorze nauk o życiu. Przy wspieraniu finansowania badań naukowych, rozwoju lub zastosowań technicznych odnoszących się do: (i) klonowania ludzi do celów badawczych lub terapeutycznych; lub (ii) organizmów zmodyfikowanych („GMO”).

(3) Zgodnie z zawartą w decyzji Komisji 2012/21/EU z dnia 20 grudnia 2011 r. definicją osób w niekorzystnej sytuacji lub osób w gorszym położeniu społecznym, które nie posiadają wystarczających środków, aby pozyskać mieszkanie na zasadach rynkowych.