Załącznik II

CZĘŚĆ 1

Definicje kategorii instrumentów

1. Tabela A przedstawia szczegółowy typowy opis kategorii instrumentów, które krajowe banki centralne (KBC) przekładają na kategorie stosowane na szczeblu krajowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Ani lista przedstawionych w tabeli poszczególnych instrumentów finansowych ani ich opisy nie są wyczerpujące. Definicje odnoszą się do europejskiego systemu rachunków określonego na mocy rozporządzenia (UE) nr 549/2013 (dalej zwanego „ESA 2010”).

2. Dla niektórych kategorii instrumentów wymagany jest podział terminowy, tzn. podział według:

a) terminu pierwotnego, tj. terminu zapadalności w dniu emisji, który stanowi ustalony okres życia instrumentu finansowego, przed upływem którego nie może on zostać wykupiony, np. dłużne papiery wartościowe, lub przed upływem którego może on zostać wykupiony jedynie po zapłaceniu określonej kary, np. niektóre rodzaje depozytów; lub

b) terminu zapadalności, tj. okresu pozostałego do końca życia instrumentu finansowego na koniec okresu sprawozdawczego, przed upływem którego instrument nie może zostać wykupiony, np. dłużne papiery wartościowe, lub przed upływem którego może on zostać wykupiony jedynie po zapłaceniu określonej kary, np. niektóre rodzaje depozytów.

3. Zobowiązania finansowe można podzielić w zależności od tego, czy są one zbywalne, czy niezbywalne. Zobowiązanie jest zbywalne, gdy jego własność może być bezzwłocznie przeniesiona z jednej jednostki na inną poprzez dostawę lub indos lub kompensatę (jak w przypadku finansowych instrumentów pochodnych). Podczas gdy każdy instrument finansowy może być potencjalnie przedmiotem obrotu, to instrumenty zbywalne przeznaczone są do obrotu na zorganizowanych giełdach albo rynkach pozagiełdowych, chociaż istnienie rzeczywistego obrotu nie jest warunkiem zbywalności.

TABELA A

Definicje kategorii instrumentów aktywów i pasywów instytucji ubezpieczeniowych (IU)

AKTYWA

Kategoria instrumentu

Opis najważniejszych cech

1. Gotówka i depozyty

Środki w banknotach i monetach wyrażonych w euro i walutach obcych znajdujące się w obiegu, powszechnie używane do dokonywania płatności oraz depozyty złożone przez IU w monetarnych instytucjach finansowych (MIF). Depozyty te mogą obejmować depozyty bieżące, depozyty terminowe oraz depozyty z terminem wypowiedzenia, jak również należności z tytułu operacji reverse repo lub pożyczania papierów wartościowych pod zastaw gotówki.

1.1.

Depozyty bieżące rozliczeniowe

Depozyty bieżące rozliczeniowe to depozyty, które są bezpośrednio wykorzystywane na żądanie do regulowania płatności na rzecz innych podmiotów gospodarczych za pomocą powszechnie stosowanych środków płatniczych, takich jak polecenie przelewu i polecenie zapłaty, również za pośrednictwem karty kredytowej lub debetowej, transakcji pieniądza elektronicznego, czeków lub podobnych środków, bez znaczącej zwłoki, ograniczeń lub kar. Depozyty bieżące rozliczeniowe nie obejmują depozytów, które służą wyłącznie do podejmowania gotówki lub środków, które mogą zostać wypłacone lub przeniesione za pośrednictwem innego rachunku tego samego posiadacza.

2. Dłużne papiery wartościowe

Dłużne papiery wartościowe, które są zbywalnymi instrumentami finansowymi, służącymi jako dowód zaciągnięcia długu, są zwykle przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych. Mogą one być również rozliczane na rynku i nie dają posiadaczowi żadnych praw własności w stosunku do instytucji emitującej.

Kategoria ta obejmuje:

— papiery wartościowe dające ich posiadaczowi bezwarunkowe prawo do stałego lub umownie ustalonego dochodu w postaci płatności kuponowych lub określonej stałej kwoty w określonym terminie lub terminach albo począwszy od daty wskazanej w momencie emisji,

— kredyty i pożyczki, które stały się zbywalne na zorganizowanym rynku, tj. kredyty i pożyczki w obrocie, pod warunkiem że istnieje potwierdzenie, iż są one przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych, w tym istnienie twórców rynku (market makers) oraz częstych notowań aktywa finansowego, np. w formie widełek cen kupna i sprzedaży (bid-offer spreads). W przeciwnym razie powinny one być klasyfikowane w kategorii 3 „Kredyty i pożyczki” (zob. również „kredyty i pożyczki w obrocie” w tej samej kategorii),

— zadłużenie podporządkowane w formie dłużnych papierów wartościowych (zob. również „zadłużenie podporządkowane w formie kredytów” w kategorii 3 „Kredyty i pożyczki”).

Papiery wartościowe pożyczane w ramach operacji pożyczania papierów wartościowych lub sprzedane w ramach operacji z przyrzeczeniem odkupu pozostają w bilansie pierwotnego właściciela (i nie należy ich wykazywać w bilansie tymczasowego nabywcy) w sytuacji, w której transakcja odwrotna została wyraźnie przyrzeczona, a nie jest tylko możliwą do zrealizowania opcją. Jeżeli tymczasowy nabywca sprzedaje otrzymane papiery wartościowe, sprzedaż taka musi być wykazana jako transakcja bezpośrednia w papierach wartościowych w bilansie tymczasowego nabywcy ze znakiem ujemnym w portfelu papierów wartościowych.

3. Kredyty i pożyczki

Na potrzeby niniejszej sprawozdawczości kategoria ta obejmuje środki pożyczone przez IU kredytobiorcom lub kredyty nabyte przez IU, potwierdzone niezbywalnymi dokumentami lub niepotwierdzone w formie dokumentów.

Kategoria ta obejmuje:

— niezbywalne papiery wartościowe: dłużne papiery wartościowe, które nie są zbywalne i nie mogą być przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych,

— kredyty i pożyczki w obrocie: kredyty i pożyczki, które de facto stały się zbywalne, wykazuje się w pozycji „kredyty i pożyczki”, pod warunkiem że nie istnieje żadne potwierdzenie, iż są one przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych. W przeciwnym razie powinny one być klasyfikowane jako dłużne papiery wartościowe (kategoria 2),

— zadłużenie podporządkowane w formie kredytów: instrumenty zadłużenia podporządkowanego stanowią drugorzędną należność od emitenta, która może być zrealizowana dopiero po zaspokojeniu wszystkich roszczeń wyższej rangi, co nadaje im pewne właściwości udziałów kapitałowych. Na potrzeby statystyki zadłużenie podporządkowane wykazuje się, zgodnie z właściwościami danego instrumentu, jako „kredyty i pożyczki” lub jako „dłużne papiery wartościowe”. Jeżeli na potrzeby statystyki wszelkie formy zadłużenia podporządkowanego w posiadaniu IU są wyrażone jedną liczbą, wówczas należy ją wykazać w pozycji „dłużne papiery wartościowe”, ponieważ zadłużenie podporządkowane przyjmuje głównie formę papierów wartościowych, rzadziej kredytów i pożyczek,

— należności z tytułu operacji reverse repo lub pożyczania papierów wartościowych pod zastaw gotówki: zapis przeciwstawny do gotówki wypłaconej w zamian za papiery wartościowe nabyte przez podmioty sprawozdające po określonej cenie przy zobowiązaniu do odsprzedaży tych samych lub podobnych papierów wartościowych po określonej cenie i w wyznaczonym terminie w przyszłości lub pożyczanie papierów wartościowych pod zastaw gotówki.

Kategoria ta nie obejmuje aktywów w formie depozytów złożonych przez IU, które zaliczane są do kategorii 1.

3.1.

Gwarancje depozytowe związane z działalnością reasekuracyjną

Depozyty złożone przez instytucje reasekuracyjne jako zabezpieczenie dla IU będących cedentami w transakcjach reasekuracji.

4. Udziały kapitałowe

Aktywa finansowe, które reprezentują prawa własności w przedsiębiorstwach lub jednostkach typu przedsiębiorstwo. Tego rodzaju aktywa finansowe zazwyczaj uprawniają posiadaczy do udziału w zyskach przedsiębiorstw lub jednostek typu przedsiębiorstwo, oraz do udziału w aktywach netto w razie ich likwidacji.

Kategoria ta obejmuje notowane i nienotowane akcje i pozostałe udziały kapitałowe.

Kapitałowe papiery wartościowe pożyczone w ramach operacji pożyczania papierów wartościowych lub sprzedane w ramach operacji z przyrzeczeniem odkupu zaliczane są do kategorii 2 „Dłużne papiery wartościowe”.

4.1.

Akcje notowane

Kapitałowe papiery wartościowe notowane na giełdzie. Taką giełdą może być uznana giełda papierów wartościowych lub każda inna forma rynku wtórnego. Akcje notowane są również określane jako „akcje kwotowane”.

4.2.

Akcje nienotowane

Kapitałowe papiery wartościowe nienotowane na giełdach.

4.3.

Pozostałe udziały kapitałowe

Wszystkie formy udziałów kapitałowych niezaliczone do akcji notowanych i akcji nienotowanych.

5. Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych

Kategoria ta obejmuje udziały lub jednostki uczestnictwa wyemitowane przez fundusze rynku pieniężnego (FRP) i fundusze inwestycyjne niebędące FRP znajdujące się na liście MIF oraz liście funduszy inwestycyjnych (FI) prowadzonych przez EBC dla celów statystycznych.

5.1.

Udziały/jednostki uczestnictwa w FRP

Udziały lub jednostki uczestnictwa wyemitowane przez FRP w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33).

5.2.

Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych niebędących FRP

Udziały lub jednostki uczestnictwa wyemitowane przez FI niebędące FRP w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38).

6. Finansowe instrumenty pochodne

Finansowe instrumenty pochodne to instrumenty finansowe powiązane z konkretnym instrumentem finansowym, wskaźnikiem lub towarem, poprzez które można samoistnie obracać ściśle określonym ryzykiem finansowym na rynkach finansowych.

Kategoria ta obejmuje:

— opcje,

— warranty,

— kontrakty futures,

— kontrakty terminowe,

— swapy,

— kredytowe instrumenty pochodne.

Finansowe instrumenty pochodne wykazuje się w bilansie według wartości rynkowej w ujęciu brutto. Poszczególne kontrakty o dodatniej wartości rynkowej powinny być ujmowane w bilansie po stronie aktywnej, a kontrakty o ujemnej wartości rynkowej po stronie pasywnej.

Przyszłe zobowiązania brutto z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne nie powinny być wykazywane w bilansie.

Kategoria ta nie obejmuje finansowych instrumentów pochodnych, które nie są, zgodnie z zasadami krajowymi, wykazywane w bilansie.

7. Rezerwy techniczne ubezpieczeń innych niż na życie

Należności finansowe IU od instytucji reasekuracyjnych wynikające z umów o reasekurację ubezpieczeń na życie i ubezpieczeń innych niż na życie.

8. Aktywa niefinansowe

Aktywa rzeczowe oraz wartości niematerialne i prawne inne niż aktywa finansowe.

Kategoria ta obejmuje budynki mieszkalne, inne budynki i struktury, maszyny i sprzęt, kosztowności oraz produkty własności intelektualnej, takie jak oprogramowanie komputerowe i bazy danych.

9. Pozostałe aktywa

Jest to pozycja rezydualna po stronie aktywnej bilansu, definiowana jako „aktywa nieuwzględnione w innych pozycjach”. KBC mogą wymagać odrębnego przekazywania określonych pozycji zaliczanych do tej kategorii. Pozostałe aktywa mogą obejmować:

— dywidendy do otrzymania,

— naliczony czynsz do otrzymania,

— odszkodowania i świadczenia z tytułu reasekuracji do otrzymania,

— należności niezwiązane z podstawową działalnością IU.

PASYWA

Kategoria instrumentu

Opis najważniejszych cech

10. Emisja dłużnych papierów wartościowych

Papiery wartościowe, niebędące udziałami kapitałowymi, wyemitowane przez IU, zwykle zbywalne i będące przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych lub rozliczane na rynku, które nie dają posiadaczowi praw własności w stosunku do instytucji emitującej.

11. Kredyty i pożyczki otrzymane

Kwoty należne od IU na rzecz kredytodawców, z wyjątkiem tych wynikających z emisji zbywalnych papierów wartościowych. Kategoria ta obejmuje:

— kredyty i pożyczki kredyty i pożyczki udzielone IU, potwierdzone dokumentami niezbywalnymi lub niepotwierdzone dokumentami,

— operacje z przyrzeczeniem odkupu pod zastaw gotówki: zapis przeciwstawny do gotówki otrzymanej w zamian za papiery wartościowe sprzedane przez IU po określonej cenie przy zobowiązaniu do odkupu tych samych lub podobnych papierów wartościowych po określonej cenie i w wyznaczonym terminie w przyszłości. Kwoty otrzymane przez IU w zamian za papiery wartościowe przeniesione na stronę trzecią (tymczasowego nabywcę) wykazywane są w tej kategorii, jeżeli transakcja odwrotna została wyraźnie przyrzeczona, a nie jest tylko możliwą do zrealizowania opcją. Oznacza to, że IU ponoszą wszelkie ryzyka i zachowują wszelkie korzyści wynikające z posiadania papierów wartościowych stanowiących podstawę tej operacji,

— zabezpieczenie gotówkowe otrzymane w zamian za pożyczone papiery wartościowe: kwoty otrzymane w zamian za papiery wartościowe tymczasowo przeniesione na stronę trzecią w formie pożyczki papierów wartościowych pod zastaw gotówki,

— zabezpieczenie gotówkowe otrzymane w operacjach tymczasowego przeniesienia złota za zabezpieczeniem.

11.1.

Gwarancje depozytowe związane z działalnością reasekuracyjną

Depozyty otrzymane przez cedentów jako zabezpieczenie od instytucji reasekuracyjnych.

12. Udziały kapitałowe

Zob. kategoria 4.

12.1.

Akcje notowane

Zob. kategoria 4.1.

12.2.

Akcje nienotowane

Zob. kategoria 4.2.

12.3.

Pozostałe udziały kapitałowe

Zob. kategoria 4.3.

13. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych odszkodowań i świadczeń ubezpieczeniowych posiadaczy polis.

13.1.

Rezerwy techniczne ubezpieczeń na życie

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych odszkodowań i świadczeń ubezpieczeniowych posiadaczy polis ubezpieczeniowych na życie.

13.1.1.

w tym: Rezerwy techniczne ubezpieczeń na życie powiązanych z funduszami inwestycyjnymi

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych odszkodowań i świadczeń ubezpieczeniowych posiadaczy polis ubezpieczeniowych na życie powiązanych z funduszami inwestycyjnymi. Przyszłe odszkodowania i świadczenia posiadacza polisy z tytułu umowy ubezpieczenia na życie powiązanej z funduszami inwestycyjnymi uzależnione są od rentowności puli aktywów, w jakie zainwestowane zostały środki posiadacza polisy.

13.1.2.

w tym: Rezerwy techniczne ubezpieczeń na życie niepowiązanych z funduszami inwestycyjnymi

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych odszkodowań i świadczeń ubezpieczeniowych posiadaczy polis ubezpieczeniowych na życie niepowiązanych z funduszami inwestycyjnymi. Przyszłe odszkodowania i świadczenia posiadacza polisy z tytułu umowy ubezpieczenia na życie niepowiązanej z funduszami inwestycyjnymi nie są uzależnione od rentowności żadnej określonej puli aktywów.

13.1.3.

w tym: Uprawnienia emerytalno-rentowe

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych odszkodowań i świadczeń z tytułu systemów emerytalno-rentowych. Kategoria ta odnosi się wyłącznie do pracowniczych planów emerytalnych. Kategoria ta nie obejmuje indywidualnych planów emerytalnych nie związanych ze stosunkiem pracy.

13.1.3.1.

Uprawnienia emerytalno-rentowe, w tym: Systemy o zdefiniowanej składce

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych świadczeń uczestników systemów emerytalno-rentowych o zdefiniowanej składce.

W systemie o zdefiniowanej składce wypłacane świadczenia są zależne od wyników aktywów nabytych w ramach systemu emerytalno-rentowego. Zobowiązania systemu o zdefiniowanej składce są równe bieżącej wartości rynkowej aktywów funduszy.

13.1.3.2.

Uprawnienia emerytalno-rentowe, w tym: Systemy o zdefiniowanym świadczeniu

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych świadczeń uczestników systemów emerytalno-rentowych o zdefiniowanym świadczeniu.

W systemie emerytalno-rentowym o zdefiniowanym świadczeniu poziom świadczeń emerytalno-rentowych przyrzeczonych uczestniczącym w nich pracownikom jest ustalany metodą uzgodnioną z wyprzedzeniem. Zobowiązania systemu o zdefiniowanym świadczeniu są równe wartości bieżącej przyrzeczonych świadczeń.

13.1.3.3.

Uprawnienia emerytalno-rentowe, w tym: Systemy hybrydowe

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych świadczeń ubezpieczeniowych z tytułu systemów zawierających elementy systemu o zdefiniowanej składce i systemu o zdefiniowanym świadczeniu.

13.2.

Rezerwy techniczne ubezpieczeń innych, niż na życie

Kwota kapitału utrzymywana przez IU na zaspokojenie przyszłych odszkodowań i świadczeń ubezpieczeniowych posiadaczy polis ubezpieczeń innych, niż na życie.

13.2.1.

Ubezpieczenia pokrycia kosztów świadczeń medycznych

Zobowiązania z tytułu ubezpieczeń pokrycia kosztów świadczeń medycznych, gdy bazowa działalność nie opiera się na podobnych technikach jak w przypadku ubezpieczeń na życie, inne niż zobowiązania objęte linią biznesową 13.2.3.

13.2.2.

Ubezpieczenia na wypadek utraty dochodów

Zobowiązania z tytułu ubezpieczeń na wypadek utraty dochodów, w przypadku, gdy bazowa działalność nie opiera się na podobnych technikach jak w przypadku ubezpieczeń na życie, inne niż zobowiązania objęte linią biznesową 13.2.3.

13.2.3.

Ubezpieczenia pracownicze

Zobowiązania z tytułu ubezpieczeń zdrowotnych dotyczące wypadków przy pracy, obrażeń poniesionych przy pracy i chorób zawodowych, gdy bazowa działalność nie opiera się na podobnych technikach jak w przypadku ubezpieczeń na życie.

13.2.4.

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu użytkowania pojazdów mechanicznych

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące ubezpieczenie wszelkiej odpowiedzialności cywilnej z tytułu użytkowania pojazdów lądowych z napędem własnym (łącznie z ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika).

13.2.5.

Pozostałe ubezpieczenia pojazdów

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące każde uszkodzenie lub utratę pojazdów lądowych (w tym pojazdów szynowych).

13.2.6.

Ubezpieczenia morskie, lotnicze i transportowe

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące każde uszkodzenie lub utratę jednostek pływających w żegludze morskiej i śródlądowej i statków powietrznych oraz uszkodzenie lub utratę towarów przewożonych przedmiotów lub bagażu, niezależnie od sposobu transportu. Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące ubezpieczenie wszelkiej odpowiedzialności cywilnej z tytułu użytkowania statków powietrznych oraz jednostek pływających w żegludze morskiej i śródlądowej (łącznie z ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika).

13.2.7.

Ubezpieczenia od ognia i innych szkód rzeczowych

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące każde uszkodzenie lub utratę mienia, inne niż objęte liniami biznesowymi 13.2.5 i 13.2.6, spowodowane przez ogień, eksplozję, żywioły naturalne (w tym burzę, grad lub mróz), energię jądrową, osunięcie się ziemi oraz wszelkie zdarzenia takie jak kradzież.

13.2.8.

Ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ogólnej

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące ubezpieczenie wszelkiej odpowiedzialności cywilnej innej niż objęta liniami biznesowymi 13.2.4 i 13.2.6.

13.2.9.

Ubezpieczenia kredytów i poręczeń

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące niewypłacalność, kredyty eksportowe, kredyty ratalne, kredyty hipoteczne, kredyty rolnicze oraz gwarancje bezpośrednie i pośrednie.

13.2.10.

Ubezpieczenia kosztów ochrony prawnej

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące koszty ochrony prawnej i postępowania sądowego.

13.2.11.

Ubezpieczenia świadczenia pomocy

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące świadczenie pomocy na rzecz osób, które popadły w trudności w czasie podróży bądź podczas nieobecności w swoim miejscu zamieszkania lub miejscu zwykłego pobytu.

13.2.12.

Ubezpieczenia różnych strat finansowych

Zobowiązania ubezpieczeniowe obejmujące ryzyko związane z zatrudnieniem, niewystarczające dochody, złe warunki atmosferyczne, utratę zysków, stałe wydatki ogólne, nieprzewidziane wydatki handlowe, utratę wartości rynkowej, utratę czynszu lub innego źródła dochodu, pośrednie straty handlowe inne niż wymienione powyżej, inne niehandlowe straty finansowe oraz inne ryzyka w zakresie ubezpieczeń innych, niż na życie nieobjęte liniami biznesowymi 13.2.1–13.2.11.

13.2.13.

Reasekuracja

Zobowiązania z tytułu reasekuracji.

14. Finansowe instrumenty pochodne

Zob. kategoria 6.

15. Pozostałe pasywa

Jest to pozycja rezydualna po pasywnej stronie bilansu, określana jako „pasywa nieuwzględnione w innych pozycjach”. KBC mogą wymagać odrębnego przekazywania określonych pozycji zaliczanych do tej kategorii. Pozostałe pasywa mogą obejmować:

— kwoty do zapłacenia niezwiązane z podstawową działalnością IU, np. kwoty należne dostawcom, podatki, wynagrodzenia, składki na ubezpieczenie społeczne itp.,

— rezerwy na zobowiązania wobec stron trzecich, np. emerytury, dywidendy itp.,

— pozycje netto z tytułu pożyczania papierów wartościowych bez zabezpieczenia gotówkowego,

— kwoty netto do zapłacenia z tytułu przyszłych rozliczeń transakcji na papierach wartościowych.

CZĘŚĆ 2

Definicje atrybutów sprawozdawczości „papier po papierze”

Tabela B

Definicje atrybutów sprawozdawczości „papier po papierze”

Pole

Opis

Kod identyfikacyjny papieru wartościowego

Kod jednoznacznie identyfikujący papier wartościowy, podany w instrukcji KBC (np. numer indentyfikacyjny nadany przez KBC, CUSIP, SEDOL).

Liczba jednostek lub zagregowana wartość nominalna

Liczba jednostek papieru wartościowego lub zagregowana wartość nominalna (bez naliczonych odsetek), jeżeli obrót tym papierem jest prowadzony w ujęciu kwotowym, a nie w jednostkach.

Cena

Rynkowa cena jednostkowa papieru wartościowego lub procent zagregowanej wartości nominalnej, jeżeli obrót jest prowadzony w ujęciu kwotowym, a nie w jednostkach. KBC mogą również wymagać wykazywania w tej pozycji wartości naliczonych odsetek.

Zasada notowania

Określa czy papier wartościowy notowany jest w procentach czy w jednostkach.

Wartość ogółem

Całkowita wartość rynkowa papieru wartościowego. Jeżeli papier wartościowy jest przedmiotem obrotu w jednostkach, wartość ta jest równa iloczynowi liczby papierów wartościowych i ceny jednostkowej. Jeżeli papier wartościowy jest przedmiotem obrotu w kwotach, a nie w jednostkach, wartość ta jest równa iloczynowi zagregowanej wartości nominalnej i ceny wyrażonej jako procent wartości nominalnej.

W zasadzie KBC powinny wymagać wykazywania w tej pozycji lub odrębnie wartości naliczonych odsetek. Jednakże KBC mogą również wymagać przekazywania danych nie obejmujących naliczonych odsetek.

Transakcje finansowe

Suma transakcji kupna pomniejszona o transakcje sprzedaży (papiery wartościowe po stronie aktywów) lub emisje pomniejszone o wykupy (papiery wartościowe po stronie pasywów) papieru wartościowego według wartości transakcyjnej w euro.

Papiery wartościowe zakupione

Suma transakcji kupna papieru wartościowego według wartości transakcyjnej.

Papiery wartościowe sprzedane

Suma transakcji sprzedaży papieru wartościowego według wartości transakcyjnej.

Waluta, w jakiej zarejestrowano papier wartościowy

Kod ISO lub ekwiwalentny kod waluty użytej do wyrażenia ceny lub wartości papieru wartościowego.

Pozostałe zmiany wolumenu według wartości nominalnej

Pozostałe zmiany wolumenu papieru wartościowego w portfelu według wartości nominalnej, w walucie/jednostce nominalnej lub w euro.

Pozostałe zmiany wolumenu według wartości rynkowej

Pozostałe zmiany wolumenu papieru wartościowego w portfelu według wartości rynkowej w euro.

Inwestycja portfelowa lub inwestycja bezpośrednia

Funkcja inwestycji zgodnie z jej klasyfikacją statystyki bilansu płatniczego (1).

Kraj emitenta

Siedziba emitenta. W przypadku udziałów/jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych kraj emitenta odnosi się do miejsca, w którym fundusz inwestycyjny jest rezydentem, a nie do siedziby zarządzającego funduszem.

CZĘŚĆ 3

TABELA C

Definicje składek, odszkodowań i świadczeń oraz prowizji

Kategoria

Opis

Składki przypisane

Składki przypisane brutto obejmujące wszystkie kwoty należne w roku finansowym z tytułu umów ubezpieczeniowych, bez względu na to, że takie kwoty mogą w całości lub w części dotyczyć następnego roku finansowego.

Odszkodowania i świadczenia należne

Suma odszkodowań i świadczeń zapłaconych w roku finansowym oraz rezerw na odszkodowania i świadczenia w tym roku finansowym minus rezerwa na odszkodowania i świadczenia w poprzednim roku finansowym.

Prowizje

Koszty nabycia zapłacone przez IU innym podmiotom za sprzedaż ich produktów.

CZĘŚĆ 4

Definicje sektorów

Standard klasyfikacji sektorowej określa ESA 2010. Tabela D zawiera szczegółowe opisy tych sektorów, które KBC przenoszą na kategorie krajowe zgodnie w niniejszym rozporządzeniem. Partnerów transakcji z siedzibą na terytorium państw członkowskich, których walutą jest euro, identyfikuje się według sektora zgodnie z listami prowadzonymi przez Europejski Bank Centralny (EBC) dla celów statystycznych oraz wskazówkami EBC dotyczącymi statystycznej klasyfikacji partnerów transakcji zawartych w instrukcji pt. „Monetary financial institutions and markets statistics sector manual: Guidance for the statistical classification of customers”

(2).

Tabela D

Definicje sektorów

Sektor

Opis

1. MIF

MIF zostały zdefiniowane w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33). Sektor MIF obejmuje KBC, instytucje kredytowe w rozumieniu prawa wspólnotowego, FRP, pozostałe instytucje finansowe, których działalność polega na przyjmowaniu depozytów lub bliskich substytutów depozytów od podmiotów innych niż MIF oraz udzielaniu kredytów i pożyczek lub inwestowaniu w papiery wartościowe we własnym imieniu, przynajmniej w znaczeniu ekonomicznym, oraz instytucje pieniądza elektronicznego, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe polegające na emitowaniu pieniądza elektronicznego.

2. Sektor instytucji rządowych i samorządowych

Sektor instytucji rządowych i samorządowych (S.13) składa się z jednostek instytucjonalnych będących producentami nierynkowymi, których produkcja globalna przeznaczona jest na spożycie indywidualne i ogólnospołeczne, finansowanych z obowiązkowych płatności dokonywanych przez jednostki należące do pozostałych sektorów, a także z jednostek instytucjonalnych, których podstawową działalnością jest redystrybucja dochodu i bogactwa narodowego (ESA 2010, par. 2.111–2.113).

3. Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno- rentowych + pomocnicze instytucje finansowe + instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek

Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych (S.125) obejmują wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe realizowane poprzez zaciąganie zobowiązań w formach innych niż gotówka, depozyty (lub bliskie substytuty depozytów), udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, bądź związanych z ubezpieczeniami, emeryturami i rentami oraz standaryzowanymi programami gwarancyjnymi od jednostek instytucjonalnych. Podsektor ten obejmuje podmioty sekurytyzacyjne w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40) (ESA 2010, par. 2.86–2.94).

Fundusze inwestycyjne niebędące FRP zostały zdefiniowane w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38).

Podsektor pomocniczych instytucji finansowych (S.126) obejmuje wszystkie finansowe przedsiębiorstwa i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawowa działalność jest ściśle związana z pośrednictwem finansowym, ale same nie są instytucjami pośrednictwa finansowego. Podsektor ten obejmuje również centrale, których wszystkie lub większość jednostek zależnych są przedsiębiorstwami finansowymi (ESA 2010, par. 2.95–2.97).

Podsektor instytucji finansowych typu captive i udzielających pożyczek (S.127) składa się ze wszystkich finansowych przedsiębiorstw i jednostek typu przedsiębiorstwo, których działalność nie polega ani na pośrednictwie finansowym, ani na pomocniczych usługach finansowych, a większość ich aktywów i zobowiązań nie jest przedmiotem transakcji na otwartych rynkach. Podsektor ten obejmuje spółki holdingowe, które mają pakiety kontrolne grupy jednostek zależnych, a ich główną działalnością jest posiadanie tej grupy bez świadczenia innych usług na rzecz przedsiębiorstw, w których posiadają udziały, tzn. jednostki te nie administrują innymi jednostkami ani nimi nie zarządzają (ESA 2010, par. 2.98 i 2.99).

4. IU

IU zostały zdefiniowane w art. 1 niniejszego rozporządzenia.

5. Fundusze emerytalno-rentowe

Podsektor funduszy emerytalno-rentowych (S.129) obejmuje wszystkie finansowe przedsiębiorstwa i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem społecznym i dla zaspokojenia potrzeb osób ubezpieczonych (ubezpieczenia społeczne). Fundusze emerytalno-rentowe w formie systemów ubezpieczeń społecznych zapewniają dochody po zakończeniu aktywności zawodowej, a często także świadczenia z tytułu śmierci i niepełnosprawności (ESA 2010, par. 2.105–2.110). Nie zalicza się tu funduszy zabezpieczenia społecznego zaliczanych do sektora instytucji rządowych i samorządowych.

6. Przedsiębiorstwa niefinansowe

Sektor przedsiębiorstw niefinansowych (S.11) obejmuje samodzielne jednostki instytucjonalne posiadające osobowość prawną i będące producentami rynkowymi, których podstawową działalnością jest produkcja wyrobów i usług niefinansowych. Do sektora przedsiębiorstw niefinansowych należą także niefinansowe jednostki typu przedsiębiorstwo (ESA 2010, par. 2.45–2.50).

7. Gospodarstwa domowe + instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych

Sektor gospodarstw domowych (S.14) składa się z osób lub grup osób będących konsumentami oraz przedsiębiorcami produkującymi rynkowe wyroby oraz usługi niefinansowe i finansowe (producenci rynkowi), pod warunkiem że produkcja wyrobów i usług nie odbywa się w ramach odrębnych podmiotów traktowanych jako jednostki typu przedsiębiorstwo. Sektor ten obejmuje również osoby lub grupy osób, które są producentami wyrobów i usług niefinansowych przeznaczonych wyłącznie na własne cele finalne. Sektor gospodarstw domowych obejmuje przedsiębiorców indywidualnych, którzy nie posiadają odrębnego statusu prawnego, innych niż utworzeni jako jednostki typu przedsiębiorstwo, będących producentami rynkowymi (ESA 2010, par. 2.118–2.128).

Sektor instytucji niekomercyjnych działających na rzecz gospodarstw domowych (S.15) obejmuje odrębne instytucje niekomercyjne posiadające osobowość prawną, działające na rzecz gospodarstw domowych i będące prywatnymi producentami nierynkowymi. Ich podstawowe przychody pochodzą z dobrowolnych wpłat pieniężnych lub wkładów w naturze od gospodarstw domowych jako konsumentów, z płatności dokonywanych przez sektor instytucji rządowych i samorządowych oraz z dochodów z tytułu własności (ESA 2010, par. 2.129 i 2.130).

CZĘŚĆ 5

Opis transakcji finansowych i korekt z tytułu zmiany wyceny na potrzeby niniejszego rozporządzenia

1. „Transakcje finansowe” wyliczane są jako różnica pomiędzy stanami na koniec okresów sprawozdawczych pomniejszona o zmiany wynikające z działania „korekt z tytułu zmiany wyceny” (będących konsekwencją zmian cen i kursów walut) oraz „reklasyfikacji i innych korekt”. Na potrzeby sporządzania danych dotyczących transakcji EBC wymaga przekazywania informacji statystycznych na potrzeby sporządzania danych dotyczących transakcji finansowych w formie korekt obejmujących „reklasyfikacje i inne korekty” oraz „zmiany wyceny wynikające ze zmiany cen i kursów walut”.

2. „Zmiany wyceny wynikające ze zmiany cen i kursów walut” odzwierciedlają zmiany w wycenie aktywów/pasywów wynikające zarówno ze zmian cen, po jakich aktywa/pasywa są wykazywane lub po jakich są oferowane na rynku, jak i zmian kursów walut wpływających na wyrażoną w euro wartość aktywów i pasywów denominowanych w walucie obcej. Zmiany wyceny wynikające ze zmiany cen uwzględniają zmiany zachodzące w czasie w wartości stanów na koniec okresu, wynikające ze zmian wartości podstawowej, według której takie stany są wykazywane, tzn. zyski/straty z tytułu posiadanych aktywów. Zmiany kursów walut w stosunku do euro zachodzące pomiędzy ostatnimi dniami kolejnych okresów sprawozdawczych również powodują zmiany wartości aktywów/pasywów w walutach obcych po ich przeliczeniu na euro. Z uwagi na to, że zmiany te stanowią zyski/straty z tytułu posiadanych aktywów i nie są wynikiem transakcji finansowych, wpływ takich zmian należy usunąć z transakcji finansowych. Co do zasady „korekty z tytułu zmiany wyceny wynikające ze zmian cen i kursów walut” uwzględniają również zmiany wartości wynikające z transakcji aktywami/pasywami, tj. zrealizowane zyski/straty; jednakże w tym względzie istnieją różne praktyki krajowe.

(1) Wytyczne EBC/2011/23 z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie wymogów sprawozdawczości statystycznej Europejskiego Banku Centralnego w zakresie statystyki zagranicznej (Dz.U. L 65 z 3.3.2012, s. 1).

(2) Marzec 2007, dostępna na stronie internetowej EBC: https://www.EBC.europa.eu/.