Artykuł 10

1. Zanim organizacje wysyłające i przyjmujące ustanowią partnerstwo organizacje przyjmujące dokonują oceny potrzeb, w stosowanych przypadkach we współpracy z organizacjami wysyłającymi, uwzględniając ocenę potrzeb w zakresie pomocy humanitarnej przeprowadzoną przez Komisję.

2. Ocena potrzeb obejmuje co najmniej:

a) ocenę podatności i ryzyka w odniesieniu do państwa oddelegowania, w tym ocenę bezpieczeństwa oraz czynników ryzyka związanych z podróżą i ze zdrowiem dotyczących wolontariuszy pomocy UE;

b) rozpoznanie obecnej zdolności organizacji przyjmującej do przyjęcia wolontariusza pomocy UE;

c) analizę kompetencji i zdolności, których obecnie brakuje w organizacji przyjmującej i społeczności lokalnej, poprzez identyfikację potrzeb i zbadanie najlepszych możliwości ich zaspokojenia;

d) analizę przewidywanej wartości dodanej ze strony wolontariusza pomocy UE i w stosownych przypadkach ze strony przewidzianego wsparcia na rzecz budowania zdolności dla organizacji przyjmującej i społeczności lokalnej.

3. Umowę partnerstwa podpisują wszyscy partnerzy w celu zapewnienia zgodności z następującymi minimalnymi normami dotyczącymi partnerstwa:

a) partnerstwa opierają się na umowie dotyczącej wspólnych wartości i wspólnej wizji, w szczególności w odniesieniu do wolontariatu i pomocy humanitarnej;

b) wartość dodana i rola każdego z partnerów są wyraźnie określone;

c) wszyscy partnerzy uzgadniają wspólne cele partnerstwa i sposoby zarządzania partnerstwem, w szczególności w odniesieniu do:

(i) procedur podejmowania decyzji i metod pracy;

(ii) uzgodnień finansowych i zarządzania;

(iii) kanałów komunikacyjnych między wszystkimi zainteresowanymi stronami; częstotliwości spotkań i wizyt terenowych przeprowadzanych przez organizacje wysyłające;

(iv) planu prac i działań, w tym harmonogramu;

(v) podziału zadań, zgodnie z planem komunikacji inicjatywy;

(vi) monitorowania i oceny partnerstwa;

(vii) księgowości i dokumentacji;

(viii) udoskonalenia i finalizacji oceny potrzeb, o której mowa w ust. 1;

(ix) wspólnego sformułowania i oceny przydziału zadań wolontariuszom pomocy UE;

(x) ról i obowiązków dotyczących kandydatów na wolontariuszy i wolontariuszy pomocy UE na różnych etapach ich uczestnictwa w inicjatywie „Wolontariusze pomocy UE”;

(xi) procedur rozpatrywania skarg (zarówno składanych w ramach partnerstwa, jak i wnoszonych przez strony zewnętrzne w związku z jego funkcjonowaniem) i rozwiązywania konfliktów między partnerami;

(xii) polityki i procedur w zakresie rezygnacji partnera;

(xiii) skutków finansowych; oraz

(xiv) skutków wynikających z umowy (w tym skutków dotyczących wolontariuszy pomocy UE i zainteresowanych społeczności);

d) w stosownych przypadkach opracowuje się opartą na potrzebach strategię budowania zdolności lub pomocy technicznej między partnerami i przeznacza się na nią specjalny budżet;

e) partnerzy wnoszą wkład do działań w zakresie nauczania i zobowiązują się do przeprowadzenia działań związanych z komunikacją i eksponowaniem znaczenia inicjatywy zgodnie z planem komunikacji, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 375/2014.