Artykuł 142

1. Wymóg kapitałowy dla ryzyka związanego z rezygnacjami, o którym mowa w art. 105 ust. 3 lit. f) dyrektywy 2009/138/WE, jest równy najwyższej z trzech wartości:

a) wymogu kapitałowego dla ryzyka trwałego wzrostu wskaźnika rezygnacji;

b) wymogu kapitałowego dla ryzyka trwałego spadku wskaźnika rezygnacji;

c) wymogu kapitałowego dla ryzyka związanego z masowymi rezygnacjami.

2. Wymóg kapitałowy dla ryzyka trwałego wzrostu wskaźnika rezygnacji jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji, która nastąpiłaby wskutek nagłego i trwałego wzrostu o 50 % wskaźnika wykorzystania odpowiednich opcji określonych w ust. 4 i 5. Niemniej jednak taki wyższy wskaźnik wykorzystania opcji nie może przekraczać 100 %, a wzrost wskaźnika wykorzystania opcji ma zastosowanie wyłącznie do takich odpowiednich opcji, których wykorzystanie prowadzi do wzrostu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych bez marginesu ryzyka.

3. Wymóg kapitałowy dla ryzyka trwałego spadku wskaźnika rezygnacji jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji, która nastąpiłaby wskutek nagłego i trwałego spadku o 50 % wskaźnika wykorzystania odpowiednich opcji określonych w ust. 4 i 5. Niemniej jednak taki spadek wskaźnika wykorzystania opcji nie może przekraczać 20 %, a spadek wskaźnika wykorzystania opcji ma zastosowanie wyłącznie do takich odpowiednich opcji, których wykorzystanie prowadzi do spadku rezerw techniczno-ubezpieczeniowych bez marginesu ryzyka.

4. Odpowiednie opcje do celów ust. 2 i 3 są to:

a) wszelkie ustawowe lub wynikające z umowy prawa ubezpieczającego do całkowitego lub częściowego rozwiązania umowy, wykupu polisy, zmniejszenia, ograniczenia lub zawieszenia ochrony ubezpieczeniowej lub dopuszczenia do rezygnacji z umowy ubezpieczenia;

b) wszelkie ustawowe lub wynikające z umowy prawa ubezpieczającego do pełnego lub częściowego ustanowienia, odnowienia, zwiększenia, rozszerzenia lub wznowienia ochrony ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej.

Do celów lit. b) zmiana wskaźnika wykorzystania opcji, o której mowa w ust. 2 i 3, stosuje się do wskaźnika przy założeniu niewykorzystania opcji.

5. W odniesieniu do umów reasekuracji odpowiednie opcje do celów ust. 2 i 3 są to:

a) określone w ust. 4 prawa ubezpieczających, którzy zawarli umowy reasekuracji;

b) określone w ust. 4 prawa ubezpieczających wynikające z umów ubezpieczenia objętych umowami reasekuracji;

c) w przypadku, gdy umowy reasekuracji obejmują umowy ubezpieczenia lub reasekuracji, które zostaną zawarte w przyszłości, prawo potencjalnych ubezpieczających do niezawarcia tych umów ubezpieczenia lub reasekuracji.

6. Wymóg kapitałowy dla ryzyka związanego z masowymi rezygnacjami jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji powstałej na skutek łącznego zajścia następujących nagłych zdarzeń:

a) brak kontynuacji 70 % umów ubezpieczenia wchodzących w zakres działalności, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. b) ppkt (iii) i (iv) dyrektywy 2009/138/WE, w odniesieniu do których brak kontynuacji prowadziłby do wzrostu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych bez marginesu ryzyka, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

(i) ubezpieczający nie jest osobą fizyczną, a brak kontynuacji umowy nie podlega zatwierdzeniu przez beneficjentów funduszu emerytalnego;

(ii) ubezpieczający jest osobą fizyczna działającą na rzecz beneficjentów tych umów, jednak z pominięciem umów, co do których występuje pokrewieństwo między taką osobą fizyczną a beneficjentami oraz umów zawartych w celu prywatnego planowania majątkowego lub do celów spadkowych w przypadku, gdy liczba beneficjentów umowy nie przekracza 20 osób;

b) brak kontynuacji 40 % umów ubezpieczenia innych niż umowy ubezpieczenia wchodzące w zakres lit. a), w odniesieniu do których brak kontynuacji prowadziłby do wzrostu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych bez marginesu ryzyka;

c) w przypadku gdy umowy reasekuracji obejmują umowy ubezpieczenia lub umowy reasekuracji, które zostaną zawarte w przyszłości, spadku o 40 % liczby tych przyszłych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji wykorzystywanych do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

Zdarzenia, o których mowa w akapicie pierwszym, odnoszą się jednakowo do wszystkich umów ubezpieczenia i umów reasekuracji, których to dotyczy. W stosunku do umów reasekuracji zdarzenie, o którym mowa w lit. a), odnosi się do bazowych umów ubezpieczenia.

W celu określenia straty podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w przypadku zdarzeń, o których mowa w lit. a) i b), zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji opiera obliczenia na takim rodzaju braku kontynuacji, który skutkuje najbardziej niekorzystnym wpływem na podstawowe środki własne zakładu w rozbiciu na polisy.

7. Jeżeli wyższy z wymogów kapitałowych, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c) niniejszego artykułu, oraz wyższy z odpowiednich wymogów kapitałowych obliczonych zgodnie z art. 206 ust. 2 niniejszego rozporządzenia nie są oparte na tym samym scenariuszu, wówczas wymóg kapitałowy dla ryzyka związanego z rezygnacjami, o którym mowa w art. 105 ust. 3 lit. f) dyrektywy 2009/138/WE, stanowi wymóg kapitałowy, o którym mowa w ust. 1 lit. a), b) i c) niniejszego artykułu, dla którego zrealizowanie się scenariusza powoduje najwyższy wymóg kapitałowy obliczony zgodnie z art. 206 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.