Artykuł 187

1. Ekspozycjom w formie obligacji, o których mowa w art. 52 ust. 4 dyrektywy 2009/65/WE (obligacje zabezpieczone), przypisuje się limit względnej nadwyżki ekspozycji CTi

wynoszący 15 %, o ile odpowiednim ekspozycjom w formie obligacji zabezpieczonych przypisano stopień jakości kredytowej 0 lub 1. Ekspozycje w formie obligacji zabezpieczonych są uznawane za ekspozycje wobec pojedynczych kontrahentów, niezależnie od innych ekspozycji wobec tego samego kontrahenta działającego w charakterze emitenta obligacji zabezpieczonych, które stanowią odrębną ekspozycję wobec pojedynczych kontrahentów.

2. Ekspozycjom z tytułu pojedynczej nieruchomości przypisuje się limit względnej nadwyżki ekspozycji CTi

wynoszący 10 % i czynnik ryzyka gi

dla ryzyka koncentracji aktywów wynoszącego 12 %.

3. Ekspozycjom wobec poniższych podmiotów przypisuje się czynnik ryzyka gi

dla ryzyka koncentracji aktywów wynoszącego 0 %:

a) Europejski Bank Centralny;

b) rządy centralne i banki centralne państw członkowskich — ekspozycje denominowane i finansowane w walucie krajowej tego rządu centralnego i banku centralnego;

c) wielostronne banki rozwoju, o których mowa w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

d) organizacje międzynarodowe, o których mowa w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Ekspozycjom, które są objęte w całości, bezwarunkowo i nieodwołalnie gwarancją jednego z kontrahentów wymienionych w lit. a)–d), jeżeli gwarancja ta spełnia wymogi określone w art. 215, przypisuje się czynnik ryzyka gi

dla ryzyka koncentracji aktywów wynoszącego 0 %.

Do celów lit. b) ekspozycje, które są objęte w całości, bezwarunkowo i nieodwołalnie gwarancją jednostek samorządu regionalnego i władz lokalnych wymienionych w art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2011, jeżeli gwarancja ta spełnia wymogi określone w art. 215 niniejszego rozporządzenia, są traktowane jak ekspozycje wobec rządów centralnych.

4. Ekspozycjom wobec rządów centralnych i banków centralnych innym niż te, o których mowa w ust. 3 lit. b), denominowanych i finansowanych w walucie krajowej rządu centralnego i banku centralnego, przypisuje się czynnik ryzyka gi

dla ryzyka koncentracji aktywów na podstawie ich średniej ważonej stopnia jakości kredytowej, zgodnie z poniższą tabelą.

Średnia ważona stopnia jakości kredytowej ekspozycji wobec pojedynczych kontrahentów i

0

1

2

3

4

5

6

Czynnik ryzyka gi

0 %

0 %

12 %

21 %

27 %

73 %

73 %

4a. Ekspozycjom wobec jednostek samorządu terytorialnego i władz lokalnych państw członkowskich niewymienionych w art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2011 przypisuje się czynnik ryzyka gi

dla ryzyka koncentracji aktywów odpowiadający średniej ważonej stopnia jakości kredytowej wynoszącej 2 zgodnie z ust. 4.

4b. Ekspozycjom w pełni, bezwarunkowo i nieodwołalnie gwarantowanym przez jednostkę samorządu terytorialnego lub władzę lokalną państwa członkowskiego niewymienioną w art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2011, jeżeli gwarancja ta spełnia wymogi określone w art. 215 niniejszego rozporządzenia, przypisuje się czynnik ryzyka gi

dla ryzyka koncentracji aktywów odpowiadający średniej ważonej stopnia jakości kredytowej wynoszącej 2 zgodnie z ust. 4.

5. Ekspozycjom w formie depozytów bankowych przypisuje się czynnik ryzyka gi

dla ryzyka koncentracji aktywów wynoszący 0 %, o ile spełniają one wszystkie następujące wymogi:

a) pełna wartość ekspozycji jest objęta systemem gwarancji rządowych w Unii;

b) gwarancja obejmuje zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji bez żadnych ograniczeń;

c) nie występuje podwójne uwzględnianie gwarancji w obliczeniach kapitałowego wymogu wypłacalności.