Artykuł 19

1. Dane wykorzystywane do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych uważa się za kompletne do celów art. 82 dyrektywy 2009/138/WE tylko wówczas, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) dane zawierają informacje historyczne wystarczające do oceny charakterystyki powiązanych ryzyk oraz zidentyfikowania trendów ryzyk;

b) dane są dostępne dla każdej odpowiedniej jednorodnej grupy ryzyka stosowanej przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych oraz żadne istotne dane nie są pomijane bez uzasadnienia przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

2. Dane wykorzystywane do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych uważa się za dokładne do celów art. 82 dyrektywy 2009/138/WE tylko wówczas, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) w danych nie występują istotne błędy;

b) dane z różnych okresów wykorzystywane do takich samych oszacowań są spójne;

c) dane są zapisywane w sposób terminowy i spójny przez cały czas.

3. Dane wykorzystywane do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych uważa się za adekwatne do celów art. 82 dyrektywy 2009/138/WE tylko wówczas, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) dane są zgodne ze swoim przeznaczeniem;

b) ilość i charakter danych zapewniają, aby oszacowania dokonywane przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na podstawie tych danych nie zawierały istotnego błędu estymacji;

c) dane są zgodne z założeniami, na których opierają się metody aktuarialne i statystyczne stosowane w odniesieniu do tych danych przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

d) dane odpowiednio odzwierciedlają ryzyka, na które narażony jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w związku ze swoimi zobowiązaniami ubezpieczeniowymi i reasekuracyjnymi;

e) dane są gromadzone, przetwarzane i wykorzystywane w sposób przejrzysty i zorganizowany, na podstawie udokumentowanego procesu, który obejmuje wszystkie następujące elementy:

(i) definicję kryteriów jakości danych oraz ocenę jakości danych, w tym specyficzne standardy jakościowe i ilościowe dla różnych zbiorów danych;

(ii) stosowanie i ustalanie założeń dotyczących gromadzenia, przetwarzania i wykorzystywania danych;

(iii) proces aktualizacji danych, w tym częstotliwość regularnych aktualizacji i okoliczności, które powodują przeprowadzenie dodatkowych aktualizacji;

f) zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji zapewniają, aby ich dane były wykorzystywane przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w sposób spójny w czasie.

Do celów lit. b) błąd estymacji przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych uznaje się za istotny, jeżeli może on wpłynąć na proces decyzyjny lub ocenę użytkowników wyników obliczeń, w tym organów nadzoru.

4. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą wykorzystywać dane ze źródła zewnętrznego, jeśli oprócz wymogów określonych w ust. 1–4 spełnione są również wszystkie następujące wymogi:

a) zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji są w stanie wykazać, że wykorzystanie tych danych jest bardziej odpowiednie niż wykorzystanie danych, które są dostępne wyłącznie ze źródła wewnętrznego;

b) zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji znają źródło pochodzenia tych danych oraz założenia lub metody stosowane do ich przetwarzania;

c) zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji identyfikują wszelkie trendy w tych danych oraz zmienność — w czasie lub pomiędzy oryginalnymi danymi — założeń lub metod stosowanych wobec tych danych;

d) zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji są w stanie wykazać, że założenia i metody, o których mowa w lit. b) i c), odzwierciedlają charakterystykę portfela zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.