Artykuł 208

1. Jeżeli zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji przenoszą ryzyko aktuarialne za pomocą umów reasekuracji lub spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), które spełniają wymogi określone w art. 209, 211 i 213, a warunki umowne przewidują ochronę w kilku z obliczeń opartych na scenariuszu określonych w tytule I rozdział V sekcje 2, 3 i 4, skutki zastosowania takich warunków umowy ograniczania ryzyka są przyporządkowywane obliczeniom dokonywanym metodą scenariuszową w sposób, który, bez podwójnego uwzględniania, obejmuje skutek gospodarczy zapewnionej ochrony. W szczególności skutek gospodarczy zapewnionej ochrony powinien zostać uwzględniony w określaniu straty podstawowych środków własnych w obliczeniach metodą scenariuszową.

2. Jeżeli zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji dokonują przeniesienia ryzyk aktuarialnych na podstawie umów reasekuracji ograniczonej zdefiniowanej w art. 210 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE, która to reasekuracja ograniczona jest zgodna z wymogami określonymi w art. 209, 211 i 213 niniejszego rozporządzenia, umowy te uznaje się w obliczeniach opartych na scenariuszu określonych w tytule I rozdział V sekcje 2, 3 i 4 niniejszego rozporządzenia tylko w takim zakresie, w jakim ryzyko aktuarialne zostaje przeniesione na kontrahenta umowy. Niezależnie od poprzedniego zdania, reasekuracja ograniczona lub podobne rozwiązania, w przypadku których skuteczne przeniesienie ryzyka jest porównywalne do reasekuracji ograniczonej, nie są uwzględniane przy ustalaniu miar wartości ryzyka składki i rezerw zgodnie z art. 116 i 147 niniejszego rozporządzenia lub obliczaniu parametrów specyficznych dla danego zakładu zgodnie z sekcją 13 niniejszego rozdziału.