Artykuł 207

1. Korekta z tytułu zdolności odroczonych podatków dochodowych do pokrywania strat jest równa zmianie wartości odroczonych podatków dochodowych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji spowodowanej nagłą stratą kwoty, która jest równa sumie następujących składników:

a) podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności, o którym mowa w art. 103 lit. a) dyrektywy 2009/138/WE;

b) korekty z tytułu zdolności rezerw techniczno-ubezpieczeniowych do pokrywania strat, o której mowa w art. 206 niniejszego rozporządzenia;

c) wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego, o którym mowa w art. 103 lit. b) dyrektywy 2009/138/WE.

2. Do celów ust. 1 wartość odroczonych podatków dochodowych jest obliczana zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2, nie naruszając ust. 2a, 2b i 2c niniejszego artykułu.

2a. Jeżeli strata, o której mowa w ust. 1, doprowadziłaby do wzrostu wartości aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji nie wykorzystują tego wzrostu do celów korekty, o której mowa we wspomnianym ustępie, chyba że są w stanie wykazać w sposób zadowalający organ nadzoru, że prawdopodobne jest, że w przyszłości osiągnięty zostanie dochód podlegający opodatkowaniu, który pozwoli na wykorzystanie tego wzrostu, z uwzględnieniem wszystkich poniższych elementów:

a) wszelkich wymogów prawnych lub regulacyjnych dotyczących terminów przeniesienia na kolejny okres nierozliczonych strat podatkowych lub niewykorzystanych ulg podatkowych;

b) wielkości straty, o której mowa w ust. 1, i jej wpływu na bieżącą i przyszłą sytuację finansową zakładu, a także na ustalanie cen produktów ubezpieczeniowych, rentowność rynku, popyt ubezpieczeniowy, pokrycie reasekuracyjne i inne zmienne makroekonomiczne;

c) zwiększonej niepewności co do przyszłego zysku po odnotowaniu straty, o której mowa w ust. 1, jak również rosnącego stopnia niepewności co do przyszłego dochodu podlegającego opodatkowaniu po odnotowaniu tej straty, w miarę wydłużania horyzontu prognozy.

2b. W celu wykazania prawdopodobnej dostępności przyszłego dochodu podlegającego opodatkowaniu zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji nie przyjmują założeń korzystniejszych od założeń wykorzystywanych do wyceny i wykorzystania aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego zgodnie z art. 15.

2c. W celu wykazania prawdopodobnej dostępności przyszłego dochodu podlegającego opodatkowaniu założenia przyjmowane przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji spełniają następujące warunki:

a) nie zakłada się sprzedaży w ramach nowej działalności, której wielkość przekracza wielkość przewidywaną do celów planowania działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;

b) nie zakłada się sprzedaży w ramach nowej działalności wykraczającej poza horyzont planowania działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz poza okres przekraczający maksymalnie pięć lat;

c) przyjmuje się, że stopy zwrotu z inwestycji zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w następstwie straty, o której mowa w ust. 1, są równe domyślnym zwrotom dla stóp forward wynikających z odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka po poniesieniu tej straty, chyba że zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest w stanie przedstawić wiarygodne dowody na to, że prawdopodobny zwrot przewyższy te domyślne zwroty;

d) nie naruszając lit. a), jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ustala horyzont prognozowania zysków z nowej działalności, który jest dłuższy niż horyzont planowania działalności, ustala się ograniczony horyzont prognozowania i stosuje się odpowiednie redukcje wartości w odniesieniu do przewidywanych zysków z nowej działalności, które wykraczają poza horyzont planowania działalności zakładu. Zakłada się, że takie redukcje wartości wzrastają, im dalej w przyszłość wybiegają prognozowane zyski.

2d. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą zakładać realizację przyszłych działań zarządu w następstwie straty, o której mowa w ust. 1, pod warunkiem przestrzegania przepisów określonych w art. 23.

3. Do celów ust. 1 zmniejszenie zobowiązań z tytułu odroczonego podatku dochodowego lub zwiększenie aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego spowoduje ujemną korektę zdolności odroczonych podatków dochodowych do pokrywania strat.

4. Jeżeli obliczanie korekty zgodnie z ust. 1 powoduje dodatnią zmianę odroczonych podatków dochodowych, korekta wynosi zero.

5. Jeżeli konieczne jest przyporządkowanie straty, o której mowa w ust. 1, do jej przyczyn w celu obliczenia korekty z tytułu zdolności odroczonych podatków dochodowych do pokrywania strat, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przypisują stratę do ryzyka objętego podstawowym kapitałowym wymogiem wypłacalności oraz wymogiem kapitałowym dla ryzyka operacyjnego. Przypisania dokonuje się w sposób zgodny z udziałem modułów i podmodułów formuły standardowej w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje częściowy model wewnętrzny, w którym korekta zdolności rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i odroczonych podatków dochodowych do pokrywania strat nie wchodzi w zakres modelu, przypisania dokonuje się w sposób zgodny z udziałem modułów i podmodułów formuły standardowej, które są poza zakresem modelu, w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności.