Artykuł 211

1. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dokonuje przeniesienia ryzyk aktuarialnych na podstawie umów reasekuracji lub przez spółki celowe (podmioty specjalnego przeznaczenia) w celu uwzględnienia techniki ograniczania ryzyka w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności, muszą być spełnione kryteria jakościowe określone w art. 209 i 210 oraz kryteria z ust. 2–6.

2. W przypadku umów reasekuracji kontrahentem jest którykolwiek z poniższych:

a) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który spełnia kapitałowy wymóg wypłacalności;

b) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji z państwa trzeciego mający siedzibę w państwie posiadającym system wypłacalności uznawany za równoważny lub tymczasowo równoważny z systemem ustanowionym w dyrektywie 2009/138/WE zgodnie z art. 172 tej dyrektywy, który to zakład spełnia wymogi wypłacalności obowiązujące w tym państwie trzecim;

c) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji z państwa trzeciego, który nie ma siedziby w państwie posiadającym system wypłacalności uznawany za równoważny lub tymczasowo równoważny zgodnie z art. 172 dyrektywy 2009/138/WE i któremu został przypisany stopień jakości kredytowej 3 lub lepszy, zgodnie z rozdziałem I sekcja 2 niniejszego tytułu.

3. Jeżeli kontrahentem umowy reasekuracji jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który przestał spełniać kapitałowy wymóg wypłacalności po zawarciu umowy reasekuracji, ochrona zapewniana przez technikę ograniczania ryzyka ubezpieczeniowego może zostać częściowo uznana przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy od momentu, gdy kontrahent przestaje spełniać kapitałowy wymóg wypłacalności. W tym przypadku skutek techniki ograniczania ryzyka zostaje ograniczony o procent, w jakim naruszono kapitałowy wymóg wypłacalności. Gdy tylko kontrahent ponownie zacznie spełniać kapitałowy wymóg wypłacalności, skutek techniki ograniczania ryzyka nie jest dłużej ograniczany. Jeżeli kontrahent w ciągu tego okresu sześciu miesięcy nie zacznie ponownie spełniać kapitałowego wymogu wypłacalności, skutki techniki ograniczania ryzyka nie są już uznawane. Jeżeli przed upływem okresu sześciu miesięcy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stwierdzi, że istnieje małe prawdopodobieństwo, aby kontrahent był w stanie zacząć ponownie spełniać kapitałowy wymóg wypłacalności w tym okresie, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie uwzględnia już skutków techniki ograniczania ryzyka w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności.

3a. Nie naruszając ust. 3, jeżeli kontrahentem umowy reasekuracji jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który przestał spełniać minimalny wymóg kapitałowy po zawarciu umowy reasekuracji, skutek techniki ograniczania ryzyka przestaje być uwzględniany w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności.

4. Jeżeli ryzyko zostaje przeniesione do spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia), wówczas w odniesieniu do techniki ograniczania ryzyka spełniane są wymogi, o których mowa w art. 211 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, aby można je było uwzględnić w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności; jeżeli wymogi nakazujące pełne sfinansowanie spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia) nie są spełnione po wprowadzeniu rozwiązania, ochrona zapewniana przez technikę ograniczania ryzyka może zostać częściowo uznana, o ile zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może udowodnić, że zgodność z wymogiem nakazującym pełne sfinansowanie zostanie przywrócona w ciągu trzech miesięcy; w tym celu skutek techniki ograniczania ryzyka powinien zostać zmniejszony o odsetek łącznej maksymalnej ekspozycji na ryzyko spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia), o którym mowa w art. 326 niniejszego rozporządzenia, jeżeli nie pokrywają jej aktywa spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia) lub równoważna kwota, gdzie zastosowanie ma art. 211 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE.

5. Jeżeli ryzyko zostaje przeniesione do spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia), o której mowa w art. 211 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE, wówczas technika ograniczania ryzyka jest uwzględniana w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności tylko wtedy, gdy prawo państwa członkowskiego jest równoważne z prawem określonym w art. 211 ust. 2 dyrektywy, a spółka celowa (podmiot specjalnego przeznaczenia) przestrzega tego prawa.

6. Jeżeli ryzyko zostaje przeniesione do spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia) podlegającej nadzorowi przez organ nadzoru w państwie trzecim, technika ograniczania ryzyka jest uwzględniana w wyznaczaniu podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności, jeżeli spółka celowa (podmiot specjalnego przeznaczenia) spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 211 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE.