Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) Tekst mający znaczenie dla EOG

Sekcja 10 — Techniki ograniczania ryzyka

Artykuł 212

W mocy

Techniki ograniczania ryzyka finansowego

1. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dokonuje przeniesienia ryzyka w celu doprowadzenia do uwzględnienia techniki ograniczania ryzyka w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności, w przypadkach innych niż wskazane w art. 211 ust. 1, w tym przeniesień w drodze zakupu lub emisji instrumentów finansowych, to oprócz kryteriów jakościowych określonych w art. 209 i 210 muszą być spełnione kryteria jakościowe przewidziane w ust. 2–5.

2. Technika ograniczania ryzyka jest spójna ze strategią zarządzania ryzykiem zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, o której mowa w art. 44 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE.

3. Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest zdolny do przeprowadzenia rzetelnej wyceny aktywów, zobowiązań objętych techniką ograniczania ryzyka i — jeżeli technika ograniczania ryzyka wiąże się z wykorzystywaniem instrumentów finansowych — tych instrumentów finansowych, zgodnie z art. 75 dyrektywy 2009/138/WE.

4. Jeżeli technika ograniczania ryzyka wiąże się z wykorzystaniem instrumentów finansowych, wykorzystywane instrumenty finansowe muszą posiadać stopień jakości kredytowej równy 3 lub lepszy, zgodnie z rozdziałem I sekcja 2 niniejszego tytułu.

5. Jeżeli technika ograniczania ryzyka nie polega na wykorzystaniu instrumentu finansowego, wówczas kontrahenci uczestniczący w danej technice ograniczania ryzyka muszą posiadać jakość kredytową, której przypisano stopień jakości kredytowej równy 3 lub lepszy, zgodnie z rozdziałem I sekcja 2 niniejszego tytułu.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.