Artykuł 226

Uznaje się, że model wewnętrzny jest powszechnie stosowany i odgrywa ważną rolę w systemie zarządzania zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji w przypadku, gdy spełnia on wszystkie z następujących warunków:

a) model wewnętrzny wspiera odpowiednie procesy decyzyjne w zakładzie, w tym określenie strategii działalności;

b) model wewnętrzny i jego wyniki są regularnie omawiane i poddawane przeglądowi w organie administrującym, zarządzającym lub nadzorczym zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;

c) model wewnętrzny pokrywa wszystkie istotne, mierzalne ryzyka rozpoznane w ramach systemu zarządzania ryzykiem, mieszczące się w zakresie modelu wewnętrznego;

d) zakład wykorzystuje model wewnętrzny do oceny wpływu, jeżeli jest on istotny, potencjalnych decyzji na profil ryzyka, w tym wpływu na oczekiwany zysk lub oczekiwaną stratę oraz zmienność zysku bądź straty wynikającą z tych decyzji;

e) wyniki uzyskane przy użyciu modelu wewnętrznego, w tym pomiar efektów dywersyfikacji, są uwzględniane przy formułowaniu strategii zarządzania ryzykiem, w tym tworzeniu limitów tolerancji ryzyka i strategii ograniczania ryzyka;

f) odpowiednie wyniki uzyskane przy użyciu modelu wewnętrznego są ujęte w wewnętrznych procedurach sprawozdawczych systemu zarządzania ryzykiem;

g) pomiar ryzyk i rangi nadane ryzykom przez model wewnętrzny prowadzą w odpowiednich przypadkach do działań w zakresie zarządzania ryzykiem;

h) w przypadku gdy wyniki procesu walidacji modelu określonego w art. 124 dyrektywy 2009/138/WE pokazują, że model wewnętrzny nie spełnia wymogów określonych w art. 101, 113 i art. 120–125 wspomnianej dyrektywy, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest zobowiązany do jak najszybszej zmiany modelu wewnętrznego zgodnie z art. 115 dyrektywy 2009/138/WE w celu zapewnienia zgodności z tymi wymogami;

i) w zasadach wprowadzania zmian w modelu wewnętrznym przewiduje się, że model wewnętrzny jest w odpowiednich przypadkach zmieniany w celu odzwierciedlenia zmian w systemie zarządzania ryzykiem.