Artykuł 264

1. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji dokonują walidacji ustaleń wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, w szczególności poprzez porównanie z danymi wynikającymi ze zgromadzonych doświadczeń, o którym mowa w art. 83 dyrektywy 2009/138/WE, co najmniej raz w roku i gdy istnieją oznaki wskazujące, że dane, założenia lub metody wykorzystane do ustalania wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych lub poziom tych rezerw nie są już adekwatne. Walidacja obejmuje:

a) adekwatność, kompletność i dokładność danych wykorzystywanych przy wyznaczaniu wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia;

b) adekwatność ewentualnego grupowania polis zgodnie z art. 34 niniejszego rozporządzenia;

c) środki zaradcze stosowane w związku z ograniczeniami danych, o których mowa w art. 20 niniejszego rozporządzenia;

d) adekwatność przybliżeń, o których mowa w art. 21 niniejszego rozporządzenia, do celów obliczenia najlepszego oszacowania;

e) adekwatność i realistyczność założeń przyjętych do ustalania wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych do celów spełnienia wymogów określonych w art. 22–26 niniejszego rozporządzenia;

f) adekwatność, właściwość i możliwość faktycznego stosowania metod aktuarialnych i statystycznych wykorzystanych przy ustalaniu wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

g) właściwą wysokość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, o której mowa w art. 84 dyrektywy 2009/138/WE, wymaganą w celu spełnienia wymogów określonych w art. 76 wspomnianej dyrektywy.

2. Do celów ust. 1 lit. d) zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oceniają wpływ zmian założeń w zakresie przyszłych działań zarządu na wycenę rezerw techniczno-ubezpieczeniowych. W przypadku gdy zmiana danego założenia w zakresie przyszłego działania zarządu ma istotny wpływ na rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji są w stanie wyjaśnić przyczyny tych skutków oraz sposób ich uwzględnienia w procesie decyzyjnym zakładów.

3. Walidacji dokonuje się osobno dla jednorodnych grup ryzyka. Jest ona dokonywana osobno dla najlepszego oszacowania, marginesu ryzyka i rezerw techniczno-ubezpieczeniowych obliczonych na podstawie wartości rynkowej instrumentów finansowych, które w wiarygodny sposób odtwarzają przyszłe przepływy pieniężne zgodnie z art. 40 niniejszego rozporządzenia. Jest dokonywana osobno dla rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, w przypadku gdy stosuje się korektę dopasowującą, o której mowa w art. 77b dyrektywy 2009/138/WE. W przypadku najlepszego oszacowania walidacja jest dokonywana osobno dla najlepszego oszacowania brutto i kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia). W odniesieniu do zobowiązań z tytułu ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie, walidacja jest dokonywana osobno dla rezerw składek i rezerw na niewypłacone odszkodowania i świadczenia.