Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział XI — PRZEDŁUŻENIE OKRESU NAPRAWCZEGO
Artykuł 289
W mocyCzynniki i kryteria służące do określenia przedłużenia okresu naprawczego
W celu podjęcia decyzji dotyczącej przedłużeniu okresu, o którym mowa w art. 138 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE, i ustalenia jego długości dla danego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji organ nadzoru uwzględnia czynniki i kryteria wymienione w art. 288 lit. c)–h) niniejszego rozporządzenia oraz następujące czynniki i kryteria specyficzne dla zakładu:
a) wpływ przedłużenia okresu naprawczego na ubezpieczających i beneficjentów zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji;
b) zakres, w jakim zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest dotknięty wyjątkową niekorzystną sytuacją;
c) środki, którymi dysponuje zakład, aby przywrócić zgodność z kapitałowym wymogiem wypłacalności, oraz istnienie realistycznego planu naprawczego;
d) przyczyny i stopień niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności;
e) strukturę środków własnych posiadanych przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;
f) strukturę aktywów posiadanych przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;
g) charakter i czas trwania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i innych zobowiązań zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;
h) w stosownych przypadkach — dostępność pomocy finansowej od innych przedsiębiorstw z grupy, do której należy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;
i) wszelkie środki podjęte przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu ograniczenia odpływu kapitału i zapobieżenia pogorszeniu się jego wypłacalności.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.